အခန်း ၉၇၃
Vol. 65 Ch. 973
အခန်း (၉၇၃) ငရဲဝိညာဉ်ကျား၊ စစ်မှန်သော သားရဲ၏ ရတနာ။ (၁)
ဂနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အခုမှ ဖန်တီးထားသူက ဒါကို သုံးစွဲလိုက်ရင် နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ဆယ်ခုကနေ နှစ်ဆယ်ခုအထိ တိုးပွားလာနိုင်တယ်” စူးချန်ခုန်းက ထိုသို့တွေးမိကာ လျှာသပ်လိုက်မိသည်။ ဤ သုံးရောင်ပါ မူလနတ်ဘုရားဆေးလုံးမှာ နတ်ဆေးလုံးအဆင့် ဖြစ်ပြီး တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပိုင်ဆိုင်သော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များကို နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ဆယ်ခုမှ နှစ်ဆယ်ခုအထိ တိုးပွားစေနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များအတွက် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့် ကြိုးစားလေ့ကျင့်ရခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။
အမှန်တော့ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အခုမှ ဖန်တီးထားပြီး နတ်ဘုရားအမှတ်အသား မများသေးသည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများလေလေ တိုးတက်ရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ်လိပ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွင် နတ်ဘုရား အမှတ်အသား (၁၈) ခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤဆေးလုံးကို သုံးစွဲပါက ဆယ်ခုမှ နှစ်ဆယ်ခုအထိ တိုးပွားလာမည် မဟုတ်ပေ။
“ဒီသုံးရောင်ခြယ် မူလနတ်ဘုရားဆေးလုံးရဲ့ အနိမ့်ဆုံးလေလံဈေးကတော့ မူလဆီအနှစ်အအရည် (၅၀) ကျပ်သား ဖြစ်ပြီး လေလံဆွဲပါက အနည်းဆုံး (၅) တုံးစီ တိုးပြီး ဆွဲရမှာပါတယ်” ဟု ပိုင်လင်က ကြေညာလိုက်သည်။
လေလံခန်းမကြီးထဲတွင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူ တစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး လေလံဆွဲလိုက်သည်။ “မူလအဆီအနှစ်အရည် (၅၅) ကျပ်သား”
သုံးရောင်ခြယ် မူလနတ်ဘုရားဆေးလုံးအတွက် မူလအရည် (၅၀) တုံးဆိုသည်မှာ သင့်တင့်သော ဈေးနှုန်းဖြစ်ပြီး နတ်ဆေးလုံးကို ရရှိရန်အတွက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသည်။ နတ်ဆေးလုံးအဆင့်များကို ဖော်စပ်နိုင်သော ဆေးသမားတော်များမှာ ရှားပါးလှသည်။ သူတို့ကို နတ်ဆေးသမားတော်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး ထူးခြားသော ဆေးဖော်စပ်မှု ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ပိုမိုရှားပါးသည်။ များသောအားဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မိသားစုကြီးများသာ ထိုကဲ့သို့သော ဆေးသမားတော်များကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သည်။
“အခန်း (၁၃၁) မှ ဧည့်သည်တော်က မူလအဆီအနှစ်အရည် (၅၅) တုံး ပေးဆောင်ပါမယ်ရှင်။” ပိုင်လင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
“မူလအဆီအနှစ်အရည် (၆၀) ကျပ်သား” ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လေလံဆွဲလိုက်သည်။
“မူလအဆီအနှစ်အရည် (၆၅) ကျပ်သား”
“မူလအဆီအနှစ်အရည် (၇၅) ကျပ်သား။”
နောက်ဆုံးတွင် မူလအရည် (၇၅) ကျပ်သားအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ဈေးနှုန်းမှာ (၇၅) ကျပ်သား ဖြစ်လာသည့်အခါ ခန်းမထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားကာ မည်သူမျှ ထပ်မံ လေလံမဆွဲတော့ပေ။
“ဧည့်သည်တော် (၃၁၂) အနေဖြင့် သုံးရောင်ခြယ် မူလနတ်ဘုရားဆေးလုံးကို ရရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ရှင်” ပိုင်လင်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောကြားကာ ပိုင်ရှင်အသစ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။
နတ်ဆေးလုံးတစ်လုံးမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်စေ့နှင့် တန်ဖိုးသည်ဟု စူးချန်ခုန်းက တွေးမိသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ တန်ဖိုးမှာ အရည်အသွေးအပေါ် မူတည်၍ မူလအဆီအနှစ်အရည် (၁၀) ကျပ်သားမှ (၁၀၀) ကျပ်သားအထိ ရှိပြီး နတ်ဆေးလုံးများမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း အရင်က သုံးစွဲခဲ့သော မသေမျိုး နတ်ဆေးလုံးမှာ နတ်ဆေးလုံးများထဲတွင်ပင် အရှားပါးဆုံး အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
သီးသန့်ဧည့်ခန်းထဲတွင် စူးချန်ခုန်းက ပိုင်င်လင် ရတနာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ပြနေသည်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ ရောက်ရှိလာသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာလည်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လေလံဆွဲနေကြသည်။
စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင် စုဝေးပွဲက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့တွင် ကြွယ်ဝသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများ ရှိနေခြင်းကို အံ့အားသင့်မိသည်။ သို့သော် အများစုမှာ ကြည့်ရှုရန်နှင့် ဗဟုသုတရရှိရန် လာရောက်ကြသူများ ဖြစ်ပြီး လေလံဆွဲခြင်း မရှိကြပေ။ စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း တိရစ္ဆာန် ငါးမျိုး၏ သားရဲစစ်များနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ရတနာများကို ရှာဖွေရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြားအရာများကို လိုချင်ပါကလည်း ယှဉ်ပြိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ရတနာအမျိုးမျိုးကို လေလံတင်ရောင်းချနေသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း ဘာမျှ မဝယ်ယူသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ ယခင်က မမြင်ဖူးသော အရာများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိနေသည်။
“ဒီဆန်းကြယ်ပင်လယ်ပုလဲက ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်သီးဆုပ်အရွယ်သာ ရှိပေမယ့် ဒီအထဲမှာ ရေကန်တစ်ခုစာမျှ အလေးချိန်ရှိတဲ့ ရေတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ ပိတ်ဆို့ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေနိုင်ပါတယ်။”
“ဒီဝိညာဉ်စု အစီအရင် အလံတွေမှာ မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုစည်းပေးနိုင်ပြီး သာမန်နေရာကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ကျင့်ကြံရာ နေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပါတယ်။”
အခြားသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များကဲ့သို့ပင် စူးချန်ခုန်းသည်လည်း စုဝေးပွဲတွင် လေလံတင်သည့် ရတနာများ၏ ရှားပါးမှုကို အံ့အားသင့်ရသည်။ ကောင်းကင်သူတော်စင် အစည်းအဝေးကို သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပပြီး ရတနာများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေလံတင်ရောင်းချခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါးသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုရတနာများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး မူလအရည် ဆယ်ကျပ်သားမှ ရာနှင့်ချီ၍ ပေးရသည်။ သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာ ငွေကြေး မရှိကြသဖြင့် ဝယ်ယူရန် ဆန္ဒရှိလျှင်ပင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခွန်အား မရှိကြပေ။ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ထိပ်သီး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာပင် နတ်ဘုရားလက်နက် သံချပ်ကာနှင့် မူလအရည် (၁၀၀) ကျပ်သားမှ လွဲ၍ အခြားရတနာများစွာ မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ခွန်အားတိုးတက်စေရန် သုံးစွဲထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အပိုငွေကြေး များစွာရှိသော ကျင့်ကြံသူများမှာ နောက်ဆုံးတွင် လူနည်းစုသာ ဖြစ်သည်။
တစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ရတနာပေါင်း (၉၀) ကျော်ကို လေလံတင်ရောင်းချခဲ့သည်။ ဤအချိန်အတွင်း ပစ္စည်းနှစ်ခု၊ သုံးခုခန့်သာ ရောင်းမထွက်ခဲ့ပေ။
“နောက်ထပ် ရောင်းချမှာကတော့ ငရဲဝိညာဉ်ခေါင်းလောင်းလို့ခေါ်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ ရတနာပါ” ဟု ပိုင်လင်က ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ပိုင်လင်က ဆက်လက်၍ ရတနာများကို လေလံတင်သည်။ တစ်ရက်တာလုံး ဧည့်ခံခဲ့ရသော်လည်း ပိုင်လင်မှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း မရှိဘဲ ကျက်သရေရှိစွာ ဆက်လက် ဆောင်ရွက်နေသည်။ သူက သိုလှောင်လက်စွပ်မှ ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အမည်းရောင် သတ္တုခေါင်းလောင်း ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်တွင် လျှို့ဝှက်သော ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း မြင်သူတို့အား ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ပိုင်လင်က ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ ထူးခြားချက်ကို သရုပ်ပြလိုက်သည်။
တောင် တောင် တောင် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပန်းပုထုထားသော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နုနယ်သော လက်ဖြင့် ပိုင်လင်က အမည်းရောင် ခေါင်းလောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ခါလိုက်ရာ ကြည်လင်သော အသံမှာ ခန်းမတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း တက်ရောက်သူအားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
တဝီဝီ အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ သီးသန့်အခန်းထဲတွင် လူတစ်ဦး၏ အမြင်အာရုံမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ် တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည့်အလား အလွန်အမင်း မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။
“ဒီရတနာမှာ သိစိတ်ပင်လယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်” စူးချန်ခုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ဆီသို့ မမြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။ မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ပြောင်းလဲထားသော ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို မလှုပ်ခါနိုင်သော်လည်း သူ အံ့အားသင့်မိဆဲ ဖြစ်သည်။
“ပိုင်လင်ရဲ့ လက်ထဲက ထူးခြားတဲ့ ရတနာက အပြည့်အဝ အသုံးမပြုရသေးဘဲ သိစိတ်ပင်လယ်ကို တုန်ခါစေနိုင်တာလား”ဟု သူ တွေးမိသည်။ ဤရတနာမှာ အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်နက် ဖြစ်သည်။ ခန်းမထဲရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများအပြားမှာ ဤရတနာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သိပြီး မျက်နှာပျက်နေကြသည်။ အကယ်၍ အပြည့်အဝ အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ပါက ခံနိုင်ရည်မရှိသူများမှာ သေဆုံးရမည် သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရသွားမည် ဖြစ်သည်။
ပိုင်လင်က ပြုံးလျက် “ဒီရတနာကို ငရဲဝိညာဉ်ခေါင်းလောင်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒီအထဲမှာ သားရဲအစစ် ငရဲဝိညာဉ်ကျားရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းကျန်တွေ ပါဝင်ပါသည်။ တုန်ခါမှုက စိတ်ကို ညှို့ယူနိုင်ပြီး ရန်သူရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေနိုင်ပါတယ်။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေထဲမှာ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့သူ အနည်းငယ်သာ ရှိပါတယ်။ ဒါက အရမ်းကို စွမ်းအားကြီးမားပါတယ်” ဟု ဆိုလေ၏။