အခန်း ၉၈၃

အခန်း (၉၈၃) နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို အာရုံခံမိခြင်း၊ ရာစုနှစ်ကြာခဲ့သော သွေးကြွေး။ (၁)

"သွားကြည့်မယ်"

စူးချန်ခုန်းက မဆိုင်းမတွပင် ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏နေအိမ်မှ ထွက်ခွာကာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပွားရာနေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ဝေးလံသောနေရာတွင် တောင်တန်းတစ်ခုရှိပြီး ထူထဲသောမြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အပြင်ဘက်မှသူများ မမြင်နိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ထိုနေရာသည် ဂူအိမ်တော်များတည်ရှိရာနေရာဖြစ်သည်။

အဖြူရောင် မြူခိုးများအတွင်းတွင် လူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ တစ်ဦးမှာ ပါးရိုးထင်ရှားသော မျက်နှာရှိသည့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ရှည်လျားသောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အလျားတစ်ရာကျော်ရှည်လျားသော ရေနဂါးတစ်ကောင်က အသက်ဝင်စွာဖြင့် သူအား ကာကွယ်ပေးထားသည်။

သူနှင့်ရင်ဆိုင်နေသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ကောင်းကင်သူတော်စင်စုဝေးပွဲတွင် ငွေအမြောက်အမြားပေး၍ ငရဲဝိညာဉ်ခေါင်းလောင်းကို ဝယ်ယူခဲ့သော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေး ရှုဝမ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှုဝမ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ဖြတ်သတ်လိုစိတ်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

"ရှုဝမ်၊ မင်းက အရင်လို ဒေါသကြီးနေတုန်းပဲ။ ငါ့ကိုမြင်တာနဲ့ သတ်ချင်နေတာလား" ဝတ်ရုံနှင့်လူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ကြီးမားသောလှုပ်ရှားမှုမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိကျွမ်းသူများ ဖြစ်ပုံရသည်။

"မင်းကို အလောင်းတောင် ရှာမရတဲ့နေရာမှာ သေစေရမယ်"

"အဲဒါ ရှုဝမ်လား။ သူက ဒီလူကို သိနေတာပေါ့။ ကောင်းကင်သူတော်တောင်မှာတောင် တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့အထိပဲလား"

စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ အကြည့်များမှာ အဝေးမှခရူးဝမ်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ရှုဝမ်သည် ကောင်းကင်မီးလျှံမြို့တွင် နာမည်ကြီးပြီး ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်ရှိ ဂူအိမ်တော်တွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေသော တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူ၏နောက်ခံမှာလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ သာမန်အချိန်တွင် သူတစ်ပါးနှင့် အဆက်အဆံနည်းသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူသည် ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် နှစ်ဦးကြားတွင် နက်နဲသော သွေးကြွေးရှိကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ဟမ်…မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းက ဘာလို့ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာတာလဲ" စူးချန်ခုန်းသည် အဝေးမှကြည့်ရင်း အံ့ဩစွာ တွေးတောမိသည်။ သူ၏သိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းသည် ယခင်က အသက်စွမ်းအင်ကို တိတ်တဆိတ် စုပ်ယူနေရာမှ ယခုအခါ မငြိမ်သက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရသည်။

"ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှာ ဘယ်သူက တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ" အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနီးအနားတွင် ကောင်းကင်စစ်သည်တော်များနှင့်တူသော ငွေရောင်သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် စစ်သည်အချို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့မှာ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများရှိပြီး ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပျံသန်းလာကြကာ စုစုပေါင်း တစ်ဒါဇင်ခန့်ရှိပြီး ခေါင်းဆောင်မှာ ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် ဗလတောင့်တောင့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဤရွှေရောင်သံချပ်ကာတပ်မှူးမှာ ဩဇာအာဏာရှိပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်သာ လူအများ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"သူတို့ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားသူတော်စစ်သည်တွေပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတပ်မှူးယွဲ့ရှင်းက သာမန်လူမဟုတ်ဘူး"

လူအများ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဤငွေရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်များသည် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်တွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး တပ်မှူးယွဲ့ရှင်း၏စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။ သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်အဆင့်ရောက်ရှိသူများပင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် လျော့နည်းသွားသည်။ ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူက လက်ကိုဆုပ်ကိုင်၍ တောင်းပန်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးယွဲ့ရှင်း၊ ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ကို လာတွေ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှုဝမ်က ကျွန်တော့်ကို မြင်တာနဲ့ တိုက်ခိုက်လာလို့ပါ။ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံရုံသက်သက်ပါ။ ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"

ဝတ်ရုံနှင့်လူမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးနေသည်။ ယွဲ့ရှင်းသည် ရှုဝမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ရှုဝမ်၊ မင်းက ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ နေလာခဲ့တာဆိုတော့ စည်းကမ်းတွေကို ကောင်းကောင်းသိမှာပါ"

ရှုဝမ်မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူက စကားမပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီလျက် အသံလွှင့်စနစ်ဖြင့်သာ ပြောလိုက်သည်။ သူက အကြောင်းရင်းကို အခြားသူများ မသိစေလိုဘဲ ယွဲ့ရှင်းအား တစ်ဦးတည်းသာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ အခြားသူများ မကြားရသော်လည်း ရှုဝမ်၏ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးတွင် ရန်ငြိုးကြီးကြီးမားမားရှိကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ဝတ်ရုံနှင့်လူက ပြဿနာရှာလာသဖြင့် ရှုဝမ်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မိခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် ယွဲ့ရှင်းက စိတ်မရှည်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ်ပိုင်အငြိုးအတေးတွေက မင်းတို့ကိစ္စပဲ။ အဲဒါကို သိဖို့ ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ အပြင်မှာ သေသည်အထိ တိုက်ကြလဲ ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်သူတော်စင်ပေါ်မှာတော့ ခွင့်မပြုဘူး"

မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှ လိုချင်နေသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများမှလွဲ၍ မည်သူမဆို တောင်တက်ခွင့်လက်မှတ်အတွက် မူလအဆီအနှစ်အရည်များ ပေးဆောင်ကာ ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်တွင် လာရောက်နေထိုင်နိုင်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်၏ စည်းကမ်းကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်ပြီး အငြိုးအတေးထားခြင်း မပြုရပေ။ ရှုဝမ်နှင့် ဝတ်ရုံနှင့်လူကြားမှ နက်နဲသော ရန်ငြိုးမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

ရှုဝမ်လည်း အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးယွဲ့ရှင်း၊ ကျွန်တော့်ဘက်က မှားတာပါ။ ကျွန်တော်က အလျင်စလိုလုပ်မိပြီး ကောင်းကင်သူတော်စင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်မိသလို တခြားသူတွေကိုလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမိပါတယ။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် အပြစ်ပေးတာကို လက်ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။"

ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်၏ နောက်ကွယ်တွင်ရှိသော ကျန်းမိသားစုကို ကြောက်ရွံ့ရသဖြင့် ရှုဝမ်မှာ ဤအခြေအနေတွင် တောင်းပန်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ရှုဝမ်က ခေါင်းငုံ့တောင်းပန်သည်ကို မြင်လျှင် ယွဲ့ရှင်း၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားပြီး အသံကို တိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ရှုဝမ်၊ မင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် အမှားလုပ်မိတာဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။ မူလအဆီအနှစ်အရည် နှစ်ဆယ်ကျပ်သားကို ဒဏ်ကြေးအဖြစ် ပေးဆောင်လိုက်ပါ၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီးစည်းကမ်းချိုးဖောက်မယ်ဆိုရင်တော့ မငဲ့ညာဘဲ အရေးယူရလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရှုဝမ်က သဘောတူလိုက်ပြီး သူ၏သိုလှောင်ရတနာထဲမှ မူလအဆီအနှစ်အရည် နှစ်ဆယ်ကျပ်သားကို ဒဏ်ကြေးအဖြစ် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ယွဲ့ရှင်းက မူလအဆီအနှစ်အရည် ကို ယူလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံနှင့်လူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် သတိပေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းလည်း ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာပါ။ ငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် မလုပ်မိစေနဲ့"

ဝတ်ရုံနှင့်လူမှာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်နေသည်။ ယွဲ့ရှင်းသည် ထပ်မပြောတော့ဘဲ စစ်သည်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့အတွက်မူ ဤသို့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ သာမန်သာဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုလျှင် သတိပေးရုံသာ လုပ်လေ့ရှိသည်။ အမှားကြီးမှသာ ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။