အခန်း ၉၈၄

အခန်း (၉၈၄) နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို အာရုံခံမိခြင်း၊ ရာစုနှစ်ကြာခဲ့သော သွေးကြွေး။ (၂)

"ညီလေးရှု၊ အစ်ကို မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူးနော်"

ဝတ်ရုံရှည်နှင့် လူက ပြုံးကာ ပြောပြီးနောက် နောက်လှည့်ထွက်သွားပြီး ရောင်ခြည်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ရှုဝမ်ကတော့ မကျေမနပ် မျက်နှာထားနှင့် ဘာမှဂရုမစိုက်ဘဲ တောင်တန်းများကြားရှိ သူ၏ဂူအိမ်တော်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ။ အသေးအမွှား တိုက်ခိုက်မှုလေးပဲ"

"ဟားဟား ဒီလိုကိစ္စတွေကို ကြည့်ရတာ စိတ်လှုပ်ရှားတယ်ပေါ့။ ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်ပေါ်မှာ ဘယ်သူက အသက်သေတဲ့အထိ တိုက်ရဲမှာလဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ စောင့်ကြည့်နေကြသော သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များလည်း စိတ်ဝင်စားမှုမရှိတော့ဘဲ ပြန်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ရှုဝမ်နှင့် ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူတို့၏ ရန်ငြိုးကို စိတ်ဝင်စားသူ မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တိုင်းမှာ ကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ ရန်သူရှိခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းကမူ ထိုမြင်ကွင်းကို အစအဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး တွေးတောမိသည်။ ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူက ရှုဝမ်ကို ရန်ငြိုးထားနေပြီး တမင်သက်သက် လာရောက် ရန်စနေခြင်းဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ရှုဝမ်၏ အငြိုးအတေးကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း ရှုဝမ်ထံတွင်ရှိသော ငရဲဝိညာဉ်ခေါင်းလောင်းအတွင်းမှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ အကြွင်းအကျန်ကိုသာ စိတ်ဝင်စားနေသည်။

"မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ပျောက်သွားပြီ။ ဒါက ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူကြောင့် ဖြစ်ရမယ်"

စူးချန်ခုန်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်မှာ မငြိမ်သက်နေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းသည် ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ငြိမ်သက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူက မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာများလား။ အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းက လှုပ်ရှားလာတာများလား"

စူးချန်ခုန်း တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောမိသည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းသည် နတ်ဆိုးဘုရင်များသာ ဖန်တီးနိုင်သည့် ချိပ်စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရန်သူနှင့်အတူတူ သေဆုံးစေရန် အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းမှာ မိစ္ဆာသိုက်၏ အားအင်များ ပြည့်ဝမနေသေးသဖြင့်သာ ငြိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းက ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူကို တုံ့ပြန်နေသည်မှာ မိစ္ဆာများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်မှု ရှိနေသည်မှာ သေချာနေသည်။

"အမှန်တရားက ဘာလဲဆိုတာ နီးနီးကပ်ကပ် စောင့်ကြည့်မှ သိရလိမ့်မယ်"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားလေ၏။ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသားရဲများသည် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဆိုးစစ်သည်အများအပြားကို မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသူများသာ ဖြစ်သည်။ သူတွေ့ဖူးသည့် တစ်ဦးတည်းသော စစ်မှန်သည့် မိစ္ဆာမှာ မိစ္ဆာသိုက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တွင် နတ်ဆိုးများစွာ ရှိနေပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း မိစ္ဆာများကြောင့် ကပ်ဘေးများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းကို တုံ့ပြန်မှုဖြစ်စေခြင်းမှာ မိစ္ဆာများနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိနေ၍ ဖြစ်နိုင်ချေ အများဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် အိမ်တွင် တရားကျင့်နေသော စူးချန်ခုန်းသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှ အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်ကို ခံစားမိသည်။

"ရှုဝမ်ပဲ"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရှုဝမ်၏ ဂူအိမ်တော်ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယခု ရှုဝမ် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှ ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူနှင့် တွေ့ဆုံမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"သွားကြည့်ကြစို့"

စူးချန်ခုန်း ထရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းကာ အဝေးမှ နောက်ယောင်ခံလိုက်သည်။ ရှုဝမ် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှ ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူကြောင့်ပင်ဖြစ်ပြီး ထိုလူမှာ စူးချန်ခုန်း၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းကို တုံ့ပြန်မှုဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် အကြောင်းရင်းကို စူးစမ်းရန် လိုအပ်နေသည်။

ရှုဝမ်က အလွန်သတိကြီးသူဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှ ထွက်ခွာပြီး မီးခိုးမြို့အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားစဉ်တွင် နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာသူ ရှိမရှိကို အမြဲစစ်ဆေးနေသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ ရာပေါင်းများစွာသော မိုင်အကွာမှ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်သာ နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသဖြင့် ရှုဝမ်အနေဖြင့် သူလိုက်လာသည်ကို မရိပ်မိနိုင်ပေ။

စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော ရှုဝမ်သည် ကောင်းကင်မီးလျှံမြို့မှ ထွက်ခွာကာ မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး မကြာမီ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အမည်မသိ တိတ်ဆိတ်နေသော တောင်ကြားတစ်ခုတွင် ရှုဝမ်သည် ဒေါသနှင့် အလေးအနက်ဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ တောင်ကြားထဲတွင် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများနှင့် ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူက ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်တွင် ရှုဝမ်နှင့် ရန်ဖြစ်ခဲ့သော ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူက ရှုဝမ်ကို ကြည့်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ရှုဝမ်၊ မင်းက သတ္တိရှိသားပဲ။ ငါ့ကို တကယ် လာတွေ့ရဲတယ်ပေါ့"

ရှုဝမ်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"မာဟန်၊ မင်းက ယုတ်မာတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးကောင်။ ငါ့ရှေ့ကို ထပ်ပြီး ပေါ်လာရဲသေးတယ်ပေါ့။ ငါ မလာဘဲ နေပါ့မလား။

“မင်း အရင်တုန်းက ငါ့မိန်းမကို သတ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကို ငါ အမြဲမှတ်ထားတယ်"

ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူ မာဟန်က လျှာကို သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးသည် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အေးစက်နေသည်။

"မင်းနဲ့ မင်းဇနီးတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ခွေးတွေလိုပဲ။ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ပြီး အပြစ်မဲ့သူတွေကို သတ်ခဲ့ကြတာ။ အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားလို့သာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်ပစ်မှာ"

ရှုဝမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှုဝမ်နှင့် ဝတ်ရုံရှည်နှင့်လူ မာဟန်တို့ကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးတစ်ခုရှိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာကျော်က မာဟန်နှင့် သူ၏ဇနီးသည်တို့မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များဖြစ်ကြပြီး စွမ်းအားကို လိုချင်သည့်အတွက် တားမြစ်ထားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ရှုဝမ်၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးမှာ သူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်က ရှုဝမ်သည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဟုတ်သေးဘဲ လူငယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ကံကောင်းစွာဖြင့် အဝေးရောက်နေပြီး ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရှုဝမ်သည် တတိယကောင်းကင်ဘုံအဆင့်တွင် တရားကျင့်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့သော သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ရတနာများနှင့် အမွေအနှစ်များကို ရရှိခဲ့သဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ရှုဝမ်သည် ရန်သူများကို လိုက်လံရှာဖွေပြီး လက်စားချေရန် စတင်ခဲ့သည်။ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် မာဟန်၏ဇနီးသည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး မာဟန်ကတော့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ရှုဝမ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် မာဟန်၏ တည်နေရာကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မာဟန်ကဲ့သို့ ထွက်ပြေးနေသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

နှစ်တစ်ရာနီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ရှုဝမ်သည် သူ၏ရန်သူ မာဟန်ကို ဘယ်သောအခါမှ မမေ့ခဲ့ပေ။ ထင်မှတ်မထားဘဲ မာဟန်က သူ့ကို အရင် ရှာဖွေပြီး ရန်စခဲ့သဖြင့် ရှုဝမ်လည်း ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်တွင် တိုက်ခိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။ မာဟန်သည် သူ၏ဇနီးအတွက် လက်စားချေရန် ရှုဝမ်ကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ အသေအကြေ ရန်ငြိုးကို အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။