အခန်း ၁၀၃
Vol. 11 Ch. 103
အခန်း (၁၀၃)
ယင်းမှာ အနာဂတ်တွင် ယွမ်ယွမ်အနေဖြင့် ယန်ရှီရှန်းဟူသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်နိုင်စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။
“ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ သူ ရောင်းချင်ရောင်းပါစေ၊ ယန်ရှီရှန်း ဒုက္ခရောက်တဲ့အချိန်ကျရင် ကျွန်မတို့ကို လာမရှာရင်ပြီးတာပဲ”
ချန်မေ့လန်က ရေခဲချောင်း လေးချောင်းကို လှမ်းယူရင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
ယန်တာ့ဝေက ဆက်ပြောလေ၏။
“ပြီးတော့ ရှီရှန်းရဲ့ ကျောက်မီးသွေးတွင်းကြီး နှစ်ခုကိုလည်း ဟူရှောင်မေက ချန်ဖျင်ကိုပဲ ပေးလိုက်ဖို့ စီစဉ်နေပုံရတယ်၊ ခုနက သူနဲ့အတူပါလာတဲ့ ကောင်လေး ဝဝကစ်ကစ်လေးက ချန်ဖျင်ရဲ့ သားလေ၊
သူတို့နှစ်ယောက် ဒီရက်ပိုင်း အဆင်ပြေနေကြရုံတင်မကဘူး၊ ချန်ဖျင်က သူ့ရွာက မိန်းမနဲ့လည်း ကွာရှင်းတော့မယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒါ ဟူရှောင်မေကြောင့် ဖြစ်ဖို့များတယ်”
သူဌေးအသစ် အများစုမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဘဝမှ ဆင်းသက်လာကြသူများဖြစ်သည်။
ချန်ဖျင်တွင်လည်း ကျေးလက်တွင် ဇနီးတစ်ဦးရှိပြီး ကျန်းတိ၊ ယင်တိ၊ လိန်တိ အစရှိသော အမည်များဖြင့် သမီးတစ်သိုက်လည်း ရှိလေသည်။
သို့ရာတွင် ဤခေတ်ကာလ၌ အမျိုးသားများ ချမ်းသာလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကွာရှင်းပြတ်စဲကြသည်မှာ အလွန်အမင်းရိုးအီနေသောကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။
သူတို့သည် သမီးများနှင့် ဇနီးများကို စွန့်ပစ်နိုင်သော်လည်း သားများကိုမူ လုံးဝ စွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ ဟူရှောင်မေတစ်ယောက် ချန်ဖျင်၏သားနှင့်အတူ ရှိနေခြင်းမှာ မဆန်းလှပေ။
ထိုအချိန်၌ အခြားသူဌေးသစ်တစ်ဦး ရေခဲမုန့်လာဝယ်လေသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မသိကျွမ်းကြသော်လည်း ယန်ရှီရှန်းကိုမူ လူတိုင်းသိရှိကြသည်။
ထိုသူဌေးသစ်က ဝင်ပြောလိုက်၏။
“ကျောက်မီးသွေးတွင်းတင် မကဘူးဗျ၊ ဟူရှောင်မေက အရင်က အဆက်အသွယ် နည်းနည်းရှိခဲ့တယ်လေ၊ သူက ချန်ဖျင်ကို ချင်ချွမ်ကုမ္ပဏီရဲ့ စီမံကိန်းနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တာ၊
ဟိုမှာကြည့်လိုက်၊ အဲဒါ ချင်ချွမ်ကုမ္ပဏီ အတွင်းရေးမှူးရဲ့ ကားမဟုတ်လား”
အဝေးတွင် ဗောက်စ်ဝက်ဂွန် ဆန်တာနာ ကားတစ်စီး ရပ်နားထားပြီး ရှလီကားများနှင့် ခပ်ဝေးဝေးတွင် ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ နိုင်ငံပိုင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုမှ ကားဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေ၏။
ဟူရှောင်မေက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကားပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် မှန်ချလိုက်သောအခါ ကားအတွင်းရှိသူက သူမ၏ရေခဲမုန့်ကို လက်မခံခဲ့ပေ။
ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကားမှန် ပြန်တင်သွားစဉ် သူမက မှန်အပြည့်အဝ ပိတ်သွားသည်အထိ ဆက်တိုက် လက်ပြနှုတ်ဆက်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်မှ လက်ပြခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ သူမ၏ ဝဝကစ်ကစ် အဖော်လေးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
ယန်တာ့ဝေက သူ့နဖူးကိုသူ ရိုက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။
“အဲဒါ တကယ်ပဲ ခေါင်းဆောင်မာရဲ့ ကားပဲ၊ မေ့လန်... မင်းအရင်ပြန်နှင့်တော့၊ ငါ ခေါင်းဆောင်မာကို သွားနှုတ်ဆက်လိုက်ဦးမယ်”
ရေခဲမုန့်စားနေသော အခြားသူဌေးအသစ်က ပြောလိုက်လေသည်။
“ခင်ဗျားက ချန်မေ့လန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ကျွန်တော် အသေးစိတ်တော့ မသိပေမယ့် ရှီရှန်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ဝက်က ခင်ဗျားသမီးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်လေ၊
ဟူရှောင်မေက အဲဒီကျောက်မီးသွေးတွင်းကို ဘယ်လိုပဲ ရှုပ်ရှုပ်၊ အနာဂတ်မှာ ရှီရှန်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ငွေနည်းနည်းပါးပါးတော့ ယူထားသင့်တယ်၊
တကယ်လို့ သူသာ နောက်ပိုင်း ဒုက္ခရောက်သွားရင် သူ့သမီးကို လာရှာမှာပဲလေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျား အလကားသက်သက် သောကရောက်မနေရတော့ဘူးပေါ့”
ချန်မေ့လန်က ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။
“သူ့မှာ အရှက်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား”
သူဌေးအသစ်က ရယ်မောလိုက်လေသည်။
“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်ဗျာ၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေနေတုန်းကတော့ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာပျော်ပါးနေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံသာ ပြတ်သွားရင်တော့ ကျွန်တော့် မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေဆီ သေချာပေါက် ပြန်သွားမှာပဲ၊
အရှက်ရှိနေရင် နစ်နာတာပဲလေ၊ ဒီလောကကြီးမှာ ကျွန်တော်တို့လိုလူတွေက အရှက်မရှိမှ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်တာဗျ”
ချန်မေ့လန် ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားကာ ထိုစကားမှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။
သူမ နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခု ထပ်မံရှင်သန်ခွင့် ရလျှင်ပင် မိသားစုသံယောဇဉ်ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်၍မရနိုင်ပေ။ ယန်ရှီရှန်း အသည်းကင်ဆာ ဖြစ်လာသောအခါ သူသည် ယွမ်ယွမ့်ကို လာရောက်ရှာဖွေမည်မှာ အသေအချာပင်။
ဤကိစ္စမှာ သူမသည် ကျောက်မီးသွေးတွင်း သို့မဟုတ် ယန်ရှီရှန်း၏ ငွေကြေးများကို လိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ရှီရှန်းမှာ အရှက်မဲ့ခြင်းအနုပညာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။
ယန်တာ့ဝေ အပြေးပြန်ရောက်လာကာ ဘာမျှမပြောဘဲ ချန်မေ့လန်အား Passat ကားဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။
ကားရှိခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ပေါင်းအိုးတစ်လုံးပမာ ပူအိုက်နေသော်လည်း ကားပြတင်းပေါက် ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အေးမြသော လေပြည်များ တိုက်ခတ်လာ၏။
ကားအတွင်း၌ သက်ကြီးရွယ်အို ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးရှိနေကာ သူတို့၏မြေးဖြစ်သူကို ကျောင်းလာပို့ခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ယန်တာ့ဝေက ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးလျက် ပြောဆိုလေသည်။
“မင်္ဂလာပါ ခေါင်းဆောင်မာ၊ ဘန်ကာကြီးနဲ့တူတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ကန်တင်းကို ဘယ်သူဆောက်တာလဲလို့ ခေါင်းဆောင်က မေးခဲ့တယ်မဟုတ်လား၊
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကန်ထရိုက်တာလေး ချန်မေ့လန်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ... မေ့လန်၊ ဒါက ချင်ချွမ်ကုမ္ပဏီက ခေါင်းဆောင်မာနဲ့ သူ့ရဲ့ဇနီး အစ်မမာပါ”
ခေါင်းဆောင်မာမှာ အတော်လေး ရင်းနှီးဖော်ရွေဟန်ရှိပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လက်ဆန့်ထုတ်လာကာ နှုတ်ဆက်လေသည်။
“မင်္ဂလာပါ... မင်္ဂလာပါ၊ တကယ်ကိုရှားပါးတာပဲ... ရှီးဖျင်မြို့တော်မှာ အမျိုးသမီး ကန်ထရိုက်တာတစ်ယောက် ရှိနေတာလား”
သို့သော် သူပဘေးရှိ အမျိုးသမီးကမူ ရင်းနှီးဟန်မရှိဘဲ ချန်မေ့လန်အား အထက်အောက် စုန်ဆန်ကြည့်ရှုနေ၏။
အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများအကြား သဘာဝအလျောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိတတ်သော်လည်း အမျိုးသမီး အချင်းချင်းအကြားတွင်မူ သဘာဝအရ တွန်းကန်မှုများ ရှိတတ်ကြသည်။
ဤအဘွားအိုက ချန်မေ့လန်ကို သဘောမကျပေ။ ချန်မေ့လန် မြင်သာစေရန်အတွက် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် “ရွံရှာမုန်းတီးခြင်း” ဟူသော စာလုံးကိုပင် ရေးသားထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် ချန်မေ့လန်သည် ခေါင်းဆောင်မာ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး အစ်မမာ၏လက်ကို လှမ်းဆွဲကာ အခေါ်အဝေါ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။
“မင်္ဂလာပါ မစ္စမာ... ကျွန်မက ချန်မေ့လန်ပါ”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ မစ္စမာက ပြုံးလိုက်၏။
“မင်းက လူယုတ်မာယန်ရှီရှန်းကို ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ ချန်မေ့လန်လား”
သူမက စကားပြောနေစဉ် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်သေး၏။
“ဟုတ်ပါတယ်”
ချန်မေ့လန်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
“သူက အမှိုက်သရိုက်တစ်ကောင်ပဲ”
မစ္စမာက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချန်မေ့လန်၏ လက်ကို အားတက်သရော လှုပ်ရမ်းလိုက်၏။
“မင်းက တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ၊ ကျောက်မီးသွေးသူဌေးကိုတောင် ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ၊ ဒါပေမယ့် မင်းက သူ့ရဲ့ အရှက်မရှိတဲ့မယားငယ်ကိုပါ ရိုက်နှက်ခဲ့သင့်တာ၊
တရားဝင် ဇနီးမယားတွေက အမြီးကုပ်ပြီး နေရချိန်မှာ မယားငယ်တွေက ဂုဏ်မောက်ပြီး လျှောက်သွားနေနိုင်တဲ့ ဒီလောကကြီးက ဘယ်လိုလောကကြီးလဲကွယ်”
မစ္စမာ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရွံရှာမုန်းတီးမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မိခင်မေတ္တာ အရိပ်အယောင်များ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ယန်တာ့ဝေက အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မေ့လန်က မိန်းကလေး ဆိုပေမယ့် အလုပ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ သေချာတိကျတယ်ဗျ၊ အရည်အသွေးမြင့် ဘိလပ်မြေနဲ့ သဲတွေကိုပဲ သုံးတာ၊
ခေါင်းဆောင်မာ... ခေါင်းဆောင်တို့ဆီမှာ စီမံကိန်းတွေရှိရင် သူ့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးပါဦး”
မစ္စက်မာက ချန်မေ့လန်၏လက်ကို ကိုင်ထားရင်းနှင့်ပင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူအား စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။
“သူက လူယုတ်မာ ယန်ရှီရှန်းကိုတောင် ရိုက်ရဲတဲ့ အမျိုးသမီးပဲ၊ ရှင် သူ့ကို သေချာပေါက် ထည့်စဉ်းစားပေးရမယ်နော်”
စောစောက မယားငယ်ဟူရှောင်မေမှာ ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါတွင် တရားဝင်ဇနီးမယားများအကြား ခိုင်မာသော ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်မာက ဇနီးဖြစ်သူအား မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုံးသုံးလေသံဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လေသည်။
“စီမံကိန်းတွေရှိရင်တော့ သေချာပေါက် ထည့်စဉ်းစားပေးမှာပါ”
ချင်ချွမ်ကုမ္ပဏီတွင် လတ်တလော၌ စီမံကိန်းကြီးတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည်။
ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။
မနေ့က ချန်ဖျင်နှင့် ယန်ပင်းတို့ ထိုစီမံကိန်းအတွက် လာရောက်ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်မဟုတ်လော။
ချန်မေ့လန်တွင် ကြီးမားလှသောရည်မှန်းချက်များ မရှိဘဲ သာမန်ဘဝလေးတစ်ခုကို ရိုးရှင်းစွာဖြတ်သန်းရန်သာ ဆန္ဒရှိသော်ငြား စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများ ရောက်ရှိလာပါကလည်း သူမ ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမက ထပ်မံဖြည့်စွက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
“ခေါင်းဆောင်မာ... ကျွန်မရဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့က သေးငယ်ပေမယ့် နည်းပညာရှင်တွေနဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေ အပြည့်အစုံရှိပါတယ်၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ကလည်း ဆောက်လုပ်ရေး အရည်အသွေးကို အနီးကပ် ကြီးကြပ်ပါတယ်၊
ကျွန်မတို့ရဲ့ အရည်အသွေးကို ကျွန်မ အာမခံနိုင်သလို ခေါင်းဆောင်မာအပေါ် ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ကိုလည်း သေချာပေါက် မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူးရှင့်”
ကော်မရှင်ပေးမည်ဟူသောအချက်မှာ အဓိကအချက်ဖြစ်ပြီး ဤခေတ်ကာလတွင် ယင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဆို၍မရဘဲ အပြန်အလှန် နားလည်မှုဖြင့်သာ သွယ်ဝိုက်၍ပြောဆိုရသဖြင့် မဖြစ်မနေ ထည့်သွင်းပြောဆိုရန် လိုအပ်ပေသည်။
ယခင် အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုများမှာ သာမန်ယဉ်ကျေးမှုအရ ပြောဆိုခြင်းမျှသာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။
သူမ ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်မာက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားချင့်ချိန်နေပြီးမှ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လေသည်။
“မင်းရဲ့ဖုန်းနံပါတ်လေး ချန်ထားခဲ့ပါဦး”
ဤသည်မှာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ချန်မေ့လန်ထံမှ ဖုန်းနံပါတ် တောင်းခံခံရခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်တွင် ဖုန်းတစ်လုံး မဖြစ်မနေတပ်ဆင်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ရင်တွင်း၌ အော်ဟစ်နေမိတော့သည်။
ယန်တာ့ဝေက အကင်းပါးစွာဖြင့် သူ့ရုံးဖုန်းနံပါတ်ကို ချက်ချင်းပေးလိုက်လေသည်။
ခေါင်းဆောင်မာက ကားပြတင်းပေါက်ကို ဖြည်းညင်းစွာတင်လိုက်စဉ် ယန်တာ့ဝေနှင့် ချန်မေ့လန်တို့၏အပြုံးများမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးခဲနေဆဲပင်။