အခန်း ၃၂၃
Vol. 33 Ch. 323
အခန်း (၂၃၃) ဦးနှောက်ခြောက်ရသော အခြေအနေ - ၃၀
လွန်ခဲ့သော ၁၅ မိနစ်ခန့်က၊ လက်တွေ့ကမ္ဘာ၊ စုံထောက်ကလပ်၌။
ဤအခိုက်အတန့်၌ ကစားသမားလေးဦးလုံးသည် သံလှောင်အိမ်ကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်ပြီး သတိလစ်မေ့မြောကာ ပိုးလိုးပက်လက်လဲနေကြချေသည်။
ဤအခြေအနေမှာ အိပ်ပျော်နေခြင်း သို့မဟုတ် သတိလစ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ‘နိုးနေရင်း အိပ်မက်မက်ခြင်း’ ဟုခေါ်သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုနှင့် ပို၍ဆင်တူပေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပွင့်နေပြီး သူတို့၏ ဦးနှောက်များမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ အလုပ်လုပ်နေကြသော်ငြား သူတို့အနေဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ သံလှောင်အိမ်ထဲတွင် ရှိနေသည်ကိုမူ လုံးဝ မကြားနိုင်၊ မမြင်နိုင်၊ မခံစားနိုင်ကြချေ။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ အသိစိတ်များမှာ အခြားနေရာတစ်ခုတွင် အကျဉ်းချခံထားရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုသံလှောင်အိမ်ကြီးသည် လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲလျက်ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ပြွတ်သိပ်စွာ စီရီထားသော စာအုပ်စင်ခြောက်တန်းဖြင့် ဝန်းရံထားကာ ဆဋ္ဌဂံပုံစံ (သို့မဟုတ် ပိုမိုတိကျစွာပြောရလျှင် ၃x၃ စတုရန်းပုံစံ) ဧရိယာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်နေစေသည်။
ထိုဧရိယာ၏ အနားတစ်ဖက်စီမှာ ခန့်မှန်းခြေ ၂.၅ မီတာခန့် ရှိပြီး စာအုပ်စင်တစ်ခုစီသည် ခန့်မှန်းခြေ ၇.၅ မီတာခန့် မြင့်သည်။ စာအုပ်စင်များ၏ ထိပ်ဖျားနှင့် မျက်နှာကျက်ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာမူ မီးဆိုင်းများအတွက် နေရာချန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုစာအုပ်စင်များမှာ အလယ်တွင် အကန့်များခြားထားပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၌ စာအုပ်များ စီထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စာအုပ်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်လျှင်ပင် ဘေးကပ်လျက်နေရာလွတ်ကို မမြင်ရဘဲ ထိုအကန့်များကိုသာ မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ကစားသမားများသာ စာအုပ်စင်ပေါ်သို့ အမှန်တကယ် တက်ကြည့်ကြမည်ဆိုပါက… ဤဆဋ္ဌဂံပုံစံဧရိယာ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထပ်တူညီသော ဆဋ္ဌဂံပုံစံဧရိယာ ခြောက်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဆဋ္ဌဂံခြောက်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင်လည်း နောက်ထပ် ဆဋ္ဌဂံပုံစံ ဧရိယာ ၁၂ခုက ဝိုင်းပတ်ထားသည်ကို တွေ့ရပေလိမ့်မည်။
ထိုနည်းအတိုင်း အဆင့်ဆင့်…။
မျက်နှာကျက်ပေါ်မှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါက စုံထောက်ကလပ်ကြီးမှာ စာအုပ်စင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပျားအုံကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ စာအုပ်စင်များဖြင့် အလုံပိတ်ထားသော ဆဋ္ဌဂံပုံစံ ဧရိယာတစ်ခုစီမှာ ပျားအုံကွက်တစ်ခုစီကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။
ဒါဆို စုံထောက်ကလပ်က ဘယ်လောက်တောင် ကျယ်ပါသလဲ။
ကောင်းပြီ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သင်သည် စာအုပ်စင်များ၏ ထိပ်ဖျားပေါ်သို့ တက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် ဤ ‘ပျားအုံကြီး’ ၏ အနားသတ်ကို လုံးဝမြင်ရမည်မဟုတ်ပါချေ…။
လက်ရှိအချိန်တွင် ကစားသမားများနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဧရိယာတစ်ခုတွင် သစ်ကုလားအုတ်တစ်ကောင်သည် စာအုပ်စင်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် လှည့်လည်သွားလာနေလေသည်။
“အင်း… ငါ ဒီစာအုပ်ကို ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက တွေ့ခဲ့သေးတယ်…”
ထိုသစ်ကုလားအုတ်၏ နှာခေါင်းပေါ်တွင် မျက်မှန်တစ်လက်ကို တပ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းက တီးတိုးရေရွတ်နေချေသည်။
“မင်းကို ရှာရတာ တကယ့်ကို မလွယ်ပါလား”
ရုတ်တရက် သစ်ကုလားအုတ်၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ လေးနက်ပြီး ကြမ်းရှရှ အမျိုးသားအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အိုး… မင်းကိုး… ရှားရှားပါးပါး ဧည့်သည်ပါလား”
သစ်ကုလားအုတ်သည် သူ့ခေါင်းကိုပင် လှည့်မကြည့်ချေ။ ၎င်းသည် ထိုအသံ၏ ပိုင်ရှင်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အလိုအလျောက် သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သစ်ကုလားအုတ်သည် ‘အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း’ ကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။ သုံးစက္ကန့်ခန့်အတွင်း ၎င်းသည် ပထမဦးစွာ ဝေဝါးနေသော ပစ်ဇယ်လ်အစုအဝေးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပုံသဏ္ဌာန်၊ အရွယ်အစားနှင့် အရောင်အသွေးများ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြန်လည်ရှင်းလင်းသွားပြီး အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။
ပြီးနောက် ထိုပြောင်းလဲသွားသော ရုပ်သွင်မှာ ဖုန်းပုကြွယ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပရော်ဖက်ဆာ မိုရီယာတီမှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်ချေ။
“ငါ ကြားရသလောက်တော့ ‘အချိန်သခင်’ နဲ့ ‘အမှန်တရားရုံးတော်’က မင်းနဲ့ မင်းသူငယ်ချင်းတွေကို လိုက်ရှာနေကြတယ်ဆိုပဲ…”
အသွင်ပြောင်းသွားသော သစ်ကုလားအုတ်က ဆက်ပြောသည်။
“မင်း ဒီကိုလာတာ… ခိုလှုံခွင့် တောင်းဖို့တော့ မဟုတ်ဘူးမလား… ဘီလီ”
သူ့လေသံမှာ မိုရီယာတီ၏ လေသံနှင့် လုံးဝခွဲခြားမရနိုင်အောင် တူညီလှသည်။
ရုပ်သေးဘီလီကမူ ဘာမှ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိချေ။ သူသည် စတိုင်ကျသော ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လည်ပတ်အနီရောင်လေးကို ချည်နှောင်လျက် သုံးဘီးစက်ဘီးလေးပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ သူ့မျက်နှာမှာမူ… သဘာဝကျကျပင် ထိုထိတ်လန့်ခြောက်ခြားဖွယ် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာအတိုင်းပင်။
“သေချာတာပေါ့ မဟုတ်ပါဘူး၊ လောကကူးပြောင်းသခင်က လုံးဝ ကြားနေဝါဒီဆိုတာ လူတိုင်းသိကြတာပဲ၊ သူက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့လိုပြဿနာအိုးကြီးကို လက်ခံထားမှာလဲ”
“ဟဲ…”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ”
သူသည် မည်သည့်ရန်လိုသည့် အမူအရာမှမပြဘဲ မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ အဓိပ္ပာယ်နက်နဲလှသော အခြားမေးခွန်းတစ်ခုကို ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။
“ဒါမှမဟုတ်… မင်းက အဲဒီ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်ဆီ ဘက်ပြောင်းသွားပြီး ငါ့ရဲ့ စုံထောက်ကလပ်ကို သူ့နယ်မြေဖြစ်အောင် ချဲ့ထွင်ဖို့ ကြံစည်နေတာများလား”
“ငါ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ အကျပ်ကိုင်ကိုင် ငါအဲဒီကောင်ဘက်ကို လုံးဝကူးမှာမဟုတ်ဘူး”
ဘီလီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူ့နောက်လိုက်ဖြစ်ရတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖမ်းခံရတာထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်”
သူ ခဏရပ်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။
“ငါ ဒီကိုလာတာ မင်းဆီကနေ အကူအညီသေးသေးလေးတစ်ခု တောင်းမလို့ပါ… ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စလေးပါ”
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ…”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ဆိုသည်။
“မင်းက ငါ့ဆီကနေ အကူအညီတောင်းတယ်ဆိုကတည်းက မင်းကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား… အဲဒီတော့ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် အကူအညီသေးသေးလေး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
ဘီလီက ပြန်ပြောသည်။
“ငါက မင်းကို ဟိုးဘက်သံလှောင်အိမ်ထဲမှာရှိတဲ့ တခြားကမ္ဘာက ခရီးသွားတွေကို လွှတ်ပေးစေချင်ရုံပါပဲ”
“သူတို့ကို လွှတ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းဆိုလိုတာက… သူတို့ကို ဒီစုံထောက်ကလပ်ထဲကနေ ထွက်သွားခွင့်ပေးရမယ်ပေါ့”
“အမှန်ပဲ”
ဘီလီက ဆိုသည်။
“ငါက သူတို့ကို မလွှတ်ပေးချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ သူတို့ ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီထဲကနေ အရင်ဆုံး လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်…”
သူက သူ့ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း “…ငါ့ရဲ့ စိတ်ကမ္ဘာထဲကနေပေါ့”
“စိတ်မပူပါနဲ့”
ဘီလီ၏ မျက်နှာမှာမူ အမြဲတမ်း ထိုမျက်နှာသေအတိုင်းပင်။
“’အဲဒီလူ’ သာ ဒီထဲမှာ ရှိနေရင် သူတို့ သေချာပေါက် လွတ်မြောက်လာလိမ့်မယ်”
“အိုး… အဲဒီတခြားကမ္ဘာက ခရီးသွားလေးယောက်ထဲမှာ မင်းမိတ်ဆွေ ပါနေလို့လား”
လောကကူးပြောင်းသခင်က မေးလိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေလို့တော့ ခေါ်လို့မရပါဘူး၊ ငါတို့ ဆုံဖူးတာ နည်းနည်းပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါက သူ့ကို ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခု တင်နေလို့ပါ”
ဘီလီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“သူက မင်းရဲ့ စိတ်ကမ္ဘာထဲကနေ သေချာပေါက် လွတ်မြောက်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ပြီးတော့ သူနဲ့ သူ့အသင်းဖော်တွေ အပြင်ရောက်လာတာနဲ့ မင်းလည်း မင်းရဲ့ ကတ်ကို ထုတ်သုံးရတော့မယ်ဆိုတာကိုလည်း ငါသိတယ်… ဒါကြောင့်မို့…”
“သဘောပေါက်ပြီ”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ဆိုသည်။
“မင်းက ဒီအခွင့်အရေးကိုသုံးပြီး သူ့ကို ကူညီချင်တာပေါ့၊ ဒါမှ ကျေးဇူးကြွေး ကြေသွားမှာမို့လို့လား”
သူ ဤသို့ပြောဆိုနေရင်း ထပ်မံပြောင်းလိုက်ပြန်ရာ ရှားလော့ဟုမ်းစ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
လောကကူးပြောင်းသခင်သည် လွန်စွာပီသလှသော ဗြိတိသျှလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့… ဒါက ငါ့အတွက်တော့ ကိတ်ခွဲရသလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးပါပဲ၊ သူတို့ကို အပြင်ထုတ်ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သေတွင်းထဲကို မောင်းချလိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့…”
သူက ဆေးတံကို တစ်ချက်ရှိုက်ဖွာလိုက်သည်။
“ငါက ဘာဖြစ်လို့ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပေးရမှာလဲ”
သူ ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ငါတို့ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိသလို မင်းမှာလည်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ့် အင်အားမျိုး မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့လည်း မင်းရဲ့ ကောက်ကျစ်မှုတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလတချို့ကိုတော့ ငါကြားဖူးပါတယ်…”
သူ့လေသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူပြောသော စကားလုံးများမှာမူ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အန္တရာယ်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။
“မင်းက ငါ့နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်လာပြီး ငါ့ကို အမိန့်ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ငါလျစ်လျူရှုထားလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ဒါက ငါနဲ့ နတ်ဘုရားမဏ္ဏိုင်လေးပါးကြားမှာ အထင်လွဲစရာတွေဖြစ်အောင် ဖန်တီးဖို့ ကြံစည်ထားတဲ့ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေရင်ကော…”
“တကယ်လို့ မင်း ငါပြောတဲ့အတိုင်း မလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း”
ဘီလီက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဒီကို လုံးဝမလာခဲ့ဖူးသလိုပဲ သဘောထားလိုက်ပါ၊ သူတို့ကို မင်းသတ်ချင်သလိုသာ သတ်လိုက်ပါ၊ ငါကလည်း ဒီတိုင်း လမ်းကြုံလို့ ဝင်လာတာပဲပေါ့”
သူက ဂရုမစိုက်သောလေသံဖြင့် “ဒီကျေးဇူးကြွေးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်၊ နောင်ကျရင် ငါ့အတွက် တခြားအခွင့်အရေးတွေ ရှိလာဦးမှာပဲ၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့… မဆပ်ရရင်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး”
ဘီလီသည် သူ၏ သုံးဘီးစက်ဘီးလေးကို လှည့်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားရန်ပြင်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ… ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ခွင့်ပြုပါဦး…”
“နေဦး”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ကြားဖြတ်တားလိုက်သည်။
“အခြေအနေက ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါ့မှာ အကြံပြုချက်တစ်ခု ရှိတယ်”
ဘီလီက ခေါင်းမော့ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါဦး”
“ငါ မင်းကို ဒီ ‘အကူအညီအသေးအဖွဲလေး’ လုပ်ပေးလို့ ရပါတယ်”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ပြောသည်။
“မင်း ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အချက်အလက်တချို့ကို ပြောပြသရွေ့ပေါ့…”
သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်း၍ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“မင်းအတွက်တော့ ဒါက စကားပြောရုံ သက်သက်ပဲလေ၊ လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းတောင် မြှောက်စရာ မလိုပါဘူး”
“မင်း ဘာမေးချင်တာလဲ”
ဘီလီက အေးစက်စွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ငါ ကြားတာတော့… မင်း နောက်ပိုင်းမှာ ‘အတွင်းကမ္ဘာ’ က အဲ့ဒီမူမမှန်မှုတွေနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေတယ်ဆိုပဲ”
လောကကူးပြောင်းသခင်က ပြောလိုက်သည်။
“တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းလောက်ကပဲ သူတို့ထဲက အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ စိတ်ကမ္ဘာထဲကို လာလည်ပြီး SCP ပစ္စည်းတစ်ခု ယူသွားခဲ့သေးတယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရုပ်ပြောင်းလိုက်ပြန်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လောကကူးပြောင်းသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အနီရောင်ခေါင်းစွပ်မလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး “သူမ” ၏ အသံမှာလည်း အမျိုးသမီးအသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားလေသည်။
“ငါက မေးချင်ရုံသက်သက်ပါ… မင်း အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ ’မူမမှန်မှုဇီးရိုး’ အကြောင်းကို သိလား”