အခန်း ၁၉၆

အခန်း (၁၉၆) ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကျားသစ်ဖြစ်နေပြီကို ဘယ်သူနဲ့ တူမှန်းလည်း မသိဘူး

ရွှီယန်နှင့် တားဟွာတို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် အပြန်အလှန် ဆော့ကစားနေကြ၏။

တားဟွာသည် ရွှီယန်၏ရှေ့တွင် အလွန် ရင်းနှီးဖော်ရွေသော ပုံစံကို ပြသနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသဖြင့် အမြဲတမ်းလိုလို စိတ်လှုပ်ရှားနေမိ၏။

ယခင်က တားဟွာ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းတွင် ရှိနေစဉ်က ရွှီယန်သည် ၎င်း၏ကလေးကို မကြာခဏ ကူညီထိန်းကျောင်းပေးခဲ့ရာ ရွှီယန် ပေါ်လာတိုင်း တားဟွာမှာ အချိန်အတန်ကြာ အနားယူခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် တားဟွာက ရွှီယန်အပေါ် အလွန် ကျေးဇူးတင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

အစပိုင်းတွင် လူကောင်းကတ်ကြောင့်သာ တားဟွာက ရွှီယန်ကို မခုခံခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိတွေ့ဆက်ဆံလာပြီးနောက် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပို၍ ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ရွှီယန်သည် တားဟွာကို ခဏမျှ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ တားဟွာက ရွှီယန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်နေ၏။

"ရှောင်ဟွာက လယ်ယာခြံဝင်းထဲမှာပဲ ရှိသေးတယ်... သူ့ကို ခေါ်မလာခဲ့ဘူးလေ"

"ဒီဘက်က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... သူ ကျား အကိုက်ခံရမှာ စိုးရိမ်လို့... ဒီနေရာက သူ့အတွက် မသင့်တော်ဘူးလေ"

ရွှီယန်က နှစ်သိမ့်လိုက်၏။

ရွှီယန် ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ တားဟွာက ဆက်မရှာတော့ဘဲ ရွှီယန်၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေတော့သည်။

ဒရုန်းက ဤမြင်ကွင်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေ၏။

လိုက်ဖ်ထဲရှိ ပရိသတ်ဟောင်းများမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

[တားဟွာပဲ... တကယ်ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်]

[သူက ဒီလောက်ဝေးတဲ့ တောင်တန်းကြီးထဲထိ ရောက်နေတာပဲ]

[ဒီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သဘောကျလို့ ပြန်လာကြည့်တာ ဖြစ်မယ်]

[တကယ် တားဟွာပဲ... အခု ငါတောင် သူ့ကို မှတ်မိနေပြီ... တကယ် ချစ်စရာလေးပဲ]

[ဒီကျားသစ်ကွက်တွေနဲ့ကတော့ ဘယ်သူကြည့်ကြည့် ကြွေသွားမှာပဲ]

ကွန်မန့်များက အဆက်မပြတ် တက်လာနေ၏။

ယနေ့ ရွှီယန်၏ လိုက်ဖ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အံ့အားသင့်စရာများ ရှိနေပြီး ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘေးမဲ့တော၏ ဤမြင်ကွင်းက တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလှပလှ၏။

ရေခဲနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် လူတစ်ယောက်နှင့် ကျားသစ်တစ်ကောင်တို့ ရင်းနှီးစွာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံနေကြသည်။

ရွှီယန်သည် တားဟွာနှင့် ခဏမျှ ဆော့ကစားပြီးနောက် ကင်းလှည့်ရမည့် တာဝန် ရှိသေးသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် တားဟွာ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ကာ အသားစိမ်း အချို့ ကျွေးပြီးနောက် အလျင်အမြန် ပြန်လှည့်လာခဲ့၏။

တားဟွာက သူ့ကို ခဏမျှ ကြည့်နေပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကာ နှင်းကမ္ဘာကြီးထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"လောင်ရွှီ... မင်းက တကယ် မိုက်တာပဲ"

ဝမ်ကျန်းဟိုင်က အဖွဲ့ထဲ ပြန်ရောက်လာသော ရွှီယန်ကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

ရွှီယန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး

"ဒီကျားသစ်က အရင်ကတည်းက သိတာပါ... ဒီလောက်ကြီးတဲ့ တောင်ကြီးထဲမှာ ပြန်တွေ့ရတာ တကယ် တိုက်ဆိုင်တာပဲ"

"ငါတို့ ဆက်ပြီး ကင်းလှည့်ကြတာပေါ့... အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့သူတွေ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား"

ဝမ်ကျန်းဟိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"ကောင်းပြီ... သွားကြမယ်"

သူတို့ လေးယောက် အဖွဲ့သည် ကင်းလှည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ခွာလာကြ၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူတို့က နှင်းများ အလွန် ထူထပ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဝမ်ကျန်းဟိုင်က အရှေ့မှ သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် နှင်းတောထဲတွင် လမ်းဖောက်ပေးနေ၏။

အခြားသူများက အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

"ဆောင်းတွင်းဆိုရင် လဝက်ကို တစ်ကြိမ် ကင်းလှည့်ရတာ... အရင်တစ်ခေါက်က လမ်းဖောက်ထားပြီးသားကို နောက်ထပ် နှင်းတစ်ခါ ထပ်ကျတော့ ဖုံးသွားပြန်ရော"

"ဒီနေရာက အပေါ်က နှင်းတွေ လျှောကျလာပြီး ဒီမှာ လာပုံနေတတ်တော့ နှင်းတွေ ပိုထူတာပေါ့"

"ဒီနားလေး လွန်သွားရင် အဆင်ပြေသွားပြီ"

ဝမ်ကျန်းဟိုင်က ရွှီယန်ကို ရှင်းပြလိုက်၏။

"တကယ် မလွယ်ဘူးပဲ"

ရွှီယန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့အဖွဲ့ နှင်းလမ်းထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် ဘေးရှိ လူငယ်လေး နှစ်ယောက်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး လမ်းလျှောက်ရသည်မှာပင် လေတိုက်သကဲ့သို့ သွက်လက်နေကြ၏။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျန်းဟိုင်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ကောင် ဖြည်းဖြည်း သွားကြပါ... ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ... တော်တော် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပါလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... တီဗီထဲ ပါရမှာဆိုတော့ ဘယ်မပျော်ဘဲ နေမလဲဗျ"

"လယ်ယာခြံဝင်း ပိုင်ရှင် ရွှီ က နာမည်ကြီး လိုက်ဖ်လွှင့်သူလေ... လူပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ကြည့်နေကြတာ... ကျွန်တော်တို့လည်း တစ်ခါလောက် မျက်နှာပြရတာပေါ့"

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ၂၀၀၀ ခုနှစ် နောက်ပိုင်း မွေးဖွားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့ တီဗီတွင် မျက်နှာပြရမည့် အခွင့်အရေးမျိုးကို သူတို့က အလွန် သဘောကျကြပေသည်။

လူငယ်များကတော့ လူလုံးထွက်ပြရသည်ကို နှစ်သက်ကြစမြဲပင်။

အထူးသဖြင့် ကင်းလှည့်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်က သူတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို ပြသနိုင်သဖြင့် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျန်းဟိုင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု ဘယ်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း။

ယခင်က သူ ကိုယ်တိုင် ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်းများ၏ ကြော်ငြာဗီဒီယိုကို ရိုက်ကူးခဲ့စဉ်က ဗီဒီယို တစ်ခုတွင် Like အခု လေးဆယ်ကျော်သာ ရရှိခဲ့သဖြင့် ဝမ်ကျန်းဟိုင်မှာ အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့ရဖူး၏။

ယခု ရွှီယန် ပါလာချိန်တွင်တော့ ဗီဒီယို တစ်ခု တင်လိုက်သည်နှင့် ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်က တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ကင်းလှည့်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကြည့်ရှုသူ အလွန် များပြားလှပေသည်။

ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စခန်းအတွက်လည်း နောင်တွင် ကြော်ငြာဗီဒီယိုများ ရိုက်ကူးရာ၌ ပိုမို ကောင်းမွန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရရှိစေမည် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်သည် သူတို့၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ဤကင်းလှည့်ဝန်ထမ်းများ၏ စိတ်ထားက အလွန် ရိုးရှင်းပြီး လူကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။ စိတ်ကောက်ကျစ်လွန်းသူများက ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသို့ ရောက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

တစ်နှစ်ပတ်လုံး တောင်တန်းများနှင့်သာ အဖော်ပြုနေရခြင်းက မြို့ပေါ်ရှိ ရုံးကြီးများသို့ ပြောင်းရွှေ့ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသည်လောက် ဘယ်မှာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိမည်နည်း။

သူတို့ လေးယောက် အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ချေ။

သူတို့က ရေခဲနေသော မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြပြီး မြစ်တစ်စင်းလုံး အေးခဲ တောင့်တင်းနေသဖြင့် လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ ကွန်ကရစ်လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်နေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားရ၏။

ထို့အပြင် မြစ်ရေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့် ရေခဲပိတ်မိကာ အေးခဲ သေဆုံးနေသော တုံးအအ ဒရယ်ပြောက် တစ်ကောင်ကိုပါ မြင်တွေ့ခဲ့ရသေးသည်။

ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ဤအခြေအနေအတွက် သူတို့ လေးယောက်စလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ်သာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ကြ၏။

တိရစ္ဆာန် အတော်များများက မတော်တဆမှုများကြောင့် သေဆုံးတတ်ကြပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးက သစ်တောထဲတွင် အလွန် အဖြစ်များလှ၏။

အပြင်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ညနေ လေးနာရီခန့် အချိန်တွင် သူတို့က တောင်ထဲမှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အရှေ့ဘက်တွင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ တောစီးကား ပေါ်လာ၏။

"ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့"

"ကင်းလှည့် တာဝန် ပြီးပြီ"

လူငယ် ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်း နှစ်ယောက်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော အဖွဲ့ဝင်များကလည်း ပေါ့ပါးသော အပြုံးများကို ပြသလိုက်ကြ၏။

ဤတစ်ကြိမ် ကင်းလှည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ချောမွေ့ခဲ့ပေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ချေ။

ရွှီယန်က အတူတကွ တစ်ပတ်ခန့် လိုက်ပါ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရသဖြင့် အလွန် လန်းဆန်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"လောင်ရွှီ... အချိန်အများစု ကင်းလှည့်ရတာက ဒီလိုပါပဲ... တောင်ထဲမှာ တစ်ပတ်လောက် လမ်းလျှောက်လိုက်ရုံပဲ... ယေဘုယျအားဖြင့် ဘာပြဿနာကြီးမှ မဖြစ်တတ်ပါဘူး"

"ငါတို့ရဲ့ ဒီကင်းလှည့် အစီအစဉ်က နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ကြာဦးမှာ... မင်း လာချင်ရင် အချိန်မရွေး လာခဲ့လို့ ရတယ်"

"မင်းက တောင်ထဲမှာ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့သူ ဆိုတော့ ငါတို့ သေချာပေါက် ကြိုဆိုပါတယ်"

ဝမ်ကျန်းဟိုင်က သူ့ကို ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒီဘက်က ပတ်ဝန်းကျင် တကယ် ကောင်းတာပဲ... တောကြက်တွေ တောယုန်တွေလည်း အများကြီးပဲ... နွေရာသီ ရောက်ရင်လည်း လာကြည့်ချင်သေးတယ်"

ရွှီယန်က သူ၏ စိတ်ကူးကို ပြောပြလိုက်သည်။

ဤမျှ ကောင်းမွန်သော နေရာသို့ လာရောက်ကာ တောင်ထွက်ပစ္စည်းများ မရှာဖွေရပါက အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်း လာမယ့်အပေါ် ကြိုဆိုပါတယ်"

ဝမ်ကျန်းဟိုင်က သဘောတူလိုက်၏။

ထို့နောက် အားလုံးက ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး တောစီးကားက အပြင်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် မောင်းနှင်သွားကာ တစ်နေ့တာ ခရီးစဉ် အဆုံးသတ်သွားခဲ့တော့သည်။

မနက်ဖြန်တွင် ဒုတိယ ဇုန်၏ ကင်းလှည့်လုပ်ငန်းကို စတင်မည် ဖြစ်၏။

ဤကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးထဲတွင် ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်း အများအပြားက တောင်တန်းကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ကျားနှင့် ကျားသစ် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စခန်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကြီးမားသော စခန်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်းများလည်း အတော်လေး များပြားလှ၏။ အချို့သော ဝေးလံခေါင်သီသည့် စခန်းငယ်လေးများတွင်တော့ ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်း တစ်ယောက် နှစ်ယောက်ခန့်သာ ရှိရာ ထိုအရာကမှ လူသူကင်းမဲ့ပြီး အထီးကျန်ဆန်လှပေသည်။

သူတို့၏ အလုပ်နှင့် ဘဝက အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ရွှီယန်သည် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စခန်းမှ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာလာပြီး သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းသို့ တောက်လျှောက် ပြန်လာခဲ့၏။

ခြံဝင်းထဲတွင် ရှောင်ဟွာက နှင်းပြင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းကာ အနားယူနေသည်။

၎င်းကလည်း အအေးဒဏ်ကို မကြောက်ဘဲ အပြင်ဘက်တွင် နေရသည်ကိုသာ နှစ်သက်ကာ အပူချိန် အတော်လေး မြင့်မားသော အိမ်ထဲတွင် နေရသည်ကို မနှစ်သက်ချေ။

အချိန်အများစုတွင် နှင်းပြင်ပေါ်၌ တိုက်ရိုက် လှဲအိပ်တတ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

"ရှောင်ဟွာ... ဒီနေ့ ငါ တားဟွာ ကို မြင်ခဲ့တယ်"

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးကို လှမ်းအော်လိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဟွာက ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လာသည်။

"နွေဦးပေါက်ရင် မင်းအမေ မင်းကို လာကြည့်လောက်တယ်"

"မင်းလည်း ဒီလောက် ကြီးနေတဲ့ ကျားသစ် ဖြစ်နေပြီကို အမဲလိုက်တဲ့ နည်းပညာ နည်းနည်းလေးတောင် မတတ်ဘူး"

"ဘာလို့ နည်းနည်းလေးတောင် မျိုးရိုး မလိုက်ရတာလဲ"

"မင်း တားဟွာကို ကြည့်စမ်း ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ... အဲဒီ မျက်လုံးတွေ... အဲဒီ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား တွေလေ"

"မင်းကတော့ လုံးဝကို ယှဉ်လို့ မရဘူး"

"ဘယ်သူနဲ့ သွားတူနေမှန်းကို မသိပါဘူးကွာ"

ရွှီယန်က တုံးအအ ဖြစ်နေသော ရှောင်ဟွာကို ကြည့်ကာ အပြစ်တင်စကား နှစ်ခွန်းခန့် ပြောလိုက်၏။

ရှောင်ဟွာက ရွှီယန် ဘာပြောနေမှန်း နားမလည်ဘဲ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

၎င်း၏ တုံးအအ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ၎င်း၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ရပါတယ်... ဒီလိုဆိုလည်း ကောင်းတာပါပဲ"

"ပူပန်စရာ ဘာမှ မရှိဘူးလေ"

"တုံးတဲ့ ကျားသစ် ကလည်း ကံကောင်းတာပဲပေါ့"

ရှောင်ဟွာက တုံးအအ အပြုံးလေးကို ပြသလာပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ရွှီယန်၏ အထိအတွေ့ကို အလွန် ဇိမ်ခံနေပုံရ၏။

တစ်နေ့လုံး ကင်းလှည့်ရသည်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

တစ်ပတ်ခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် ကျား အတော်များများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

ဤဘက်ရှိ ကျားများ အားလုံးတွင် အမည်များ ရှိကြပြီး ကာကွယ်စောင့်ရှောက် ခံထားရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တောရိုင်း အရှေ့မြောက်ကျားများ ဖြစ်ပြီး တောရိုင်း စရိုက်လက္ခဏာများကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ရာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

'တောင်ထဲက ရှုခင်းတွေက ကောင်းတုန်းပဲ'

'ဆောင်းတွင်းကြီး မြန်မြန် ကုန်သွားပါစေ... နွေဦးပေါက်လို့ နှင်းတွေ အရည်ပျော်သွားရင် ငါလည်း တောင်ထဲ ဝင်လို့ ရပြီ'

'အဲဒီအချိန်ကျရင် သေချာလေး လျှောက်လည်ဦးမယ်'

ရွှီယန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။

နောက်ပိုင်း နေ့ရက်များကတော့ အအေးဒဏ်ထဲတွင်သာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

နှင်းများ နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ကျဆင်းခဲ့ပြီး ချန်ပိုင်တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံး အဖြူရောင် လွှမ်းသွားခဲ့၏။

လူများက နွေးထွေးသော အိမ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ ဆောင်းခိုနေကြပြီး အလည်အပတ် သွားခြင်းမှလွဲ၍ လုံးဝနီးပါး အပြင်မထွက်ကြချေ။

ရွှီယန်က အနားယူနေရင်းမှ ဇန်နဝါရီလ အစပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဩဇာသီးများလည်း မှည့်လာပြီဖြစ်ရာ သူက ဩဇာသီးများကို စတင် ရောင်းချတော့သည်။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သဘာဝဥယျာဉ်မှ ထောင်ဟွာထံ ရောင်းချခဲ့ပြီး အချို့ကိုတော့ မြို့ထဲရှိ ကုန်တိုက်ခွဲ တစ်ခုသို့ ရောင်းချခဲ့၏။

ထိုသို့ ရောင်းချပြီးသည့်တိုင် ဩဇာသီး အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ရွှီယန်က ရှန်ယန် ဘက်ရှိ သစ်သီးကုန်သည်များနှင့် ဆက်သွယ်ကာ ဩဇာသီးများကို ရောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့ရသည်။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စရိတ်များလာသဖြင့် အမြတ်အစွန်းက အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့၏။

ဩဇာသီးက သိပ်ပြီး ရောင်းမကောင်းလှချေ။

လူကြိုက်နည်းသော သစ်သီးဖြစ်သဖြင့် ဈေးနှုန်း မြင့်မားသော်လည်း ဈေးကွက် သေးငယ်ပေသည်။

အားလုံးက အသစ်အဆန်း အနေဖြင့်သာ စားသုံးကြခြင်း ဖြစ်၏။

ပုံမှန် သစ်သီးများလောက် တွင်ကျယ်မှု မရှိချေ။

သို့သော် ရွှီယန်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကြောင့် မှန်လုံအိမ် နှစ်ခုစလုံးက အမြတ်ငွေ အတော်လေး ရရှိခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ မှန်လုံအိမ် တစ်ခုလျှင် ယွမ် တစ်သိန်းနှစ်သောင်း သုံးသောင်းခန့် မြတ်နိုင်ပေသည်။

ရွာထဲတွင် ပွဲကြည့်ချင်သူ အတော်များများ ရှိ၏။

ကုန်တင်ကားကြီးများ လာရောက် တင်ဆောင်တိုင်း အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကြည့်နေသူ နှစ်ယောက် သုံးယောက်ခန့် အမြဲ ရှိနေတတ်သည်။

"ဒါက ဘာတွေ လာတင်တာလဲ မသိဘူး"

"မသိဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ သူ့ လယ်ယာခြံဝင်း က တကယ် မိုက်တာပဲ... အကုန်လုံး ကုန်တင်ကားကြီး တွေနဲ့ လာတင်ကြတာ... ခဏလေးနဲ့ အကုန် ကုန်သွားတာပဲ"

"သူက အရည်အချင်း ရှိလို့ ရောင်းမယ့်သူ ရှာနိုင်တာကိုး"

"ဒီလောင်ရွှီ ရဲ့ သားက တကယ်ကို အရည်အချင်း ရှိတာပဲ... ရွာထဲမှာ တစ်ဦးတည်းသော ပညာတတ်ကြီးလေ"

ရွာသားများက ရွှီယန်အကြောင်း ပြောပါက အမြဲတမ်း လေးစားမှု အချို့ ပါဝင်နေတတ်၏။

တကယ်တော့ အစပိုင်းတွင် ရွှီယန် ပြန်လာကာ ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်း စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေစဉ်က သူတို့ ဤသို့ မပြောခဲ့ကြချေ။

ထိုစဉ်က ရွာထဲတွင် အတင်းအဖျင်း စကားများ ရှိခဲ့ပြီး ပညာတတ် တစ်ယောက် ရွာပြန်လာတာ ဘာမှ အလားအလာ မရှိဘူး ဟုပင် ပြောဆိုခဲ့ကြသေး၏။

ဤလူများက ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း ဘာအလုပ်မှ မရှိသဖြင့် သူတစ်ပါး အတင်းပြောရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည်။

သို့သော် အချိန်တိုတို ခြောက်လကျော် အတွင်းမှာပင် ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်း က ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့ပြီး လူမှုကွန်ရက် အကောင့်တွင်လည်း Follower သန်းဂဏန်းအထိ ရရှိလာကာ ယန်ကျီ တွင် နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

ယခု စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကလည်း အဆင်ပြေနေပြီ ဖြစ်၏။

ရွာထဲရှိ လူများက ရွှီယန်အကြောင်း ပြောကြရာတွင်လည်း အားလုံးက ချီးကျူးစကားများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ရွာထဲတွင် အအောင်မြင်ဆုံး လူဟုပင် ပြောဆိုနေကြ၏။

ရွာလူကြီးကလည်း ရွှီယန်ထံသို့ လာရောက် မေးမြန်းခဲ့သေးသည်။ အပြင်ဘက်တွင် မြေနေရာများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူက ရွာသားများကို ဦးဆောင်ကာ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းများ အတူတကွ လုပ်ဆောင်နိုင်မလား ဆိုသည်ကို သိချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့် အာလူး စိုက်ပျိုးမည် ဆိုပါက ရွှီယန်က ဦးဆောင်ပြီး ရောင်းချပေးကာ အားလုံးက ဝိုင်းဝန်း စိုက်ပျိုးကြခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်ကတော့ ယဉ်ကျေးစွာပင် ငြင်းပယ်လိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးက ပင်ပန်းသလောက် အကျိုးမရှိချေ။ ပိုက်ဆံရလျှင် ရွာသားများက စကားကောင်း အနည်းငယ် ပြောကြမည် ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ အာလူး တစ်ခုခု ပြဿနာ ဖြစ်ပါက ဝယ်သူရော ရောင်းသူပါ သူ့ကိုသာ လာရှာကြမည် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ရွာက မူလကတည်းက မှိုမည်း စိုက်ပျိုးပြီး ငွေရှာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မှိုမည်း စီးပွားရေးက အလွန် တည်ငြိမ်သဖြင့် အာလူး စိုက်ပျိုးရန် အချိန်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်လည်း ယခု သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် အနည်းငယ် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် သူ၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကို အရင် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ချင်နေသည်။

နေ့ရက်များက ဤသို့ပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် တရုတ်နှစ်သစ်ကူး အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

အပြင်ထွက် အလုပ်လုပ်သူ အတော်များများ ပြန်လာကြသဖြင့် တောင်ပေါ်လမ်းတွင် ရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကားအချို့ကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ရသည်။

ပိုက်ဆံ ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ နှစ်သစ်ကူးရန် အိမ်ပြန်ကြရသည် မဟုတ်ပါလား။

လယ်ယာခြံဝင်း ဘက်တွင်လည်း နှစ်သစ်ကို ကြိုဆိုနေကြပြီး အားလုံးက ပွဲတော် လေထုကို စတင် ပြင်ဆင်နေကြ၏။

အနီရောင် မီးပုံးကြီးများကို ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။

အရောင်စုံ မီးသီးများကိုလည်း သစ်ပင်များနှင့် နံရံများပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားကြ၏။

ရွှီယန်က နှစ်သစ်ကူး စာတန်းများကို ကပ်နေပြီး တိရစ္ဆာန်လေးများက ဘေးတွင် ဝိုင်းရံကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ရွှီယန်သည် စာတန်း တစ်ခုကို ကပ်ပြီးနောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချစ်စရာ ကောင်းသော ကောင်လေးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိ၏။

"နှစ်သစ်ကူး ပြီးရင် နွေဦးပေါက်ဖို့ စောင့်ရုံပဲ... ရာသီဥတု နွေးလာရင် မင်းတို့ကို အပြင်ဘက် ခေါ်သွားပြီး ကစားခိုင်းမယ်"

"မြန်ပါတယ်"

ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများ အားလုံးလည်း ရှိနေကြပြီး သူတို့က ကျိုထားသော ကော်ရည် ဇလုံ တစ်ခုနှင့် စုတ်တံ တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

စာတန်း ကပ်သည့် နည်းလမ်းက အတော်လေး ရိုးရာကျလှပေသည်။ ကော်ရည်ကို အုတ်နီနံရံပေါ်တွင် သုတ်လိမ်းလိုက်ပြီးနောက် စာတန်းကို ဖိကပ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့သော အုတ်နီနံရံမျိုးတွင် ကော်ရည်ကသာ ပို၍ အသုံးဝင်လှ၏။

တိပ်ပြားများက ကပ်ရ သိပ်မလွယ်ကူချေ။

နှစ်သစ်ကူး စာတန်းများ၏ အလှဆင်မှုကြောင့် မူလက အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော လယ်ယာခြံဝင်းမှာ တက်ကြွမှု အငွေ့အသက်များ ပိုမို ပြည့်နှက်လာခဲ့တော့သည်။