အခန်း ၁၉၇

အခန်း (၁၉၇) လယ်ယာခြံဝင်းရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝနဲ့ တောဝက် ထပ်ရောက်လာခြင်း

နှစ်သစ်ကူးရန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုနှစ်တွင် ရွှီယန် ငွေအတော်များများ ရှာနိုင်ခဲ့၏။

အချို့မှာ တောင်ပေါ်မှ ရှာဖွေရရှိခဲ့သော ဂျင်ဆင်း... ဟိုးရှိုးဝူ နှင့် ကတိုး ကဲ့သို့သော တောင်ထွက်ပစ္စည်းများမှ ဖြစ်သည်။

အချို့ကတော့ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်... ထွန်စက် နှင့် အော်ဒီ A6 ကဲ့သို့သော စနစ်၏ ဆုလာဘ်များ ဖြစ်ကြ၏။

ထို့အပြင် စိုက်ပျိုးထားသော သီးနှံများ ရောင်းချပြီးနောက် ရရှိသော အမြတ်အစွန်းများလည်း ပါဝင်သေးသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ဘဏ်စာရင်းထဲတွင် ယွမ် ရှစ်သိန်းကျော်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤဝင်ငွေမှာ ရွာထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဝင်ငွေမြင့်မားသော အုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွာလူကြီး၏ မိသားစုကိုသာ မယှဉ်နိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက သူသည် ရွာထဲတွင် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤသည်က အစသာ ရှိသေးသည်။

ရွှီယန်က သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းကို ပိုမို ကြီးမားလာစေရန်နှင့် ပိုမို စည်ကားလာစေရန် မျှော်လင့်နေ၏။

နှစ်သစ်ကူးရန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လယ်ယာခြံဝင်း၏ ညဘက်များတွင် မီးပုံးများ လင်းထိန်လာခဲ့သည်။ အနီရောင် မီးရောင်များက အလွန် နူးညံ့ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

တစ်ခါတစ်ရံ ရွာဘက်မှ ဗြောက်အိုးဖောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပါက ဗြောက်အိုးသံကို မနှစ်သက်သော ခွေးလေးများက အိမ်ထဲသို့ အလန့်တကြား ပြေးဝင်သွားတတ်ကြသည်။

ဒရယ်ပြောက်လေး ကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

ကျားသစ်လေး ကတော့ မူလက ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကာ ဗြောက်အိုးသံ ထွက်ပေါ်လာရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေတတ်သည်။ သို့သော် ရှောင်ဟေး နှင့် ယွမ်ပေါင် တို့ အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းလည်း လိုက်ပြီး ကြောက်လာတော့၏။

ဗြောက်အိုးသံ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း ရွှီယန်၏ အနောက်သို့ ပြေးသွားတတ်ပြီး မျက်လုံးများတွင်လည်း ကြောက်လန့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတတ်သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က အမြဲတမ်း သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

"ရှောင်ဟွာ... မင်းက ကျားသစ်လေကွာ"

"ကိုယ့်အရည်အချင်းကို ကိုယ် သေချာလေး သိထားဖို့ မကောင်းဘူးလား"

"ဒီလယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခုလုံးမှာ ငါကလွဲရင် မင်းက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အမြင့်ဆုံးပဲလေ"

"ဘာဖြစ်လို့ ဗြောက်အိုးသံလေးကိုတောင် ကြောက်နေရတာလဲ"

ရှောင်ဟွာ က တောရိုင်း ကျားသစ်များထဲတွင် ထူးခြားသော ကောင်လေး တစ်ကောင် ဖြစ်၏။

ထိုမျှလောက် အရိုင်းစရိုက် မရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ချစ်စရာကောင်းကာ တုံးအအဖြစ်နေပြီး အနားတွင် မွေးမြူထားရသည်မှာ အတော်လေး သင့်တော်လှပေသည်။

ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်သည် သားသတ်ရုံကို ဆက်သွယ်ထားပြီး ဝက်ခြံထဲရှိ ဝက်များ အားလုံးကို ထုတ်ရောင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်း အတွက် ဆောင်းတွင်း စားရန် ဝက်တစ်ကောင်သာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျန်ဝက်များကိုတော့ အားလုံး ရောင်းထုတ်ပစ်မည် ဖြစ်၏။

ကြီးပြင်းလာအောင် မွေးမြူခဲ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် နှမြောမိသော်လည်း မွေးမြူရေး လုပ်ငန်းဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။

အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေပြီး တိရစ္ဆာန် အသစ်များ အမြဲတမ်း ရောက်လာမည်သာ ဖြစ်၏။

ရွှီယန်သည် ယခင်က တာဝန်တစ်ခု လုပ်ဆောင်စဉ်က ဝက်စာ ချက်ပြုတ်နည်း တစ်ခုကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။

အလွယ်ပြောရလျှင် ပြောင်းဖူး... ဖရုံသီး နှင့် ဂေါ်ဖီထုပ် တို့ဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ဆန်ပြုတ်ပင် ဖြစ်၏။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ဝက်စာကျွေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဖန်ရတနာ ပြောင်းဖူး အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသလို သိုလှောင်ထားသော ဖရုံသီး နှင့် ဂေါ်ဖီထုပ် များလည်း ရှိနေသေးသဖြင့် အားလုံး ရောနှောကာ ဆန်ပြုတ် ချက်လိုက်လျှင် အတော်ပင် အဆင်ပြေသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဝက်တွေ အကုန် ရောင်းရတော့မှာ ဆိုတော့ သူတို့ကို ကောင်းကောင်းလေး ကျွေးလိုက်ရအောင်"

"မနက်ဖြန် မနက်ပိုင်း ဝက်စာကို ငါပဲ ချက်လိုက်တော့မယ်"

ရွှီယန်က ဝက်မွေးမြူရေးကို တာဝန်ယူထားသော မာဝန်ကို ပြောလိုက်၏။

မာဝန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရွှီယန်က စိတ်သဘောထား နူးညံ့သူ ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ရွှီယန်က နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ထပ်ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လယ်ယာခြံဝင်း က ဂေဟစနစ် အတိုင်း မွေးထားတဲ့ ဝက်တွေဆိုတော့ ဝက်သားက စားလို့ အရမ်း ကောင်းပြီး ဝက်ညှီနံ့ လည်း သိပ်မရှိဘူး"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် သားသတ်ရုံကို ပြောပြီး နောက်ထပ် ဝက်တစ်ခြမ်းလောက် ပိုချန်ထားခိုင်းရမယ်"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မာဝန် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ယခုခေတ်တွင် ရောင်းချမည့် ဝက်များ အားလုံးကို သားသတ်ရုံသို့ ပို့ရမည် ဖြစ်သည်။ ငွေအားလုံးကို သားသတ်ရုံများကသာ ရရှိကြပြီး မွေးမြူရေးသမားများ ရရှိသည့် အမြတ်အစွန်းက တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ရွှီယန် ထလာပြီး ဝက်စာ ချက်ပြုတ်ရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။

သံဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ ရေအလုံအလောက် ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ကြိတ်ခွဲထားသော ပြောင်းဖူးဆန်များကို ထည့်ကာ စတင် တည်ထားလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက မုန်လာဥနီ... ဖရုံသီး နှင့် ကန်စွန်းဥ အချို့ကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး ဂေါ်ဖီထုပ် တစ်ထုပ်ကိုလည်း ဖဲ့ခြွေလိုက်သည်။

ပြောင်းဖူးဆန် ပမာဏ အတော်များများ ပါဝင်၏။ ဤပြောင်းဖူးဆန်များက ရေထဲသို့ ဝင်သွားပြီး မွှေလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင် တောက်ပသွားတော့သည်။

ရွှီယန်သည် သံယောင်းမ တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ ဒယ်အိုးထဲတွင် အဆက်မပြတ် မွှေနေလိုက်၏။

ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ် က ကြည်လင် တောက်ပနေသည်။ ပြောင်းဖူးနံ့ သင်းသင်းလေးက ထွက်ပေါ်လာပြီး အနံ့က အတော်လေး မွှေးပျံ့နေ၏။

ဝက်စာ ဖြစ်သော်လည်း ဤအဆင့်က ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ် ချက်သည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သဖြင့် အနံ့မွှေးနေသည်က ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မာဝန် တို့ သုံးယောက်က အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်လာကြပြီး မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ တစ်ခုခု စားရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။ ပြောင်းဖူးနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် အားလုံးက ဝက်ခြံ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လာကြတော့သည်။

ဤမီးဖိုလေးက မွေးမြူရေးဇုန် ၏ အဝင်ဝတွင် ရှိနေပြီး ရွှီယန်က ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ် အိုးကြီးတစ်အိုးကို ချက်ပြုတ်နေကာ ဘေးတွင်လည်း လှီးဖြတ်ထားသော မုန်လာဥ... ကန်စွန်းဥ နှင့် ဂေါ်ဖီထုပ် စသည်တို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"သူဌေး... ဘာလုပ်နေတာလဲ"

မာဝန် က အနားသို့ ကပ်သွားပြီး ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်ကို ကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဝက်စာ ချက်နေတာလေ... မနေ့က ပြောထားတယ် မဟုတ်လား"

"ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်း သားသတ်ရုံကို ဆက်သွယ်ထားတာ... ဒီဝက်တွေကို အကုန် ရောင်းမလို့လေ"

"ဒီနေ့တော့ သူတို့ကို ကောင်းကောင်းလေး ကျွေးလိုက်ရအောင်"

ရွှီယန်က ပြောင်းဖူးကို ပြုတ်နေရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ပြောရင်းနှင့်ပင် သူက မုန်လာဥနီ... ကန်စွန်းဥ နှင့် ဖရုံသီး အားလုံးကို ဒယ်အိုးထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ဤပါဝင်ပစ္စည်း သုံးမျိုးလုံးက အနည်းငယ် ပြုတ်လိုက်ရုံဖြင့် နူးညံ့သွားပြီး အရသာများက ဆန်ပြုတ်ထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားမည် ဖြစ်၏။ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားမည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဤသို့ ချက်ပြုတ်လိုက်ပါက အရသာက ပို၍ပင် မွှေးပျံ့သွားတော့သည်။

သူတို့ သုံးယောက်လုံး ရွှီယန်၏ ဟင်းချက်လက်ရာ အလွန် ကောင်းမွန်ကြောင်း သိထားကြ၏။ အထူးသဖြင့် ဘဲကင် နှင့် ဘဲပေါင်း ချက်ရာတွင် တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် အလုပ်များသဖြင့် ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်လေ့ သိပ်မရှိချေ။ တစ်ခါတစ်ရံ ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ပါကလည်း သူစားရန်အတွက် သီးသန့် ချက်ပြုတ်လေ့ ရှိ၏။

ယခု ရွှီယန် ချက်ပြုတ်နေသော ဝက်စာကို မြင်သောအခါ သူတို့ သုံးယောက် တကယ်ပင် အနည်းငယ် သွားရည်ကျလာတော့သည်။

"ဒီဆန်ပြုတ်က တကယ် မဆိုးဘူးပဲ... ချက်ထားတာ တော်တော်လေး မွှေးတာပဲနော်"

ဝမ်ဝူ က ဘေးမှနေ၍ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"လုပ်ရတာ အရမ်း လွယ်ပါတယ်... ဒီလိုလုပ်... ဒီဝက်စာအိုး ချက်ပြီးသွားရင် ခဏနေ မီးဖိုချောင် သွားပြီး ဆန်ပြုတ် အိုးကြီး တစ်အိုး ထပ်ချက်လိုက်မယ်"

"မနက်ခင်းဆိုတော့ ဆန်ပြုတ် သောက်ရတာ ပိုသင့်တော်တယ်လေ"

"မင်းတို့ ပြောင်းဖူး နည်းနည်း သွားပြင်ထားလိုက်... ပြောင်းဖူး အစိမ်းနော်... ပြီးတော့ ဖရုံသီး တစ်လုံးလည်း ပြင်ထားလိုက်"

"ခဏနေ ငါပဲ သွားချက်လိုက်မယ်"

"ငါတို့ စားဖို့ကျတော့ ပိုကောင်းတဲ့ဟာ ချက်ရမှာပေါ့"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့ သုံးယောက်လုံး ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပြင်ဆင်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ အလျင်အမြန် သွားကြတော့၏။

ရွှီယန် ကတော့ ပြောင်းဖူး... ဖရုံသီး... ဂေါ်ဖီထုပ်... ကန်စွန်းဥ နှင့် မုန်လာဥနီ ရောထားသော ဆန်ပြုတ်ကို ဆက်လက် တည်နေလိုက်သည်။

ဤဆန်ပြုတ်က အတော်လေး ပျစ်ချွဲနေပြီး ပမာဏလည်း အလွန် များပြား၏။ ဝက်များ ယနေ့ ချိန်ခွင်ပေါ် မတက်ခင် ဗိုက်ပြည့်အောင် စားထားပါက အလေးချိန် အနည်းငယ် ပိုလာနိုင်ပေသည်။

ရှောင်ဟေး နှင့် ယွမ်ပေါင် တို့လည်း အနံ့ကို ရသွားကြ၏။ ဤကောင်လေး နှစ်ကောင်က အရင်ဆုံး ပြေးလာကာ တစ်ချက် လာကြည့်ကြပြီး ရွှီယန် ဆန်ပြုတ် ချက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အနောက်သို့ ပြန်ပြေးသွားကြတော့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကောင်လေး နှစ်ကောင် ပြန်ရောက်လာပြီး ထမင်းပန်းကန် ကိုယ်စီ ကိုက်ချီလာကြ၏။

တကယ်တော့ ယွမ်ပေါင် က အတော်လေး တည်ငြိမ်ပြီး မာလီနွိုက်ခွေးများက နာခံမှု စိတ်ဓာတ် အလွန် အားကောင်းကြပေသည်။ ရှောင်ဟေး နှင့် အတူတကွ နေရသည်မှာ ကြာလာသောအခါ အနည်းငယ် အကျင့်ပျက်လာပြီး သခင်ထံသို့ လာကာ အစာတောင်းတတ်နေပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့ နှစ်ကောင်ကို အသာထား... ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဟွာ ကလည်း ၎င်း၏ ထမင်းပန်းကန် ကို ကိုက်ချီကာ ရောက်လာတော့သည်။

ရှောင်ဟွာ ၏ ထမင်းပန်းကန်မှာ စတီးဇလုံ သေးသေးလေး တစ်လုံး ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ရွှီယန်က အသားစိမ်း... ကြက်သားစိမ်း အချို့ကို ထည့်ကာ ကျွေးလေ့ ရှိ၏။

၎င်းက တုံးအအ မျက်နှာလေးဖြင့် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ဟွာ... မင်းက ဘာလုပ်မလို့လဲ... ပြောင်းဖူး ဖရုံသီး လား... ကန်စွန်းဥ မုန်လာဥနီ လား... ဘယ်ဟာ စားချင်လို့လဲ"

"မင်း ရှောင်ဟေး ကို လိုက်မတုနဲ့လေ"

သို့သော် မနက်ခင်းတွင် အကောင်လေးများကို အစာကျွေးရမည် ဖြစ်၏။ နေ့တိုင်း နိုးလာသည်နှင့် ပထမဆုံး အလုပ်က လယ်ယာခြံဝင်း အတွင်းရှိ တိရစ္ဆာန်များကို အစာကျွေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤသည်က အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်သည် ဝက်စာကို ဆက်လက် ချက်ပြုတ်နေလိုက်၏။

ဝက်စာက သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကျက်သွားပြီး အနံ့က အပြင်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဝက်ခြံဘက်ရှိ ဝက်များကလည်း အနည်းငယ် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာကြ၏။

ရွှီယန်က အရင်ဆုံး ဆန်ပြုတ် အပျစ်ကြီး နှစ်ဇွန်းခန့် ခပ်ယူကာ ရှောင်ဟေး နှင့် ယွမ်ပေါင် တို့ကို ခွဲကျွေးလိုက်သည်။ ကောင်လေး နှစ်ကောင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့ကာ အငမ်းမရ စားသောက်ကြတော့၏။ ခွေးဆိုသည်မှာ အရာအားလုံး စားတတ်သော အစားစုံ သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျားသစ်လေး ကတော့ ဘေးမှနေ၍ ရွှီယန်ကို ကြည့်ကာ မျှော်လင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေ၏။

"မင်း ခဏစောင့်... မင်းအတွက် အသား သွားယူပေးမယ်"

ကျားသစ် မွေးမြူရသည့် ကုန်ကျစရိတ်က အတော်လေး ကြီးမားပြီး သာမန်လူများ တကယ်ကို မမွေးမြူနိုင်ကြချေ။ တစ်လစာ ကြောင်စာ ဖိုးကတင် အနည်းဆုံး ယွမ် နှစ်ထောင်ခန့် ကုန်ကျပေသည်။ သေချာသည်မှာ ရွှီယန် အတွက်တော့ ကျားသစ် မွေးရသည်မှာ အလွန် ပျော်ရွှင်ရပြီး ဤငွေ အနည်းငယ်က ဘာမှ မဟုတ်ချေ။

ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာ အတွက် အသား တစ်တုံး သွားယူပေးလိုက်၏။ ရှောင်ဟွာ လည်း ခေါင်းငုံ့ကာ စတင် စားသောက်တော့သည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ သံဒယ်အိုးကြီးကို အတူတကွ မ ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ချထားလိုက်ကာ ဝက်စာ အနည်းငယ် အေးသွားစေရန် မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။

ထို့နောက်မှ သူတို့က ဝက်စာ အားလုံးကို သန့်ရှင်းသော စားခွက်များထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ကြသည်။

ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ဝက်များမှာ ဆာလောင်လွန်း၍ မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့က အတူတကွ စုရုံးလာကြပြီး ချက်ချင်းပင် အငမ်းမရ စတင် စားသောက်ကြတော့သည်။

ဝက် ဟူသော သတ္တဝါ၏ ဘဝတွင် စားခြင်းနှင့် အိပ်ခြင်း ဟူသော ကိစ္စ နှစ်ခုသာ ရှိပေသည်။ ဤသည်က လူသားများက ၎င်းတို့ကို မွေးမြူရေး သတ္တဝါအဖြစ် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်၏။ သူတို့သာ ဝဝလင်လင် စားရပြီး အိပ်ရေးဝဝ အိပ်ရပါက ဤတိုတောင်းလှသော ဘဝလေးကလည်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

ရွှီယန်က ဤအကောင်များ အားရပါးရ စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ရပ်ကြည့်နေလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ မနက်စာ ဆန်ပြုတ်ကို ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ဝန်ထမ်းများကလည်း အတူတကွ လိုက်ပါ ကူညီပေးကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူဌေး အလုပ်လုပ်နေချိန်တွင် ဝန်ထမ်းများက အနားယူနေရိုး ထုံးစံ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူဌေး ကိုယ်တိုင် အလုပ်လုပ်မည် ဆိုပါက ဝန်ထမ်းများက သေချာပေါက် ဘေးမှ ကူညီပေးရမည် ဖြစ်၏။

တကယ်တမ်းတွင် ရွှီယန်က ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း အားလုံးက နားလည်တတ်ကြပေသည်။

လူမှုဆက်ဆံရေး နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ ရှိသင့်ရှိထိုက်သော အကြောင်းပြချက် ရှိပေ၏။ အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်ကာ ပန်းကန်ကိုင်ပြီး စောင့်နေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

မီးဖိုချောင်ထဲတွင် အလုပ်ရှုပ်သွားကြတော့သည်။

ဤနံနက်စာက အတော်လေး စုံလင်လှ၏။ ရွှီယန်၏ ဟင်းချက်လက်ရာက အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် လတ်ဆတ်သော ပြောင်းဖူးများကို အသုံးပြုထားကာ ပြောင်းဖူးဆန် အဖြစ် ကြိတ်ခွဲပြီးနောက် ချက်ပြုတ်လိုက်ရာ အနံ့က ခုနကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ မွှေးပျံ့နေတော့သည်။ ထို့အပြင် ပြောင်းဖူးကလည်း ကြည့်ရသည်မှာ ပို၍ နူးညံ့နေပုံရ၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် အနံ့အသက်များ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

ဝန်ထမ်းများက ဘေးရှိ ပေါင်းအိုးထဲတွင် မန်ထို များကို ပေါင်းထားကြ၏။ အားလုံးက လက်ဖြင့် နယ်ထားသော မန်ထို များဖြစ်ပြီး စားရသည်မှာ အလွန် စေးပိုင်ကာ တဆေး ထည့်ထားသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိချေ။

အအေးပန်းကန် အချို့နှင့် တွဲဖက်ထားပြီး ကြက်အိမ်ထဲမှ ရရှိသော တောကြက်ဥ အချို့ကိုလည်း ကြော်ထားလိုက်သေးသည်။

ဤနံနက်စာက ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်၏။

လယ်ယာခြံဝင်း၏ အချိန်ဇယားက အတော်လေး နှေးကွေးသဖြင့် နံနက်စာ စားရာတွင်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသုံးနိုင်ပေသည်။

ရုံးချိန် မှတ်ရမည့် ကန့်သတ်ချက်မျိုး မရှိဘဲ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမြဲတမ်း အလုပ်လုပ်နေရခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် နံနက်စာ ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသွားပြီး ဝန်ထမ်းများက ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်ကာ စတင် စားသောက်ကြတော့သည်။ မီးဖိုချောင်ထဲတွင်လည်း အပူပေးစနစ် ရှိသဖြင့် ထမင်းစားရသည်မှာ မအေးလှချေ။

ဆောင်းတွင်း ရောက်ပြီဖြစ်ရာ အနွေးဓာတ် ရရှိရေးက အရေးအကြီးဆုံးပင် ဖြစ်၏။

"နောက်နှစ်ကျရင် မှန်လုံအိမ် တွေနဲ့ စိုက်ခင်းတွေကို အရင် တိုးချဲ့မယ်... ပြီးတော့မှ လူနေဆောင် တွေကို ပြင်ဆင်မယ်"

"နောက်ပိုင်း လူများလာရင်လည်း နေစရာ နေရာ ရှိရမှာပေါ့"

ရွှီယန်က မန်ထို ကို စားရင်း ပြောလိုက်၏။

သူတို့ သုံးယောက်ကတော့ ဟိုဘက်တွင် ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်ကို အငမ်းမရ သောက်နေကြသည်။ ဤပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်၏ အရသာက အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။

ရွှီယန်က ကန်စွန်းဥ နှင့် ဖရုံသီး အချို့ကိုပါ ထည့်ထားသဖြင့် နှစ်မျိုးလုံးက ဆန်ပြုတ်ထဲတွင် အပြည့်အဝ အရည်ပျော်သွားကာ ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်ကို အပင်များ၏ သဘာဝ အချိုဓာတ်လေး ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

တစ်လုတ် သောက်လိုက်သည်နှင့် ပါးစပ်ထဲမှာ မွှေးပျံ့သွားတော့၏။ ပြောင်းဖူးက အလွန် ကောင်းမွန်သော လတ်ဆတ်သည့် ပြောင်းဖူး ဖြစ်သဖြင့် အနံ့က အလွန် စစ်မှန်လှပေသည်။

တစ်လုတ် သောက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဝါးလိုက်သည်နှင့် ပြောင်းဖူးစေ့များထဲမှ သဘာဝ အချိုဓာတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားရမည် ဖြစ်၏။

ပူနွေးသော ခံစားချက်က လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပူနွေးလာကာ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားသည်ဟု ခံစားရပေသည်။

ဆန်ပြုတ် တစ်ပန်းကန်နှင့် မလောက်သဖြင့် အားလုံးက နောက်ထပ် တစ်ပန်းကန် ထပ်သောက်ကြသေး၏။

ဆောင်းတွင်းတွင် ဤကဲ့သို့ ပူပူနွေးနွေး အစားအစာ တစ်နပ် စားလိုက်ရသည်က တကယ်ကို အရသာ ရှိလှပေသည်။

သူတို့ လေးယောက် မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ထမင်းစားနေကြပြီး လေထုကလည်း အတော်လေး ပေါ့ပါးနေ၏။

ထိုအချိန်တွင် မီးဖိုချောင် အပြင်ဘက်မှ ခွေးဟောင်သံများ ရုတ်တရက် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မာလီနွိုက်ခွေး နှင့် ရှောင်ဟေး တို့ နှစ်ကောင်လုံး အဆက်မပြတ် ဟောင်နေကြ၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

သူတို့ လေးယောက်လုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ခွေးဟောင်သံက ပုံမှန် မဟုတ်ချေ။ အားလုံးက ထမင်းစားပြီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ခွေးဟောင်သံ ကြားရာဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြတော့၏။

အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဝက်ခြံဘက်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင် အမွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောဝက်ကြီး တစ်ကောင်က သံတံခါးကို ၎င်း၏ နှာခေါင်းဖြင့် အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ခွေး နှစ်ကောင်ကလည်း အလွန် ရန်လိုနေကြပြီး တောဝက်၏ ဘေးတွင် အဆက်မပြတ် ဟောင်နေကြသော်လည်း အရွယ်အစား ကွာခြားမှုကို ထည့်တွက်ကာ တိုက်ရိုက် ဝင်မကိုက်ကြချေ။ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းကလည်း မှန်ကန်ပေသည်။ တောဝက်ကို ဟောင်ရဲခြင်းကပင် လုံလောက်အောင် သတ္တိရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ရှောင်ဟွာ ကတော့ မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုန်းနေပြီး ဤဘက်ကို အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကာ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

၎င်းက အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် ရန်လိုစိတ် မရှိခဲ့ချေ။ သို့မဟုတ် ရန်လိုစိတ် မပေါ်လာသေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

ဤသို့ဆိုလျှင်လည်း ကောင်းပါသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲတွင် နေရသည်က ပို၍ လုံခြုံပေသည်။

"လခွမ်း... တောဝက်ပဲ"

ရွှီယန်၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။

"လီဆန်း... ဖုန်းယူပြီး ငါ့အတွက် ဗီဒီယို တစ်ခုလောက် ရိုက်ပေးထားစမ်း"

ထို့နောက် ရွှီယန်က ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ဘေးရှိ ဂေါ်ပြား တစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တောဝက် ရှိရာဘက်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့၏။

"မင်းတို့ အနားမလာကြနဲ့... ဘေးကနေပဲ ကြည့်နေကြ"

ရွှီယန်က ဝန်ထမ်းများကို မှာကြားရန် မမေ့ခဲ့ချေ။ လီဆန်း ကလည်း အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်တတ်သူဖြစ်ရာ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ချက်ချင်း စတင် ရိုက်ကူးတော့၏။ အသေးစိတ် အချက်အလက် တစ်ခုကိုမျှ လက်လွတ်မခံရဲချေ။

မာဝန် နှင့် ဝမ်ဝူ တို့က ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မမြင်ဖူးခဲ့ကြသော်လည်း ဘေးရှိ ဂေါ်ပြားများကို ကောက်ကိုင်ကာ ရွှီယန်ကို ကူညီရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ဤတောဝက်က ဝက်စာ အနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး ခြံစည်းရိုးကို တိုက်ဖျက်ကာ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်၏။

ဆောင်းတွင်း၏ လယ်ယာခြံဝင်းမှာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း ဤတောဝက်ကြီး၏ အရောက်က လယ်ယာခြံဝင်း အတွက် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု အချို့ကို သယ်ဆောင်လာပေးခဲ့တော့သည်။