အခန်း ၂၀၀

အခန်း (၂၀၀) ဆောင်းတွင်း တောနက်ထဲက ရတနာရှာဖွေခြင်း... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တာဝန်

နွေဦး မပေါက်သေးသော်လည်း ရွှီယန်သည် တောနက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟွာကို ခေါ်မလာခဲ့သဖြင့် လိုက်ဖ်လွှင့်ရာတွင် လက်ဆောင်ပေးသည့် လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖွင့်ထားနိုင်သည်။ လက်ဆောင် အနည်းငယ် ရလျှင်လည်း ရသလောက် အဆင်ပြေပေသည်။ မတတ်နိုင်ချေ ငွေလိုအပ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီယန်သည် သပ်ရပ်သေသပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နံနက် ငါးနာရီကတည်းက ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လိုက်ဖ် ပြန်လွှင့်ချိန်တွင်တော့ အားလုံးက သူ့ကို အဆုံးအစမရှိ ဖြူလွှလွှ နှင်းပြင်ကြီးထဲတွင်သာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

သစ်ပင်များပေါ်တွင် နှင်းခဲများ အပြည့်ကပ်နေပြီး သလင်းကျောက် အလှဆင်ထားသည့်အလား အလွန် လှပနေပေသည်။ လိုက်ဖ်ထဲတွင် လူအရေအတွက်က လျင်မြန်စွာ တိုးလာခဲ့၏။

ဤကာလအတွင်း ရွှီယန်၏ လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်းများက အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပြီး အလွန်အမင်း ပေါက်ကွဲထွက်လောက်အောင် နာမည်ကြီးမသွားသော်လည်း ပရိသတ် အရေအတွက်ကတော့ ဆက်တိုက် တိုးလာနေခဲ့သည်။ လိုက်ဖ် စလွှင့်ချိန်တွင် ကြည့်ရှုသူ အနည်းငယ် နည်းပါးသော်လည်း သုံးသောင်းဝန်းကျင်တွင်တော့ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေ၏။ မဆိုးလှဟု ဆိုရမည်ပင်။

လိုက်ဖ်ထဲသို့ လူသစ်များ အမြဲ ဝင်လာတတ်ပြီး ရွှီယန်၏ လိုက်ဖ်ကို မြင်လျှင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားတတ်ကြသည်။

[ဒီလိုက်ဖ်လွှင့်သူက ဒီလောက်နက်တဲ့ တောင်ထဲကို သွားတာ သေရမှာ မကြောက်ဘူးလား]

ထိုကဲ့သို့သော ကွန်မန့်များကို မြင်တိုင်း ရွှီယန် ကျားကို ပွတ်သပ်ခဲ့သည့် အကြောင်းများကို ရှင်းပြပေးမည့်သူ အမြဲ ရှိနေတတ်၏။

ရွှီယန်သည် နောက်ထပ် တောနက် တစ်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး လာရာလမ်းကို မှတ်သားကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဒီနေရာကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မလာဖူးဘူး... လမ်းက သွားရ အရမ်းခက်တာပဲ"

"အထဲဝင်ကြည့်ပြီးမှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

"ဒီရာသီဆိုရင် တောနက်ထဲမှာ သမင်ချိုတွေ ကတိုးတွေ အဲဒီလို ပစ္စည်းတွေ တော်တော်များများ ရှိတယ်လေ"

"ပြီးတော့ ရှာရတာလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ပိုလွယ်တယ်... မြေကြီး တစ်ခုလုံးက ဖြူလွှနေတာဆိုတော့ ဘာပစ္စည်းပဲ ရှိရှိ အရိပ်အယောင်က အထင်းသား ပေါ်နေမှာပဲလေ"

"ဒီနေ့တော့ ဒီပစ္စည်းတွေ နည်းနည်းလောက် လိုက်ကောက်မလို့ စဉ်းစားထားတယ်"

ရွှီယန်က တောထဲတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း အားလုံးကို ပြောလိုက်၏။

သူပြောသည်က အမှန်တကယ်ပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။ အချို့နေရာများတွင် နှင်းအထူကြီး မရှိဘဲ အထူးသဖြင့် ချုံပုတ်များ အနီးတွင်ဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သည့်အရာများ ရှိနေကြောင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျောက်တုံးများ သစ်ကိုင်းများ စသည်တို့ ဖြစ်၏။

တစ်ခါတစ်ရံ နှင်းပြင်ထဲတွင် သမင်ချိုများ ကျနေသည်ကို မြင်ပါက ရွှီယန်က ကောက်ယူကြည့်ရှုတတ်သည်။ အချို့ သမင်ချိုများက တန်ဖိုးရှိပြီး အချို့က တန်ဖိုးမရှိချေ။ ထို့အပြင် တစ်စုံဖြစ်အောင် စုဆောင်းနိုင်မှသာ ရပေမည်။

ရွှီယန်သည် နှင်းပြင်ထဲတွင် ခက်ခဲစွာ လျှောက်လှမ်းနေ၏။ ဤနေရာကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသဖြင့် သူက လွတ်လွတ်လပ်လပ် လျှောက်လည်ရင်း ရှုခင်းများကိုပါ ခံစားနေလိုက်သည်။

ရှေ့တွင် အဆုံးအစမမြင်ရသော ရေခဲအိုင်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ဤသည်မှာ မူလက မြစ်ကြီးတစ်စင်း ဖြစ်သင့်သော်လည်း ဆောင်းတွင်း၌ အပူချိန် အလွန်နိမ့်ကျလွန်းသဖြင့် အေးခဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်၏။ သူတို့ဘက်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ ဆောင်းတွင်း၌ ရေမရှိပါက မြစ်ကမ်းစပ်သို့ သွားကာ ရေခဲတုံးကြီးများကို ခွဲယူပြီး အရန်ရေအဖြစ် အသုံးပြုရန် ပြန်သယ်လာတတ်ကြသည်။

ရွှီယန်က ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေလိုက်သည်။ သူက ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသုံးပြုကာ ရတနာကို နေရာချလိုက်၏။

တောင်ထဲတွင် ရတနာမရှာဖြစ်သည်မှာ အတော်လေး ကြာပြီဖြစ်ရာ တစ်ဖန် ပြန်လည် အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေမိဆဲပင်။ မည်သည့် ပစ္စည်းကောင်းများ ပုန်းအောင်းနေမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ရတနာရှိရာ နေရာက သူနှင့် သိပ်မဝေးလှသဖြင့် ရွှီယန်က ရေခဲအိုင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရှေ့သို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မြင်ကွင်းက အတော်လေး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှ၏။

[လောင်ရွှီ က တကယ် မိုက်တာပဲ... တောတောင်ရှာဖွေသူ တစ်ယောက် ဆောင်းတွင်းကြီးမှာ တောင်ထဲဝင်တာ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး]

[ဒီလယ်ယာခြံဝင်း ပိုင်ရှင်က သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ]

[တကယ်ကြီး ရာသီဥတု လေးမျိုးလုံး တောင်ပေါ်တက်တာပဲ]

[ဒါကြောင့် သူ နာမည်ကြီးတာကိုး]

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်က ရေခဲအိုင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရတနာရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရေခဲနှင့် နှင်းများထဲရှိ ပစ္စည်းက သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ လင်ဇီးနီ တစ်ပွင့် ဖြစ်သည်။ ဆောင်းတွင်းတွင် မည်သည့် တောင်ထွက်ပစ္စည်းများ ရှိသေးသနည်းဟု မေးလျှင် လင်ဇီးမှိုပင် ဖြစ်၏။

အောက်ဘက်တွင် နှင်းများ ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သစ်ပင်များပေါ်တွင် လင်ဇီးမှိုများစွာ ပေါက်ရောက်နေတတ်သည်။ အမိုးပြား လင်ဇီးမှိုများနှင့် လင်ဇီးဖြူများက အများဆုံး ဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လင်ဇီးနီများ ရှိတတ်သည်။

လင်ဇီးနီက အတန်ဖိုးဆုံး ဖြစ်ရာ ရွှီယန်ကလည်း လင်ဇီးနီကိုသာ ရှာတွေ့ချင်သည်မှာ သဘာဝပင်။

"ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်... အကြီးကြီးပဲ လင်ဇီးနီ တစ်ပွင့်"

"တောနက်ကြီးက ပိုကောင်းတာပဲ... အပြင်ဘက်မှာသာဆိုရင် ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လင်ဇီးမှိုက လူတွေ ခူးသွားတာ ကြာလောက်ပြီ... လုံးဝကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီနေ့တော့ ကံကောင်းတာပဲ... အစကောင်းနေပြီ"

ရွှီယန်က သစ်ပင်ပေါ်ရှိ သွေးရောင် လင်ဇီးမှိုကို လက်ညိုးထိုးပြကာ ဝမ်းသာသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ဒရုန်းက လင်ဇီးမှိုကို အနီးကပ် ရိုက်ပြလိုက်သည်။

ဤလင်ဇီးမှိုက သစ်ပင်၏ အမြင့်ပိုင်းတွင် ရှိနေပြီး ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က အလွန် ကြီးမားကာ ထောင့်စွန်းများကလည်း အတော်လေး လှပနေပေသည်။

ရွှီယန်က နှင်းတောကြီးထဲတွင် အတော်လေး ထူထပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်အိတ်များ စွပ်ထားကာ ပါးစပ်မှလည်း လေပူများ အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေ၏။ သူက လက်အိတ်ကို ချွတ်ကာ အပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွယ်တက်သွားလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လင်ဇီးမှိုကို ခူးယူနိုင်ခဲ့သည်။

[လောင်ရွှီ ထပ်မြတ်ပြန်ပြီပေါ့]

[ငါကတော့ အသားကျနေပါပြီကွာ... ဘာမှတောင် မခံစားရတော့ဘူး]

[လင်ဇီးနီ တစ်ပွင့်ဆိုရင်တော့ တော်သေးတယ်... တကယ်လို့ ရတနာ အကြီးကြီးသာ ကောက်ရခဲ့ရင် ငါ တကယ် အိပ်ပျော်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး]

[တောင်ထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ တကယ် များတာပဲ]

လိုက်ဖ်ထဲရှိ ကွန်မန့်များကလည်း စည်ကားနေ၏။

နောက်ထပ် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်မည့် အရာမှာ ရွှီယန်၏ ရတနာရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူက နှင်းပြင်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ပစ္စည်းကောင်းများ အတော်များများကို တကယ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် အသုံးပြုခဲ့ရာ နေရာပြပေးသော ပစ္စည်းများကလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်လှ၏။ သမင်ချို တစ်စုံနှင့် အမိုးပြား လင်ဇီးမှိုများ စုဝေး ပေါက်ရောက်နေသော နေရာတစ်ခုတို့ အသီးသီး ဖြစ်ကြသည်။

ဤပစ္စည်းများကို ရှာတွေ့တိုင်း လိုက်ဖ်ထဲရှိ ပရိသတ်များကလည်း ကြည့်ရှုရသည်မှာ အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေကြ၏။

ထို့နောက် ရွှီယန်က စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ မူလက သူက ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သာမန် ဆုလာဘ်သာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသဖြင့် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ချေ။

သို့သော် သူ ပစ်မှတ်နေရာသို့ ရောက်သွားချိန်တွင်တော့ ရွှီယန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ နက်ရှိုင်းသော အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့တော့၏။

ထိုအရာကလည်း လင်ဇီးမှို တစ်ပွင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရောင်က အလွန် ရင့်ပြီး ခရမ်းရောင် သန်းနေ၏။ ၎င်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က ထူးဆန်းပြီး ထီးရိုး နှစ်ခု ပါရှိကာ တစ်ခုက ကြီးပြီး တစ်ခုက သေးငယ်ကာ ကြည့်ရသည်မှာ ကံကောင်းခြင်း တိမ်တိုက် နှစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။

ဤလင်ဇီးမှိုက မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျ ဆွေးမြည့်နေသော သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ထင်ရှားနေ၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးပေါ်တွင် ဤလင်ဇီးမှို တစ်ပွင့်သာ ပေါက်ရောက်နေသည်မှာ အတော်လေး ထူးဆန်းလှပေသည်။

ရွှီယန်သည် အဝေးကတည်းက ဤလင်ဇီးမှိုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခြေလှမ်းများကို ချက်ချင်း ခပ်မြန်မြန် လျှောက်သွားလိုက်၏။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ ရွှီယန် တစ်ယောက် ရတနာ ထပ်တွေ့ပြန်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး သိလိုက်ကြသည်။

ရွှီယန်က လင်ဇီးခရမ်းမှို၏ အနားသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် မျက်နှာပေါ်၌ မယုံနိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသေး၏။

"လင်ဇီးခရမ်းမှိုပဲ... ဒီလို အခြေအနေဆိုတော့ ထိပ်တန်းအဆင့် လင်ဇီးခရမ်းမှိုပဲ"

"တောင်ထဲက ခူးတဲ့ လင်ဇီးမှိုတွေထဲမှာ လင်ဇီးနီ နဲ့ လင်ဇီးခရမ်း ပဲ တန်ဖိုးရှိတာ... အဲဒီအထဲမှာမှ လင်ဇီးခရမ်း က အရသာ နည်းနည်း ပိုချိုတော့ ဈေးက ပိုကြီးတယ်လေ"

"လင်ဇီးမှို ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် မတူရင် ဈေးလည်း မတူဘူး"

"ဒီ လင်ဇီးခရမ်းမှို ရဲ့ အရောင်က ခရမ်းရင့်ရောင် ဘက်ကို သွားနေတာ... ပုံစံကလည်း နှစ်ခု တွဲလျက်ဆိုတော့ တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံတာပဲ"

"ထိပ်တန်းအဆင့် လင်ဇီးခရမ်းမှို လို့ ပြောရင်တောင် လွန်မယ် မထင်ဘူး"

ရွှီယန်က လင်ဇီးခရမ်းမှိုကို မြင်ပြီးနောက် အဆက်မပြတ် အံ့ဩချီးကျူးနေတော့၏။

သူက လင်ဇီးမှို အများအပြား ခူးဖူးသဖြင့် လင်ဇီးမှို၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များကို အလွန် နားလည်ထားသည်။ ဤလင်ဇီးမှိုက အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။

ပစ္စည်းကောင်း မှန်း သိသူများ မြင်ပါက သေချာပေါက် ဈေးကောင်း ပေးဝယ်ကြမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ရှာနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

ဤလင်ဇီးမှိုက အနည်းဆုံးတော့ ယွမ် ထောင်ဂဏန်းခန့် ရနိုင်ပြီး ဈေးကောင်းပါက ယွမ် တစ်သောင်း နှစ်သောင်း အထိပင် ရောင်းရနိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ဆေးဘက်ဝင် တန်ဖိုး အရ တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး စုဆောင်းမှု တန်ဖိုး အရ ကြည့်မည် ဆိုပါက အချို့သူများက ပို၍ ဈေးကောင်း ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အရောင်းလမ်းကြောင်းမျိုးက အလွန် ရှားပါးသဖြင့် ရွှီယန်က ဆေးဆိုင်သို့သာ ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လိုက်ဖ်ထဲရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။

[တကယ်ကြီးလား... ဒီလင်ဇီးမှို က အရမ်း တန်ဖိုးရှိတာလား... လောင်ရွှီ မင်းတော့ လေလုံးထွားနေပြီပေါ့]

[ငါက စာဖတ်နည်းတယ်နော်... လာမလိမ်နဲ့]

[ငါကတော့ ဒါထက် အများကြီး ကြီးတဲ့ လင်ဇီးမှို တွေ မြင်ဖူးပါတယ်... သိပ်လည်း တန်ဖိုး မရှိပါဘူး... အလှပြရုံ သက်သက်ပါပဲ]

[မင်း ဟန်ဆောင်နေတာပါကွာ]

လူအတော်များများက မယုံကြည်ချင်ကြဘဲ အသီးသီး သံသယ ဝင်နေကြ၏။ သို့သော် လိုက်ဖ်ထဲတွင် ဗဟုသုတ ရှိသူများလည်း မနည်းလှချေ။

လူအတော်များများက ချက်ချင်းပင် ရှင်းပြလာကြသည်။

[ဒီလင်ဇီးမှို က တကယ်ပဲ လင်ဇီးခရမ်းမှို အစစ်ပါ... ရုပ်ထွက်က အရမ်း ကောင်းတယ်... ဈေးကောင်း ရနိုင်တာ သေချာတယ်]

[အပိုပြောတာ မဟုတ်ဘူးနော်... စိုက်ပျိုးတဲ့သူတွေသာ ဒီလို လင်ဇီးမှိုမျိုး စိုက်လို့ ရခဲ့ရင် ဆိုင်ရဲ့ အဓိက ရတနာ အဖြစ်တောင် ထားကြမှာ]

[ရုပ်ထွက်က ပြီးပြည့်စုံတယ်... ဒီလင်ဇီးခရမ်းမှို က တကယ် တန်ဖိုးရှိတာပဲ]

အားလုံးက တစ်စုံတစ်ယောက် ရှင်းပြနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသူများ၏ အချက်အလက်များကို ဝင်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် အများစုမှာ တရုတ်ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ရောင်းချသူများ သို့မဟုတ် လင်ဇီးမှို ရောင်းချသူများ ဖြစ်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကွန်မန့်များ၏ ယုံကြည်နိုင်စွမ်းက အလွန် မြင့်မားသွားတော့၏။

[အာ... သူ ပိုက်ဆံ ထပ်ရှာနိုင်ပြန်ပြီလား]

[ဒီလောက် နက်တဲ့ တောင်ထဲမှာ ရတနာလေး နည်းနည်းပါးပါး ရှာတွေ့တာက ပုံမှန်ပါပဲကွာ]

ခုနက သံသယ ဝင်နေသူများ အားလုံး ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြတော့၏။

'ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို ပိုက်ဆံ ထပ်ရှာနိုင်ခွင့် ပေးလိုက်ရပြန်တာလဲ... တောင်ထဲမှာ ပိုက်ဆံ ရှာရတာ ဒီလောက်တောင် လွယ်တာလား' ဟု တွေးနေမိကြသည်။

ရွှီယန်က လင်ဇီးခရမ်းမှိုကို ကြည့်ရင်း ပို၍ပင် ဝမ်းသာလာခဲ့၏။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုတော့ ပျက်စီးမခံနိုင်ချေ။

ကြီးသည် တစ်ခု ငယ်သည် တစ်ခု လင်ဇီးမှို နှစ်ပွင့်က အတူတကွ ပေါက်ရောက်နေပြီး ပုံစံက ကံကောင်းခြင်း တိမ်တိုက်များနှင့် တူသဖြင့် ပြသထားလျှင်ပင် အလွန် လှပပေလိမ့်မည်။

ယနေ့ကတော့ အမြတ်ကြီး ထွက်သော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်က လင်ဇီးမှိုကို သတိကြီးစွာဖြင့် ခူးယူလိုက်ပြီးနောက် အဝတ်အိတ် တစ်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် လင်ဇီးမှို ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရွှီယန်က သေတ္တာငယ် တစ်လုံးကို ထပ်ထုတ်ကာ လင်ဇီးမှိုကို ထိုသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သေး၏။

သေတ္တာ၏ အထောက်အပံ့နှင့် အကာအကွယ် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် လင်ဇီးမှို ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။

"တကယ့် ထိပ်တန်းအဆင့် လင်ဇီးခရမ်းမှို အစစ်ပါ... ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ ချဲ့ကား မပြောပါဘူး"

"ဈေးနှုန်းက ယွမ် ထောင်ဂဏန်း အများကြီးလောက်တော့ ရှိမယ် ထင်တယ်"

[အာ... တစ်နေ့ကို ယွမ် ထောင်ဂဏန်းလောက် ဝင်တယ်ပေါ့... လောင်ရွှီ ငါ့ကို တပည့် အဖြစ် လက်ခံပါကွာ]

[အစ်ကိုယန်... ကျွန်တော်က အစ်ကို့ရဲ့ ညီအရင်းပါဗျာ]

[လိုက်ဖ်လွှင့်သူက ဒီလင်ဇီးမှို ကို ငါ့ဆီ လာပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... အခွင့်အရေး ပေးတုန်းလေး ယူလိုက်နော်]

လိုက်ဖ်ထဲရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ပျော်စရာ ဖန်တီးနေကြဆဲပင်။

ရွှီယန်က အတော်လေး လုံလောက်ပြီဟု ထင်သဖြင့် ရတနာရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်ကို ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် အကြိမ်ရေ လေးကြိမ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူက ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

တောနက်ကြီးထဲရှိ ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်များက အမြဲတမ်း မျှော်လင့်စရာ ကောင်းနေတတ်သည်။ ထို့အပြင် တာဝန် ဆုလာဘ်များကလည်း ပိုမို ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

[ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် ဖော်ထုတ်ပါသည် - ထွက်ပြေးတော့ တောတောင်ရှာဖွေသူရေ]

[တာဝန် ဖော်ပြချက် - ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ဝက်ဝံညို တစ်ကောင်သည် ဆောင်းခိုရာမှ ယခုလေးတင် နိုးထလာခဲ့ပြီး လက်ခံသူကို မျက်စိကျနေပါသည် ဘေးကင်းရာသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားပါ]

[တာဝန် ဆုလာဘ် - ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာခြင်း လက်ခံသူ၏ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာပါမည်]

တာဝန်ပြဘုတ်အဖွဲ့ ပေါ်လာ၏။ ဘုတ်အဖွဲ့ပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရွှီယန် တစ်ယောက် နေရာမှာပင် ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။

'ထွက်ပြေးတော့ တောတောင်ရှာဖွေသူရေ ဟုတ်လား...'

'ဘယ်သူလဲ...'

'ငါလား...'

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီယန်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အက်ဒရီနယ်လင်း ဟော်မုန်းများလည်း စတင် မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်က အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း လှုပ်ရှားလာသည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်းရှိ နှင်းပြင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပိန်ချုံးနေသော ဝက်ဝံညို တစ်ကောင် နှင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ထံသို့ အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အရှိန်က သိပ်မမြန်သော်လည်း တိုက်ခိုက်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ အလွန် ထင်ရှားလှပေသည်။

အချို့လူများက တောထဲသို့ သွားရာတွင် ဝက်ဝံညိုများကို မကြောက်ရွံ့ကြခြင်းမှာ သူတို့ လက်ထဲတွင် သေနတ် များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဝက်ဝံညိုကို မြင်သည်နှင့် သေနတ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ လက်ထဲတွင်တော့ သေနတ် မရှိချေ။

"လခွမ်း... ဝက်ဝံဟ"

ရွှီယန်က ခဲယဉ်းစွာပင် ဆဲရေးလိုက်မိပြီးနောက် လှည့်ကာ ခြေကုန်သုတ် ပြေးတော့၏။

မတတ်နိုင်ချေ။ မပြေး၍ မရပေ။ ဝက်ဝံညိုနှင့် တွေ့ပါက သေချင်ယောင် ဆောင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်ချေ။ ဝက်ဝံညိုက ယခုလေးတင် ဆောင်းခိုရာမှ နိုးလာပြီး ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေချိန် ဖြစ်ရာ မင်း သေချင်ယောင် ဆောင်သည်ဖြစ်စေ မဆောင်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက် စားပစ်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က နှင်းပြင်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေလိုက်၏။ သူ ထိုသို့ ပြေးသည်ကို မြင်သောအခါ ဝက်ဝံညိုကလည်း စတင် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။

ဒရုန်းက ဤမြင်ကွင်းကို ရိုက်ကူးထားပြီး မူလက စည်ကားနေခဲ့သော လိုက်ဖ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများက ပေါ့ပါးမှုမှသည် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

'အဲဒါ ဝက်ဝံညို လား...'

'အရှင်လတ်လတ် ဝက်ဝံညို ကြီးလား...'

'ပြီးပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ အကုန် ပြီးသွားပြီ…’