အခန်း ၁၁၄

🍄Chapter 114

‘ဘာလို့များ သူ့ရဲ့သားက ယန်ရှီရှန်း ထောင်ကျပြီးမှပဲ ပိုက်လာရတာလဲ၊ ပြီးတော့ နှစ်ကြိမ်လုံးက ဘာလို့ သုံးလတိတိ ဖြစ်နေရတာလဲ'

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ချန်မေ့လန်က မအောင့်နိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ ယန်ပင်းအား မေးမြန်းလိုက်၏။

“အာထရာဆောင်း အဖြေကရော၊ ဒုတိယအစ်ကို ကြည့်ခဲ့ရလား၊ သူ တကယ်ပဲ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား”

ယန်ပင်းမှာ ယွမ်ယွမ်၏ကိုယ်စား ကျောက်မီးသွေးတွင်း သော့များကို ပြန်လည်ရယူရန် သွားရောက်တောင်းဆိုသူဖြစ်ရာ၊ အာထရာဆောင်း အဖြေကို မည်သို့လျှင် မကြည့်ဘဲနေမည်နည်း။

ကြည့်ရုံသာမက သူသည် ထိုအာထရာဆောင်းအဖြေကို အသေအချာ စစ်ဆေးခဲ့ပြီး စာလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖတ်ရှုခဲ့သေးသည်။

ထိုအပေါ်တွင် ဟူရှောင်မေ၏အမည် ပါရှိပြီး သေချာရေရာမှုမရှိသော အမည်းရောင် လေးထောင့်ကွက်လေးတစ်ခုသာ ပါရှိသော်လည်း ဟူရှောင်မေကမူ ထိုအပေါ်ရှိ အမည်းစက်လေးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် လက်ညှိုးထိုးပြကာ “ဒီမှာ ကြည့်... ဒါ ငါ့သားလေးရဲ့ လိင်တံလေးလေ” ဟု ဆိုခဲ့လေ၏။

ထို့အပြင် မနေ့ကပင် ဟူရှောင်မေသည် ထိုအာထရာဆောင်း အဖြေကို ယူဆောင်လျက် ထောင်တွင်းရှိ ယန်ရှီရှန်းထံသို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သေးသည်။

သူမ၌ အဆက်အသွယ်ကောင်းများ ရှိနေသဖြင့် ထိုနေ့တွင်ပင် ချက်ချင်းတွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့ဟန် တူလေသည်။ ယန်ရှီရှန်းကလည်း အမှုပြန်လည်သုံးသပ်ရန် ချက်ချင်းလျှောက်ထားခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

ယန်ရှီရှန်းမှာ မကြာမီ အပြင်သို့ ခေတ္တထွက်လာကာ သူမနှင့် တရားဝင်လက်ထပ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုတော့မည်ဟုပင် ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။

“ဒုတိယအစ်ကို၊ ကျွန်မတို့ မြို့မှာ ပြည်နယ်ဆေးရုံတစ်ခုတည်းကပဲ အာထရာဆောင်း ရိုက်ပေးနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား”

ချန်မေ့လန်က မေးမြန်းလိုက်၏။

ယခုအချိန်တွင် အာထရာဆောင်းရိုက်ခြင်းမှာ သိပ်အသုံးများလှသေးသည်မဟုတ်သဖြင့် ယန်ပင်းအနေဖြင့် သိပ်မသေချာလှပေ။

သူက ခေါင်းကို ကုတ်လျက် ပြန်ဖြေလေသည်။

“အဲဒီလို ဖြစ်ဖို့များပါတယ်”

ယခုအခါ အာထရာဆောင်းရိုက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲရှုပ်ထွေးကြောင်း ချန်မေ့လန် သတိရလိုက်သည်။ တစ်ပတ်ကြိုတင်၍ စာရင်းသွင်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ရက်လုံး အစာရှောင်ထားရမည် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် အာရုံခံကိရိယာများမှာလည်း အဆင့်မမြင့်သေးသဖြင့် တစ်ရက်လုံး အစာရှောင်ထားလျှင်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားသောပုံရိပ်ကို ရရှိနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

‘ဟူရှောင်မေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် ယောကျာ်းလေးမှန်း သေချာသိရလောက်တဲ့အထိ ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ပုံရိပ်ကို ရရှိနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းနေရတာလဲ'

“ဒုတိယအစ်ကို့ဆီမှာ ရဲကတ်ပြားရှိသေးတယ် မဟုတ်လား၊ ပြည်နယ်ဆေးရုံက အာထရာဆောင်းဌာနကို သွားပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်အတွင်း ဟူရှောင်မေနာမည်နဲ့ အာထရာဆောင်း ရိုက်ဖို့ စာရင်းသွင်းထားတာ ဒါမှမဟုတ် ရက်ချိန်းယူထားတာ ရှိမရှိ သွားစစ်ကြည့်ပေးပါလား”

ချန်မေ့လန်က အကြံပြုလိုက်လေသည်။

ယန်ပင်းမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ကာ မေးလိုက်၏။

“မင်း ဆိုလိုချင်တာက ဒါ အာထရာဆောင်းအတု ဖြစ်နိုင်တယ်ပေါ့”

ဟူရှောင်မေ၏ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသောယောကျာ်းလေးမှာပင် အတုဖြစ်နိုင်သည်ဟု ချန်မေ့လန် သံသယဝင်နေမိသည်။

အာထရာဆောင်းအဖြေဆိုလျှင် ပြောနေရန်ပင်မလိုတော့ပေ။

ယန်ပင်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ရဲအရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ပါးနပ်လှည့်ပတ်သူ အများအပြားကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဟူရှောင်မေ ဤမျှလောက်အထိ ဉာဏ်များလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူမသည် မေ့လန်၏ မျက်စိအောက်တွင် ငါးနှစ်တိုင်တိုင် မယားငယ်အဖြစ် လျှို့ဝှက်နေထိုင်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ ဟူရှောင်မေမှာ မည်သို့လျှင် မပါးနပ်ဘဲနေမည်နည်း။

ယန်ပင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

“မေ့လန်၊ မင်းရဲ့ ယောင်းမက ဒီရက်ပိုင်း အရမ်းထူးဆန်းနေတယ်၊ အိမ်မှာဆိုရင် ငါ့ကို မြင်တောင်မမြင်ရတဲ့ လူတစ်ယောက်လို သဘောထားနေတာ၊

မင်းနဲ့ သူက ရင်းနှီးတယ် မဟုတ်လား၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ မင်း သူ့ကို မမေးကြည့်ဖူးဘူးလား”

“သူက ရှင်နဲ့ ရန်မဖြစ်ဘူးလား”

ချန်မေ့လန်က ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

ယန်ပင်းက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလေသည်။

“ငါတို့ရဲ့ သားက ကိုးတန်းရောက်နေပြီ၊ သမီးကလည်း အလယ်တန်းကို တက်တော့မှာလေ၊ နှစ်ယောက်လုံး ကျောင်းရွေးရတော့မှာ၊

ဘာကိစ္စ ရန်ဖြစ်နေစရာ ရှိလို့လဲ၊ အဲဒီလိုလုပ်ရင် ကလေးတွေကို ထိခိုက်သွားမှာပေါ့”

“ရှင် သွားစရာရှိတာ သာသွားပါ၊ ကျွန်မ ဘာမှ မသိပါဘူး”

ချန်မေ့လန်သည် ရင်တွင်းမှ ရွံရှာမုန်းတီးမှုများကို မြိုသိပ်ထားလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ပညာရေးတွင် အလွန်အရေးပါသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကလေးနှစ်ဦး အိမ်တွင် ရှိနေသဖြင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ ပြည့်တန်ဆာများနှင့် ရှုပ်ပွေခဲ့ကာ မိမိကိုပင် ရောဂါကူးစက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်းကို စုန့်ဟွိုင်ဟွာ သိရှိထားသော်ငြား၊ သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း ကျောင်းတွင် စာသင်ကြားရမည်၊ အိမ်တွင် ဟင်းချက်ရမည်၊ ကလေးများကို စာသင်ပေးရမည်ဖြစ်၏။

သူမအနေဖြင့် ရန်မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ရိုက်နှက်ရန်မှာမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသောလုပ်ရပ်များကို တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ်ပေးထားရကာ ရင်တွင်း၌သာ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဒေါသထွက်နေရရှာသည်။

အကြောင်းမူကား ဤသို့ပြုမူခြင်းဖြင့်သာ ကလေးများ၏ပညာရေးကို ထိခိုက်မှုမရှိစေရန် ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အတိတ်ဘဝက သမီးဖြစ်သူ၏ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် စုန့်ဟွိုင်ဟွာသည် ရေတွင်းထဲသို့ခုန်ချကာ ဘဝကို အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏သားဖြစ်သူမှာလည်း တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူမသည် သားသမီးများအပေါ် ထိခိုက်မှုအနည်းဆုံး ရှိနိုင်မည့်အချိန်ကို ရွေးချယ်ကာ သူမ၏ အသက်ကို စတေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယန်ပင်းကဲ့သို့သော အမျိုးသားများမှာ စီးပွားရေးတွင် ကျရှုံးပြီး အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးကာ အသုံးမကျသော ဘဝမျိုးဖြင့် ရှင်သန်ရသည်မှာ တကယ်ကို ထိုက်တန်လှပေသည်။

‘မှတ်လောက်သားလောက် ရှိသွားစေရမယ်'

ချန်မေ့လန်မှာ ရွာထဲတွင် တယ်လီဖုန်းတပ်ဆင်နိုင်သည့် ပထမဆုံးသူဖြစ်လေသည်။

အပေါ်ထပ် အောက်ထပ် လျှပ်စစ်မီးများ ရရှိခြင်း၊ လျှပ်စစ်မီးသီးများနှင့် တယ်လီဖုန်းများ တပ်ဆင်နိုင်ခြင်းမှာ ဤခေတ်ကာလ မြို့ပြနေပြည်သူများ၏ အမြင့်မားဆုံးသော ရည်မှန်းချက်များပင် ဖြစ်ပေ၏။

တပ်ဆင်ခမှာ ယွမ် ၃,၈၀၀ ခန့် ကုန်ကျသော်ငြား၊ လူတိုင်းက အလုအယက် တပ်ဆင်လိုကြသဖြင့် စောင့်ဆိုင်းရမည့်စာရင်းမှာ အလွန် ရှည်လျားလှပေသည်။

တပ်ဆင်ရေးနည်းပညာရှင်များ အိမ်သို့လာရောက်သောအခါ သူတို့အတွက် ဟင်းလေးပွဲနှင့် ဟင်းရည်တစ်ပွဲပါဝင်သော ထမင်းဝိုင်းကို ပြင်ဆင်ထားပေးခြင်းမှာ ထုံးစံတစ်ခုလို ဖြစ်နေလေပြီ။

သို့သော် ချန်မေ့လန်ကမူ ထိုနည်းပညာရှင်များအား ထမင်းကျွေးရန်အစီအစဉ် လုံးဝမရှိပေ။ ယနေ့တွင် သူမ ကိတ်မုန့်ဝယ်ရဦးမည်ဖြစ်ပြီး အကြောင်းမှာ ရှောင်လန်၏မွေးနေ့ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယန်ကျောက်သည် ယခင်က သစ်အယ်သီး ကိတ်မုန့်အချပ်လေးအချို့ကို ဝယ်လာဖူးပြီး ထိုချိုမြိန်သောရနံ့ကို သူမ ယခုတိုင် အမှတ်ရနေဆဲဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် သူမသည် ထိုကိတ်မုန့်ကို အလုံးလိုက်ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ထားလေ၏။

ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် မွေးနေ့ကဲ့သို့ အထူးအခမ်းအနားများနှင့် ပွဲတော်ရက်များမှလွဲ၍ ခရင်မ် ကိတ်မုန့်များကို ဝယ်ယူလေ့သိပ်မရှိကြပေ။

ကိတ်မုန့်ဝယ်ရန်အတွက် ချန်မေ့လန်သည် ရှောင်လန်ကိုခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ထဲသို့ ထပ်မံထွက်လာခဲ့သည်။

သူမက မှန်ချပ်နောက်ကွယ်ရှိ သစ်အယ်သီး ကိတ်မုန့်ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အရောင်းစာရေးမက တမင်တကာပင် ရှင်းပြလေသည်။

“ရဲဘော်... သစ်အယ်သီးကိတ်မုန့်က တစ်ချပ်ကို ယွမ်တစ်ရာပါနော်”

‘ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ အချပ်လေးတစ်ချပ်ကို ယွမ်တစ်ရာတောင် ပေးရတယ် ဟုတ်လား'

‘ယန်ကျောက်က အဲဒီတုန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် လက်ဖွာခဲ့တာလဲ'

ရှောင်လန်၏ မျှော်လင့်တကြီးကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ချန်မေ့လန်က ပြောလိုက်လေသည်။

“ကျွန်မကို အလုံးလိုက် တစ်လုံးပေးပါ”

အရောင်းစာရေးမမှာ သွားရည်ကျသွားကာ ချန်မေ့လန်အား သားရဲတစ်ကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေတော့သည်။

အကြောင်းမူကား သူမ၏ တစ်လစာ လစာငွေမှာ ၄၈ ယွမ်မျှသာရှိပြီး ဤကိတ်မုန့်ကြီး၏တန်ဖိုးမှာ ဆယ်ယွမ်ခန့် ရှိသောကြောင့်ပင်။

သစ်အယ်သီးကိတ်မုန့် အလုံးလိုက်ကြီးမှာ လုံးဝန်းကာ ခရင်မ်များဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး အမြင့် သုံးစင်တီမီတာခန့်သာ ရှိသော်ငြား ထည့်ထားသော ဖာကြီးမှာ ဆယ်စင်တီမီတာခန့် မြင့်မားလေသည်။

ကြိုးနီလေးဖြင့် ချည်နှောင်ထားရာ အတော်လေး ခမ်းနားထည်ဝါလှပေ၏။

“အပေါ်မှာ နာမည်လေး ရေးပေးလို့ရမလားဟင်၊ အဲဒါ မွေးနေ့ကိတ်မို့လို့ပါ”

ချန်မေ့လန်က ထိုသို့သောဝန်ဆောင်မှုမျိုး မရှိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။ သူမက ရှောင်လန်ကို အမြန် ပွေ့ချီလိုက်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဒီနေ့က သူ့ရဲ့မွေးနေ့လေ”

ရှောင်လန်၏ မျက်နှာလေးမှာ ‘AQA’ အက္ခရာ အကြီးများကဲ့သို့ ဝိုင်းစက်နေကာ၊ လူတိုင်း အချစ်ပိုရလောက်အောင် ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ဝဝကစ်ကစ်ကလေးလေးတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

အရောင်းစာရေးမက ကိတ်မုန့်အလှဆင်သူအား ချန်မေ့လန်တောင်းဆိုသည့်အတိုင်း နာမည်ကို ချက်ချင်းရေးပေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်ရုံသာမက ဖယောင်းတိုင်ငယ်လေးတစ်ဘူးကိုပါ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလိုက်သေး၏။

သူတို့ အိမ်ရှေ့သို့ရောက်သောအခါ၊ တယ်လီဖုန်းနည်းပညာရှင်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှောင်ဝမ်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့ ရပ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

တစ်ဦးက ယပ်ခတ်ပေးနေပြီး ကျန်တစ်ဦးက လက်ဖက်ရည် ကမ်းပေးနေလေသည်။

ဤမျှလောက် ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသည့်တိုင် နည်းပညာရှင်မှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကာ၊ ယွမ်ယွမ့်အား ပို၍ ပြင်းပြင်းယပ်ခတ်ရန် အမိန့်ပေးနေသေး၏။

ချန်မေ့လန်က လက်နှစ်ဖက်အပြည့် အိတ်များကို သယ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ နည်းပညာရှင်က သူမသည် မိမိအား ထမင်းကျွေးရန် ပြင်ဆင်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

“မိန်းမငယ်လေး... အဲဒီဖာထဲက ကိတ်မုန့်လား၊ ငါကတော့ အစားအသောက် တော်တော်ကြီးတယ်နော်၊ ငါ တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်စားမိမှာတောင် စိုးရိမ်မိတယ်”

ဤသည်မှာ သူသည် ကိတ်မုန့်တစ်လုံးလုံးကို တစ်ယောက်တည်း စားပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်းကို ကြိုတင် အရိပ်အမြွက်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

ချန်မေ့လန်က ကိတ်မုန့်ဖာကြီးကို နည်းပညာရှင်၏ အရှေ့သို့ ချထားလိုက်ကာ ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ဪ... ဒါလား၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ အနံ့ထွက်နေတဲ့ ဖိနပ်အဟောင်း တစ်ရံပါ၊ ဒေါက်သွားပြင်ထားတာလေ၊ ကျွန်မတို့ မိသားစုက မုန်လာဥစားရတာ အရမ်းကြိုက်တယ်၊ ဒီည ရှင့်ကို မုန်လာဥလေး ကျွေးရမလား”