အခန်း ၁၁၉
Vol. 12 Ch. 119
🍄Chapter 119
ဆရာဟွမ်၏ သားဖြစ်သူ ကားတိုက်ခံရသည့် အမှုတွင် တရားခံကို ခြေရာခံဖမ်းဆီးနိုင်ရေးအတွက် ယန်ကျောက်သည် လတ်တလောတွင် သူ၏ အချိန်နှင့် ခွန်အားများကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကာ အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့သည်။
အမှန်စင်စစ် ရာဇဝတ်မှု စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ ဌာနမှူးရှုန်း၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို မကြာသေးမီကမှ ရာထူးတိုးလာသော ဒုရဲမှူးမာက တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်နေခြင်းဖြစ်၏။
သူတို့သည် ကျောက်မီးသွေး သူဌေးများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း၊ ကုန်တင်ကားများကို လိုက်လံစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ကုန်ကားမောင်းသူများကို အင်တာဗျူးခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။
ဌာနမှူး ရှုန်းရှန်တန်သည် စစ်မြေပြင်တွင် ပြောင်မြောက်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော ယန်ကျောက်၏ သတ္တိနှင့် စွမ်းရည်များကို လေးစားအသိအမှတ်ပြုသော်ငြား မိမိဌာန၏အမှုကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေခြင်းအပေါ် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။
တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဒုစခန်းမှူးမာသည်လည်း ယန်ကျောက်အား သဘောမကျပေ။ သူသည် အပြင်ပန်းတွင် နှိမ့်ချဟန်ပြသော်လည်း ကွယ်ရာတွင်မူ မသမာသောအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ကာ အများအကျိုးအတွက် ဘာတစ်ခုမျှ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
လာဘ်ငွေများကို ဗြောင်ကျကျ မယူသော်ငြား၊ တိတ်တဆိတ် လက်ခံရယူလေ့ရှိသည်။
အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော ကျောက်မီးသွေး သူဌေးအများအပြားမှာလည်း သူ့ထံသို့ လာရောက်ကာ ဂါရဝပြု ဆက်ကြေးပေးလေ့ရှိကြသည်။
ရှုန်းရှန်တန်သည် ရင်တွင်း၌ ဒုစခန်းမှူးမာအား အထင်သေးသော်ငြား ယန်ကျောက်ကို ပို၍ပင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသဖြင့် ဒုစခန်းမှူးမာနှင့် ဘုံသဘောတူညီချက် တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
ယနေ့တွင် ဒုစခန်းမှူးမာက သူ့အား ဖိတ်ခေါ်ထားသဖြင့် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလေးအနက် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် သူ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ ဒုစခန်းမှူး၏ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာပင် ယန်ကျောက်သည်လည်း စခန်းမှူး၏ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
“စခန်းမှူးစွင်း... အမှုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ”
ယန်ကျောက်၏ အသံမှာ တိုးညင်းသော်လည်း ပြတ်သားကာ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။ တံခါးကို ပိတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်ငြား ရှုန်းရှန်တန်နှင့် ဒုစခန်းမှူးမာတို့မှာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရလေ၏။
“ဒီကိစ္စက အရမ်းအရေးကြီးပြီး လူတော်တော်များများနဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေလို့ ဌာနချုပ်ကို အစီရင်ခံဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်”
“ဒါဆို မင်းဆိုလိုတာက အဲဒီကားက ငါတို့ ခရိုင်ထဲကတောင် မဟုတ်ဘူးပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီလောက်အချိန်ကြာတဲ့အထိ ကျွန်တော်တို့ တရားခံကို ရှာမတွေ့ခဲ့တာပါ”
တစ်ဖက်ခန်းမှ အသံများမှာ ပိုမိုတိုးညင်းသွားကာ သေချာမကြားရတော့ပေ။ ဒုစခန်းမှူးမာသည် နားစွင့်ထားသကဲ့သို့ ရှုန်းရှန်တန်ကလည်း အာရုံစိုက် နားထောင်နေခဲ့သည်။
ထိုစဉ် ရုတ်တရက် စွင်းနွီထောင်၏အသံမှာ ကျယ်လောင်လာ၏။
“သူဖြစ်နေတာလား... အခုလောလောဆယ် သူတို့ကို သတိမပေးလိုက်နဲ့ဦး၊ မြို့တော်ဗျူရိုကိုသွားပြီး အခြေအနေ အမြန်သွားသတင်းပို့ကြစို့”
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံး ရုံးခန်းအတွင်းမှ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။
ယန်ကျောက်က မိမိအား အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ အမှုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသဖြင့် ရှုန်းရှန်တန်မှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားတော့၏။
သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဒုစခန်းမှူးမာထံသို့ ရင်ဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ဒုစခန်းမှူးက သူ့နဖူးကိုသူ ရုတ်တရက် ရိုက်လိုက်ကာ ပြောဆိုလေသည်။
“ဪ... ကိစ္စတစ်ခု လုပ်စရာရှိတာကို အခုမှသတိရတယ်၊ ဌာနမှူးရှုန်း... ခဏလောက် ထိုင်စောင့်ပေးပါဦးနော်၊ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်”
ရှုန်းရှန်တန်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဒေါသထွက်သွားကာ ရင်ဖွင့်စရာလူမရှိသဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စခန်းပြင်ပသို့ ထွက်ခွာလာသော ဒုစခန်းမှူးမာသည် လမ်းနှစ်ပြခန့်ကို တမင်တကာ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့၏။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သေချာအောင် အကဲခတ်ပြီးနောက် ဖုန်းတစ်ကောလ် ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။
ဖုန်းပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မည်သူမျှ သတိမထားမိစေရန် တိတ်တဆိတ် လစ်ထွက်သွားတော့၏။
သို့သော် သူ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ယန်ကျောက်နှင့် စွင်းနွီထောင်တို့ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
ဖုန်း၏ နောက်ဆုံးခေါ်ဆိုမှုခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ဖက်မှ ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် ကောက်ကိုင်လိုက်လေသည်။
“ဟယ်လို”
ယန်ကျောက်က ဖုန်းကို ကလစ်ခနဲ ပြန်ချလိုက်၏။
“ဒီဖုန်းမှာ နံပါတ်ပေါ်တယ်၊ နံပါတ်ကို မှတ်ထားပြီး နည်းပညာဌာနကို ဖုန်းပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ တိုက်ရိုက် ခြေရာခံခိုင်းလိုက်ပါ”
စွင်းနွီထောင်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် တစ်ဖက်လူက မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို အတိအကျ မသိရှိရသေးသော်လည်း၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး လုပ်ငန်းစဉ်များမှာ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထိုကားမှာ သူတို့ခရိုင်မှ မဟုတ်ဘဲ အခြားခရိုင်မှ လာရောက်သော ကားဖြစ်ကြောင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ဦးက ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ရန် ကူညီပေးထားကြောင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော ခိုင်လုံသည့် သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်လေသည်။
လက်ရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူများအနက် ခရိုင်အဆင့်တွင် တရားခံတစ်ဦးကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသူမှာ ဒုစခန်းမှူးမာနှင့် ရှုန်းရှန်တန်တို့နှစ်ဦးသာ ရှိလေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသူနှစ်ဦးသာလျှင် ရာဇဝတ်မှုများကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သူများမဟုတ်လော။
ခုနက သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ရှိနေခဲ့ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် ယန်ကျောက်နှင့် စွင်းနွီထောင်တို့သည် အကွက်ဆင်ကာ ထောင်ချောက်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။
ဒုစခန်းမှူးမာမှာ ထောင်ချောက်အတွင်းသို့ သက်ဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“အဲဒီလူရဲ့အသံကို ကျွန်တော်မှတ်မိတယ်၊ သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်”
ယန်ကျောက်က ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်၏။
ဒုစခန်းမှူးမာသည် ဖုန်းဆက်ရန်အတွက် တမင်တကာ အပြင်သို့ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ တရားခံအား သေချာပေါက် သတင်းပေးရန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သီအိုရီအရဆိုလျှင် နည်းပညာဌာနမှတစ်ဆင့် ဖုန်းပိုင်ရှင်ကို သူတို့ ခြေရာခံနိုင်သည်။
သို့သော် ထိုအသံမှာ ယန်ကျောက် တစ်ကြိမ်သာ ကြားဖူးခဲ့သော်ငြား အလွန်အမင်း ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။ ထိုအသံပိုင်ရှင်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ချန်ဖျင်ပင် ဖြစ်လေ၏။
သူ့သားဖြစ်သူအား အသားကင် အချောင်းငါးဆယ် စားရန် သွေးဆောင်ကာ ကလေးငယ်၏ဗိုက်ကို ပေါက်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်စေခဲ့သော ချန်ဖျင်ပင်တည်း။
တကယ့်ကို ကံကြမ္မာ၏ ဖန်တီးမှုတစ်ခုပင်မဟုတ်လော။
…
အမှုမှာ လျင်မြန်စွာပင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။
ထိုညက ချန်ဖျင်သည် အရက်မူးနေလျက် ကားကို ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လူတစ်ဦးကို တိုက်မိပြီးနောက် သူသည် ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်ခြင်းပင် မပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ ကားကိုလည်း ပြင်ဆင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ပင် ပြန်လည်သွားရောက်ခဲ့သေး၏။
သေဆုံးသူမှာ အသက် ၁၅၊ ၁၆ နှစ် အရွယ် ကောင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ မည်သည့်ကိစ္စကိုမျှဂရုမစိုက်ဘဲ အချိန်ဖြုန်းရန်သာသိသော ဒုစခန်းမှူးယန်ပင်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် တရားခံကို အလေးအနက်ရှာဖွေနေကြောင်း သိရှိရသောအခါမှသာ သူသည် အခြေအနေများကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။
ကားမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သဲနှင့် ဘိလပ်မြေများ သယ်ဆောင်ရန်အတွက် ဆက်လက်အသုံးပြုနေဆဲပင်။
တိုက်ဆိုင်စွာပင် ချန်ဖျင်သည် ကျင်းတုန်းခရိုင်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သဖြင့် ကုန်တင်ကားမှာ သူ အသစ်ငှားရမ်းထားသော ကျောက်မီးသွေးကွင်းအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေ၏။
ဒုရဲမှူးမာ၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီးနောက်မှသာ ရှုန်းရှန်တန်တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက် နားလည်သွားတော့၏။
ယန်ကျောက်အား မြို့တော်ဗျူရိုသို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းရွှေ့ပေးနိုင်သော်ငြား အထက်လူကြီးများက ကျင်းတုန်းခရိုင်သို့ တမင်တကာ စေလွှတ်ခဲ့သည်ဆိုခြင်းမှာ မဆန်းလှပေ။
ဤအမှုမှာ သာမန် ရာဇဝတ်မှု တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းမရှိသော အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်မဟုတ်လော။
“ဖမ်းဆီးရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ စတင်ကြရအောင်”
စွင်းနွီထောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ရှုန်းရှန်တန် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ယန်ကျောက်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။
“ဒုစခန်းမှူးမာရဲ့ အိမ်ကို အခုချက်ချင်း သွားပါ၊ သူ စာရွက်စာတမ်းတွေကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးနေလောက်ပြီ၊ သူ့ကို ချက်ချင်းဖမ်းချုပ်ထားလိုက်”
‘ဒုစခန်းမှူးတစ်ယောက်ကို သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲ ဖမ်းဆီးရမယ် ဟုတ်လား'
“သူ့ကို ဖမ်းလိုက်”
စွင်းနွီထောင်ကလည်း အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။
ချန်ဖျင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ယန်ကျောက်က ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ဖမ်းဆီးလိုကြောင်း ပြောဆိုလာလေသည်။
သို့သော် စွင်းနွီထောင်က ဤသည်မှာ သိပ်ကောင်းသော အကြံအစည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရ၏။
၁၉၈၃ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ရဲအမှုအခင်းများ၌ ပြင်းထန်သောပြစ်ဒဏ်များ ချမှတ်လာသဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး လုပ်ငန်းစဉ်များအတွင်း ရဲအရာရှိများအား ထိခိုက်နစ်နာအောင် ပြုလုပ်မှုများ လျော့ကျသွားခဲ့သော်ငြား သူတစ်ယောက်တည်း သွားရောက်ရန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းလှပေသည်။
“လူနည်းနည်း ခေါ်သွားပါ၊ အဲဒီ သူဌေးအသစ်တွေက ကွယ်ရာမှာဆိုရင် သံပိုက်လုံးတွေ၊ ဓားတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်တတ်ကြတာ၊ သူတို့က ဟိုလူဒီလူ ခွဲခြားနေမှာမဟုတ်ဘူး”
စွင်းနွီထောင်က သတိပေးလိုက်၏။
“ဒုရဲမှူးမာကို လူတစ်ချို့ခေါ်ပြီး အရန်အင်အားအနေနဲ့ နောက်က လိုက်လာခိုင်းလိုက်ပါ၊
လွီလျန်ကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို သစ္စာဖောက်သွားလောက်ပြီ”
ယန်ကျောက်က အခန်းတွင်းကို ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
စွင်းနွီထောင်က မေးလိုက်၏။
“လွီလျန် ဘယ်မှာလဲ”
“သူ ခုနက ဒီမှာရှိနေတာပဲ”
တစ်စုံတစ်ဦးက ပြန်ဖြေလေသည်။
ယန်ကျောက်၏ အမြော်အမြင်ကြီးမားမှုကြောင့် စွင်းနွီထောင်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။
လွီလျန်သည် ယခင် တပ်ဖွဲ့ခွဲမှူးဟောင်း ဖြစ်ကာ ဒေသခံ လူမိုက်တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ သူသည် ပြည့်တန်ဆာများထံ သွားရောက်ခဲ့မှုကြောင့် ပါတီမှ ထုတ်ပယ်ခံရကာ ရာထူးမှလည်း ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသူ ဖြစ်၏။
သူ့ထံတွင် သေနတ်တစ်လက် ရှိနေပြီး အကယ်၍ သူသာ လာဘ်ငွေများ လက်ခံထားခဲ့ပါက၊ ရဲအရာရှိဟောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို နှောင့်ယှက်လာလျှင် ပြဿနာ ကြီးမားသွားနိုင်ပေသည်။