အခန်း ၈၃၅

အခန်း(၈၃၅)

နတ်ဆိုးဘုရင်၏ နောက်ကွယ်မှ အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်ခြင်း အလင်းတန်းများသည် မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ အစွယ်အလက်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိရန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် အချိန်မရွေး ပြိုလဲပျက်စီးသွားနိုင်လုနီးပါး တုန်ခါသွားရ၏။

ကျိရန်၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ပေါ့ပါးသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး “ကလေးလေး... မင်း ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ဘာမှ မတိုးတက်လာဘူးပဲ၊ တကယ့်ကို အမှိုက်ကောင်ပါလား” ဟု ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

ထိုသို့သော လှောင်ပြောင်စကားများကြောင့် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ဒေါသအဟုန် ပိုမိုထွက်ပေါ်လာပြီး ယနေ့တွင် ကျိရန်အား ဤနေရာ၌ပင် အပြတ်သတ် သုတ်သင်ချေမှုန်းရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ချက်ချင်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

ထိုစဉ် အရိပ်တစ်ခုသည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အနီးမှ တိတ်တဆိတ် ဖြတ်သန်းသွားသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ရချေသည်။

ကျိရန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး “ဒါက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ အမှောင်ထုရဲ့ ဘုရင်ဆိုတာလား၊ မြန်မြန်လာစမ်းပါ၊ ဒီနေ့ မင်းကို လောကရဲ့ ဆိုးယုတ်မှု အစစ်အမှန်က ဘာလဲဆိုတာ ငါ ပြပေးမယ်” ဟု ဆက်လက် ဆွပေးလိုက်ပြန်သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ကျိရန်၏ အကြံအစည်ကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကျိရန်၏ ရန်စမှုများကို ဒေါသ မထွက်တော့ပေ။

“မင်းရဲ့ တကယ့်ပစ်မှတ်က အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံး မဟုတ်လား၊ နှမြောစရာပဲ... မင်းရဲ့ လုပ်ကြံမှုကို ငါ ကြိုတင်သိမြင်ပြီးသား”

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်လှသော အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေသည့် အရိပ်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်ချလိုက်ချေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ဒွမ်ကျန့် ဓားရှည်ကြီး ရှိနေကာ ယင်းသည် မီးလျှံများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

“မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုမီးလျှံများသည် အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားချေသည်။

သို့သော်လည်း အားကောင်းလှသည်ဟု ထင်ရသော မီးလျှံအရှိန်အဝါသည် အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြိုလဲပျက်စီးသွားရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရ၏။

နတ်ဆိုးဘုရင် ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသည့် အစွမ်းထက် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားသည် သူ ခုခံနိုင်သည့် အဆင့်ထက် လွန်စွာ ကျော်လွန်နေပေသည်။

အမည်းရောင် တုတ်ရှည်ကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ထိမှန်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ရောင်စုံဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ ဝုန်းကနဲ မြည်ဟည်းကာ ကျဆင်းလာပြီး ထိုအမည်းရောင်အရှိန်အဝါကို ဖြတ်တောက်လိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ကြွင်းကျန်နေသော စွမ်းအားအရှိန်အဝါသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်သွားဆဲဖြစ်ရာ သူသည် သွေးအန်ပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရတော့သည်။

ရောင်စုံဓားအလင်းတန်းသည် ကျိရန်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေလျက် “ငါ့လူကို မင်း ဘယ်လိုတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတာလဲ၊ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ငါ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျိရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်နောက်ကွယ်မှ အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းက ကျိမိသားစု၏ အမြင့်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဖြစ်သည်ကို မှတ်မိလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ကျိရန်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါများကို ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ်ပင် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်ဖြစ်ရာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းစရာ ကောင်းလှပေသည်။

အိမ်တော်အတွင်းရှိ လူများကို မထိခိုက်စေရန်အတွက် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လိုက်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အာရုံတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စိုက်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကျိရန်သည်လည်း ရောင်စုံဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

“သူ့ကို သတ်လိုက်စမ်း” နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အမိန့်သံ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

အိမ်တော်အတွင်း၌ သိုင်းပညာရှင်များအပြင် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ကိုယ်ရံတော် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသော်လည်း ကျိရန်က နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ တစ်ယောက်သာ ကြွင်းကျန်တော့သည်။

ထိုကြွင်းကျန်ရစ်သော ကိုယ်ရံတော်၏ အမည်မှာ ဘဲလ် ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှည်လျားသော အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေကာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တတိယအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် ခန့် ရှိပေသည်။

အမိန့်ကို ကြားရသည်နှင့် ဘဲလ်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများထဲမှ သားရဲကြီးများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမ မိစ္ဆာလက်ဝါးကြီးတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပြိုဆင်းလာပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ချယ်နိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ပါရှိနေသဖြင့် အောက်တွင် ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အသက်ပင် ရှူရကျပ်သွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဒွမ်ကျန့် ဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မိမိ၏ အခြေအနေကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်ကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကို အားတင်း၍ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရ၏။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရှေ့မှ ဘဲလ်အား လွှမ်းခြုံသွားရာ ဘဲလ်၏ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သွေးပေါက်ကွဲခြင်း ပညာရပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်သို့ နီးကပ်သွားချေသည်။

“နေဝင်ချိန်တစ်ချက်ခုတ်”

လွှမ်းမိုးချုပ်ချယ်လှသော မိစ္ဆာလက်ဝါးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ လေထုထဲတွင် နှေးကွေးသော လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သည်။

ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားခုတ်ချက် ဆယ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ မိစ္ဆာလက်ဝါးကြီး၏ အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ ထိမှန်စေလိုက်ချေသည်။

ဖန်ခွက်များ ကွဲကြေသွားသည့်အလား အသံများသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် မြည်ဟည်းသွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားသည် ထိုမိစ္ဆာလက်ဝါးကြီး၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

“မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထုထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လိမ်တွန့်သွားပြီး သူသည် မီးလျှံအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုချီစွမ်းအားသည် မိစ္ဆာလက်ဝါးကြီးကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ထိုစုစည်းထားသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို အနည်းငယ်သာ ပျံ့လွင့်သွားစေပြီး အောက်သို့ ဆက်လက် ဖိနှိပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“နဂါးသတ်ချက်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အထက်သို့ တစ်ဖန် ခုန်တက်လိုက်ပြန်သည်။ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဒွမ်ကျန့် ဓားထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်လျက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုမိစ္ဆာလက်ဝါးကြီးသည် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပျက်ပြယ်သွားရပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကာ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရချေသည်။

ယင်းက ဘဲလ်၏ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်သာ ရှိသေးသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချရန် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ပေသည်။

“အတော်ကောင်းတာပဲ... မင်းရဲ့ လက်ရှိအဆင့်နဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တယ်ပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက ပြောင်းလဲလို့မရပါဘူး၊ ဒီနေ့ မင်း ဒီမှာတင် သေရမယ်”

မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော သားရဲကြီးများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်မြင်ရပြီးဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှား၍ အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ချေသည်။

ပြင်ပတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေစဉ်အတွင်း အရိပ်တစ်ခုသည် မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဘဲလ်သည်လည်း အလွန် ဒေါသထွက်နေရသည်။ မိမိရှေ့မှ လူသားသည် မုန်တိုင်းထဲမှ မီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လက်တစ်ဝှေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် အလွယ်တကူ ငြှိမ်းသတ်နိုင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုသူက မုန်တိုင်းထဲတွင် ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ရှင်သန်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို သူ သိမြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“တောက်... မင်းကို မြန်မြန် ရှင်းပစ်မှ ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အရှင်မင်းသား စိတ်အလိုမကျ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ဘဲလ်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားသွားကာ သူ၏ ဦးချိုများကြားတွင် မဟူရာ အလင်းတန်းများ စတင် လှည့်ပတ်လာတော့သည်။

မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများသည် အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ဟိန်းဟောက်လျက် ပြေးဝင်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရ၏။

ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဤမျှကြာအောင် ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း အခြေအနေမှာ အလွန် စိုးရိမ်ရဆဲပင်။

သို့ရာတွင် ဘဲလ်၏ ဒေါသသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းက သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ပြေးဝင်လာသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများနှင့် ထိတွေ့မိသည့်အခါတွင် သူသည် ရုတ်တရက် မဟူရာ လင်းနို့အုပ်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုမဟူရာ လင်းနို့အုပ်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းအများစုမှာ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများအတွင်း ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်မျှသော လင်းနို့များသည် ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ဘဲလ်၏ အနားသို့ ပျံသန်းသွားနိုင်ခဲ့ချေသည်။

ဘဲလ်သည် ဗီဇအရ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဤမျှ အားနည်းသော သတ္တဝါကို ကြောက်ရွံ့မိသဖြင့် ဒေါသလိပ်ပြာ လွင့်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် နက်ပြာရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘဲလ်၏ ရှေ့တွင် အမှန်တကယ်ပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း သူ့ကို ဆီးကြိုနေသည်မှာ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများနှင့် အားကောင်းလှသော မဟူရာ အလင်းတန်းများ ပါရှိသည့် လက်သီးချက် ဖြစ်ချေသည်။

အတိအကျ ထိုအချိန်တွင် လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဘဲလ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာသောကြောင့် ဘဲလ်သည် ခဏမျှ ကြောင်အန်းအန်း ဖြစ်သွားရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ဘဲလ်၏ နဖူးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ညွှန်ပြလိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြင်းထန်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။