အခန်း ၈၃၆

အခန်း(၈၃၆) အောင်မြင်ခြင်း

“အား…”

ဘဲလ်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စိမ့်ဝင်လာသော နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ချင်စိတ်များ တားမရဆီးမရ ဖြစ်လာချင်ချေသည်။

ထိုစဉ် ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းထက်၌ စုစည်းနေသော မဟူရာ အလင်းတန်းသည်လည်း ရုတ်ချည်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

မေသည် ဘဲလ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာပြီး ဖြစ်ရာ လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင်သည် ဘဲလ်၏ နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ စိုက်ဝင်သွားချေပြီ။

နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် ကျိရန်တို့သည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေကြပြီး တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြန်အလှန် အကြိတ်အနယ် ရှိလှပေသည်။ ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါနှင့် လှိုင်းထနေသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတို့သည် ရောယှက်ကာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရိုက်ခတ်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

စွမ်းအားနှစ်ရပ် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် လေထုထဲ၌ ဧရာမ စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရာ ဝေးကွာသောနေရာရှိ မိစ္ဆာများပင်လျှင် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်ကာ တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်နေကြရချေသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုသည်လည်း ထိုစွမ်းအားကြောင့် ရုတ်ချည်း ပျက်စီးသွားရပြီး ကျောက်တုံးကျောက်ခဲများက ကျယ်လောင်သော အုန်းမောင်းသံများနှင့်အတူ အောက်သို့ ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ရုတ်တရက် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏မျက်ဝန်းများထဲ၌ ဒေါသမာန်ဟုန်များ ပြည့်နှက်သွားချေသည်။

ထိုနေရာ၌ ထားရှိသော အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးသည် အရောင်အဝါများ လွင့်ပြယ်သွားပြီး သာမန် ပွင့်လင်းမြင်သာသော ကျောက်တုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိရန်၏ ရန်စမှုနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် မေအတွက် လမ်းကြောင်းဖွင့်ပေးရန် အာရုံလွှဲခြင်းသာဖြစ်ပြီး မေသည် အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံး၏ ဘေးသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ကာ ၎င်းအတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အမျက်ဒေါသ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဝဲပျံဆင်းသက်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့ကို မြေပြင်ပေါ်၌ နင်းခြေသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုခဏတွင် ကျိရန်၏ နောက်ကျောဘက်မှ သက်တံရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို သက်တံရောင်စုံ ဖြာကျသွားစေကာ နတ်ဆိုးဘုရင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်၍ ချည်နှောင် တားဆီးလိုက်ချေသည်။

မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ဆင်နွှဲခဲ့သော အစီအမံ အောင်မြင်သွားမှုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့အား များစွာ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိစေခဲ့သည်။

မေ၏ ဓားမြှောင်သည် ဘဲလ်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် အောက်သို့ ဆွဲလှီးလိုက်ရာ ဘဲလ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သွေးများမစဲတမ်း စီးကျလာစေသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဘဲလ်၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ တင်ကာ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို ရူးသွပ်စွာ ဆော်ဩလိုက်တော့၏။

ကျင့်စဉ်အဆင့်၊ သိုင်းပညာရပ် သို့မဟုတ် အနှစ်သာရသွေး ဖြစ်စေကာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အားလုံးကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။

၎င်းမတိုင်မီက ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများနှင့် သွေးဆုံးရှုံးမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ဝေဒနာများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာကာ နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်၏ အတားအဆီးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

အဆုံးသတ်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိမီ ကပ်လျက်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုအပ်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဘဲလ်သည် တတိယအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ်၏ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ခြောက်ကပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရချေသည်။

“သွားကြစို့”

ဤနေရာသို့ လာခဲ့သည့် ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မေကို ဆွဲကိုင်၍ အပြင်ဘက်သို့ ဝဲပျံထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ စစ်သည်တော်များသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့ ဤသို့ ထွက်ခွာသွားပါက နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့ ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခံရမည်ကို သိရှိကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် စစ်သည်တော်အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ဒူးလေးရှည်များကို ထုတ်ယူကာ မြားများ တပ်ဆင်ပြီး လေထုထဲရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့ကို ဦးတည်ချိန်ရွယ်လိုက်ကြ၏။

မြားချက်များသည် တရစပ် ရောက်ရှိလာသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့အတွက် စစ်မှန်သော အန္တရာယ် မဖြစ်စေနိုင်ပေ၊ သို့သော်လည်း ထိုအရာက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အလွန် စိတ်မရှည်ဖြစ်စေကာ ၎င်းတို့၏ ထွက်ပြေးမှုကို များစွာ နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားလှသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာချေသည်။ ဘဲလ်၏ အနှစ်သာရသွေးကို စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများသည် ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများအတွင်းမှ အရေအတွက်မရှိသော မကောင်းဆိုးဝါးများ ရုန်းထွက်လာကြတော့သည်။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးများသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ထက်မြက်သော ဆူးချွန်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီသည် အလွန်တရာ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိကြချေသည်။

ထိုခဏတွင် ထိုမကောင်းဆိုးဝါးများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဝဲပျံဆင်းသက်ကာ မြားပစ်စစ်သည်တော်များကို စတင်တိုက်ခိုက်တော့ရာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများ လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ မေကို ဆွဲကိုင်လျက် ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ဝဲပျံထွက်ခွာသွားခဲ့ချေသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝေးကွာသောနေရာသို့ ပျံသန်းသွားကြပြီးနောက် ကျိရန်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာကာ နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားလိုက်တော့၏။

“ဟားဟားဟား… တကယ်ကို စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းလိုက်တာ ကောင်လေးရာ၊ မင်းကို အခုလောလောဆယ်တော့ လွှတ်ပေးလိုက်ဦးမယ်၊ နောက်မှပဲ မင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးဆေး ရှင်းလင်းရတာပေါ့”

ကျိရန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ချေသည်။

“တောက်… မင်းတို့ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား၊ မင်းတို့ မိစ္ဆာနယ်မြေကနေ ထွက်သွားရင်တောင် ငါက ကမ္ဘာမြေအဆုံးအထိ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှာပဲ” နတ်ဆိုးဘုရင်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

၎င်းသည် တိုက်ပွဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လူယုံ သုံးဦး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအားများ စုပ်ယူခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤလူများ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးသာ ဖြစ်ချေသည်။

၎င်းတို့သည် မိစ္ဆာဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရန် အလိုရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ငါ့ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မလို့လား” ကျိရန်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ နှစ်ကြိမ်မျှ ရယ်သွန်းသွန်းလိုက်ပြီး “ငါ့ကို သတ်ဖို့ ဘယ်သူ့ကို စေလွှတ်မှာလဲ၊ မင်းရဲ့ လူတွေကိုလား၊ သူတို့က အသေခံဖို့ လာကြမှာလား၊ မင်းတို့ မင်းသားတွေ အားလုံး စုပေါင်းပြီး မလာဘူးဆိုရင် ငါ့ကို ဘယ်သူ သတ်နိုင်မှာလဲ”

“မင်းရဲ့ စကားတွေကို သိမ်းထားလိုက်ပါဦး” ကျိရန်က သုံးကြိမ်မျှ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဘက်သို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်သွားတော့၏။

စစ်သည်တော်များသည် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်ကို မြင်လျှင် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ဒေါသတကြီး နှာမှုတ်လိုက်ကာ “လိုက်မနေကြနဲ့တော့၊ အခြား မင်းသားတွေကို သွားရောက် အကြောင်းကြားပြီး သူတို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးတွေကို သတိထားဖို့ ပြောလိုက်ကြ”

နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အခြေစိုက်ရာသည် မူလ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ နန်းတော်နှင့် တော်တော်ဝေးကွာလှပေသည်။ ၎င်း၏ အခြားသော လူယုံများက မိစ္ဆာတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်၍ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့သည် တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသော်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အမြင်အာရုံမှ လွတ်ကင်းသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပြန်ကာ ကွေ့ပတ်၍ မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းခဲ့ကြသည်။

မကြာမီတွင် ကျိရန်သည် လိုက်လံမှီခွဲလာပြီး ၎င်းတို့၏ စစ်ဆင်ရေးအပေါ် စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့၏။

“ဟုတ်တယ်… မင်းက ပထမဆုံး အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို စုပ်ယူပြီးတာနဲ့တင် အဋ္ဌမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီပဲ၊ ကျန်တဲ့ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံး ငါးခုကိုပါ စုပ်ယူပြီးရင် မင်းက နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်” ကျိရန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို စုပ်ယူပြီးနောက် မေ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခင်က ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသော အခြေအနေကဲ့သို့ပင် အဋ္ဌမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းသည် အပင်ပန်းခံ၍ ကြိုးစားခဲ့ရသော်လည်း နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း မေသည် အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူရုံမျှဖြင့် ၎င်းကို လိုက်မှီနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

အကယ်၍ နောက်ထပ် တစ်တုံးကိုသာ ထပ်မံစုပ်ယူပါက ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ ၎င်းကို များစွာ ကျော်လွန်သွားနိုင်ပေသည်။

မေက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာဖို့က တကယ်ပဲ အရေးကြီးလို့လား”

ယခုအချိန်အထိ မေသည် အတန်ငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူမ၏ အမှတ်သညာထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်ပိုင်း ဘဝသည်သာ သူမ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ပထမဆုံးသော စစ်မှန်သည့် ဘဝဖြစ်ပြီး ၎င်းမတိုင်မီကမူ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေရုံမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူမသည် အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို ရှာဖွေပြီးနောက် မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာရပေဦးမည်။ ဤအရာက သူမနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ကို ပိုမို ဝေးကွာသွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်နေမည်လော သို့မဟုတ် မေ ဖြစ်နေမည်လော။

“မင်းရဲ့ နှလုံးသားနောက်ကိုသာ လိုက်ပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း “ဆုံးဖြတ်ချက်က မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိပါတယ်၊ မင်းက မိစ္ဆာနယ်မြေကို ကယ်တင်ချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်တာလား”

ကျိရန်ကလည်း ရှေ့သို့ တိုးလာကာ “ဟုတ်တယ်… အခုပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ဝေခွဲမရဖြစ်တာက မင်းအတွက် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ ဖြစ်လာစေလိမ့်မယ်၊ အကယ်၍ မင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ မင်းနဲ့ ယွမ်ဖုန်းကို မိစ္ဆာနယ်မြေကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပြီး ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးဆီကို သွားကြတာပေါ့”

မေသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိရာ သာမန်မိစ္ဆာများ၏ ပုံရိပ်များသည် သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကြောင့် ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေ ရှိနေကြရချေသည်။ အကယ်၍ ဤသို့သာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက မိစ္ဆာနယ်မြေသည် တကယ်ပင် ပျက်စီးသွားရပေလိမ့်မည်။

“ သူတို့ကို ကယ်တင်ချင်ပါတယ်” မေက ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ ပြတ်သားသော အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ “ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကူညီပေးကြပါ”

“ဒါမှ ငါသိတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ပဲ၊ မင်း အဲဒီတုန်းက သစ္စာဖောက်ခံရနိုင်တယ်ဆိုတာ သိနေခဲ့ရင်တောင် မင်းက အမြဲတမ်း ဩဇာကြီးမားလွန်းခဲ့တာ”