အခန်း ၈၃၇

အခန်း(၈၃၇)

လူမိုက်နည်းလမ်း

"ဘိုးဘေး... အစောပိုင်းက ဘာကြောင့် မိစ္ဆာနယ်မြေထဲကို ကြွချီခဲ့တာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သိလိုဇောဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ကျိရန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွချလိုက်ပြီးလျှင် "ဟူး... အတိတ်တုန်းက ငါတို့တွေ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းအောင်ပွဲခံခဲ့ပေမဲ့ သူတို့က အခုထိ ငြိမ်ဝပ်မနေကြသေးဘူး။ ငါက အစောင့်အရှောက်မိသားစုရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်တာမို့ ဒီစစ်မီးတောက်ကို တားဆီးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိမလား ရှာဖွေဖို့ မိစ္ဆာနယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့တာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

ထိုစဉ် မေက ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်၍ "နင်တို့ ငါတို့ကို အနိုင်ရခဲ့တာမဟုတ်ဘူး... ငါ့ကြောင့်သာ ဖြစ်တာ" ဟု ပြောကြားလိုက်၏။

"မင်းကြောင့် ဟုတ်လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားကာ "ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ" ဟု ထပ်ဆင့်မေးမြန်းပြန်သည်။

"အစပိုင်းမှာ မိစ္ဆာနယ်မြေကနေ တခြားလောကတွေကို ကျူးကျော်တာကို ငါသဘောမတူခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားတွေက ငါ့ကို လှည့်စားပြီး ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကို စစ်မီးမွှေခဲ့ကြတာ။ ငါ့ရဲ့ အမိန့်အာဏာနဲ့ တောင်းဆိုမှုကြောင့်သာ သူတို့ စစ်တပ် ပြန်ရုတ်သိမ်းသွားခဲ့ကြတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးထဲကို ပိုပြီးများပြားတဲ့ မိစ္ဆာစစ်သည်တွေ ချီတက်ဝင်ရောက်သွားကြလိမ့်မယ်"

မေက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ရှင်းပြလေသည်။

ထိုအခါမှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အတိတ်ကာလက မိစ္ဆာနယ်မြေ အဘယ်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်ကို ရုတ်ချည်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးရှိ လူသားအားလုံး၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအပြင် မိစ္ဆာဘုရင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းတစ်ရပ် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

"အစပိုင်းမှာ မင်းသားတွေက ဒီစစ်ပွဲက အလွန်လွယ်ကူလိမ့်မယ်လို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြတာ... ဒါပေမဲ့ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ အကျအဆုံး ဒီလောက်များပြားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။ လူသားတွေလိုပဲ မိစ္ဆာတွေဘက်ကလည်း အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ တစ်စတစ်စ လျော့ပါးကုန်တာပေါ့။ ဒါကြောင့် သူတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ငါ့အပေါ် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်"

"သူတို့တွေ ဒီလိုစစ်ပွဲမျိုး ထပ်ပြီးဖန်တီးမှာကို ငါအကြည့်ရက်မစွမ်းနိုင်တာမို့ မိစ္ဆာနယ်မြေကို အကြွင်းမဲ့ ပိတ်ဆို့ဖို့ ငါကိုယ်တိုင် အစီအရင်လုပ်ခဲ့တယ်... ဒါတွေအားလုံးက အဲဒီကနေ အစပြုခဲ့တာပေါ့"

မေသည် သက်ပြင်းကို ရှည်လျားစွာ ချလိုက်ပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်၏။

ထိုစဉ်က မေ့

အနေဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စအတွက် သူမကို အပြစ်တင်၍ မရပေ။

ဤအကြောင်းအရာများကို သိရှိပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အနားတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် အစွမ်းထက်ပညာရှင် ကျိရန် ရှိနေသဖြင့် မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ကြချေပြီ။

ထို့အပြင် ကျိရန်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့ကို ခေါ်ဆောင်ထားသော်လည်း ခရီးပေါက်လှပေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွင် စုစုပေါင်း မင်းသားခုနစ်ပါး ရှိခဲ့ရာ ပျော်ရွှင်ခြင်း မင်းသားကို သုတ်သင်ချေမှုန်းပြီးနောက် ခြောက်ပါးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုခြောက်ယောက်စလုံးတွင် အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံး အပိုင်းအစ တစ်ခုစီ ရှိနေကြ၏။ နတ်ဆိုးဘုရင်က မေသည် မိစ္ဆာဘုရင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို အသိပေးပြီးသည့်နောက်တွင် အပြင်၌ ပြန့်ကျဲနေသော အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံး အပိုင်းအစငယ်များကို သူတို့အားလုံး သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားတွက်ချက်ခြင်း ပညာရပ် တတ်မြောက်ထားသူ ဦးဆောင်သည့် အဖွဲ့ကို ကာကွယ်တားဆီးရန်မှာမူ ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။

"သူတို့ တကယ့်ကို သတိကြီးကြတာပဲ... အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီးရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ထားရှိထားကြတာပါလား။ သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့

လက်အောက်ငယ်သားတွေအပြင် ကိုယ်တိုင်လည်း လူကိုယ်တိုင် စောင့်ကြပ်နေကြတာပဲ... ဘယ်လိုမှ အခွင့်အရေး မပေးဘူး"

ကျိရန်၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ကျန်နှစ်ယောက်သည် ဟင်းလင်းပြင်အထက် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှနေ၍ ဒီရေလှိုင်းပမာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ချီတက်နေသော သန်းချီသည့် မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီးကို ကြည့်ရှုကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် မသေမျိုးဘုရင်၏ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးပင် ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်၏ နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မိစ္ဆာစစ်တပ်က တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းရံထားသဖြင့် သံမဏိစည်ပိုင်းကြီးပမာ စေ့စပ်သေချာလွန်းလှသည်။

ဤနည်းလမ်းက အနည်းငယ် လူပင်ပန်းစေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အခြားသူများ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လာမည့် ဘေးမှ ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။

မင်းသားသည် အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို ပိုမိုတင်းကျပ်ထားရာ သူတို့အနေဖြင့် ဝင်ရောက်လုယူရန် အခွင့်ကောင်း ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့၏။

ကျိရန်က ထိုမင်းသားကို တားဆီးနိုင်လျှင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့တွင် မသေမျိုးဘုရင်၏ များပြားလှသော ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် လက်အောက်ခံများထံမှ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို လုယူနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

"ဒီနည်းလမ်းပဲ ရှိတော့ပုံရတယ် ဘိုးဘေး... အဆင်ပြေပါ့မလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်မသက်မသာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျိရန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အဆင်မပြေဘူးလို့ ငြင်းပယ်စရာ ရှိမလား... ငါ့ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်စမ်းပါ" ဟု ဆိုလေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်သည် နတ်ဆိုးဘုရင်ထံမှတစ်ဆင့် မေက အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအားကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောက်ထပ်ပစ်မှတ်မှာ အခြားသော အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူသော သတင်းကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မေက အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးအားလုံးကို ရရှိသွားပါက မိစ္ဆာဘုရင် ပြန်လည်နိုးထလာမည်ဖြစ်ရာ မင်းသားများ၏ ကောင်းစားသည့်နေ့ရက်များ ကုန်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် မင်းသားများသည် မည်သည့်အခါမျှ အားမနေခဲ့ကြချေ။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးအပြင် အခြားသော လောကကမ္ဘာများကိုပါ တိုက်ခိုက်ရန် အစဉ်တစိုက် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကဲ့သို့ပင် အခြားကမ္ဘာများကလည်း ဟင်းလင်းပြင်စင်္ကြံလမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားကြသဖြင့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှပင် မရရှိခဲ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ အင်အားအနည်းငယ် ချို့တဲ့လှသော ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တိုးတက်မှု မရှိခဲ့သဖြင့် မင်းသားများသည် အနည်းငယ် စိတ်ကုန်လာကြချေပြီ။ သူတို့သည် အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး စုပ်ယူကာ လက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုကြသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသည် အဟန့်အတားတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ထိုနေရာကို ခြေကုပ်စခန်းအဖြစ် အသုံးချကာ အခြားလောကကမ္ဘာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ကူးသွားနိုင်မည် ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးထဲတွင် မိစ္ဆာဘုရင်၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် ၎င်းတို့အား သန့်စင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ စွမ်းအားစုပ်ယူမှု အရှိန်မှာလည်း အလွန်ပင် နှေးကွေးလှပေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အဆုံး သူတို့သည် အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို အပိုင်းအစငယ်များစွာ ခွဲခြမ်းလိုက်ပြီး အခြားသူများကို စုပ်ယူသန့်စင်စေခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်မှ ထိုသူများကို သတ်ဖြတ်ကာ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံး၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြံစည်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို အပြည့်အဝ မသန့်စင်နိုင်သေးမီမှာပင် မေက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

"တောက်... ငါတို့ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးရင် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်နိုင်နေပြီဥစ္စာ"

မသေမျိုးဘုရင်သည် လွန်စွာ ဒေါသထွက်နေမိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့တတ်နိုင်သည်မှာ မိမိတို့လက်ထဲရှိ အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို မြဲမြံစွာ ကိုင်ဆွဲထားပြီး စွမ်းအားများကို အမြန်ဆုံး စုပ်ယူနိုင်ရန် မျှော်လင့်ရုံသာ ရှိတော့၏။

ထိုစဉ် မသေမျိုးဘုရင်သည် ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

မသေမျိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

မသေမျိုးဘုရင်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ခံတစ်ဦးက အပြင်သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် နန်းတော်ထဲသို့ အလောတကြီး ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"မင်းသား... အပြင်ဘက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်နေပါတယ် " ဟု ထိုလက်အောက်ခံက သတင်းပို့လေသည်။

"ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်တယ် ဟုတ်လား"

မသေမျိုးဘုရင်သည် အလွန်ရယ်ချင်သွားကာ "သူတို့တွေမှာ တခြားလှည့်ကွက် မရှိတော့ဘူးလား... ငါ့ကို ဒီလိုနည်းနဲ့ပဲ အပြင်ထွက်လာအောင် မြှူဆွယ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား" ဟု ဆို၏။

ဤအချိန်တွင် သန်းချီသော မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်၌ ကျိရန်က စတင်တိုက်ခိုက်နေချေပြီ။ ခုနစ်ရောင်ခြည် အလင်းတန်းများသည် ရှေ့မှောက်ရှိ မိစ္ဆာစစ်သည်များကို လွင့်စင်သွားစေရာ သူ၏ ရှေ့မျက်နှာစာတွင် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကျိရန်၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့က တစ်ဖက်စီတွင် ရပ်တန့်နေကြပြီး ဘေးဘယ်ညာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ တိုးဝှေ့တိုက်ခိုက်လာသော မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီးကို ခုခံကာကွယ်ပေးနေကြ၏။

သူတို့သည် သေမင်းတမန်လမ်းသို့ သွေးအေးအေးဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေကြသကဲ့သို့ပင် အလယ်ဗဟိုဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်လာကြချေသည်။

"အဲဒီ သုံးယောက်က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ သွားကြည့်စမ်း... သူတို့ ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ နည်းလမ်းမျိုးကို သုံးလိမ့်မယ်လို့ ငါမယုံကြည်ဘူး"

မသေမျိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ခံဖြစ်သူသည် အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ထပ်မံပြေးထွက်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"အရှင်မင်းကြီး... အဲဒီ သုံးယောက်ရဲ့ အထောက်အထားကို အတည်ပြုလို့ ရပါပြီ။ သူတို့က ယာဘို၊ ဖုန်းနဲ့ မေ တို့ ဖြစ်ကြပါတယ် ဘုရား" ဟု ထိုသူက တင်ပြလေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကာ "တကယ်ပဲ အဲဒီ သုံးယောက်ပါလား။ ငါကတော့ သူတို့တွေ ငါ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် မြှူဆွယ်ပြီး အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို ခိုးယူဖို့ လူလွှတ်လိမ့်မယ် ထင်နေတာ... ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ နည်းလမ်းမျိုးကို သုံးလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး။ သူတို့က ငါတို့အားလုံးကို အနိုင်တိုက်ပြီး အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးကို လုယူချင်နေကြတာလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ" ဟု လက်အောက်ခံက မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာလုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား... ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းကို သူတို့ကို ပြလိုက်ရတာပေါ့။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ အာဏာစက်ကို စာနာညှာတာမှုမရှိဘဲ ချိုးဖောက်လို့ မရဘူးဆိုတာ သူတို့ကို သိအောင် လုပ်ပြရမယ်"

မသေမျိုးဘုရင်က အေးစက်စက် ဆိုလိုက်ချေသည်။

အတိတ်တုန်းကမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ကျိရန်တို့က နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို လှည့်စားကာ အဝေးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သဖြင့် မေက အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ သုံးယောက်စလုံးက ဤနေရာ၌ ရှိနေကြသဖြင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကကဲ့သို့ လှည့်ကွက်မျိုးကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း မရှိကြတော့ချေ။

"မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့... ငါကိုယ်တိုင် သွားရောက်ရင်ဆိုင်မယ်"

မသေမျိုးဘုရင်သည် အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့၏။