အခန်း ၈၅၅

အခန်း(၈၅၅) ပြိုလဲခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ထိုလူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကြောင့် လွန်စွာတုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းသွားချေသည်။

"ချင်ယွင်မျှော်စင်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အုန်းအုန်းခြံခြံ ဟိန်းဟောက်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသံဗလံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ ချင်ယွင်မျှော်စင်က တစ်ညတည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ။ ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် လုပ်တာ ထင်တယ်..." ထိုလူသည် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဖြေကြားရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုလူအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် "ဘုရင်နယ်ပယ် ဟုတ်လား။ ချင်ယွင်မျှော်စင်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်က ဘုရင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူပဲ။ မင်းက ဘုရင်နယ်ပယ်တစ်ယောက်တည်းက ဖျက်ဆီးသွားတယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

"မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်လို့ သံသယရှိရတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပါ" ထိုလူသည် အမှန်တရားကို အလျင်အမြန်ပင် ထွေးအန်လိုက်ရချေသည်။

"မင်းကို ဘယ်သူလွှတ်လိုက်တာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆက်လက်မေးမြန်းသည်။

လူသတ်သမားအဖြစ် နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင်လည်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤလူသည် မိမိအား စောင့်ကြည့်ရန် ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်ပေသည်။

"ယမမင်း... ကျွန်တော်က ယမမင်းအဖွဲ့ရဲ့ သတင်းပေးတစ်ယောက်ပါ" ထိုလူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ရဲတော့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ထုတ်ဖော်ထားသော အရှိန်အဝါသည် လွန်စွာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ယမမင်း ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ယမမင်းအဖွဲ့အနေဖြင့် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်မှန် သတင်းအချက်အလက်များကို အသေးစိတ် ရရှိထားသဖြင့် ဤနေရာသို့ လူလွှတ်ထားခြင်းက ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

"ငါ့နာမည်က အာဟိုင်။ မင်း ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ သိမှာပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုလူသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ကာ "လက်အောက်ငယ်သားက အကြီးအကဲချင်ကွေ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုလာသည်။

"ထစမ်း။ မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာတွေစုံစမ်းမိလဲ။ လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲ။ ချင်ယွင်မျှော်စင်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကော ရှိသေးလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးခွန်းများကို တရစပ်ပင် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ထိုသတင်းပေးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခေါင်းပင်မဖော်ရဲပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယမမင်းအဖွဲ့၏ ထိပ်သီးလူသတ်သမား တစ္ဆေကြီးဆယ်ကောင်အနက် တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤအာဟိုင်သည် နာမည်အကြီးဆုံး အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ မဆွရဲကြပေ။

"လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့လည်း မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို့ သံသယရှိရပြီး... တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ လူတွေအများကြီး ရောက်လာကြပေမဲ့ သံသယဖြစ်စရာ လူတစ်ယောက်မှ မတွေ့ရပါဘူး။ ချင်ယွင်မျှော်စင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေအားလုံး တစ္ဆေလက်သည်းမြေမှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ကို ရောက်နေကြပါတယ်" သတင်းပေးသည် မိမိသိသမျှအားလုံးကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ပေတော့သည်။

"တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလိုပြောရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မကြာသေးမီက ချင်ယွင်မျှော်စင်သည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ ခြေရာလက်ရာများကို လိုက်လံစုံစမ်းခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို အမြောက်အမြား သတ်ဖြတ်ခဲ့ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ ကလဲ့စားချေမှု ဖြစ်တန်ရာသည်။

သတင်းပေးသည် အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ပြန်မရသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့တွင်ရှိနေသော တစ္ဆေအရှင်သည် လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရချေသည်။

"ဟူး..." သတင်းပေးသည် တုန်တုန်ချီချီဖြင့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ခြေထောက်များမှာ တုန်ယင်နေပြီး နဖူးတွင်လည်း ချွေးစေးများ ပျံလျက် ကျောပြင်တစ်ခုလုံးလည်း ရွှဲရွှဲစိုနေချေပြီ။

"ဒါက အကြီးအကဲချင်ကွေ့လား။ သူ မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိဘူးလို့ ကြားထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရုတ်တရက် ရောက်လာရတာလဲ"

မကြာမီပင် ထိုသတင်းပေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် သတင်းကို အထက်သို့ အစီရင်ခံလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို ထပ်မံထုတ်ဖော်ကာ တိတ်တဆိတ်နှင့် လျင်မြန်စွာပင် ခရီးနှင်နေခဲ့သည်။

"တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဟုတ်လား။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျန်နေသေးတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်မိသည်။

ဤသည်မှာ ကလဲ့စားချေမှု သက်သက်သာဖြစ်ပြီး မြောင်ယွီလန်မှာ ဆွဲထည့်ခံလိုက်ရခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့မှစ၍ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာဟူသမျှကို ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ မြေပုံပေါ်မှ အပြီးတိုင် သုတ်သင်ချေမှုန်းပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများကို ရှာဖွေရန် မိမိကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ခရီးနှင်ခဲ့သည်မှာ နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေးမီ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ္ဆေလက်သည်းမြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

သူသည် ပင်လယ်ရေကြောင်းမှတစ်ဆင့် ကွန်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းသို့ ပြန်လာစဉ် လမ်းခရီး၌ ယန်ရုအင်ပါယာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း တစ္ဆေလက်သည်းမြေတွင် ရပ်နားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

တစ္ဆေလက်သည်းမြေရှိ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

သူသည် မကောင်းသော သတင်းဆိုးများကိုသာ ကြားရမည်ကို လွန်စွာ စိုးရိမ်နေမိသည်။

"စီနီယာ... ဘယ်သူ့ကို ရှာမလို့လဲခင်ဗျာ" ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ တပည့်တစ်ယောက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်းချင်းကို ရှာချင်လို့ပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို စီနီယာက ဘယ်သူလဲ"

"ချင်ယွမ်ဖုန်း။"

ထိုတပည့်သည် ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ မှင်တက်သွားရချေသည်။

သူသည် တစ္ဆေလက်သည်းမြေတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နာမည်ကျော်ကြားမှု ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ သူ့အပေါ် လွန်စွာ အထင်ကြီးအားကျခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူ မှတ်မိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွန်စွာပင် ပိန်ချောင် ညှိုးငယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

ထိုတပည့်သည် အကြောင်းကြားခြင်းပင် မပြုတော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားပေတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... စီနီယာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ရောက်နေပါတယ်" ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ ထိပ်ဆုံးထပ်ရှိ အခန်းတံခါးအပြင်ဘက်မှနေ၍ တပည့်ဖြစ်သူက လှမ်း၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တံခါးပွင့်လာပြီး ထျန်းချင်းသည် အပြင်၌ ရပ်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်း တကယ်ပဲ ပြန်လာတာပဲလား"

ထျန်းချင်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "စီနီယာ ကျိုးထုံ ဒီကို ရောက်နေပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထျန်းချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်... စီနီယာ ကျိုးထုံ ငါနဲ့အတူ ရှိနေပါတယ်။ မင်း ချင်ယွင်မျှော်စင်ရဲ့ ကိစ္စကို သိပြီးပြီလား" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါဆို... မြောင်ယွီလန်ကော။ ဟိုသမီးလေးကော ဘာဖြစ်သွားလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လျက် အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

"မြောင်ယွီလန်လည်း ငါနဲ့အတူ ရှိနေပါတယ်။ ချင်ယွင်မျှော်စင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့သူတွေအားလုံး ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်..." ထျန်းချင်းသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့... ဟိုသမီးလေးကလွဲလို့ပေါ့..."

"သူ ဘာဖြစ်သွားလို့လဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထျန်းချင်း၏ ပုခုံးကို လှမ်း၍ ဆွဲကိုင်လိုက်ရာ မိမိကိုယ်မိမိ မသိလိုက်ဘဲ အားအလွန်အကျွံ သုံးမိသွားချေသည်။

ထျန်းချင်းသည် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် "အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူက ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး... နန်ယွင်ကို ခေါ်သွားတယ်..." ဟု ပြောလိုက်ရသည်။

"နန်ယွင်က မင်းရဲ့..." ထျန်းချင်းသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားချေသည်။

ယခင်က နန်ယွင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မြောင်ယွီလန်သည် နန်ယွင်၏ ဖခင်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ပေ။

ကျိုးထုံမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ဘဲ ထျန်းချင်းပင်လျှင် မသိခဲ့ရပေ။

ယခု ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထျန်းချင်းသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားချေသည်။ နန်ယွင်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လွမ်းဆွတ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နန်ယွင်၏ အမည်အရင်းမှာ ချင်နန်ယွင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ "အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း မသိဘူး။ ဘယ်သူမှ သူ့မျက်နှာကို သေချာမမြင်လိုက်ရဘူး။ သိရသလောက်ကတော့ သူက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ" ထျန်းချင်းက ဆိုသည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ဟုတ်လား။ ဟားဟား... ငါ့သမီးကို ရန်ပြုရဲတယ်ပေါ့။ ငါ မင်းရဲ့ အသက်ကို ယူပစ်မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားများကို ကြိတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြောင်ယွီလန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်ရည်များ ဝဲပြတ်လျက် ငိုကြွေးတော့ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး မြောင်ယွီလန်ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ကာ ဖက်ထားလိုက်မိသည်။

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ နောက်ကျသွားတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်..."

မြောင်ယွီလန်သည် သည်းထန်စွာ ငိုကြွေးနေပြီး ဆံပင်များလည်း ရှုပ်ပွလျက် ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးနေသော အရူးမတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

"ရှင် ယုတ်မာတယ်... ရှင့်ကြောင့်... ဘာဖြစ်လို့ အခုမှ ပြန်လာရတာလဲ..."

"ဒါ ငါ့အပြစ်တွေပါ။ ငါ နန်ယွင်ကို သေချာ မစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါ့အပြစ်တွေပါ..."

"အား... နန်ယွင်... သူက ငါ့ရဲ့ နန်ယွင်လေးကို လုသွားတယ်..."

မြောင်ယွီလန်သည် ကြေကွဲဝမ်းနည်းစွာ ငိုကြွေးနေပြီး သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင်လည်း မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။ သူသည် မြောင်ယွီလန်၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်ပြီး မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်ရာ မြောင်ယွီလန်သည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားပေတော့သည်။

သူသည် မြောင်ယွီလန်ကို ပွေ့ချီကာ အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ လှဲလျောင်းပေးခဲ့ပြီးနောက် အပြင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း မည်သူမဆို မြင်တွေ့နိုင်ပေတော့သည်။