အခန်း ၈၅၈

အခန်း(၈၅၈)

ယွမ်ထျန်းကန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မည်းမှောင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ “အဲ့တုန်းက ငါ မင်းကို မသတ်ခဲ့တာကို မင်းက တံခါးဝအထိ လာရဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး” ဟု ဆိုချေသည်။

“ကျွန်တော့်အမေကို ခင်ဗျား စော်ကားခဲ့တုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ ခွေးသက်ကို လာယူမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယွမ်ထျန်းကန်ကို စိုက်ကြည့်၍ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“သေချာကြည့်စမ်း၊ ဒါက ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းကွ၊ ဒီနေ့ မင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး” ယွမ်ထျန်းကန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်ဝူယန်းနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က စတုတ္ထအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးရာ ထိုနောက်ပိုင်းတွင် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသဖြင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ရချေသည်။

ယွမ်ထျန်းကန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ထိုစဉ်က မသေဆုံးခဲ့လျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားခဲ့၏။

လေးနှစ်တာ အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်ထက် မကျော်လွန်နိုင်ကြောင်း၊ သတ္တမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ယွမ်ထျန်းကန် ယုံကြည်နေသည်။

ယင်း၏ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းသည် ပထမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့်ပညာရှင် မရှိသော်လည်း ဘိုးဘေးနယ်ပယ် အဆင့်ရှိသူများစွာ ရှိနေချေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် လူနှစ်ယောက်သည် မကြာမီပင် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ယွမ်ထျန်းကန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

ထိုသူတို့သည် အဘိုးအို နှစ်ဦး ဖြစ်ကြရာ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များက ယင်းတို့ကို မြင်လျှင် “မဟာအကြီးအကဲတွေပါလား” ဟု အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအဘိုးအိုနှစ်ဦးကို နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းလျက် ကြည့်လိုက်၏။ ထိုမဟာအကြီးအကဲများပင်လျှင် အဋ္ဌမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မျှသာ ရှိပြီး ဇီဝသက်တမ်း နည်းပါးနေပြီဖြစ်ရာ အသက်ကို မနည်း ဆွဲဆန့်ထားရခြင်းမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။

“ဒါကပဲ မင်းရဲ့ နောက်ခံလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းက သေခါနီးဖြစ်နေတာကို အခုထိ သတိမထားမိသေးဘူးလား၊ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ငါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်” ယွမ်ထျန်းကန်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဆိုချေသည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရ၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တရားခံဖြစ်သူ ချင်ဝူယန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း လူမည်မျှ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကိုမူ မသိရှိပေ။

ယင်းက ယင်း၏ နှလုံးသားထဲမှ နက်ရှိုင်းသော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းကြောင့်သာ ချင်ဝူယန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“မင်းက သေချင်နေတာပဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးထွက်သွား၏။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးများဖြင့် တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော၊ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ လက်သည်းများနှင့် တူလှသော လက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

ယင်းက ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဖြစ်ပေရာ စွမ်းအားကြီးသော မိစ္ဆာသားရဲများကို ရွေးချယ်ပြီး ယင်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အစားထိုး လဲလှယ်ခြင်းဖြင့် ခွန်အားကို မြှင့်တင်ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသူတို့ လက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းတို့၏ အလယ်မှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဖြတ်သန်းသွားသော လေပြင်းကြောင့် အဘိုးအိုတို့၏ ဆံပင်ဖြူများသည် နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားရ၏။

“ဘယ်လိုလုပ်... ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ” မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့သော အတွေးတစ်ခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုမျှလောက် မမြန်ဆန်လှဟု ထင်ရသော်လည်း ယင်းတို့သည် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ယွမ်ထျန်းကန်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ ခဏချင်းတွင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယွမ်ထျန်းကန်၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

“အင့်……”

ယွမ်ထျန်းကန်သည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး လက်ကို ဆန့်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

“ငါ့အမေကို စော်ကားရဲတဲ့အတွက် ဒါက မင်းရဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယွမ်ထျန်းကန်ကို စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ဖြင့် ခြောက်သွေ့သွားစေပြီးနောက် ယင်း၏ လည်ပင်းကို ချိုးပစ်လိုက်ချေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များစွာကို နောင်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ခြောက်လှန့်မည့် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားရ၏။

ပုံမှန်အချိန်တွင် ယင်းတို့ကို အထက်စီးမှ ကြည့်လေ့ရှိသော မဟာအကြီးအကဲသည် တစ်ကြိမ်မျှ ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံဖြင့် အသက်ပျောက်သွားသည်ကို ယင်းတို့ ယုံကြည်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

“သေချင်နေတာပဲ”

မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးသည် လှည့်ပြန်လာပြီး ယင်းတို့၏ သားရဲလက်သည်းများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လှမ်းလိုက်ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ပြတ်သားသော အသံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ဖြန်း... ဖြန်း”

မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးစလုံး၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရိုက်ချက်ကျရောက်သွားခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသူတို့သည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မိမိတို့၏ ပါးပြင်ကို အုပ်ကိုင်ထားကြပြီး မျက်နှာများသည် အသည်းရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်းသွားကြ၏။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲများအဖြစ် ထိုသို့သော အရှက်ခွဲခြင်းကို မည်သည့်အခါကမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

“မင်းနဲ့ ငါ အသေအလဲ တိုက်မယ်”

မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးသည် သားရဲလက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

မိစ္ဆာသားရဲ လက်သည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ယင်းတို့၏ လက်မောင်းများသည် ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး ဘီလူးကြီးများ၏ လက်မောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ကြ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြဘဲ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ယင်းထံမှ ဝိညာဉ်ချီပေါက်ကွဲခြင်း စွမ်းအားများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းအဖြစ် မဟာအကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်များသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားချေသည်။

အကြီးအကဲ နှစ်ဦးသည် သွေးများ အန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားကြတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း၊ ပကတိ တိတ်ဆိတ်ခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် မိမိတို့၏ မဟာအကြီးအကဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အခြား မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ ကလေးငယ်များကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုရင်း အလွန် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသဖြင့် ခဏမျှ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မတတ်နိုင်ကြတော့ပေ။

ဒါက အစွမ်းထက်လှတဲ့ လူငယ်ပါရမီရှင် ဟုတ်သေးရဲ့လား၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံထားတဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ကောင်နဲ့ တူလှချေသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ မင်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှာ ပြဿနာလာရှာရဲတယ်ပေါ့၊ မင်း တကယ်ပဲ သေရမှာမကြောက်ဘူးလား”

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ လွင့်မျောလျက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး “ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရောက်လာပြီ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ချက်ချင်းပင် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ခဏချင်းတွင် လွှမ်းခြုံသွား၏။

“လှည့်စားမနေနဲ့တော့၊ ထွက်လာပြီး ကိုယ်ထင်ပြစမ်း” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် အလွန် ဒေါသထွက်သွားကြချေသည်။ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ယင်းတို့၏ နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးတံတိုင်း ဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထိုသို့သော သဘောထားအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်ကြခြင်းမှာ ဓမ္မတာပင်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းကို ရိပ်မိပုံရသဖြင့် ကိုယ်ထင်ပြရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲပေ။

“မြန်မြန် ထွက်သွားစမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်း ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ ထိုဂိုဏ်းချုပ်သည် လူသူမရှေ့ဝံ့သော လူဖျင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းက တံခါးဝအထိ လာရောက် သတ်ဖြတ်နေသည်ကိုပင် မျက်နှာပြရဲခြင်း မရှိချေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ သူ့ကို လွှတ်မပေးပါနဲ့၊ သူက မဟာအကြီးအကဲကို သတ်ခဲ့တာပါ”

“မှန်တယ် ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီလို လူယုတ်မာက ငါတို့ ဝਿညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းကို အထင်သေးရဲတယ်၊ သူ့ကို သတ်ပစ်ရမယ်”

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် မကျေမနပ် အော်ဟစ်ကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယင်းတို့ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် နှလုံးသားထဲမှ အေးစက်မှုကို ခံစားရကာ မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။

“တော်ကြစမ်း၊ ရန်ငြိုးရန်စတွေက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးမှာလဲ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းကြားက ရန်ငြိုးကို ဒီမျှနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ကြစို့” ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံသည် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထွက်လာသည်။

“မင်းက မျက်နှာပြဖို့ ကြောက်နေတာလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လျက် “ငါက မင်းနဲ့ စာရင်းမရှင်းရသေးဘူး” ဟု ဆို၏။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကြချေသည်။ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုသို့သော စကားမျိုး ပြောလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ကြဘဲ အလွန် စိတ်ပျက်အားလျော့သွားကြ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝှမ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးပိုင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး “ဟဲဟဲ... မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျှို့ဝှက်အခန်းငယ်တစ်ခုအတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ်သည် တုန်လှုပ်သွားရ၏။

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းတွင် အစီအရင်များစွာ တည်ဆောက်ထားသဖြင့် ယင်းက အစီအရင်များမှတစ်ဆင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ထိုစကားကို ပြောလိုက်သောအခါ ယင်း၏ နှလုံးသားသည် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် ပြုံးလိုက်မိ၏။

“ငါက ဒီနေရာမှာ ပုန်းနေတာ၊ အပြင်မှာလည်း ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ရှိတယ်၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ”

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ယင်း၏ ရှေ့မှ အစီအရင်သည် ထူးဆန်းစွာ တုန်ခါသွားပြီး လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းည်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာရာ ထိုသူကား ချင်ယွမ်ဖုန်းပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။