အခန်း ၈၅၉
Vol. 42 Ch. 859
အခန်း(၈၅၉) စွမ်းအားကြီးမားခြင်း
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏မျက်လုံးအစုံကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ကြည့်လျက် တစ္ဆေတစ်ကောင်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား မိန်းမောတွေဝေနေချေသည်။
ယင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များအားလုံးသည်လည်း အားကိုးရာမဲ့စွာ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသော်လည်း ထိုခဏ၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြပေရာ ထိတ်လန့်အံ့ဩခြင်း ဖြစ်ကြရပြန်သည်။
၎င်းတို့ စိတ်လှုပ်ရှားဝမ်းသာခြင်း မပြုနိုင်မီမှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ လူရိပ်နှစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည် ဖြစ်ရာ ထိုသူတို့မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ် တို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုမြင်ကွင်းသည် တပည့်များ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ်အား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့်မူ ၎င်း၏ မျက်နှာကို တဖြန်းဖြန်း ရိုက်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ်၌ ပြန်လည်ခုခံရန် အင်အားမျှပင် မရှိတော့ဘဲ ၎င်း၏ မျက်နှာသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ဖူးယောင်လာချေသည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ စိတ်နှလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေခဲ့ရာ ၎င်းတို့သည် ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။
ထိုအခြင်းအရာသည် အလွန်ပင် ရင်နာစရာ ကောင်းလှချေသည်။ ဤမျှများပြားလှသော တပည့်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ညှာတာမှု အလျဉ်းမရှိဘဲ မျက်နှာကို အသားကုန် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံနေရသည် မဟုတ်လော။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝက်ခေါင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖူးယောင်နေသော ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရှုလျက် အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထပ်မေးမယ်... မြူနှင်းဂိုဏ်းက လူတွေ ဘယ်မှာလဲ”
“ကျွန်တော် တကယ်မသိပါဘူး... သူတို့ဘာသာသူတို့ ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာကြတာပါ...”
ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ်သည် ငိုယိုလျက် ပြန်လည်ပြောကြားရှာသည်။ ဤအချိန်၌ သူသည် မြေပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုခုကို ရှာဖွေ၍ တိုးဝင်ပုန်းအောင်းနေချင်စိတ် မျှသာ ရှိတော့သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း ချိုင့်ဝှမ်း၏ ပြင်ပမှ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် လေဟုန်စီးလျက် ရောက်ရှိလာကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဆင်းသက်လိုက်ကြပေသည်။
“ချင်ယွမ်ဖုန်း... နောက်ဆုံးတော့ နင့်ကို ရှာတွေ့ပြီပေါ့”
၎င်းတို့အနက်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထိုသူသည် သူရှာဖွေနေသည့် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။
သူသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ်အား လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်ကာ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်များအား ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြရန် ပြောကြားလိုက်သည်။
ယခုအချိန်၌ ဤအရေးကိစ္စသည် ၎င်းတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။
“ငါလည်း မင်းတို့ကို ရှာနေတာ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဟွန်း... နင်က ငါတို့မြူနှင်းဂိုဏ်းကို အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ်ခဲ့တာ... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ နင့်ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် သူမ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဓားဖျားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်နေချေသည်။
မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်ဟု ထင်မှတ်ရသော အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည်လည်း ကောင်းကင်ထက်မှ တည့်တည့် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဤမြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် တတိယအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ်မျှသာ ရှိပေရာ သူ့အတွက်မူ အန္တရာယ်ပြုနိုင်စွမ်း အလျဉ်းမရှိချေ။
နှစ်ဖက်စလုံးသည် စကားအများကြီး ပြောဆိုနေရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။
မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝဲကနဒါးအရှိန်အဝါများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ယင်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ပြင်းထန်လှချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲ၌လည်း ဓားရှည်တစ်လက်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်ချည်း အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲလျက် မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
“လွင့်မျောခြင်း ဓားချီ... ခုတ်ချက်”
ထိုမြောက်မြားလှစွာသော ဓားအရှိန်အဝါများသည် သက်ရှိများကဲ့သို့ အသက်ဝင်လာဟန်ရှိပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ရုတ်ချည်း တိုက်ခိုက်ကြချေသည်။
ယင်းတို့သည် ထူထပ်သိပ်သည်းလှပြီး အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်သော အရှိန်အဟုန်တို့ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာကြသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို ဒွမ်ကျန့်ဓားပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်ရာ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုအသွင် ထင်ဟပ်လာချေသည်။
ထိုမျှမက ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားရန် အချိန်မရသေးသော ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်မိကြရပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ထမ်းပိုးထားရသည့်အလား လေးလံလှပေသည်။
“ဒီ... ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလား...”
ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းချုပ်သည် မြေပြင်မှနေ၍ ကောင်းကင်ထက်က တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုလျက် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်မိရှာသည်။
မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားက သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူမ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ဓားရှည်အတွင်းသို့ သွန်းလောင်းထည့်လိုက်ချေသည်။
ထိုအခါ ဓားရှည်သည် သုံးတောင်ခန့် ရှည်လျားသော ဓားအလင်းတန်းကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဧရာမဓားကြီးတစ်လက်ကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ထည့်လိုက်တော့သည်။
အဝေးတစ်နေရာမှ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာရာ မမြင်နိုင်သော ဧရာမဓားကြီးတစ်လက်က မြေပြင်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထုနှက်လိုက်သည့်အလား ဖြစ်ချေသည်။
“နဂါးသတ်ချက်”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လျက် မိမိ၏ ဓားရှည်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်း ခုတ်ချလိုက်သည်။ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုသည် လွတ်မြောက်သွားသည့်အလား ဓားသွားထံမှ ရုန်းထွက်၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ရှေးဦးပိုင်း ဓားအရှိန်အဝါများသည် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကိုမျှ မဖြစ်စေနိုင်ဘဲ အားလုံး ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရချေသည်။
သုံးတောင်ခန့်ရှိသော ဓားအလင်းတန်းသည် ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး လေထုတစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားရာ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်နှင့် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ပစ်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
သို့သော်လည်း စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လျက် ဓားအလင်းတန်းကို ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပေရာ ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားစေချေသည်။
ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်းတန်းသည် ကြေမွကာ ဖန်စကဲ့သို့သော အရာဝတ္ထုများအသွင်ဖြင့် လွင့်ပျံ ကျဆင်းလာသည်။ ထို့နောက် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲအား ၎င်း၏ လက်သည်းအောက်၌ ဖိနှိပ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်တော့သည်။
တစ်ချိုင့်ဝှမ်းလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်တွင် ကြီးမားလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကာ ချောက်ကမ်းပါးအတွင်း အက်ကွဲကြောင်းများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားလျက် ဖုန်မှုန့်များ ဝေဟင်သို့ လွင့်ပျံသွားချေသည်။
ခဏမျှကြာသော် မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပြယ်သွားပြီး စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးထဲတွင် ဝတ်ရုံများ စုတ်ပြဲလျက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲ မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် သူမထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
“ချင်ယွင်မျှော်စင် ပျက်စီးသွားတာ မင်းတို့မြူနှင်းဂိုဏ်း လက်ချက်လား”
မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုနေမိသည်။ တစ်နှစ်တာမျှသော အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားလာလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။
“မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး”
မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ပျာပျာသလဲ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုသော်လည်း စိတ်ချရခြင်း မရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ လက်ချက် မဟုတ်သည်ကို အမှန်တကယ် သိရှိလိုက်ရချေသည်။
အကြောင်းမူကား မြူနှင်းဂိုဏ်းသည် ယခင်က ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို မထိပါးရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာသို့ ပြန်လာနိုင်ခြေ အလွန်များပြားလှပေရာ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖမ်းဆီးလိုကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ကြိုတင်၍ အရိပ်အယောင် ပြလိုခြင်း မရှိကြပေ။
“ဒီကိစ္စက မင်းတို့မြူနှင်းဂိုဏ်းနဲ့ မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် ငါချင်ယွမ်ဖုန်း ကျိန်ဆိုရဲတယ်... မြူနှင်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်မကျန် သုတ်သင်ချေမှုန်းပစ်မယ်”
သွေးစွန်းသော စကားလုံးများသည် မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲ၏ နားစည်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားချေသည်။
ထိုသို့ ပြောကြားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းပြင်ပသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် အချိန်အတော်ကြာမှသာ စိတ်အာရုံ ပြန်လည်ရရှိကြသည်။ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ချိုင့်ဝှမ်းကြီးကို ကြည့်ရှုလျက် ၎င်းတို့သည် မည်သို့ ပြောဆိုရမှန်းပင် မသိကြတော့ပေ။
ယနေ့ကျမှသာ ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော အစွမ်းထက်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အချို့သောသူများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားရပြီး အချို့သောသူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌မူ မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းများ ပြန်လည်နိုးထလာကြချေသည်။
မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ကျင်းကြီးထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။ အခြားမြူနှင်းဂိုဏ်း တပည့်မလေးတစ်ဦးသည်လည်း အမြန်ပြေးဝင်လာပြီး အကြီးအကဲအား တွဲထူပေးလိုက်ချေသည်။
“အကြီးအကဲ... အကြီးအကဲ...”
“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်... ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်”
---
ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားခြင်းမပြုဘဲ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
ဒဏ္ဍာရီများအရ ထိုရှေးဟောင်းတောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော မှော်သားရဲတစ်ကောင် နေထိုင်သည်ဟု ဆိုကြချေသည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေးဟောင်းတောအုပ်မှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သူသည် ထိုနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုသားရဲက မိမိသည် ရှေးဟောင်းတောအုပ်ထဲမှပင် တစ်ခါမျှ မထွက်ခွာဖူးကြောင်းနှင့် ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ စိတ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် သားရဲ၏ ရွေးချယ်မှုကို တိတ်တဆိတ် ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီးနောက် နန်ဝူးမြို့ဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။
ဤအချိန်၌ နန်ဝူးမြို့သည် ရှာမိသားစု၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုအောက်သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယခင်ကထက် မည်သို့မျှ ထူးခြားပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြို့ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာပြီး မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုလျက် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုကို ခံစားမိချေသည်။
သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိနေပြီး ထိုသူအားလုံးမှာ ရှာမိသားစုမှ လူများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက သတိပြုမိထားကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။