အခန်း ၈၆၁

အခန်း(၈၆၁)

သို့ရာတွင် ဤလူပျိုလူရွယ်၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းသက်နေသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ တစ်နေရာရာတွင် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် သက်ပြင်းကို မတတ်သာဘဲ ချလိုက်ပြီး လက်ထဲ၌ ပွေ့ချီထားသော ကြောင်နက်ကလေးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချပေးလိုက်ကာ "ရှောင်ဟေး... ဒါ နင့်အတွက်ပဲ။ ငါ့ကို နောက်ခါ လာမရှုပ်နဲ့တော့" ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြစ်ပျက်နေသော အခြင်းအရာများကို ဇဝေဇဝါမျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်ရှုနေမိပြီး မည်သို့သော အကြောင်းကိစ္စ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရချေသည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ ထိုကြောင်နက်ကလေးသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာမှ အဝတ်အစားနက်များ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအသွင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသမီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အတန်ငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ မိမိသာ မရှိခဲ့ပါက ထိုကြောင်နက်သည် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိသဖြင့် မိမိအပေါ် အာဃာတထားခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်ဟု သူက ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်တော့သည်။

ထိုလူပျိုလူရွယ်သည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် လှမ်းတက်လာပြီး ကြောင်နက်မလေး၏ လက်ဖဝါးကို ဆွဲကိုင်ကာ "ရှောင်ဟေး... ကျေးဇူးပြုပြီး သဘောတူပေးပါနော်။ မင်း တောင်းဆိုသမျှ အကုန်လုံးကို ငါ လုပ်ပေးပါ့မယ်" ဟု အသနားခံလေသည်။

ကြောင်နက်မလေးမှာမူ မောက်မာသော အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူမ၏ လက်ကို အေးစက်စွာ ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။ အော်... သူက ဤကြောင်နက်မလေးနောက်ကို လိုက်နေခြင်းကိုး။

အတန်ကြာ သေချာစိုက်ကြည့်မိသောအခါ ထိုသူ၏ လည်ပင်းတွင် လုံးဝန်းသော အရာလေးတစ်ခု ဆွဲထားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအလုံးလေးကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်ရာ ယင်းမှာ သူ၏ ကမ္ဘာဦး အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

"မင်းက... စီနီယာ ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက် မဟုတ်လား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဒေါသအနည်းငယ် ထွက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ "ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်နေတာတောင် မင်းက ငါ့ကို မှတ်မိနေသေးတာလား။ မင်းက ခွေးနှာခေါင်းလောက် ရှိတာပဲလား။ ငါ မင်းကို ရိုက်နှက်ပစ်မယ်ဆိုတာ ယုံလား" ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ပြီး "စီနီယာ... စီနီယာတို့ မျိုးနွယ်စုတွေက တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် မတူကြဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သွားစမ်း... ရော့၊ ဒါကို ယူပြီး ဝေးဝေးသွားတော့။ မဟုတ်ရင် ငါ တကယ် ရိုက်တော့မှာ" ဟု ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုကာ ကမ္ဘာဦး အပိုင်းအစကို ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လွှင့်ပစ်ပေးလိုက်သည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ ကြောင်နက်မလေး၏ ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားသည် ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် ဆက်ဆံသည့် အမူအရာကြောင့် ရုတ်ချည်းပင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"အကယ်၍ ရှင် သူ့ကို နာနာကျင်ကျင် ရိုက်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ သဘောတူမယ်" ဟု ကြောင်နက်မလေးက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို အာရုံခံမိပြီး ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်သည် နဝမအဆင့် သန့်ရှင်းသော သားရဲအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် ၎င်းကို အနိုင်ယူရန်မှာ ပြဿနာမရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ပေသည်။

"ရှောင်ဟေး... လျှောက်မရှုပ်နဲ့တော့" ဟု ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က တည်ငြိမ်စွာ ဟန့်တားလိုက်သည်။

ကြောင်နက်မလေးသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းသွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားသော်လည်း ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်ကို ဆွဲခေါ်သွားဆဲ ဖြစ်ချေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မည်သို့ နာနာကျင်ကျင် ရိုက်နှက်ရမည်ကို တိုင်ပင်ရန် သွားကြသည့် ပုံပေါ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကမ္ဘာဦး အပိုင်းအစကို သူ၏ လည်ပင်းတွင် ပြန်လည်ဆွဲလိုက်ပြီး ခဏမျှ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ထိုအပိုင်းအစအတွင်းရှိ ကမ္ဘာသည် နှစ်ဆမျှ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာကြောင်း သိရှိသွားရသည်။

အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲဝိညာဉ်နဂါးပြာငှက်ထံမှ ကမ္ဘာဦး အပိုင်းအစတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် မုန့်ချီလော့ကိုလည်း နောက်ထပ် ကမ္ဘာဦး အပိုင်းအစတစ်ခု ပြန်လည်ယူဆောင်လာခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် နင် ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပြန်လာတာလဲ" ဟု ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ "ငါ လုပ်စရာ အချို့ရှိလို့ပါ။ ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီလည်း လိုအပ်တယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "နင် ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဘာကိစ္စမို့လို့လဲ" ဟု မေးသည်။

"မကြာခင် မင်း သိရမှာပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်နှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စံအိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သေချာစွာ မြင်နိုင်တော့သည်။ ယင်းမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ယွမ်ဖုန်းပါလား။ မင်းကို မတွေ့ရတာ တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ" ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုသည်။

သတင်းကို ကြားရလျှင်ပင် ယီနန်သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရုံးခန်းသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲလာခဲ့ရချေသည်။

ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိန်ခေါ်ပွဲ ပြီးဆုံးခဲ့ကတည်းက ယီနန်သည် သူ့ကို တစ်ကြိမ်မျှ ပြန်မတွေ့ရတော့သော်လည်း သူ၏ သတင်းအချက်အလက်များကိုမူ အမြဲမပြတ် စုဆောင်းနေခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သေဆုံးရာမှ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ခြင်းက ယီနန်ကို ပိုမိုကြံ့ခိုင်လာစေခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ဆုံတွေ့ကြသောအခါ ခဏမျှ စကားလုံးမဲ့သွားကြရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကပင် တိတ်ဆိတ်မှုကို စတင်ဖြိုခွင်းလိုက်ရသည်။ သူ၏ သမီးငယ်မှာ ပျောက်ဆုံးနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အချိန်များမှာ အလွန်အမင်း လုနေရပေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာက ရှန်းဝူအကယ်ဒမီရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်လို့ပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ "ပြောသာပြောပါ။ အရာအားလုံးကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ပခုံးထမ်းမထားပါနဲ့။ ငါတို့ရဲ့ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတွေထဲက တစ်ခုပဲလေ" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ယီနန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ပင်လျှင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ တစ်တိုက်လုံး အလိုက်ခံရစဉ်ကပင် အကယ်ဒမီထံ အကူအညီ လာမတောင်းခဲ့ဖူးချေ။

ယခုအခါ သူ၏ အင်အားများ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ပါလျက် အကယ်ဒမီထံမှ မည်သည့်အရာကို လိုအပ်နေရသနည်း။

"ကျောင်းအုပ်ကြီးအနေနဲ့ ချင်ယွင်မျှော်စင် ပျက်စီးသွားတဲ့အကြောင်းကို သိပြီးပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လျက် "ငါ သတင်းရထားပြီးပြီ။ ချင်ယွင်မျှော်စင်နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား" ဟု မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ပြီးတော့ နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သမီးလေးကို ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူက ဖမ်းခေါ်သွားလို့ပါပဲ"

"သမီး ဟုတ်လား" ဟု ယီနန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်မိလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ယီနန်၏ အပြစ်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူနှင့် မုန့်ချီလော့တို့ အလွန်ချစ်ကြကြောင်း အမြဲပြောလေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် မည်သည့်သားသမီးမျှ မရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်မှာ မြောင်ယွီလန်လို့ ခေါ်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိပြီး... သူမမှာ သမီးတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ အရင်က ကျွန်တော် ဒါကို မသိခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းကျမှ သူတို့ ချင်ယွင်မျှော်စင်မှာ ရှိနေပြီး ကျိုးထုံရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံနေရတာကို သိခဲ့တာပါ။ သူတို့ကို ရန်ငြိုးတွေ မကူးစက်စေချင်လို့ ကျွန်တော် မပတ်သက်ဘဲ နေခဲ့တာ။ အခု ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာပဲ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ရတာပါ"

ဤသတင်းမှာ အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် လူတိုင်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြရသည်။

"ငါ နားလည်ပါပြီ" ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်း၍ ဆိုကာ "ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ တရားခံကို ရှာဖွေဖို့ ငါ မင်းကို ကူညီပေးပါ့မယ်" ဟု ကတိပြုလေသည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ညိတ်လိုက်ပြီး "လက်ရှိမှာ ရထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော သတင်းအချက်အလက်ကတော့ လူသတ်သမားဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာနွယ်ဝင်တွေထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ဟုတ်လား။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေ တကယ်ပဲ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးတာလား" ဟု ရှုဝမ်ချန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း သေသေချာချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေဟာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကို ကျူးကျော်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရပ်တန့်ခဲ့ဘူးဆိုတာပါပဲ။ ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းတွေကို ချိတ်ပိတ်ထားရုံတင် ရှိတာပါ။ မိစ္ဆာနယ်မြေထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် အစွမ်းထက်ပညာရှင် အရေအတွက်ဟာ ကျွန်တော်တို့ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးထက် အဆမတန် ပိုများပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် သူ့ကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ "နင် ဒါတွေအားလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ" ဟု မေးသည်။

"ကျွန်တော် မိစ္ဆာနယ်မြေကို သွားပြီး အဲဒီမှာ သုံးနှစ်လောက် နေခဲ့တာ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရုံးခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ယီနန်တို့သည် အကယ်ဒမီ၏ လမ်းကလေးအတိုင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး မည်သည့်စကား ပြောရမည်ကို မသိဘဲ ရှိနေကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် သမီးတစ်ယောက် ရှိနေပြီဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယီနန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခါးသီးသော ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခု တိုးဝှေ့တက်လာခဲ့ရသည်။

"ယွမ်ဖုန်း... ဒီတစ်ခေါက် ပြန်ပြီး ထွက်သွားဦးမှာလား" ဟု ယီနန်က မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ "လောလောဆယ်တော့ ငါ ထွက်မသွားသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သေသေချာချာတော့ မပြောနိုင်ဘူး။ အခုအချိန်မှာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ငါ့မှာ ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိနေတာလေ" ဟု ဖြေသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ငါ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှာ မင်းကို စောင့်နေပါ့မယ်" ဟု ယီနန်က ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး "ယီနန်... မင်း ငါ့ထက် ပိုကောင်းတဲ့လူကို ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်..."

"ဘာမှ ဆက်မပြောပါနဲ့တော့" ဟု ယီနန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် "ငါ အခု စာသင်ခန်း သွားရတော့မယ်။ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ယီနန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်မိသည်။ ယီနန် မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကို သူ မည်သို့လျှင် မသိဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော အချစ်ရေးကိစ္စများကို ပြောဆိုရန် စိတ်ခံစားချက် မရှိချေ။

ထို့အပြင် သူ၏ ဘဝတွင် မြောင်ယွီလန်နှင့် မုန့်ချီလော့ဟူသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ရှိနေပြီး သမီးတစ်ဦးပင် ရရှိထားပြီ ဖြစ်ရာ ယီနန်၏ အချစ်ကို ပြန်လည်လက်ခံခြင်းဖြင့် သူမကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်လိုတော့ပေ။