အခန်း ၈၆၅

အခန်း(၈၆၅) ထိုက်တန်ရဲ့လား

ချင်ယွမ်ဖုန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်မိသည်။ ထိုစဉ်က ချင်မိသားစုသည်လည်း ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမည်မှာ အမှန်ပင်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် အားကိုးရာမဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်တန်ရာသည်။

"မင်းတို့ ချင်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တုန်းက ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ တွေးခဲ့သင့်တယ်။ ချင်မိသားစုရဲ့ အသက်ပေါင်း ခြောက်ရာကျော်ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို မင်းတို့ ပြန်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်ချေသည်။

ရှာမိသားစု၏ အကြီးအကဲသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားရ၏။ ၎င်းတို့ ချင်မိသားစုအပေါ် ပြုမူခဲ့ပုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အပြုအမူက သနားညှာတာမှု ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုရမည်။ ၎င်းက မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်သည်အထိ ရက်စက်ခြင်း မရှိပေ။

မကြာမီမှာပင် ချင်ကျုံး၊ ချင်နန်နှင့် အခြားသူများသည် ရှာမိသားစုဝင် အားလုံးကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြသော ရှာမိသားစုဝင်များကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

"အဒေါ်ငယ်... ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုကလဲ့စားချေရင် ကောင်းမလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ချင်နန်ကို လှည့်မေးလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်နန်၏ စိတ်ဓာတ်က မည်သို့ရှိသည်ကို သိလို၍ ယင်းသို့ မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းအနေဖြင့် ချင်မိသားစုကို ဦးဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ချင်မိသားစု ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် အလုံးစုံကို တာဝန်ယူ အုပ်ချုပ်ရန် ချင်နန်နှင့် အခြားသူများ လိုအပ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ချင်ကျုံးက ရှာမိသားစုဝင်များကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ "သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို လုပ်ခဲ့သလိုပဲ ပြန်လုပ်ရမယ်။ အကုန်သတ်ပစ်၊ တစ်ယောက်မှ အသက်မချန်နဲ့" ဟု အော်ဟစ်လေသည်။

ထိုအခါ ချင်နန်က "ချင်ကျုံး... အာဃာတတွေနဲ့ မျက်စိမကွယ်စမ်းပါနဲ့" ဟု မာန်မဲလိုက်ချေသည်။

ချင်နန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ချင်ကျုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလျက် အကြီးအကဲများကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေမိတော့သည်။

"ငါတို့ ဒီကိုလာတာ ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ" ချင်နန်က ရှာမိသားစုဝင်များကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းတို့လို မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်တဲ့အထိတော့ ရက်စက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ချင်မိသားစု အစုအပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုမှာ ဘာမှမသိတဲ့သူတွေကို ချမ်းသာပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ချင်မိသားစုအပေါ် လက်ပါခဲ့တဲ့သူတွေကတော့ မုချသေရမယ်။"

"အသက်ရှင်ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ အခုချက်ချင်း ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်ကနေ ထွက်သွားကြ၊ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနဲ့။"

"ပြီးတော့ မင်းတို့ ကလဲ့စားပြန်ချေချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရတယ်။ ငါ့နာမည်က ချင်နန်... မင်းတို့ ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်ကို ပြန်လာပြီး ကလဲ့စားချေမှာကို ငါစောင့်နေမယ်။"

ယင်းသို့ ပြောကြားပြီးနောက် ချင်နန်က ချင်ကျုံးကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရာ ချင်ကျုံးနှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ချင်မိသားစုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူ အားလုံးကို သုတ်သင်ချေမှုန်းလိုက်ကြတော့သည်။

အမျိုးသမီးအချို့သည် ကလေးငယ်များကို ပွေ့ဖက်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏နောက်တွင် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ခေါင်းပင် မဖော်ရဲကြပေ။

သို့သော်လည်း ယင်းသည် ကလဲ့စားချေခြင်း ဖြစ်ပေရာ နည်းလမ်းများက သွေးစွန်းရပေမည်။ သို့မှသာ အခြားသူများက ချင်မိသားစုအား အနိုင်ကျင့်ရလွယ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ကလဲ့စားချေမှုက တစ်ဝက်ခန့် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူသည် နန်းတော်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်နန်၏ ကိုင်တွယ်ပုံကို လွန်စွာ သဘောကျမိသည်။ ချင်နန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ချင်မိသားစုသည် နောင်အနာဂတ်၌ ပိုမိုတိုးတက်ကောင်းမွန်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီသတင်းကို ကြိုရထားတာ ကြာလှပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး။ ငါ တကယ်နားမလည်နိုင်တာက ဧကရာဇ်ရဲ့ အသက်က မင်းတို့အသက်တွေထက် ပိုအရေးကြီးလို့လား။ သူက ရှာမိသားစုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်ရဲ့ ခွေးလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း "ငါ မင်းတို့ကို ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ပေးမယ်။ အခုကစပြီး ရေတွက်ပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရှာမိသားစုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ ရှာမိသားစုအိမ်တော်မှ ထွက်ပြေးကြပြီး ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာရန် သစ္စာဆိုကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးများသည် ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို အလုံးစုံ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မှန်ပေသည်၊ ရှာမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် မိသားစုတစ်ခုလုံး အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် မိသားစုကို ကယ်တင်ရန် ပြန်မလာဘဲ ဧကရာဇ်၏ အနားတွင်သာ နေနေခဲ့သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရှာမိသားစုအတွက် အဘယ်မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်တော့မည်နည်း။

ရှာမိသားစုဝင်များ အားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ချင်နန်နှင့် အခြားသူများကို ရှာမိသားစု၏ ကျန်ရှိသော ရတနာပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုပစ္စည်းများကို လိုအပ်ချင်မှ လိုအပ်မည် ဖြစ်သော်လည်း ချင်မိသားစုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်ရာ ယခင်အခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရန်အတွက် အမြောက်အမြားသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများ လိုအပ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ရှာမိသားစု ချန်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်အခန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ချင်နန်အား အတွင်းရှိ ရတနာ အားလုံးကို ယူဆောင်စေကာ ရှာမိသားစု အိမ်တော်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ရှာမိသားစု ဝင်းကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် အဝေးမှ စုရုံးနေကြပြီး မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ကာ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် အောင်ပွဲခံနေကြသည်။

"သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာကြပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ချင်နန်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်နန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်၏။ ချင်မိသားစုအနေဖြင့် ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ပြန်လာလိုပါက အထီးကျန်နေ၍ မဖြစ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူများနှင့်ပင် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် လိုအပ်သည်။

"ငါတို့ ချင်မိသားစုက ဒီနေ့ ရန်သူကြီးကို ကလဲ့စားချေနိုင်ခဲ့ပြီ။ နောက်ပိုင်းမှာ ငါတို့ ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်ကို ပြန်လာတဲ့အခါ အားလုံးက ငါတို့ကို ဆက်ပြီး အားပေးကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ချင်နန်က ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ကြည့်ရှုနေသူများကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးထံမှ သောင်းသောင်းဖျဖျ အော်ဟစ်အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှည့်ထွက်ကာ လူစုကို ဦးဆောင်လျက် နန်းတော်ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြ၏။

ရှာမိသားစု ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ ခဏချင်းသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ နန်းတော်ကြီးကို စစ်သည်တော်များက ထပ်ဆင့်ကာ ဝိုင်းရံထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြောင်း သိရပြီးနောက်တွင်ပင် ရှာလန်သည် လုယွဲ့အင်ပါယာအတွင်းရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များကို နန်းတော်သို့ ဆင့်ခေါ်ထားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာကြသည်။ စစ်သည်တော် အရေအတွက်မှာ ၎င်းတို့အတွက် အရေးမပါလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင့်စဉ်အဆင့် ကွာခြားချက်ကို အရေအတွက်မျှဖြင့် မကျော်လွှားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ရှာလန်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း... တော်လောက်ပြီ။ မင်း ကလဲ့စားချေပြီးပြီပဲ။ ရှာမိသားစုလည်း မရှိတော့ဘူး။ မင်း ဘာတွေ ပိုလိုချင်နေသေးတာလဲ" ရှာလန်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း "မပြီးသေးဘူး။ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဖြစ်တဲ့ မင်းက အသက်ရှင်ပြီး ထင်တိုင်းကြဲနေတုန်းပဲလေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရှာလန်၏ မျက်နှာက ပျက်သွားပြီး "ငါသေရင် မင်းတို့ကော ထွက်သွားနိုင်မယ် ထင်လို့လား" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

"မင်းတင်မကဘူး... ဧကရာဇ် ရန်ယန်လည်း ပါတာပေါ့။ သူက အရာအားလုံးကို သေချာ စီစဉ်ခဲ့တာ။ မင်းကို အသေခံဖို့ ရှေ့တန်းတင်လိုက်ရုံနဲ့ အားလုံး ပြီးသွားပြီလို့ သူ တကယ်ထင်နေတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းက ဧကရာဇ်အတွက်နဲ့ ရှာမိသားစုတစ်ခုလုံးကို စေးစေးပိုင်ပိုင် စွန့်လွှတ်ခဲ့တာ... ထိုက်တန်ရဲ့လား"

ရှာလန်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ထိုက်တန်လား မထိုက်တန်ဘူးလားဆိုတာ မေးစရာ မလိုပါဘူး။ တော်ဝင်မိသားစုက ငါတို့ ရှာမိသားစုကို လျှို့ဝှက် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့လို့သာ ငါတို့က မျိုးတုန်းလုနီးပါး မိသားစုဘဝကနေ ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးအထိ အသက်ပေါင်းများစွာကို ရင်းပြီး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ။ ငါတို့ဘက်က ပြန်ပေးဆပ်ရတာက တရားမျှတပါတယ်" ဟု ပြောကြားလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ရှာလန်၏ ရပ်တည်ချက်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

ရှာလန်၏ အမြင်တွင်မူ ကျေးဇူးဆပ်ရန်အတွက် မိမိ၏ တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးကို စွန့်လွှတ်ရခြင်းက လွန်စွာ ထိုက်တန်လှပေသည်။

"ငါ မင်းတို့ကို နန်းတော်ထဲ ပေးမဝင်ဘူး။ ငါ့အသက်ကို ရင်းရရင်တောင် မင်းတို့ကို နန်းတော်တံခါးဝမှာ တားဆီးထားမှာပဲ" ရှာလန်က အေးစက်စွာ ပြောရင်း ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းလာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်လုံးကို မှေးလိုက်မိသည်။ ရှာလန်သည် ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ၎င်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ရှာလန်၏ ဘေးတွင် လုယွဲ့အင်ပါယာအတွင်းရှိ အခြားဂိုဏ်းများမှ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အကြီးအကဲများ ရှိနေကြပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို မှတ်မိလိုက်သည်။

ယင်းက ချင်းချန်ဂိုဏ်းချုပ် ပန်ကျော့ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခင်က ပန်ကျော့ထံ ချဉ်းကပ်ခဲ့ဖူးပြီး ပန်ကျော့ကလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ရှာလန်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ၎င်းတို့သည် ရှာလန်မိသားစုနှင့် တော်ဝင်မိသားစုထံမှ ခွဲထွက်မည်ဟု သဘောတူညီခဲ့ဖူးသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ပန်ကျော့... ငါ ပြန်လာပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို နောက်ထပ် နှစ်နှစ်လောက် စောင့်ခိုင်းလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ပန်ကျော့က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း "ညီလေး... မင်း ငါ့ကို မှတ်မိနေသေးတာပဲ။ မင်းက တကယ် ကတိတည်တဲ့သူပဲ။ ငါတို့လည်း ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ" ဟု ဆိုလေသည်။

ယင်းသို့ ပြောရင်း ပန်ကျော့သည် ၎င်း၏ ခါးမှ ကျောက်စိမ်းပြားကို ဖြုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို ရှာမိသားစုက လူတိုင်းအား ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ရှာမိသားစုနှင့် တော်ဝင်မိသားစုထံ ကျိုးနွံခစားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။

လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ခန့်သည် ပန်ကျော့နှင့်အတူ ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျောက်စိမ်းပြားများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။

ရှာလန်သည် လွန်စွာ ဒေါသထွက်သွားရသည်။ ထိုလူများက ၎င်းကို သစ္စာဖောက်ရဲကြသည် မဟုတ်လော။

"မင်းတို့ သေချင်နေတာပဲ"

ရှာလန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခဏချင်းမှာပင် ၎င်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။