အခန်း ၈၇၀

အခန်း(၈၇၀) ထိုက်ရှီဂိုဏ်း

မုန့်ချီလော့သည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ လှမ်းလှည့်ပြီးလျှင် လွင့်မျောခြင်းမှန်ချပ်ကျမ်းစာကို ကောက်ယူလိုက်ချေသည်။

“အဲ့ကျမ်းစာက အမှန်တကယ်ပဲ ဘာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာအတွက် သုံးတာလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်၏။

မုန့်ချီလော့သည် ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် “ငါ သိသလောက်ဆိုရင်တော့ လွင့်မျောခြင်းမှန်ချပ်ကျမ်းစာက မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပုံရပြီး အလွန်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်၊ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ခုက တကယ့် လွင့်မျောခြင်းမှန်ချပ်ကျမ်းစာ မဟုတ်ဘဲ အတုယူပြုလုပ်ထားတဲ့ ပုံတူတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဦးခေါင်းညိတ်ကာ လွင့်မျောခြင်းမှန်ချပ်ကျမ်းစာကို လက်ခံလိုက်၏။ ယင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် သူသည် ယင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော မဟာတာအို၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားသိရှိလိုက်ရချေသည်။

ထိုအရာကား နိယာမတို့၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွင့်မျောခြင်းမှန်ချပ်ကျမ်းစာ ပုံတူကို မုန့်ချီလော့ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ကာ ယင်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို ဖျက်ဆီးပေးလိုက်၏။ အတုယူပြုလုပ်ထားသည့် ပုံတူတစ်ခု ဖြစ်လင့်ကစား ယင်းက အစွမ်းထက်သော မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အကယ်၍ ယင်းက အစစ်အမှန်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းထံမှ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားအပြင် အခြားသော နိယာမများကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်ပေရာသည်။

“ဒါကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် သိမ်းထားလိုက်ပါ၊ ဒီမှော်လက်နက်က မင်းနဲ့ အလွန်ပဲ လိုက်ဖက်ပါတယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ချေသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ၊ အဲဒါဆို နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ” မုန့်ချီလော့သည် လွင့်မျောခြင်းမှန်ချပ်ကျမ်းစာကို လှမ်းယူရင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

“နန်ယွင်ကို ရှာဖွေလေလေ... ငါ ပိုပြီးတော့ စိတ်ပူလာလေလေပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ချေသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ အရင် ပြန်သွားပါရစေဦး”

---

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုန့်ချီလော့အား မုန့်အန်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေလိုက်ချေသည်။

ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတွင် လေပြင်းမုန်တိုင်းနှင့် မိုးဒဏ်ကိုပင် စေခိုင်းနိုင်စွမ်းရှိသော သတ္တမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သည် မြေနက်မြေပေါ်တွင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရတော့မည်ကို တွေးတောမိသောအခါ မြေနက်မြေ၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်သွားသည်ဟု သူ ယုံကြည်နေမိချေသည်။

မုန့်အန်သည် အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီးနောက် ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပေရာ အလွန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရချေသည်။

“ဒါ... ဒါက ဘယ်နေရာလဲ” မုန့်အန်က မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ဒါက ယွမ်ဖုန်းရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးပဲ၊ ဒီနေရာက မသေမျိုးနန်းတော် ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်ကတော့ ကမ္ဘာငယ်လေး ဖြစ်တယ်” မုန့်ချီလော့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

“ကမ္ဘာငယ်လေး ဟုတ်လား... ချင်ယွမ်ဖုန်းက တကယ်ပဲ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကို ကိုယ်နဲ့မကွာ သယ်ဆောင်ထားတာလား” မုန့်အန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရစဉ်ကထက်ပင် ပိုမို အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားရချေသည်။

ဤအရာကား ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။ သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်လင့်ကစား ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ယင်းကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ကာ လူသားတစ်ဦးရှိနေပါက ထိုကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာ၌ သူသည် အရာခပ်သိမ်းကို တတ်စွမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ဒီက အလုပ်တွေက အလွန်ရိုးရှင်းပါတယ်၊ နေ့တိုင်း သန့်စင်သော နတ်ရေစင်နဲ့ ဆေးပင်တွေကို ရေလောင်းပေးရုံ၊ သန့်စင်သော နတ်ရေစင်နဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အစာကျွေးရုံ၊ ပြီးတော့ ရေကန်ထဲက ငါးတွေကို မွေးမြူရုံပါပဲ၊ အလွန်ကို ရိုးရှင်းပါတယ်” မုန့်ချီလော့က ဆိုချေသည်။

“နေပါဦး... သန့်စင်သော နတ်ရေစင် ဟုတ်လား၊ အပြင်ဘက်မှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်စွမ်းဈေးနှုန်းတွေနဲ့ ရောင်းချနေကြတဲ့ အဲဒီနတ်ရေစင်လား” မုန့်အန်က မေးမြန်းလိုက်၏။

မုန့်ချီလော့က ဦးခေါင်းညိတ်ပြလျက် “အဲဒီလို သန့်စင်သော နတ်ရေစင်မျိုးပါပဲ” ဟု ဆိုချေသည်။

“ဒါကို မြေဆီလွှာတွေ ရေလောင်းဖို့ သုံးတာလား” မုန့်အန်က သေချာစေရန် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

“ဒါပေါ့... သန့်စင်သော နတ်ရေစင်က ဒီနေရာမှာ ရှားပါးပစ္စည်း မဟုတ်ဘူး၊ ရေကန်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ စမ်းရေတွင်းတစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒီစမ်းရေတွင်းကနေ စီးကျလာတဲ့ ရေတွေ အားလုံးက သန့်စင်သော နတ်ရေစင်တွေပဲ” မုန့်ချီလော့က ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ချေသည်။

မုန့်အန်သည် မိမိ၏ လောကအမြင် တစ်ဖန် ပြိုလဲသွားရပြန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤနေရာကို အသေအချာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အလွန် သိပ်သည်းလွန်းလှသဖြင့် ရုပ်ဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပုံဆောင်နေချေပြီ။ အမျိုးမျိုးသော ဆေးပင်များသည်လည်း စိမ်းလန်းစိုပြည်ကာ ရှေးဟောင်းသက်တမ်းရှိလှပြီး မိစ္ဆာသားရဲများသည်လည်း အလွန် အစွမ်းထက်ကြချေသည်။

ရေကန်ထဲရှိ ငါးများပင်လျှင် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများအဖြစ် သွေးသားပြောင်းလဲနေကြပြီး နတ်သားရဲအဆင့်သို့ပင် ဦးတည်နေကြပြီ ဖြစ်ပေရာသည်။

“ဒါက နတ်ပြည်လား” မုန့်အန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိချေသည်။

သိုင်းပညာရှင်များအတွက်မူ ဤနေရာသည် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကောင်းကင်ဘုံ သုခဘုံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။

“သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ကို...ငါ သုံးလို့ရမလား” မုန့်အန်သည် သတ္တမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏ နောက်ဆုံး သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းလျက် ဤမေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်၏။

သန့်စင်သော နတ်ရေစင်သည် လူသားများအပေါ်တွင်လည်း ဆေးပင်များနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများကဲ့သို့ပင် တူညီသော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိကြောင်း၊ လူသားများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို တိုးတက်စေနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ကြောင်း သက်သေပြပြီး ဖြစ်ချေသည်။

မုန့်ချီလော့သည် ရယ်မောလိုက်၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မုန့်အန်ကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းထားရမည်ကို စိတ်ပူရန် မလိုတော့ပုံရချေသည်။

“ဒါပေါ့... ယွမ်ဖုန်း ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးထားတဲ့ ဆေးပင်တွေကလွဲရင် ဒီက ဘယ်အရာကိုမဆို သုံးလို့ရပါတယ်”

ထိုအချိန်၌ မြေနက်မြေပေါ်တွင် ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပညာရှင် သုံးဦး ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းတို့ကား ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ဝမ်ချိုင်နှင့် မုန့်အန်တို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝမ်ချိုင်သည် မြေနက်မြေတွင် နေထိုင်ကာ သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ကို သောက်သုံးပြီး ဆေးပင်များကို စားသောက်နေခဲ့ချေသည်။ ယင်းသည် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ကိုပင် မဆိုင်းမတွဘဲ အကြိမ်ကြိမ် စားသောက်ခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ယင်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ချေသည်။ အထူးသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက်တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ရေကန်ထဲရှိ ရေများသည် သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ထက်ပင် ပိုမိုပျစ်ခဲလာပြီး သဘာဝ နတ်စမ်းရေထက်သာ အနည်းငယ် လျော့နည်းပေရာ ယင်းက ဝမ်ချိုင်အား ပဉ္စမအဆင့် သန့်ရှင်းသော သားရဲအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးတက်သွားစေခဲ့ချေသည်။

ယခုအခါ ဝမ်ချိုင်သည် နယ်ပယ်တစ်ခုကိုပင် စိုးမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အစွမ်းထက် မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေချေပြီ။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မသေမျိုးနန်းတော်ကို ကြည့်ရှုကာ အနည်းငယ် ဦးခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

နောက်ထပ် သူလုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ကား နန်ယွင်၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ယခုအခါ မြူနှင်းဂိုဏ်း၊ ချင်ယွမ်အင်ပါယာ၏ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ချိုင့်ဝှမ်းရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီတို့ကို အခြေခံအားဖြင့် ဖယ်ထုတ်ထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ လေးခုနှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် အစွမ်းထက် ပညာရှင် လေးဦးကို ဆက်လက် စုံစမ်းရဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့

ယမမင်းအဖွဲ့အတွင်း၌ပင် ဤလူနှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်မျှ မရှိချေ၊ အခြားသော နေရာများကလည်း ယမမင်းအဖွဲ့အစည်း၏ နောက်ကွယ်မှ ခေါင်းဆောင်ကြီးအကြောင်းကို အလွန် နည်းပါးစွာသာ သိရှိကြချေသည်။

သိရှိထားသမျှမှာ ဤနောက်ကွယ်မှ ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ရှေးဟောင်းကာလကတည်းက ရှင်သန်လာခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်ဟူ၍သာ ဖြစ်ချေသည်။

မကြာသေးမီက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလင်းမဲ့ရွှေအဆင့်သို့ တိုးတက်သွားပြီးနောက် ကြားသိခဲ့ရသမျှမှာ ထိုသူ၏ အသံသာ ဖြစ်ပေရာ ယင်းက ထိုသူအား အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေစေချေသည်။

“ယမမင်းအဖွဲ့နဲ့ ချင်ယွင်မျှော်စင်ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ယမမင်းအဖွဲ့က ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းလည်း မရှိသလို အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ တွန်းအားလည်း မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ယမမင်းအဖွဲ့ကို လောလောဆယ် ဖယ်ထုတ်ထားလိုက်ရအောင်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ နန်ယွင်သည် တစ်နေရာရာတွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေဆဲပင် ဖြစ်ချေသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားရချေသည်။

ရန်ချီနိုင်ငံဟူသော ဤကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးသည် ပြဿနာရှာရသည်ကို နှစ်သက်ခြင်းကြောင့် ကျော်ကြားလှပေရာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အတော်ပင် နာမည်ကြီးလှချေသည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ ခြောက်ခုအနက်တစ်ခု ဖြစ်သော ထိုက်ရှီဂိုဏ်းသည် ရန်ချီနိုင်ငံ၌ တည်ရှိကြောင်းကိုမူ လူနည်းစုသာ သိရှိကြချေသည်။ ဤအရာကား ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ယမမင်းအဖွဲ့၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက်မှသာ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ရန်ချီနိုင်ငံ၏ ကုန်းမြေကြီးနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ပင်လယ်ပြင်နယ်မြေတစ်ခု၌ ထူထပ်လှသော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပေရာ မည်သည့်သင်္ဘောမဆို လမ်းပျောက်စေနိုင်ပြီး အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ချွင်းချက်မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဤပင်လယ်ပြင်နယ်မြေကို လမ်းပျောက်ပင်လယ်ပြင်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယမမင်းအဖွဲ့၏ နေရာပြောင်းအစီအရင် အကူအညီဖြင့် ရန်ချီနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤပင်လယ်ပြင်နယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

မိမိရှေ့မှောက်တွင် ရစ်ဝိုင်းနေသော ထူထပ်သည့် မြူဖြူခိုးများကို ကြည့်ရှုရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဦးခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူသည် ထိုမြူဖြူခိုးများသည် ပုံရိပ်ယောင်မျှသာ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော အရာမှာမူ အမှန်တကယ်တွင် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနိုင်ချေသည်။

သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသော အစီအရင်တစ်ခုက ဤနေရာကို ဝန်းရံထားပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဆိတ်ငြိမ်သော သုခဘုံတစ်ခုကို ဖန်တီးထားချေသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း လာရောက်ဂါရဝပြုပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်လာပြီး တွေ့ဆုံပေးပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံသည် ထူထပ်သော မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ မြူခိုးအတော်များများကိုပင် လွင့်စင်သွားစေခဲ့ချေသည်။

သို့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့လင့်ကစား မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ ရှိမလာခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အသံက မိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းထက်မက ပျံ့နှံ့သွားနိုင်သည်ကို သေချာစေရန် နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက်မှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ချေသည်။

“ထွက်မလာဘူးလား... ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ထားချင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို မတွေ့ချင်တာလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း မိမိရှေ့ရှိ မြူဖြူခိုးများကို လှမ်း၍ ထိတွေ့လိုက်ချေသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး မြူဖြူခိုးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် မြူခိုးများ ဖြစ်သွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ မြူဖြူခိုးများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ပေါင်းစပ်သွားချေပြီ။