အခန်း ၆၅

အခန်း ၆၅ - သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒ။

သွေးမြစ်ဂိုဏ်းနှင့်.ကျိုးမိသားစု ဟူသော အမည်များကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝေ့ဝူ ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှစွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဤ ထျန်ရှင်းတောင်အတွင်း၌ သူ့ကို လူသတ်ပစ္စည်းလုသူအဖြစ် စွပ်စွဲရန် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့ကြပြီး ယခု ပြင်ပလောကတွင်လည်း လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဝေ့မိသားစုကို ကျူးကျော်ရန် ကြံစည်နေကြချေပြီ။

"သူတို့ ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။"

ဝေ့ဝူက မေးလိုက်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ် (Wei Jingbo) က ပြောသည်။

"ငါလည်း ဒီအချက်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့တာ အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးမှပဲ နားလည်သွားခဲ့တယ်။ အခု အရှေ့ဘက်မှာ အကြီးအကျယ် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတော့ ဂိုဏ်းပျက်စီးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် မိသားစု တစ်ခုလုံး မျိုးတုံးသွားလို့ ထွက်ပြေးလာကြတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ဒီဘက်ကို ရောက်လာကြတယ်။"

"ဒီလူတွေက ကြီးမားတဲ့ ပရမ်းပတာတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ ဖျက်ဆီးလိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်ကြပြီး ကျင့်ကြံ ဖို့အတွက် အရင်းအမြစ်တွေ လိုအပ်နေတာမို့ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်မှာ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အင်အားစုတွေနဲ့ မလွဲမသွေ ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာကြတယ်။"

"သွေးမြစ်ဂိုဏ်းက ပိုင်မိသားစုရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်ကို လောဘတက်နေတာ ကြာပြီ။ ကျိုးမိသားစုကလည်း ဘယ်လို ကိုယ်ကျင့်တရားမှ မရှိတဲ့အဖွဲ့ပဲ။ ငါ့အထင်တော့ သူတို့က ကျားကို ဝါးမြိုဖို့ ဝံပုလွေတွေကို စုစည်းတဲ့ နည်းဗျူဟာကို သုံးထားတာပဲ။"

"ဒုက္ခသည်တွေကို ပိုင်မိသားစု ရှိတဲ့ဒေသဆီ သွားရောက်လုယက်ဖို့ လမ်းပြပေးပြီး သူတို့နှစ်ဖွဲ့က နောက်ကွယ်ကနေ ပံ့ပိုးပေးနေတာ။ ဒီလိုနည်းနဲ့ ဒုက္ခသည် ကျင့်ကြံသူတွေကို ပိုင်မိသားစုဆီ စုပြုံသွားစေပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် ပရမ်းပတာဖြစ်တာကနေ ကင်းဝေးစေရုံတင်မကဘဲ ပိုင်မိသားစုကိုလည်း အပြင်းအထန် ထိခိုက်ပျက်စီးစေတယ်။"

"ဒါ့အပြင် အဲဒီလူတွေကို သိမ်းသွင်းပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ အသုံးချဖို့အတွက်ပါ စည်းရုံးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါက တကယ့်ကို မြှားတစ်စင်းတည်းနဲ့ ငှက်အမြောက်အမြားကို ပစ်ခတ်တဲ့ ပြောင်မြောက်တဲ့ နည်းဗျူဟာပဲ။"

ဝေ့ဝူ နားထောင်ရင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် စိမ့်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်က ပြောသည်။

"မင်း လောလောဆယ် အပြင်ကို ထွက်လာလို့မရသေးတော့ အတွင်းထဲမှာပဲ စိတ်အေးအေးထားပြီး နေပါ။ အိမ်ကကိစ္စတွေကို ငါတို့ ရှိတယ်။"

"အဖေလည်း သတိထားပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အဓိကထားပြီး ဂရုစိုက်ပါ။ အရင်းအမြစ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားလည်း ဆုံးရှုံးပါစေ။ စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တန်းတွေ ကျန်ရှိနေသရွေ့ ထင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။"

"စိတ်ချပါ အဖေ နားလည်ပါတယ်။"

သားအဖနှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုမှုမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် မာကျောသော ကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေမိသည်။

"ကျိုးကျုံးနဲ့ရှောင်ရီကို ဘယ်လို သတ်ရမလဲ။"

သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့်သာ အမှန်တကယ် ရက်စက်ပြလိုက်မည်ဆိုပါက တစ်ဦးတည်းဖြင့် နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ထိုနှစ်ဦးမှာ သူ၏ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျိုးကျုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် မန်ရှင်းအဆင့်၃ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ပါဝင်နေဆဲဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ တကယ်ကို ဒုက္ခပေးလှသည်။

"ငါ အခုလောလောဆယ် ထုတ်ဖော်နိုင်တဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်က ဖဲချပ်တွေပဲရှိမယ်။"

ဖဲချပ်တစ်စုံဆိုလျှင် စွမ်းအား နှစ်ဆ သုံးချပ်ဆိုလျှင် သုံးဆအထိ ရှိသည်။

သို့သော် ဖဲချပ်များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးစေသည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင်ကျော်နှင့် ကန်စွန်းဥလေးလုံး ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်ထောင်ကျော်နှင့် ညီမျှသည်။

ယခုအချိန်တွင် လုံလောက်မှု ရှိပါသေးသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ အခြားလူတိုင်းက သူ့ကို ရှာဖွေနေကြသဖြင့် အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးနိုင်ရန်အတွက် အကာသကိုဆုတ်ဖြဲခြင်းနည်းလမ်းကို အသုံးပြုရဦးမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အကြီးအကျယ် ကုန်ဆုံးစေမည့် အချက်ပင်ဖြစ်သည်။

"ငါသာ သေချာ စီမံကိန်းချနိုင်မယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေးကောင်း ရှိလာမှာပဲ။"

ကျိုးကျုံးဟု အမည်ရသော ထိုလူမှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မန်ရှင်းအဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူသည် ကျိုးမိသားစုတွင် အလွန်အရေးပါသော လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

အကယ်၍ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်နိုင်လျှင် ကျိုးမိသားစု၏ အမူအရာမှာ အလွန်ကြည့်ကောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒများ နိုးကြားလာသဖြင့် သူသည် ကျောက်ဆောင်စွန်းမှ ထွက်ခွာကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စားခြင်း၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံသန်းနေစဉ် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ တောင်ပေါ်တွင် ပေအနည်းငယ် ကျယ်ဝန်းသော တွင်းကြီးတစ်တွင်း ရှိနေပြီး ဆွဲငင်အားမှာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆွဲငင်အားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားကာ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ပြီးမှသာ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားမိကာ ထိုတွင်းကြီး၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဂူဝင်ပေါက်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အလွန်ပင် ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သည့်အတက်အကျမျှ မရှိသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

နောက်ထပ် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ပြီး ဝေ့ဝူ ခေါင်းပြူ၍ ကြည့်လိုက်ရုံရှိသေး ရုတ်တရက် သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကြီးမားသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု သက်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ သတိမမူမိဘဲ ရှိနေစဉ်မှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဂူအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် အဆုံးမရှိ ထူထပ်လှသော မှောင်မိုက်မှုများကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆက်မပြတ် အောက်သို့ ကျဆင်းနေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှသာ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

မတ်တတ်ရပ်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်နှာရှေ့ရှိ လက်ညှိုးကိုပင် မမြင်ရလောက်အောင် မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။

သူသည် အလင်းပေးကျောက်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဤနေရာမှာ လိမ်ယှက်ရှုပ်ထွေးနေပြီး လမ်းပျောက်ရန် အလွန်လွယ်ကူလှသော ကြီးမားသည့် မြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ရှုပ်ထွေးလှသော လိုဏ်ဂူကို ကြည့်ရင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ယခုအခါ ရှောင်ရီနှင့် ကျိုးကျုံးတို့ထက် သာလွန်နေပြီဖြစ်ရာ သူတစ်ဦးတည်း ကြောက်ရွံ့မိသည်မှာ သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လာမည့် အချက်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤလိုဏ်ဂူကြီးမှာ သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ ခွဲထုတ်ပစ်ရန်အတွက် ကောင်းမွန်သောနေရာတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

သူသည် သူတို့ကို အောက်သို့ မျှားခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ပထမဦးစွာ သူ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်သည်။

ပြင်ပသို့ ဦးတည်ထားသော လမ်းကြောင်းမှာ ဆွဲငင်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အကယ်၍ သူ အပေါ်သို့ ပျံတက်မည်ဆိုပါက မောဟိုက်ကာ သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူ တွားတတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကောင်းမွန်လှပြီး ရိုးရိုးပျံသန်းခြင်းထက် အားစိုက်ထုတ်ရမှု အလွန်သက်သာလှသည်။

သူ ချက်ချင်း အပြင်သို့မထွက်သေးဘဲ မြေပြင်အနေအထားကို အတတ်နိုင်ဆုံး နားလည်နိုင်ရန်အတွက် အနီးနားရှိ လိုဏ်ဂူများကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးမှသာ အပေါ်သို့ စတင်တွားတက်ခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် နာရီဝက်ကျော်ခန့် ဝီရိယရှိရှိ တွားတက်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန် အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဤဒေသကို မှတ်သားကာ ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် ကျောက်ဆောင်နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် ရှောင်ရီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူက သူ့ကို သဘောအလျောက် လာရောက်ရှာဖွေရဲလိမ့်မည်ဟု ရှောင်ရီ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"ဟွန်း... သေချင်နေတာပဲ။"

ကျိုးကျုံး၏ စရိုက်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ဆတ်လှသဖြင့် သူသည် သူ၏ခြေထောက်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်ပြီး မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ရိုးကူပန်းကို ခိုးယူရဲတယ်ပေါ့ သူ့ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း။"

ကျိုးကျုံးက စကားအများကြီး ပြောရန်မလိုဘဲ ရှောင်ရီနှင့် ကျိုးမိသားစုမှ နှစ်ဦးတို့သည်လည်း ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ရုပ်သွင်များကို လှုပ်ရှားကာ သူ့နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ကြသည်။

ဝေ့ဝူ ပြာယာခတ်မသွားဘဲ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ လှည့်၍ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ၏ အရှိန်မှာ မြန်ဆန်နေပြီဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူသည် အားကစားဖိနပ်ကိုပင် ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အားအင်များ ပိုလျှံနေသည့်ပုံပင် ပေါက်နေသည်။

ထျန်ရှင်းတောင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် တီရှပ်၊ ဂျာကင်၊ အားကစားဘောင်းဘီရှည်နှင့် အားကစားဖိနပ်များကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤပစ္စည်းများကို သူ၏ မူလလက္ခဏာအစစ်အမှန်တွင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသဖြင့် မှတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ချက်အရဆိုလျှင် ဖိနပ်များမှာ ထူးထူးခြားခြား ထင်သာမြင်သာမရှိလှဘဲ သူ၏ပွပွချောင်ချောင် ဝတ်ရုံရှည်ကလည်း ၎င်းတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် လုံလောက်လှသည်။

ထို့အတူပင် သူသည် နောင်တွင် ဖဲချပ်များနှင့် သစ်သီးလှီးဓားကို အသုံးပြုသည့်အခါ၌လည်း သတိထားရပေလိမ့်မည်။

နောက်ကွယ်မှ ကျိုးကျုံးနှင့် အခြားသူများမှာ မလျှော့သော ဇွဲဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။

အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ပျံသန်းပြီးနောက် ဘေးဘက်မှ လူနှစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဝတ်ရုံနက်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားများကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ရှောင်ရီက အော်ဟစ်လိုက်သည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဦးလေးတို့နှစ်ယောက် ရှေ့ကလူကို ဖမ်းပေးကြပါဦး။"

ဝေ့ဝူ ရှေ့မှနေ၍ ဤအရာကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ရင်ထဲ နစ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤလူနှစ်ဦးမှာ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းမှ လူများ ဖြစ်နေကြတာလား။

ထိုနှစ်ဦးမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ဝေ့ဝူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။

ဤအရာက ဝေ့ဝူကို အကျယ်အကျယ် ကျိန်ဆဲမိစေခဲ့သည်။

သွေးမြစ်ဂိုဏ်းက ဘယ်အချိန်ကစလို့ ဤမျှအထိ စည်းလုံးသွားကြတာလဲ။ သူတို့က ညီအစ်ကိုတွေလို ရင်းနှီးရိုသေပြီး ဆရာနဲ့ တပည့်ကြားမှာ ကြင်နာသနားတတ်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"တူလေးရှောင်ရီမင်းမပြောရင်တောင် ငါက သူ့ကို စာရင်းရှင်းချင်နေတာ။ သူက လှပတဲ့ မိန်းကလေးကျောက်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးတော့ အခုထိ မျက်နှာပြရဲသေးတယ်။ ဒါက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ရန်စနေတာပဲ။"

ဝေ့ဝူ နားထောင်ရင်း လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

'ဘယ်က မိန်းကလေးကျောက်လဲ ဘာတွေ ဖျက်ဆီးတာလဲ ငါတို့က တွေ့ဖူးလို့လား။'

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝေ့ဝူ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤလူကိုယ်တိုင်က အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သွားရောက်နှောင့်ယှက်ခဲ့ပြီး သူ့အပေါ် အပြစ်ပုံချကာ ယခုအခါတွင် သရုပ်ဆောင်ရသည်ကို စွဲလမ်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

သွေးမြစ်ဂိုဏ်းကတော့ တကယ်ကို ရူးသွပ်လှချေပြီ။

သူ့နောက်တွင် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော လူခြောက်ဦး ရှိနေသဖြင့် ဝေ့ဝူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် မကျေနပ်ချက်များနှင့် သူ၏ မိသားစုအပေါ် ထားရှိသော နာကျည်းမှုများကို သယ်ဆောင်လျက် ကောင်းကင်ယံ၌ အပြင်းအထန် ထွက်ပြေးရင်း သူတို့၏ ဘိုးဘေးဘီဘင် တစ်ဆယ့်ရှစ်ဆက်တိုင်အောင် ကျိန်ဆဲနေခဲ့တော့သည်။