အခန်း ၈၆၀

အခန်း ၈၆၀ - ဝဲဂယက်ကြီး

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟန်လိသည် တုန်လှုပ်ချောက်ခြားသွားရတော့၏။ နာမည်ကျော် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်နောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး သုံးဦးစလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာတောင်မှ အဆိုပါ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကို အချိန်တိုအတွင်း မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ကြည့်ရတာ ထိုရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော စွမ်းပကားမှာ နတ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ပုံရပေသည်။

“ဒါနဲ့... အဲ့မိစ္ဆာအိုကြီးက အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ အသတ်ခံလိုက်ရသလား” ဟန်လိက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျုပ်တို့လည်း သေသေချာချာ မသိရပါဘူး။ အချို့ကလည်း ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဟာ မယုံကြည်နိုင်လောက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်ခုကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံသူကြီးတွေရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားကနေ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့... ကျုပ် တို့ဂိုဏ်းက အင်အားစုကလည်း သေးငယ်လွန်းလှတာကြောင့် ဖြစ်ရပ်မှန်ကိုတော့ မစုံစမ်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း အဲ့ဒီတိုက်ပွဲပြီးကတည်းက ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းလောကတစ်ခွင်မှာ အဲ့ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ရတော့တာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူဟာ ရုပ်ခန္ဓာရော စိတ်ဝိညာဉ်ပါ အစအနမကျန် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

“ရုပ်ခန္ဓာရော စိတ်ဝိညာဉ်ပါ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့တယ် ဟုတ်လား” ဟန်လိသည် သူ၏ မေးစေ့ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သံသယများ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။

အကယ်၍ ထိုကျင့်ကြံသူကြီးများက ထိုရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပါက ဤမျှ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ ကောင်းသော အောင်မြင်မှုကို ကျိန်းသေပေါက် ကွယ်ဝှက်ထားကြမည် မဟုတ်ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ထူးဆန်းသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့၍ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ သို့သော်လည်း ထိုရှေးဟောင်းမိစ္ဆာမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းလောကမှ ထွက်ခွာ၍ ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုခုသို့ သွားရောက်ကာ အနားယူနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဟန်လိသည် ခဏမျှ တွေးတောကြည့်ပြီးနောက် ဤသည်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ယူဆကာ ထိုကိစ္စကို စိတ်ထဲမှ ဘေးဖယ်ထားလိုက်တော့သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းဟွမ်... ဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး ကိစ္စပြီးကတည်းက တခြား ဘာထူးခြားတဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သေးလဲ”

ဟွမ်ယွန်းမင်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအချို့ ရှိပါသေးတယ်။ အဲ့ဒီကိစ္စတွေက နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး ကိစ္စလောက် မကြီးကျယ်ဘူးဆိုပေမဲ့လည်း ဂရုပြုဖို့တော့ အတော်လေး ကောင်းလှပါတယ်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရှီးနိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်နဲ့ ထိစပ်နေတဲ့ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်ထဲမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြီးမားလှတဲ့ ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီဝဲဂယက်ကြီးဟာ အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီတွေကို မနားတမ်း ထုတ်လွှတ်နေပြီး အနီးဝန်းကျင်က ပင်လယ်ရေတွေကိုပါ သန့်စင်ပေးနေခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီဝဲဂယက်ကြီးရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ကျွန်းငယ် ခုနစ်ကျွန်းလည်း ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။ ထူးဆန်းတာက အဲ့ဒီကျွန်းငယ်တစ်ခုစီမှာ မြင်ရခဲတဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေ ရှိနေကြပြီး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီတွေကို ထုတ်လွှတ်နေကြတာပါပဲ။ ဒီကိစ္စကြောင့် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းလောကရဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီး သုံးဦးဟာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံကို စုစည်းပြီး အဲ့ဒီကျွန်းတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်အတွက် အစည်းအဝေးတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြရတယ်။ အဆုံးသတ်မှာတော့ အဲ့ဒီကျွန်းငယ် ခုနစ်ကျွန်းကို အင်အားကြီးဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်းက အသီးသီး ခွဲဝေယူခဲ့ကြရပါတယ်။ အဲ့ဒီဝဲဂယက်ကြီးဟာ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှပြီး ဘယ်လောက်အထိ နက်လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ကြဘူး။ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား သွားရောက် စူးစမ်းခဲ့ကြပေမဲ့ ဝဲဂယက်ကြီးရဲ့ ဖိအားက ပြင်းထန်လွန်းလှတာကြောင့် မအောင်မြင်ခဲ့ကြပါဘူး။ ကျနော် ကြားသိရသလောက်တော့ တောင်ပိုင်းကျင့်ကြံသူကြီး သုံးဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ တာအိုသခင်နေဝန်းရှင် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စူးစမ်းခဲ့တာတောင်မှ ဆယ်ကီလိုမီတာ ဝန်းကျင်အနက်ကို ရောက်တဲ့အခါ ပြင်းထန်လှတဲ့ ဖိအားကို မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်”

“ဝဲဂယက်ကြီး ဟုတ်လား... ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့အရာမျိုး တကယ် ပေါ်လာခဲ့တယ်ပေါ့” ဟန်လိသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး အံ့ဩတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

“ကျုပ်လို ဂျူနီယာတစ်ယောက်အနေနဲ့ စီနီယာ့ကို ဘယ်လိုလုပ် လိမ်ညာဝံ့ပါ့မလဲ။ ဒီသတင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက ပျံ့နှံ့နေခဲ့တာပါ။ စီနီယာအနေနဲ့ တခြားသူတွေကို မေးမြန်းကြည့်ရင်လည်း အမှန်အတိုင်း သိရမှာပါ” ဟွမ်ယွန်းမင်းက ဖော်ရွေစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဟန်လိက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဤကိစ္စမှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် မောက်လန်မျိုးနွယ်စုများ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် လမ်းမှန်တာအို၊ မိစ္ဆာတာအိုတို့၏ အခြေအနေများကိုပါ ဆက်လက်မေးမြန်းကြည့်ရာ ဟွမ်ယွန်းမင်းက သူသိသမျှကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးပြီး ကျန်ရှိသော အဘိုးအိုနှစ်ဦးကလည်း သိသည်များကို ဖြည့်စွက် ပြောပေးကြ၏။

ခဏအကြာတွင် ဟန်လိသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သေချာစွာ သိရှိသွားသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲ၌ များစွာ စိတ်အေးသွားရတော့သည်။

ဝဲဂယက်ကြီးနှင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ကိစ္စမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ကိစ္စရပ်များမှာ သာမန်ရတနာများနှင့် ဆေးပင်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းအငယ်လေးများအကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ဟန်လိအတွက်မူ အရေးမပါလှချေ။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုအဘိုးအို သုံးဦး၏ စကားကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ဆက်လက် နားထောင်နေခဲ့သည်။

မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အခြေအနေများကိုမူ ဟန်လိ မမေးမြန်းဖြစ်ခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာမှာ ရှီးနိုင်ငံနှင့် အလွန်တရာ ဝေးကွာလှသဖြင့် ဤဂိုဏ်းငယ်လေးအနေဖြင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သိရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ သတင်းကို သိလိုပါက ရှီးနိုင်ငံ၏ နယ်စပ်ဒေသ သို့မဟုတ် ဈေးမြို့များရှိရာသို့ သွားရောက် စုံစမ်းခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအဘိုးအို သုံးဦး၏ ပြောပြချက်များကို ဟန်လိ အတော်လေး ကျေနပ်သွားသဖြင့် သူ၏ အင်္ကျီလက်အိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စားပွဲပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး လှပလှသော ရွှေရောင်လှံတိုတစ်စုံ ပေါ်လာတော့သည်။

“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှင်းပြချက်တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျုပ်ဆီမှာ အဖိုးတန်ရတနာတွေ သိပ်မရှိပေမဲ့လည်း ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်အတွက် ဒီ 'ရွှေကျိုးလှံတိုတစ်စုံ' ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပါ့မယ်”

“စီနီယာရဲ့ ဆုလာဘ်အတွက် အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါ... ဒါတွေက ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာတွေ မဟုတ်လား” ဟွမ်ယွန်းမင်းက ရွှေရောင်လှံတိုများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ဟန်လိကို အရိုအသေ ပေးလိုက်တော့၏။

သူတို့၏ စွမ်းရည်များနှင့်ဆိုလျှင် ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာ အနည်းငယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း အင်မတန် နည်းပါးလှသဖြင့် ၎င်းတို့ကို အသက်ထက်မက တန်ဖိုးထားကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟန်လိ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးရုံမျှဖြင့် ဤမျှ တန်ဖိုးရှိသော ရတနာကို ရရှိလိုက်သဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြတော့၏။

“ဒီရွှေကျိုးလှံတိုတွေက ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွဲဖက် အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တော့ ထိပ်ဆုံးအဆင့် ရတနာတွေရဲ့ စွမ်းအားကိုတောင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပါတယ်။ အတိတ်တုန်းက ကျုပ် ဒါကို သဘောကျလို့ သိမ်းထားခဲ့တာပါ။ အခု ခင်ဗျားတို့ကို ပေးအပ်လိုက်ပြီမို့ သေသေချာချာ အသုံးချကြပါ။ ကဲ... ကျုပ်လည်း လုပ်စရာရှိတာတွေ ရှိသေးလို့ ခွင့်ပြုပါဦး။ တကယ်လို့ ရေစက်ရှိဦးမယ်ဆိုရင်တော့ နောင်ကျရင် ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့” ဟန်လိက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မိုးပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်စေကာ ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအဘိုးအို သုံးဦးမှာမူ ဟန်လိ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြသဖြင့် ကြောင်တိကြောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီးမှ စားပွဲပေါ်ရှိ ရွှေရောင်လှံတိုများကို စိုက်ကြည့်နေကြတော့၏။

“စီနီယာဟန်က တကယ့်ကို ရက်ရောတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲ။ ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာတစ်စုံကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်ခဲ့တယ်” ခပ်ဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးအိုက ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါက လူအပေါ်မှာလည်း မူတည်တာပေါ့။ ဒီရတနာတွေက ကျုပ်တို့အတွက် အဖိုးတန်တယ်ဆိုပေမဲ့ အဲ့စီနီယာအတွက်တော့ ဘာမှ မဟုတ်လောက်ပါဘူး” အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အဘိုးအိုက ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်၏။

“ညီအစ်ကိုဝမ်... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ မင်း ထိုစီနီယာက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိနေလို့လား” ဟွမ်ယွန်းမင်းက ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်ပြီး ခပ်ဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးအိုကလည်း ထိုနည်းတူပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်၏။

“ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ပုံမှန်ဆို ပါးနပ်ကြပေမဲ့ အခုတော့ အမြင်အာရုံတွေ ကွယ်ပိတ်နေကြပြီပဲ။ သူက နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး အကြောင်းကို သေသေချာချာ မေးမြန်းခဲ့သလို ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အရွယ်နဲ့ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နေတာကို ကြည့်ပါဦး။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးအမည်ကလည်း ဟန် တဲ့။ အတိတ်တုန်းက နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး တိုက်ပွဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ နာမည်ကျော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့ မမှတ်မိကြတော့ဘူးလား” အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အဘိုးအိုက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။

“မင်းဆိုလိုတာက... သူဟာ နာမည်ကျော် စီနီယာဟန်လိ ဟုတ်လား...” ဟွမ်ယွန်းမင်းက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး ခပ်ဖိုင့်ဖိုင့်အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူလျော့သွားတော့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီစီနီယာဟာ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းလောကရဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီး သုံးဦးနဲ့တောင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ဖြစ်တာကြောင့် အခုလိုမျိုး ရက်ရက်ရောရော ပေးအပ်ခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး”

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟွမ်ယွန်းမင်းက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။ “ညီအစ်ကိုဝမ် ပြောတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက စီနီယာဟန်လိ ဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်တို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ကျုပ်တို့လို အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အခုလိုမျိုး ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာတစ်စုံကို ရရှိလိုက်တာတင်ပဲ ကျုပ်တို့အတွက် မဟာကံကောင်းမှုတစ်ခုပါပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းကို ထိခိုက်မိသွားတဲ့အတွက် တန်ကြေးအနေနဲ့ ပေးအပ်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကဲ... ဒီရတနာတွေကို ဘယ်လိုခွဲဝေကြမလဲဆိုတာကိုပဲ အရင် ဆွေးနွေးကြရအောင်”

ထိုအဘိုးအို သုံးဦးမှာ ဟန်လိ၏သရုပ်သကန်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆက်လက်မဆွေးနွေးကြတော့ဘဲ ရွှေရောင်လှံတိုများကို မည်သို့ခွဲဝေကြမည်နည်းဟူသော အချက်ကိုသာ အာရုံစိုက် ဆွေးနွေးကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်လိမှာမူ ကီလိုမီတာငါးဆယ်ကျော် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းအတွင်းမှ အသက်ဘေးမှ လက်မတင်လေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး ဒုန်းယွီနိုင်ငံအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ် သူ၏ စိတ်အာရုံအတွင်းမှ ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ “ကောင်လေး... အခု မင်း ဘယ်ကို သွားဖို့ ကြံနေလဲ။ မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို ပြန်မှာလား။ ငါလိုအပ်တဲ့ ရုပ်သေးပစ္စည်းအချို့ ခုထိ မစုံသေးဘူး။ အဲ့ဒါတွေကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တယ်”

ဟန်လိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မတတ်သာသည့်လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “ကျုပ်လည်း သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဒီကမ္ဘာမှာ မြင်ရခဲတဲ့ ထိပ်တန်းအမယ်ပစ္စည်းတွေချည်းပဲလေ။ ဒီကောင်းကင်တောင်ပိုင်းလောကမှာ အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေ အားလုံး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ဘူး။ ဒါတွေကို စုံအောင် ရှာဖို့ဆိုတာ အချိန်အများကြီး လိုလိမ့်မယ်”

ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ဆိုလိုက်သည်။ “ငါက နောက်ထပ် အနှစ် ရှစ်ဆယ်လောက်အထိ စောင့်နိုင်ဦးမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ တကယ်လို့ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းလောကမှာ မရှိဘူးဆိုရင်လည်း ကျင်းအင်ပါယာဆီ သွားပြီး ရှာဖွေရမှာပေါ့။ အဲ့ဒီနေရာမှာတော့ မင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလောက်အောင် ရှိနေသရွေ့ ဘယ်လို ရှားပါးပစ္စည်းကိုမဆို ရနိုင်တာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ဖို့အတွက် မင်း မကူညီဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတွေကို မင်းကို ဘယ်တော့မှ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို... သတိရပါ”

“စိတ်အေးအေးထားပါ...” ဟန်လိက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်၏။ “ကျုပ်လည်း ကျင်းအင်ပါယာဆီ သွားဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ။ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်လည်း ကျုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါတွေ များပြားနေတယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ ကျုပ်သာ 'သွေးမိစ္ဆာဓား' ကို နောက်ထပ် သုံးလေးကြိမ် ထပ်သုံးမိရင် ကျုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သလို စဦးစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် အတားအဆီးကိုလည်း ဖောက်ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ”

“မင်း သိနေရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ...”

ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။ “မင်းက ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အရွယ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတွေ ဒီလောက်အထိ များပြားနေတာကို ငါ တကယ်ပဲ အံ့ဩမိတယ်။ အတိတ်တုန်းက ငါဟာလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းဒီ အရှိန်အဝါရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်တောင် မရှိခဲ့ဘူး။ တကယ့်ကို ထူးဆန်းပါပေတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ပြောင်းလဲပြီး ဒီနတ်ဆိုးအရှိန်အဝါတွေကို သန့်စင်ပစ်မယ်ဆိုရင်တော့ နတ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်ဘုံအစား ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနယ်မြေဆီ ရောက်ရှိသွားနိုင်တာကိုတော့... သတိပြုရလိမ့်မယ်”