အခန်း ၈၆၁

အခန်း ၈၆၁ - မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

“ကျုပ်ကတော့ ဟိုရှေးဟောင်းမိစ္ဆာလို သတ္တဝါဆန်းကြီး ဖြစ်သွားတဲ့အထိတော့ ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်မဝင်စားပါဘူး” ဟန်လိက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ခဏတာ မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်က ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် စကားဆိုလာသည်။ “သူငယ်လေးဟန်... မင်းက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေ အားလုံးဟာ ရုပ်ဆိုးဆိုးဝါးဝါး သဏ္ဌာန်တွေချည်းပဲ ရှိကြတယ်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား”

“ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ကျုပ်သာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရင် အဲ့ဒီလိုမျိုး တစ်ပါးကမ္ဘာက သတ္တဝါဆန်းကြီး သဏ္ဌာန်မျိုး ဖြစ်မလာဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ ကျုပ်ရဲ့ လူသားရုပ်သွင်ကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမှာလား”

“မင်း အထင်လွဲနေတာပဲ။ ငါဖတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနယ်မြေ ဆီကို တက်လှမ်းသွားကြတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဟာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရောက်ရှိသွားကြပေမဲ့လည်း သူတို့ရဲ့ လူသားရုပ်သွင်ကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြတယ်။ ဒါပေါ့... မင်းက မိစ္ဆာအတတ်ပညာတစ်ခုခုကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တမင်သက်သက် ပြောင်းလဲပစ်မယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ အတိတ်တုန်းက ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေအကြား ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲကြီးရဲ့ အဆုံးသတ်ကာလမှာ ထိပ်တန်းရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ သွေးဆောင်ဖျားယောင်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတွေနဲ့ လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူတွေကပါ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ အင်အားစုထဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြတာကြောင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲက ပိုပြီးတော့တောင် ပြင်းထန်ခဲ့ရသေးတယ်။ မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြတဲ့ အဲ့ဒီလူသားတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ရုပ်သွင်နဲ့ ဉာဏ်ပညာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြတယ်လို့ ဆိုပေမဲ့ ထိပ်တန်းရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားခဲ့ကြတာကြောင့် သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေဦးမလဲဆိုတာတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ကြဘူး။ ဒါကပဲ လူသားတစ်ယောက်ဟာ မိစ္ဆာအတတ်ပညာတွေကို အထွက်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံပြီးရင် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနယ်မြေဆီကို တက်လှမ်းသွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ”

“ထူးဆန်းပြီး ဆိုးဆိုးဝါးဝါး သဏ္ဌာန်တွေ ရှိကြတဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနယ်မြေရဲ့ အထွတ်အမြတ် အဆင့်အတန်းမှာ ရှိကြပြီး 'နတ်မိစ္ဆာဘိုးဘေး' လို့ ကျော်ကြားတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်က အင်မတန် နည်းပါးလှပေမဲ့ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ စွမ်းပကားကတော့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှတယ်။ မိစ္ဆာအတတ်ပညာတွေကို ကျင့်ကြံကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူအချို့ဆိုရင် အဲ့နတ်မိစ္ဆာဘိုးဘေးရဲ့ အမည်နာမတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုပြီး သူတို့ရဲ့ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတွေကို ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် စုပ်ယူကြရတယ်။ နောက်ထပ် အမျိုးအစားတစ်ခုကတော့ မိစ္ဆာအတတ်ပညာတွေကို ကျင့်ကြံပြီး ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနယ်မြေဆီ တက်လှမ်းသွားကြတဲ့ ကျုပ် တို့သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ သားရဲမျိုးနွယ်စုတွေပဲ။ သားရဲတွေက မူလကတည်းက လူသားတွေ မဟုတ်ကြတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ မိစ္ဆာရုပ်သွင်တွေဟာ အင်မတန် ရက်စက်ပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ဖြစ်နေကြတာ မဆန်းပါဘူး”

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဟန်လိက မေးလိုက်၏။ “သားရဲမျိုးနွယ်စုတွေ ဟုတ်လား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”

ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်က ပျင်းရိပျင်းတွဲ လေသံဖြင့် ကြားဖြတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။ “သူတို့က မိစ္ဆာအတတ်ပညာတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျင့်ကြံနိုင်တာလဲလို့ မေးမလို့မလား။ ဒါကိုတော့ ငါ့ကို လာမမေးနဲ့... ငါကိုယ်တိုင်လည်း သေသေချာချာ မသိဘူး။ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ အဲ့အကြောင်းကို အနည်းငယ်ပဲ ဖော်ပြထားတာ။ အသေးစိတ်ကို ငါမသိရပေမဲ့ ရှေးဟောင်းခေတ်က သားရဲတွေဟာ လူသားတွေထက် အများကြီး ပိုစောပြီး ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ကြပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ထိပ်တန်းသားရဲမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့ကတော့ ဘာမိစ္ဆာအတတ်ပညာမှ မကျင့်ကြံထားကြသလို သူတို့ဆီကနေလည်း ဘာမိစ္ဆာအရှိန်အဝါမှ ထွက်ပေါ်မနေဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မင်း ကျင်းအင်ပါယာဆီ ရောက်သွားရင် အဖြေကို ရှာတွေ့နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မှတ်တမ်းမှတ်ရာတွေ အစုံလင်ဆုံး ရှိမယ့်နေရာဆိုရင် အဲ့နေရာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ဟန်လိ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူသည် သားရဲမျိုးနွယ်စုများ၏ အမွေအနှစ် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သော 'အထွတ်အမြတ်မူလကျောက်ပြား' ကို သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူရန် တွေးတောမိလိုက်သည်။ ၎င်းကျောက်ပြားပေါ်တွင် လက်ခြောက်ဖက် ဦးချိုတစ်ချောင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မိစ္ဆာရုပ်တု ကျင့်စဉ်အကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းနှစ်လုံး လက်လေးဖက်ရှိသော ရုပ်သွင်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူလှပေသည်။ 'သူတို့ကြားမှာ ကျုပ်တို့မသိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုခုများ ရှိနေမလား...'

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟန်လိသည် မဆိုင်းမတွဘဲ အားပါးတရ ရယ်မောပစ်မိလိုက်တော့၏။ သားရဲမျိုးနွယ်စုများနှင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများအကြား မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ချက် သို့မဟုတ် ပတ်သက်မှုများ ရှိနေပါစေဦးတော့... ထိုအကြောင်းများကို လိုက်လံစုံစမ်းနေရန် သူ့တွင် အချိန်ပိုမရှိချေ။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို စိတ်ဝင်စားသူများထံ၌သာ ပစ်ထားလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

အထွတ်အမြတ်မူလကျောက်ပြားမှာမူ အတိတ်တုန်းကတည်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းက နဂိုအတိုင်း ရှိနေဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် သားရဲကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံရန် သူ့တွင် အစီအစဉ် မရှိချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ 'မိုးပြာရောင်အနှစ်သာရ ဓားပညာရပ်' ကို အဆုံးသတ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရန် အချိန်မည်မျှ ပိုမိုပေးဆပ်ရဦးမည်ကိုပင် သူ မသိသေးချေ။ ဒါ့အပြင် ဤအတတ်ပညာများမှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများရော သားရဲမျိုးနွယ်စုများနှင့်ပါ ဆက်စပ်နေသဖြင့် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျင့်ကြံရန် လုံးဝ မသင့်တော်လှချေ။

ဟန်လိသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို စိတ်ထဲမှ ဘေးဖယ်ထားကာ လက်ရှိ ပြောဆိုနေသော ကိစ္စဘက်သို့ အာရုံပြန်လှည့်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုလိုက်၏။ “ခင်ဗျားရဲ့ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ် ကိစ္စအတွက်ကတော့ စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျုပ် ကျင်းအင်ပါယာဆီ သွားသွား၊ မသွားသွား ခင်ဗျားလိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ ကူညီပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်တုန်းက 'သတ္တမီးလျှံယပ်တောင်' ရဲ့ သန့်စင်မှုက ပြီးစီးလုနီးနီး ဖြစ်နေပြီလို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ် မလား။ အခုဆိုရင်တော့ လုံးဝ ပြီးဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်ရမယ်။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒါကို ကျုပ်ကို ပေးအပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ကျုပ်မှာ ဓားပျံနှစ်စင်း လိုအပ်နေတာကြောင့် ဓားအစီအရင်ကို မခင်းကျင်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရတယ်။ ကျုပ်အတွက် အခုလောလောဆယ် အစွမ်းထက်တဲ့ ရတနာတစ်ခု အရေးတကြီး လိုအပ်နေလို့ပါ”

ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းအတွင်း ပိတ်မိနေခဲ့ကြသော နှစ်များအတွင်း ဟန်လိနှင့် ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သေသေချာချာ နားလည်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပိုမိုနက်နဲပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးလာခဲ့ကြရာ မိတ်ဆွေတစ်ဝက်၊ ဆရာတပည့်တစ်ဝက် အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်ကလည်း ပွင့်လင်းစွာပင် ပြန်လည် စကားဆိုလာသည်။ “ကျုပ်က မရှိတော့တဲ့ အမယ်ပစ္စည်းတွေနေရာမှာ တခြားပစ္စည်းတွေကို အစားထိုးပြီး 'သတ္တမီးလျှံယပ်တောင်' ကို ပြန်ပြင်ပေးထားပေမဲ့လည်း အောင်အောင်မြင်မြင် သန့်စင်နိုင်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ဘယ်လောက်ရှိမလဲဆိုတာတော့ ကျုပ်လည်း မပြောဝံ့ဘူး။ ဒီနည်းလမ်းအတိုင်း သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ အဲ့ယပ်တောင်ကို 'တြိမီးလျှံယပ်တောင်' လို့ ခေါ်တာက ပိုပြီးတော့တောင် သင့်တော်ပါလိမ့်မယ်။ မူလတုန်းကတော့ မီးဓာတ်စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ရှစ်ဆယ့်တစ်မျိုး သုံးပြီး သန့်စင်ရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ ကျုပ်က သုံးဆယ့်တစ်မျိုးပဲ သုံးပြီး ပြင်ဆင်ပေးထားတာ။ ဒါ့ကြောင့် ဒါရဲ့ စွမ်းအားကတော့ မူလထက် ထက်ဝက်ကျော်လောက် လျော့နည်းသွားမှာ သေချာတယ်”

“စွမ်းအား လျော့နည်းသွားတာက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ တကယ်လို့ ထိပ်တန်းစိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေရဲ့ စွမ်းအားက ဒဏ္ဍာရီတွေထဲကအတိုင်း တကယ်ကြီးမားမယ်ဆိုရင် 'တြိမီးလျှံယပ်တောင်' ရဲ့ စွမ်းအားဟာလည်း သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်မယ့်အရာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ကောင်းပြီလေ”

ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်က မထူးခြားနားဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ဦး... ကျုပ် ဒီကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းကို မှတ်တမ်းတင်ပေးထားတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း အဲ့ဒီထဲက ပစ္စည်းတော်တော်များများကတော့ ရှာဖွေဖို့ အင်မတန် ခက်ခဲလိမ့်ဦးမယ်။ ဒီယပ်တောင်ကို သန့်စင်ဖို့အတွက် မင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အများ သုံးစွဲရလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ထင်မိတယ်”

ထို့နောက် ဟန်လိ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဝါးကျည်တောက် ပွင့်ဟသွားပြီး အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပျံထွက်လာခဲ့၏။ ဟန်လိသည် ၎င်းကို လှမ်းဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သွန်းလောင်းကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို အကြမ်းဖျဉ်း ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာမှာ မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရတော့၏။

ထိုအခိုက်တွင် ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်က ပျင်းရိပျင်းတွဲလေသံဖြင့် ဆိုလာပြန်သည်။ “ကျန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုတော့ အချိန်တစ်ခုပေးပြီး ရှာဖွေရင် ရနိုင်သလို အချို့ကိုလည်း မင်းကိုယ်တိုင် သန့်စင်ယူလို့ ရနိုင်ပေမဲ့... အာရုံဦးယန်ငှက်ရဲ့ အမွှေးအတောင်တွေနဲ့ မီးတောက်နဂါးရဲ့ အကြေးခွံတွေကို ရှာဖွေဖို့ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါတွေနေရာမှာ အစားထိုးလို့ရမယ့် တခြားပစ္စည်းမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အတိတ်တုန်းက ငါ ကျင်းအင်ပါယာဆီ သွားခဲ့စဉ်တုန်းကတော့ 'ယန်ထိပ်သီးနန်းတော်' က အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးဟာ အာရုံဦးယန်ငှက် တစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားတာ ကျုပ် မြင်ဖူးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အချိန်အများကြီး ကြာသွားခဲ့ပြီဆိုတော့ အဲ့ငှက် မရှိတော့ဘူးဆိုရင်တောင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းအချို့တော့ ရှိနေနိုင်ပါသေးတယ်။ မင်းအဲ့ဒီကို သွားပြီး ရှာဖွေကြည့်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။ 'မီးတောက်နဂါး' အတွက်ကတော့ မင်းရဲ့ ကံတရားပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါလိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း ကျင်းအင်ပါယာဆီ သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်”

ဟန်လိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အကူအညီမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို မဟာကျင်းအင်ပါယာဆီကိုပဲ အတင်း သွားခိုင်းနေတာပဲနော်”

“ဟားဟား... ကျုပ် မင်းကို ကျင်းအင်ပါယာဆီ သွားခိုင်းတာက မင်းအတွက်လည်း ပါတာပေါ့။ မင်း အဲ့ဒီကို ရောက်သွားတဲ့ အခါကျရင် အဲ့ဒီနေရာကို ဘာကြောင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အထွတ်အမြတ်မြေလို့ ခေါ်ကြလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားပါလိမ့်မယ်။ မဟာကျင်းအင်ပါယာဟာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးရဲ့ ဗဟိုချက်ပဲလေ”

ဟန်လိသည် ဆုံးဖြတ်ချက် ချက်ချင်း ချလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။ “ဒါဆိုရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် ဒုန်းယွီနိုင်ငံကနေ မထွက်ခွာခင် အရင်ဆုံး လုပ်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ကျုပ် နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အစွန်းအဖျားဒေသဆီ သွားပြီး အခြေအနေကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ရလိမ့်မယ်”

“မင်း နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါးဆီကို ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ” ဝိညာဉ်သွေဖယ်ခြင်းအရှင်က အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏。

“စိတ်ပူမနေပါနဲ့... ကျုပ် အထဲကို ဝင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။ ခင်ဗျား မိစ္ဆာအလောင်းကောင်အရှင်ကို မှတ်မိသေးရဲ့လား။ ကျုပ် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းထဲ မဝင်ခင်တုန်းက အဲ့ဒီအလောင်းကောင်ပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်ခုကို သုံးခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူ နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါးထဲမှာ ရှိနေသေးလားဆိုတာကို သွားကြည့်ပြီး ကျုပ်ဆီကို ပြန်ခေါ်လို့ ရ၊ မရ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လို့ပါ”

ဟန်လိသည် စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပျံသန်းနှုန်းကို ရုတ်တရက် တိုးမြှင့်လိုက်ရာ မိုးပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ယံကို ခွင်းလျက် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သူသည် ချန်စီရင်စုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသင်္ချေတောင်တန်း ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်လျက် နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ အရောက်လာခဲ့ပေသည်။

ထိုနေရာတွင် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဟန်လိသည် နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအလောင်းကောင်အရှင်၏ တည်နေရာကို စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သေသေချာချာ အာရုံခံမိလိုက်တော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအလောင်းကောင်မှာ တစ်နေရာရာတွင် ပိတ်မိနေဟန် ရရှိပြီး ဟန်လိ မည်သို့ပင် မန္တာန်ချိပ်ဟန်များကို အသုံးပြု၍ ဆင့်ခေါ်စေကာမူ ချောက်ကမ်းပါးအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ရ၏။

ဟန်လိသည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဘာမျှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူ၏ ရုပ်သေးအလောင်းကောင်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး ပြန်လည်ပွင့်မည့် အချိန်အထိသာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းရတော့မည့်ပုံပင်။

နှစ်လခန့် အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ဟန်လိသည် အိပ်မက်တိမ်တိုက်တောင်တန်း၏ အနီးဝန်းကျင်၌ ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ သူသည် ဂိုဏ်း၏နယ်စပ်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့စဉ်မှာပင် ကင်းလှည့်နေကြသော မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်အချို့နှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့ရ၏။ ထိုတပည့်များသည် ဟန်လိကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြပြီး လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုကြရုံတင်မကဘဲ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးထံသို့ပါ အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်ကြတော့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်အားလုံးမှာ အပြင်သို့ ထွက်လာကြပြီး ဟန်လိကို ဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးအဖြစ် တရိုတသေ အရိုအသေပြု ကြိုဆိုကြ၏။ ဤမျှ ခမ်းနားလှသော ကြိုဆိုပွဲ၏ ရှေ့ဆုံးတွင်မူ လုလောနှင့် စီနီယာအစ်ကိုချန်းတို့က ပြုံးလျက် ရပ်နေကြသည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးမှာ ဟန်လိကို ဘေးကင်းကင်းဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ရင်ထဲ၌ များစွာ ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် စကားအပိုများ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဟန်လိကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး ကျန်ရှိသော တပည့်များကိုမူ လူစုခွဲခိုင်းလိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် ထိုသုံးဦးမှာ မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ နေရာယူလိုက်ကြပြီးနောက် စီနီယာအစ်ကိုချန်းက စိတ်လှုပ်ရှားသော မျက်နှာဖြင့် ဆိုလာတော့သည်။ “ညီလေးဟန်... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် ဘာအန္တရာယ်မှ ကြုံရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ အစကတည်းက ယုံကြည်ပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘေးကင်းကင်းနဲ့ လွတ်မြောက်လာခဲ့တာကို ဂိုဏ်းဆီ ဘာလို့ စောစောစီးစီး ပြန်မလာခဲ့ရတာလဲ။ ငါတို့ကို တကယ့်ကို စိုးရိမ်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ”

လုလောကလည်း စိတ်ရင်းဖြင့် ပြုံးလျက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဆိုလိုက်၏။ “ဟုတ်ပါတယ်... ညီလေးဟန်သာ စောစော ပြန်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”

“စီနီယာအစ်ကိုတို့ အထင်လွဲနေပါပြီ။ ကျုပ်ဟာ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းတစ်ခုထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာကြောင့် မကြာသေးခင်ကမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ။ လွတ်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဂိုဏ်းဆီကို ကျုပ် အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့တာပါ” ဟန်လိက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို မသိမသာ စေ့လိုက်ပြီး အကူအညီမဲ့သော အမူအရာကို ဖော်ပြလိုက်၏။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်.. ညီလေးဟန် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်တာတင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ။ ဒါနဲ့ အခုမှ ပြန်စဉ်းစားမိတယ်... ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကို ငါတစ်ခါမှ သေသေချာချာ ကျေးဇူးမတင်ရသေးဘူးပဲ။ အဲ့ဒီတုန်းကသာ ညီလေးဟန် မကူညီခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါဟာ ကျိန်းသေပေါက် သေဆုံးသွားခဲ့ရမှာပါ”

စီနီယာအစ်ကိုချန်းက သူ၏ ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်ပြီး ဟန်လိကို လေးနက်စွာ ဂါဝရပြုလိုက်တော့သည်။

“ဒါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးပါပဲ”

ဟန်လိက ပြုံးလျက် စိတ်ရင်းဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

“ကျုပ် မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို စတင် ဝင်ရောက်လာခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက စီနီယာအစ်ကိုချန်းက ကျုပ်အပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံပေးခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ စီနီယာအစ်ကို ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံနေရတာကို မြင်တဲ့အတွက် ကျုပ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မကယ်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ”

“မင်းအတွက်တော့ အသေးအဖွဲဆိုပေမဲ့ ငါ့အတွက်ကတော့ အသက်သခင် ကျေးဇူးပါပဲ။ ဪ... ဒါနဲ့ ညီလေးဟန်အနေနဲ့ မိန်းကလေးနန်းကုန်း ကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်နေဦးမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ စိတ်အေးအေးထားပါဦး... သူမကတော့ အခုထိ ရေခဲတုံးထဲမှာ ဘာဘေးအန္တရာယ်မှမရှိဘဲ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း ရှိနေဆဲပါပဲ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဟန်လိသည် သူ၏ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး များစွာ စိတ်အေးသွားရသည်။ ထိုအချိန်တွင် လုလောက ဟန်လိကို သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာတော့၏။

“ညီလေးဟန်... မင်းက စဦးစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဟုတ်လား။ ဒါ ဘယ်အချိန်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ။ တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာပါပဲ။ မင်း နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါးထဲမှာ မဟာအခွင့်အရေးတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့လား”