အခန်း ၂၈၅

အခန်း (၂၈၅)

ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း

စစ်အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယွဲ့ကျိုးစီရင်စု၏ မြို့စောင့်တပ်စခန်းကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အရေးပေါ် စတင်လှုပ်ရှားလာခဲ့တော့သည်။

အပန်းဖြေခွင့် သို့မဟုတ် မိသားစုထံ ပြန်လည်အလည်ပတ်ခွင့် ရရှိထားသော စစ်သည်များနှင့် အရာရှိ အားလုံးကို စစ်စခန်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်သို့ ချီတက်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်စေခဲ့သည်။

လက်နက်တိုက်ကြီးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ဆီသုတ်၍ စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းထားသော သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို ထုတ်ပေးကြရာ အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည့် ဓား၊ လှံ၊ ကွေးကောက်သော လှံရှည်များမှာ သေတ္တာအလိုက် လက်နက်တိုက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထက်မြက်လှသော မြားကျည်တောက်များနှင့် အပိုလေးကြိုးများကို ကျွမ်းကျင်သော မြားသမားများ၏ လက်ထဲသို့ အရောက်ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲသုံး ယန္တရားကြီးများ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို လှည်းပြားများပေါ်သို့ တင်ဆောင်ကာ လား၊ နွား တိရစ္ဆာန်များဖြင့် ဆွဲရန် ပြင်ဆင်ကြပြီး၊ တစ်ပါတည်း လိုက်ပါမည့် လက်သမား ဆရာကြီးများသည်လည်း သူတို့၏ ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ကိုင်ဆောင်လျက် အမိန့်ကို အနီးကပ် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူတို့သည် မြို့သိမ်းမျှော်စင်များ၊ တံခါးဖျက်သစ်တုံးများနှင့် လှေကားများကို အလွန်မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် တပ်ဆင်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်သုံး မြင်းစောင်းများရှိ အကောင်းဆုံး မြင်းများကိုလည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် အာဟာရပြည့်ဝသော အစာနုများကို စတင်ကျွေးမွေးတော့သည်။ အရန်တပ်ဖွဲ့ဝင် စစ်သည်များသည် ဆန်စပါးနှင့် မြင်းစာအိတ်များကို ရိက္ခာလှည်းများပေါ်သို့ တင်ဆောင်ကြရာ လှည်းဘီးများမှာ မြေပြင်ထက်တွင် နက်ရှိုင်းသော ရာထူးကြောင်းများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရိက္ခာအပြည့် တင်ဆောင်ထားသော ရိက္ခာလှည်းများက စစ်သည်များအား ကြီးမားသော လုံခြုံမှုအတိကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားစိုက်ထုတ်မှု လိုအပ်သဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ပြည့်ဝနေခြင်းကသာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

စစ်သေနာပတိ စင်မြင့်ထက်တွင် ကျန့်နန်မင်းသား ဝမ်ကျင်းသည် စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့် ကျင်းပြည်နယ်ရှိ ပုန်ကန်သူများ၏ စော်ကားမှုများကို ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်ရှုတ်ချလိုက်သည်။ စင်မြင့်အောက်ရှိ အရာရှိများနှင့် စစ်သည်တော်များမှာ စိတ်ဓာတ်များ အထူးတက်ကြွနေကြပြီး၊ သူတို့၏ စူးရှသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

စနစ်မှ ခေါ်ယူထားသော စစ်သည်များကို အထူးပြောနေရန်ပင် မလိုပါ၊ ဒေသခံစစ်သည်များသည်လည်း စစ်ပွဲကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားတော့မည့်အပေါ် ဝမ်းမြောက်ခြင်း အရိပ်အယောင်ပင် ပြသနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် အောက်ခြေအရာရှိအချို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့အပေါ် အမြဲတစေ ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်၊ သူတို့၏ စစ်လစာများမှာ တစ်ခါမျှ နောက်ကျခြင်းမရှိသလို၊ နေ့စဉ် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ချိန်များတွင်လည်း အာဟာရပြည့်ဝစွာ ကျွေးမွေးကာ စစ်လက်နက် ပစ္စည်းကိရိယာများကိုလည်း လုံလောက်စွာ ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။

လူအများစုမှာ စာပေဗဟုသုတ မရှိကြသော်လည်း "မင်း စားသောက်ပြီးလျှင် ပြန်လည်အမှုထမ်းရမည်" ဟူသော ရိုးရှင်းသည့် သစ္စာတရားကိုမူ နားလည်ကြသည်။ ဝမ်ကျင်း ပေးအပ်သော ငွေကြေးများက သူတို့ကို ဝဝလင်လင် စားသောက်စေနိုင်ပြီး မိသားစုများကိုပါ ထောက်ပံ့စေနိုင်ခဲ့ရာ ဤကဲ့သို့သော ကျေးဇူးတရားများအောက်တွင် သူတို့သည် ဝမ်ကျင်းအတွက် အသက်ကိုပဓာနမထားဘဲ စစ်မြေပြင်သို့ သက်စွန့်ဆံဖျား သွားရောက်ရန် ဝန်မလေးကြချေ။

ထို့ပြင် စစ်မြေပြင်တွင် ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းများ ရှိနိုင်သော်လည်း စွန့်စားမှုနှင့် အခွင့်အရေးက အမြဲတမ်း ဒွန်တွဲနေသည်မဟုတ်ပါလား။

လူအများစုမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော နောက်ခံမှ ဆင်းသက်လာကြသူများ ဖြစ်ကြရာ မိမိနှင့် မိမိ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ စစ်မြေပြင်၌သာ ရှိပေသည်။

သူတို့သာ စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ်နှင့် အောင်မြင်မှုများကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ အနာဂတ်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးပွားတိုးတက်ပေလိမ့်မည်။

ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲများတွင် ဝမ်ကျင်းသည် အပြစ်ရှိက ထိုက်တန်စွာ အပြစ်ပေး၍ အကျိုးပြုက ထိုက်တန်စွာ ဆုလာဘ်ချီးမြှင့်ကြောင်းကို တစ်တပ်လုံး သိရှိအောင် လက်တွေ့သက်သေပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော အပြစ်အတွက် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးပြီး ကြီးမားသော ကောင်းမှုအတွက် အဆမတန် ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ထက်မြက်လှသော စစ်သည်တော် အများအပြားသည် သူတို့၏ ဓား၊ လှံများဖြင့် ငွေကြေး၊ အိမ်ဂေဟာ၊ အရာရှိရာထူးနှင့် မြေကွက်များကို ရရှိခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ ဤအရာများသည် သူတို့ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ လက်တွေ့ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များ ဖြစ်သဖြင့် အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုအားကျစိတ်များကို ပြင်းထန်စွာ နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။

အကယ်၍ စစ်မြေပြင်တွင် ကံဆိုးစွာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် နာရေးထောက်ပံ့ကြေးကို အပြည့်အဝ ပေးအပ်သဖြင့် ကျန်ရစ်သူ မိသားစုများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ လုံးဝမရှိချေ။

စစ်သေနာပတိ တဲအတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် မိမိ၏ ဓားအသာအယာ ကစားရင်း ရှေ့မှောက်ရှိ စစ်သူကြီး သုံးဦးဖြစ်သော ကျန်းလျောင်၊ ယွဲ့ကျင်းနှင့် ချန်ကန်းတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးအတွက် ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းလျောင်နှင့် ချန်ကန်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် စီစဉ်ထားပြီး ယွဲ့ကျင်းကိုမူ ယွဲ့ပြည်နယ်ကို စောင့်ကြပ်ရန် ချန်ထားခဲ့ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ကျင်းပြည်နယ်ရှိ မုန့်ကျောက်ကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် တစ်တပ်လုံးကို စေလွှတ်ရန် မလိုအပ်ပေ၊ ကျန်းလျောင်နှင့် ချန်ကန်းတို့၏ ပူးပေါင်းတပ်မဟာများဖြင့်တင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ကျင်း ကွပ်ကဲသော စနစ် တပ်မဟာများ လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုချေ။ စစ်သည်တော် နှစ်သိန်းခန့် ရှိလျှင် မုန့်ကျောက်ကို ချေမှုန်းရန်နှင့် ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ငြိမ်ဝပ်ပိပြားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

အကယ်၍ ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဩဇာကြီးမားသော မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများသာ မရှိခဲ့လျှင် မုန့်ကျောက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် တပ်မဟာတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လုံလောက်ပေသည်။ တရားဝင် စစ်တပ်နှင့် သာမန် သူပုန်တပ်ဖွဲ့များအကြားရှိ အင်အားကွာခြားချက်က အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ကျင်းပြည်နယ် ဘုရင်ခံ လုရိ၏ လက်အောက်ရှိ သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သာရှိသော စစ်တပ်ပင်လျှင် အတွင်းသစ္စာဖောက်သာ မရှိခဲ့ပါက မုန့်ကျောက်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး ဤမျှအထိ ပြင်းထန်စွာ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ၊ ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ရှိ အထူးလက်ရွေးစင် စစ်သည်များနှင့် အစွမ်းထက်လှသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများကိုမူ ဆိုရန်ပင် လိုမည်မဟုတ်ချေ။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အပိုင်းတွင် စနစ်စစ်သည်များကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် ဝမ်ကျင်း လက်အောက်ရှိ ဒေသခံစစ်သည်များသည် လောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရပ်တည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထူးကဲလှသော စစ်လက်နက် ပစ္စည်းများ၊ ကြွယ်ဝလှသော ရိက္ခာထောက်ပံ့မှုများနှင့် ပြင်းထန်လှသော သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ၏ စမ်းသပ်မှုများအောက်တွင် ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဝါရင့်စစ်သည်ဟောင်းများမှာ အားလုံး ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသည်။

"စစ်သူကြီး... စစ်တပ်ကြီးက မနက်ဖြန် မနက်မှာ ချက်ချင်း ချီတက်မယ်။"

"ဒီတိုက်ပွဲက လှလှပပ တိုက်ရမယ်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ရမယ်။ ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အောက်ငုံ့သွားစေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

"ယွဲ့ကျင်း... မင်းကတော့ ဒီမှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါ။ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို မင်းကို လွှဲအပ်ခဲ့မယ်။"

စစ်သူကြီး ယွဲ့ကျင်းသည် အမိန့်ကို နာခံလျက် အလေးပြုလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်သို့ မချီတက်ရဘဲ နောက်တန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် သဘာဝအတိုင်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။

စစ်သူကြီးတစ်ဦးအတွက် စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ပြီး စစ်မှုထမ်းကောင်း အောင်မြင်မှုများကို ဆွတ်ခူးခြင်းကသာ မိမိ၏ တန်ဖိုးကို ဖော်ဆောင်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်ကို စောင့်ကြပ်ခြင်းကလည်း အလွန်အရေးကြီးသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ ယွဲ့ပြည်နယ်အတွင်း မည်သည့်ဆူပူအုံကြွမှုမျှ ဖြစ်ပွားလာနိုင်ခြေ မရှိချေ။

ယွဲ့ကျင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေမှုကို သတိပြုမိသဖြင့် ဝမ်ကျင်းက လှမ်း၍ သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကန်းကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလူငယ်လေးက စစ်သူကြီးဆီမှာ ပညာသင်လာခဲ့တာ ကြာပြီ။ ဒီနေ့တော့ သူ့မှာ တစ်တပ်လုံးကို ဦးဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိဆိုတာကို ငါ ထုတ်သုံးပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်။"

ချန်ကန်းသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာခဲ့ကာ သံချပ်ကာဝတ်စုံကြီး ဝတ်ဆင်ထားလျက်နှင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်၍ ဝတ်ပြုလိုက်ရာ သံချပ်ကာများ မြေပြင်နှင့် ထိခိုက်သံမှာ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းသားရဲ့ မြှောက်စားမှုကို... ကျေးဇူး... ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်။"

ဤကဲ့သို့ ဒူးထောက်နေစဉ်အတွင်း ချန်ကန်း၏ ရင်ထဲ၌ မည်သည့် ဟန်ဆောင်မှုမျှမရှိဘဲ လှိုက်လှဲလှစွာသော ကျေးဇူးသိတတ်စိတ်များသာ လျှံတက်နေခဲ့တော့သည်။

ဝမ်ကျင်းက သူ့ကို မြှောက်စားပြီး ပျိုးထောင်ပေးရခြင်းမှာ သူ၏ အလားအလာနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိရှိသည်။ စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်ကလည်း သူ၏ စစ်ရေးပါရမီမှာ ထူးချွန်ထက်မြက်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဤကျယ်ပြောလှသော လောကကြီးတွင် ပါရမီရှင်များစွာ ရှိသော်လည်း ဝမ်ကျင်းကဲ့သို့သော မြင့်မြတ်သည့် သခင်ကြီးတစ်ဦး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိရန်မှာ ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွှေးအတောင် သို့မဟုတ် ကံ့ကော်တစ်ပင်၏ အဖူးအငုံကဲ့သို့ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။

ဤအရာကို တွေးမိတိုင်း သူသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရပြီး ကျေးဇူးတင်မိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤကဲ့သို့သော ကံကောင်းခြင်းမျိုးကို ရရှိရန် မလွယ်ကူသဖြင့် မိမိအနေဖြင့် ပိုမိုတန်ဖိုးထား၍ ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ဝမ်ကျင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ပျိုးထောင်ပေးမှုများကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ရမည်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပိုမို၍ လုံ့လစိုက်ထုတ်ကာ ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် စစ်တပ်တစ်ခုကို ကွပ်ကဲရသော စစ်သူကြီးအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခံရသော်လည်း မဆင်မခြင် ပေါ့ဆခြင်းမရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကို အစဉ်မပြတ် တိုးတက်အောင် ကြိုးပမ်းနေခဲ့ကာ အနာဂတ်တွင် ဝမ်ကျင်း၏ ကျေးဇူးတရားကို ဆပ်နိုင်မည့် အောင်မြင်မှုများ ရရှိရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ယခုအခါ စစ်ပွဲက လက်တစ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် မိမိထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော ယွဲ့ကျင်းကို မသုံးဘဲ မိမိအား မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရန် အခွင့်အရေး ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤကြီးမားလှသော ကျေးဇူးတရားက သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့ရသည်။

ရှေးလူတို့ ဆိုရိုးစကားရှိသည် မဟုတ်ပါလော၊ "ပညာရှိသည် မိမိကို သိသော သခင်အတွက် အသက်ကို စတေးဝံ့ပြီး၊ မိန်းမလှသည် မိမိကို မြတ်နိုးသောသူအတွက် တန်ဆာဆင်တတ်သည်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခုအခါ ဝမ်ကျင်းအတွက် သူ၏ နောက်ဆုံး သွေးတစ်စက်အထိ လောင်းချရန် အသင့်ရှိနေပြီဟု ဆိုလျှင် အပိုမဟုတ်ပေ။

ဝမ်ကျင်းက လက်လှမ်း၍ သူ၏ ခေါင်းဆောင်းကို ခေါက်လိုက်သည်။

"မိန်းမတွေလို ငိုယိုမနေနဲ့စမ်း။ စစ်ပွဲကိုပဲ သေချာ တိုက်ခိုက်ချေ။"

ချန်ကန်းက ပြတ်သားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

ယွဲ့ပြည်နယ် စစ်တပ်ကြီး၏ စုစည်းလှုပ်ရှားမှုကြီးက လောကီနယ်ပယ်အတွင်းရှိ သူရဲကောင်း အမြောက်အမြား၏ မျက်ဝန်းများကို ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ယခုအခါ တစ်လောကလုံးရှိ အင်အားစုများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ပုန်ကန်သူများကို နှိမ်နင်းရန် ကျင်းပြည်နယ်သို့ စစ်ချီတော့မည်ဟူသော သတင်းက ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အထူးသဖြင့် ပုန်ကန်သူ ခေါင်းဆောင် မုန့်ကျောက် ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲ။

အကြောင်းမူကား သူကိုယ်တိုင်က ပုန်ကန်သူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကျင်းပြည်နယ် ဘုရင်ခံ လုရိ လာရောက်တိုက်ခိုက်စဉ်က သူသည် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ ကျင်းပြည်နယ်၏ ပထဝီဝင်အနေအထားကို အသုံးချကာ စစ်ဦးစီးမှုကိုပင် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဝမ်ကျင်း ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ရာ အခြေအနေက အလွန်ဆိုးရွားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းနန်မင်းသား ဝမ်ကျင်း၏ တပ်မတော် သုံးခုစလုံးသည် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အောင်ပွဲခံနိုင်ပြီး မြောက်မြားစွာသော အထူးလက်ရွေးစင် စစ်သည်များနှင့် အစွမ်းထက်လှသော စစ်သူကြီးများ ရှိကြောင်း လောကတွင် မည်သူက မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။ အနောက်ဘက် နယ်စပ်ဒေသ၏ ကျော်ကြားလှသော မဟာကာကွယ်ရေးမှူးကြီး (Grand Protector) ဇုန်းဟိန်းပင်လျှင် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် မုန့်ကျောက်အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် မကြောက်ရွံ့ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဒါက... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

သူသည် ယခုအခါ အမှန်တကယ် နောင်တရနေမိပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကျင်းပြည်နယ် ဘုရင်ခံ လုရိ၏ စစ်တပ်ကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့လျှင် မိမိ၏ အင်အားကို တိုးချဲ့ရန် အချိန်ပိုမို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လုရိကို စိတ်ပျက်အားလျော့သွားအောင် လုပ်မိလိုက်သဖြင့် လုရိက ဤမျှအထိ ပြတ်ပြတ်သားသားနှင့် အာဏာကို စွန့်လွှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

သူ့ထက် ပိုမိုနောင်တရနေကြသူများမှာ ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဩဇာကြီးမားသော မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများ ဖြစ်ကြသည်။ လုရိက ယခုကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုမျိုး ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့လည်း ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍သာ ကြိုတင်သိရှိခဲ့လျှင် သူတို့သည် လုရိအား ဤမျှအထိ ဖိအားပေးခဲ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအဖိုးကြီးက စားပွဲကို မှောက်၍ ကစားပွဲကို ရပ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ကြချေ။

လုရိ၏ ဤကဲ့သို့သော ဖျက်ဆီးပစ်သည့် လုပ်ရပ်က ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ လူတိုင်းကို အမှန်တကယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုများ၏ အကြီးအကဲများသည် တန်ပြန်ဖြေရှင်းမည့် နည်းလမ်းများကို ဆွေးနွေးရန် ညတွင်းချင်း ချက်ချင်း စုဝေးခဲ့ကြတော့သည်။

"ဒီအဖိုးကြီးက... ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ရတာလဲ..."

"ဟုတ်ပဗျာ... သဘောထားကွဲလွဲတာ ရှိရင်လည်း ဆွေးနွေးလို့ ရတာပဲ။ ဘာလို့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အိမ်ထဲကို ဝံပုလွေ ဖိတ်ခေါ်ရတာလဲ..."

"အခုချိန်မှာ ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပြီ။ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ဒီအခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို အရင်စဉ်းစားကြရအောင်..."

"အဲဒီ ကျန်းနန်မင်းသားက လုပ်ရပ်တွေ အလွန်ရက်စက်တယ်လို့ ကျော်ကြားတယ်။ အကယ်၍ သူ့ကို သွားပြီး ရန်စမိရင် ကောင်းကျိုးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."