အခန်း ၂၈၇

အခန်း (၂၈၇)

ခွဲခွာခြင်း

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကြယ်တာရာတို့မှာလည်း ပါးလျလှသည်။ ဆွေးနွေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့်နောက်တွင် ထိုသူတို့မှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာများကို ဆွဲငင်ကာ မိမိတို့၏ နေအိမ်များသို့ ပြန်သွားကြသည်။

သူတို့၏ နောက်ကျောကို ငေးကြည့်ရင်း လျိုကျင်း၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် စူးရှသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မုန့်ကျောက်နှင့် ဆက်သွယ်မှုများ၊ မုန့်ကျောက်အား ထောက်ပံ့ပေးခဲ့မှုများသည် သူ၏ အားနည်းချက်များ ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စတွင် သူ၏ လျိုမိသားစုသာမက အခြားသော မိသားစုကြီး အချို့ပါ ပတ်သက်နေသည်။ သို့သော်လည်း လျိုကျင်းမှာ သတိကြီးသူဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ လျိုမိသားစုအနေဖြင့် တိုက်ရိုက် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဘဲ ကြားခံလူများစွာကို အသုံးပြုကာ လမ်းကြောင်းလွှဲထားခဲ့သည်။

သူ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် ချောင်းမိသားစုမှာမူ ဤမျှလောက် အမြင်ကျယ်မည် မဟုတ်ပေ။

အစကတည်းက လျိုကျင်းသည် ချောင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဝမ်ကျင်းဆိုသည့် ဆာလောင်နေသော ကျားတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တွန်းပို့ပေးကာ ကျန်ရှိသော မိသားစုများ၏ လုံခြုံရေးအတွက် လဲလှယ်ရန် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။

ချောင်းမိသားစုနှင့် အဆင်ပြေနေသော ယွဲ့မိသားစုတို့မှာ ဤအစီအစဉ်ကို မသိရှိကြသေးသော်လည်း လျိုကျင်းမှာမူ အခြားမိသားစုများကို တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်သည် စုစည်းညီညွတ်ရမည့်အချိန် မဟုတ်တော့ဘဲ မိမိအိမ်ရှေ့ရှိ နှင်းကိုသာ ကိုယ်စီရှင်းလင်းကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို အရင်ဆုံး ကယ်တင်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချောင်းမိသားစုမှာ ယခင်ကတည်းက နာမည်ပျက်ရှိပြီး မိသားစုအားလုံး၏ ရွံရှာမှုကို ခံထားရသည်။ သူတို့သည် ကျင်းပြည်နယ်ရှိ အခြားမိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည့် ကျန်းမိသားစုအား အကွက်ချ တိုက်ခိုက်ပြီး မိသားစုစီးပွားရေးကို မြိုချကာ ကျန်ရှိနေသော မိသားစုဝင်များကိုပါ လိုက်လံရှင်းလင်းခဲ့ဖူးသည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် လူအများ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချောင်းမိသားစု၏ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော လောဘ၊ ပြည်သူလူထုကို ဖိနှိပ်ခြင်း၊ အတင်းအဓမ္မ မြေယာသိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများကြောင့် အပြစ်မဲ့ ပြည်သူအများအပြားမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် မျှော်လင့်ချက်ပင် ကင်းမဲ့နေခဲ့ရသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အုပ်ချုပ်သူ လူတန်းစားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကမ္ဘာလောကကို ကြည့်လိုက်လျှင် ချောင်းမိသားစုကဲ့သို့ အခြေခံမူလ ရပ်တည်ချက်မရှိဘဲ ရက်စက်တတ်သူမှာ ရှားပါးလှသည်။

မိသားစုဂုဏ်သတင်းဟူသည် မိသားစုတစ်ခု၏ အင်အားပင် ဖြစ်သည့်အတွက် လူအများစုမှာ မိမိတို့၏ ပုံရိပ်ကို ဂရုစိုက်ကြသည်။ အကျိုးအမြတ်ကို လိုချင်လျှင်ပင် ပြင်ပလောကတွင် အနည်းငယ်မျှ လျော်ကန်စေရန် အသွင်ဖန်တီးကြသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ တွန်းလှည်းများ လျိုကျင်း၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ သူသည် အိမ်တော်ထဲသို့ ပြန်လှည့်ဝင်သွားသည်။

"ပိုအာကို ငါ့ဆီလာခိုင်းလိုက်။"

နောက်မှ လိုက်ပါလာသော အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သည့် အစေခံမှာ ချက်ချင်းပင် လိုက်လံခေါ်ယူသည်။

မကြာမီပင် လျိုကျင်း၏ ဒုတိယသားဖြစ်သူ လျိုပို ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း အလျင်စလို ပြေးလွှားလာရသဖြင့် တွန့်ကြေနေသည်။ လျိုကျင်းက သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ တွန့်နေသော အင်္ကျီလက်ကို အသာအယာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးရင်း ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်း ပတ်သက်နေတဲ့ ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းတွေကို မထားတော့နဲ့တော့။ မင်းရဲ့ အကြောင်းကို သိတဲ့သူ အားလုံးကို စုစည်းပြီး နှုတ်ပိတ်လိုက်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ သိုင်းလောကမိတ်ဆွေတွေထဲက တစ်ယောက်ကိုမှ ချန်မထားရဘူး။"

လျိုပို၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တင်းမာသွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း မခံချင်စိတ်တို့ ပေါ်လွင်နေသည်။ ထိုသူတို့မှာ သူကိုယ်တိုင် ကြိုးပမ်းမွေးထုတ်ထားသော ယုံကြည်ရသည့် လူယုံတော်များ ဖြစ်သည့်အတွက် ဤမျှ အပင်ပန်းခံ၍ ပျိုးထောင်ထားသူများကို ယခု ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်ကို သူ မနှစ်မြို့ပေ။

"အဖေ... သူတို့က သားအတွက် အသုံးဝင်သေးတယ်၊ ပြီးတော့ တချို့ကိစ္စတွေ လုပ်တဲ့သူတွေကိုလည်း သန့်ရှင်းအောင် ရှင်းပြီးပြီ။ ဒီလောက်ထိ လုပ်ဖို့ လိုလို့လား..."

လျိုကျင်းက သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် လျိုပို၏ နဖူးကို ခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်သည်။

"အူကြောင်ကြောင် ကလေးလေး... ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ လက်အောက်မှာ 'ကွန်ရက်' ဆိုတဲ့ အဖွဲ့အစည်း ရှိတယ်၊ သူ့ရဲ့ သတင်းကွန်ရက်က အလွန်ကျယ်ပြန့်တယ်ဆိုတာ ဒီလောကမှာ ဘယ်သူမသိဘဲ ရှိမလဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အဖေ... အားလုံးကို နှုတ်ပိတ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ကို ပိုပြီး သံသယဝင်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟဲဟဲ..."

လျိုကျင်းမှာ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက အရေးမကြီးဘူး။ သဲလွန်စတွေ တွေ့သွားရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ အဲဒီလူတွေကို အကုန်သတ်လိုက်တာကပဲ ငါတို့ လျိုမိသားစုရဲ့ သဘောထားကို ပြသနေတာပဲ။"

"ကျန့်နန်မင်းသားက စုံထောက်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ သူက လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ သက်သေအထောက်အထား လိုအပ်နေလို့လား ဒါကြောင့် သက်သေရှိတာ မရှိတာက အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက ငါတို့က သက်သေတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲ ဆိုတာပဲ။ ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ ဒေါသကို ဘယ်လို ချော့မော့မလဲ ဆိုတာပဲ။"

"သား နားလည်ပါပြီ။"

လျိုကျင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် လျိုပိုမှာ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ မုန့်ကျောက်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းပြီး ဆက်ဆံရေးဖြတ်တောက်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဆက်ဆံရေးကို မဖြတ်တောက်ဘဲ ကျန်ရှိနေသည့်သူမှာ ပြဿနာရှိသူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် လျိုမိသားစုက အခြားသူများအား လက်ညှိုးထိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာ - ချောင်းမိသားစုသို့ လက်ညှိုးထိုးခြင်းမျိုး။

"ပိုအာ... ဒီအချိန်မှာ မိသားစု စီးပွားရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် အနစ်နာခံမှု အချို့တော့ ရှိရလိမ့်မယ်။"

"မင်း အဲဒီလူတွေကို မွေးထုတ်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ပေးခဲ့ရတယ်ဆိုတာ အဖေ သိပါတယ်။ မိသားစုက မင်းကို ပြန်လည် လျော်ကြေးပေးပါလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့ မင်းအစ်ကိုက အခု မြို့တော်မှာ မရှိဘူး။ မင်းပဲ တာဝန်ယူရမှာ ဖြစ်လို့ အဖေရဲ့ စီစဉ်မှုကို နာခံလိုက်..."

လျိုကျင်း၏ သားအကြီးဆုံးဖြစ်သူ လျိုယုမှာ ခရိုင်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီး အလုပ်များသဖြင့် အိမ်တွင် ရှိမနေပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် လျိုပိုသာ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်လေ့ရှိသည်။

လျိုပို တစ်ဖန်ပြန်ထွက်လာသည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေသည်။ သူ၏ နောက်တွင် တင်းကျပ်သောအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လက်နက်ကိုင် စစ်သည်တစ်ရာခန့် လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့မှာ လျိုမိသားစုမှ မွေးထုတ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်သည်။ ဤအဖွဲ့မှာ လျိုမိသားစု၏ ဓားလက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က လျိုပိုတွင် သူတို့ကို စေခိုင်းရန် အခွင့်အာဏာ မရှိသော်လည်း ယခုမူ လျိုကျင်းကိုယ်တိုင်က သူ၏ လူယုံတော်များကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ရှင်းလင်းရန် အခွင့်အာဏာ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လျိုပိုမှာ မိမိ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်လိုက်ရသလိုပင် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်နေသည်။ လူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးရသလို ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်တစ်ခုကိုပါ ဆုံးရှုံးရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဆုံးရှုံးမှုများသည် လျိုမိသားစုအတွက် ကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်အတွက်မူ အလွန်ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ငြင်းဆန်၍ မရပေ။ လျိုမိသားစုက သူ့ကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ထားသဖြင့် အနစ်နာခံရမည့်အချိန်တွင် အနစ်နာခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မလုပ်ဆောင်ပါက မိသားစုနှင့် ကင်းကွာသွားမည်ဖြစ်ပြီး လျိုမိသားစုသာ ပျက်စီးသွားပါက သူ၏ 'ဒုတိယ သခင်လေး' ဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်မှာလည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။

လျိုပိုမှာ ထက်မြက်သူဖြစ်သဖြင့် အနစ်နာခံရမည့်အရာများကို နှလုံးသွင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

လျိုမိသားစု၏ သားအဖနှစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်လျှင် ချောင်းယန်နှင့် ယွဲ့ကျန်းတို့မှာမူ ဆုံးဖြတ်ချက်ပိုင်းတွင် အားနည်းနေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စများတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လေ့ရှိပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရလည်း အလွန်ရင်းနှီးကြသည်။

ထိုစဉ်က ချောင်းယန် ကျန်းမိသားစုကို မြိုချရန် ကြံစည်စဉ်ကပင် ယွဲ့ကျန်းမှာ ထောက်ခံအားပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီးယွဲ့... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မလုပ်ချင်ဘူးဗျာ။ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား"

"အခြေအနေက ငါတို့ထက် ပိုသန်မာနေတယ်။ တခြားနည်းလမ်း ရှိရင် ဘယ်သူက ကိုယ့်အသားကိုယ် ဖြတ်မလဲကွာ"

ပြောရင်းဆိုရင်း ယွဲ့ကျန်း၏ လေသံမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အော်... နောက်တစ်ချက်ရှိသေးတယ်။ မုန့်ကျောက်လို တောသူတောင်သားနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလိုက်ကြရအောင်။ ငါတို့ကိုယ်တိုင် မီးလောင်မသွားခင်ပေါ့။"

ချောင်းယန်မှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းကိုက်သွားသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် လုရိကို ဖြိုခွဲလိုက်ခြင်းက ဝမ်ကျင်းကို ဆွဲခေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မတွေးမိခဲ့ပေ။

မုန့်ကျောက်နှင့် ပတ်သက်နေသည့် အကျိုးစီးပွားများကို သူ အရေးမထားခဲ့မိပါ။ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံကိုပင် တိုက်ခိုက်ရဲသူဖြစ်သဖြင့် နိုင်ငံတော်သစ္စာဖောက်များနှင့် ပူးပေါင်းသည်ဟု သူများပြောခြင်းကို သူ အရေးစိုက်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ယခု ၎င်းကို ရှင်းလင်းရမည်ဆိုလျှင် လူပေါင်းမည်မျှ၊ ငွေပေါင်းမည်မျှ ဆုံးရှုံးရမည်ကို သူ မတွက်ချက်နိုင်။ သစ္စာရှိသော လူယုံများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးရမည်ကို တွေးမိလျှင်ပင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အသည်းအသန် နာကျင်လှသည်။

ချောင်းယန်၏ နာကျင်နေသော မျက်နှာကို မြင်လျှင် ယွဲ့ကျန်းမှာ သူ၏ ကပ်စေးနည်းသော အကျင့်ဟောင်းများ ပြန်ပေါ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးရယ်... ဘယ်အရာက ပိုအရေးကြီးလဲ ဆိုတာ သိသင့်တယ်။ ဆုံးဖြတ်ရမည့်အချိန်တွင် တွန့်ဆုတ်နေလို့ မရဘူး။"

"အမြီးတစ်ခုခု မိသွားရင် ကျန့်နန်မင်းသားက ဒါကို အကြောင်းပြပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်လိမ့်မယ်။"

ယွဲ့ကျန်း၏ အကြံပေးချက်မှာ စိတ်ရင်းအမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ရင်းနှီးလာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ချောင်းမိသားစုက ယွဲ့မိသားစုထက် ကြီးမားပြီး ချောင်းယန်က သူ့ကို များစွာ ကူညီခဲ့ဖူးသဖြင့် ယွဲ့ကျန်းမှာ ထိုကျေးဇူးကို မှတ်သားထားကာ ချောင်းယန် ပြဿနာတက်မည်ကို မလိုလားပေ။

"အေးပါ... နားလည်ပါပြီ။"

နှုတ်ဖြင့်သာ သဘောတူလိုက်သော်လည်း ချောင်းယန်မှာမူ ဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင်သာ တွက်ချက်နေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ညွှန်ကြားချက်များမှာ မရေရာလှဘဲ ပါဝင်ပတ်သက်သူများကိုသာ ခေါ်ခဲ့ရန်သာ ပြောလိုက်သည်။ ချောင်းမိသားစု၏ တာဝန်ခံများမှာလည်း ကိစ္စရပ်မှာ ကြီးမားသည်ဟု မထင်မှတ်ကြသဖြင့် မိမိတို့နှင့် ရင်းနှီးသူများကို လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

လူမိုက်တို့၏ စုစည်းမှုမှာ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေတတ်သည်။ မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများတွင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ ချောင်းယန်၏ အမိန့်သာ ပြတ်သားပြီး သဘောထား ခိုင်မာနေမည်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ အမှားမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ကလည်း တွန့်ဆုတ်နေသဖြင့် ကိစ္စရပ်မှာ အစကတည်းက လွဲချော်သွားကာ တာဝန်ယူရသူများမှာ အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို မှားယွင်းစွာ တွက်ချက်မိသွားတော့သည်။