အခန်း ၂၈၈

အခန်း (၂၈၈)

နဂါးမြွေ

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ရွာကလေးတွင် မုန့်ကျောက်တစ်ဦးတည်း လှေတစ်စင်းကို လှော်ခတ်နေသည်။ ညဉ့်အခါ ရေပြင်ပေါ်မှ တိုးဝင်လာသော အေးစက်စက်လေများကြောင့် သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စိုစွတ်ကာ အေးစိမ့်နေသည်။

သူသည် လက်ထဲရှိ လှော်တက်ဖြင့် ရေပြင်ကို ငြီးငွေ့စွာ တွန်းလှော်လိုက်ရင်း မှောင်မိုက်နေသော ရေကန်ပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အားမလိုအားမရ ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ အနာဂတ်မှာ ညဉ့်အခါ ရေပြင်ထက်ပင် ပို၍ မှောင်မိုက်နေသည်။ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေမျိုး မပေါ်ပေါက်လာပါက သူ၏ ဘဝမှာ မကြာမီ အဆုံးသတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

တပ်သားနှစ်သိန်းကို သူ မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။ သူ၏ ရွာကလေးတွင် အိုးအိမ်မဲ့ ဒုက္ခသည်များကိုပါ ပေါင်းထည့်တွက်ချက်လျှင်ပင် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်မည့် အမျိုးသားနှစ်သိန်း မရှိပေ။

ဓားကိုင်တိုက်ပွဲဝင်နိုင်သည့် တပ်သား တစ်သောင်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အများစုမှာလည်း ဒဏ်ရာရထားကြသည်။ အမှန်ဆိုရသော် လုရိကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် အရှုံးမရှိဟု ဆို၍မရပေ။ ထိုသူတို့မှာ ဝက်ကောင်များ မဟုတ်ဘဲ စစ်မှုထမ်းဟောင်း တပ်သားသုံးသောင်း ဖြစ်သည်။ ပထဝီအနေအထားအရ အသာစီးရပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးမှုများ ရှိမြဲပင် ဖြစ်သည်။

မုန့်ကျောက် မည်သို့ပင် တွေးတောပါစေ အောင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို မမြင်တွေ့ရပေ။ အင်အားချင်းမှာ ကွာခြားလွန်းလှသည်။

လုရိကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းက ဝမ်ကျင့်ကို ဆွဲခေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ကြိုသိခဲ့ပါက အသည်းနှလုံး သုံးဆပိုရှိလျှင်ပင် သူ ဤသို့ လုပ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုမူ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုရရန် မဆိုထားနှင့်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ပင် ခဲယဉ်းလှသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် မစဉ်းစားမိခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤရေရွာကလေးတွင် သူသည် ဒေသခံ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

ထွက်ပြေးသွားပါက အသက်ရှင်ရန် ပို၍ ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူသည် အလိုရှိစာရင်းဝင် ဖြစ်နေသည့်အတွက် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသွား အမဲလိုက်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ညီအစ်ကိုများ၏ အကာအကွယ်မရှိလျှင် သူသည် ရက်အနည်းငယ်ပင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ တွေးတောနေစဉ် ရေလှိုင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ငါးဖမ်းလှေငယ်တစ်စင်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။ အင်္ကျီလက်တို အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်မှာ လှေပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အဘိုးကြီး သုံးနဲ့ တခြားလူတွေ ပြန်ရောက်လာပြီ!"

ထိုလူငယ်မှာ ငါးဖမ်းလှေပေါ်မှ မုန့်ကျောက်၏ လှေငယ်ပေါ်သို့ ခုန်ကူးလာသည်။

"အဲဒီလူတွေက ဆက်လက် ပူးပေါင်းဖို့ ငြင်းဆန်နေကြတယ်!"

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မုန့်ကျောက်မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံး ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာလည်း ပြတ်တောက်သွားပုံရသည်။

သူသည် ဝမ်ကျင်းကို ခုခံရန်အတွက် ကျင့်ပြည်နယ်ရှိ မှူးမတ်မိသားစုများကို ဆက်သွယ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုလူများမှာ ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် ခုခံရန်ပင် မရဲကြတော့ပေ။

"ဒီလူတွေမှာ ကျောရိုးမရှိကြဘူး။ သူတို့ မခုခံရင် တစ်ဖက်လူက လျော့ပေါ့ပေးမယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။ သူတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ စည်းစိမ်ကို သူတစ်ပါးရဲ့ ဓားအောက်မှာ ထားခြင်းက တကယ်ကို အရူးအမူးလုပ်ရပ်တွေပဲ။"

အမျက်ဒေါသကြောင့် သွားများကို ကြိတ်ထားသည့် လူငယ်ကိုကြည့်ကာ မုန့်ကျောက်မှာ သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ဖေး၊ အဲဒီလူတွေက မွေးကတည်းက ချမ်းသာကြွယ်ဝခဲ့ကြတာ။ သူတို့မှာ အကုန်ရှိနေတော့ အရာအားလုံးကို စွန့်စားရဲတဲ့ သတ္တိ မရှိကြတော့ဘူး။"

"သူတို့ အကြောင်းပြချက်ကို နားလည်ပေမဲ့ စွန့်စားဖို့ မရဲကြဘူး။ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာက လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ မိသားစု အမွေအနှစ်တွေ သူတို့လက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားမှာကို ကြောက်နေကြတာ။"

"သူတို့က သာမန်ပြည်သူတွေဆီက နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ကြေးပြားနဲ့ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ အစားအစာတွေကို ညှစ်ထုတ်တုန်းကတော့ လျော့ပေါ့ပေးဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ကြဘူး။ အခု ဝမ်ကျင်းက သူတို့ရဲ့ အသားကိုစားပြီး သွေးကိုသောက်တဲ့အခါ သူက လျော့ပေါ့ပေးပါ့မလား။"

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို မအားကိုးနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ထွက်မပြေးကြတာလဲ။ ကျွန်တော်က ကြောက်လို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."

မုန့်ကျောက်၏ ပုခုံးပေါ်မှ လက်မှာ ချန်ဖေး၏ စကားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဖေး၊ မင်းဘာပြောချင်လဲဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အခု ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး။"

"ရွာထဲက ညီအစ်ကိုတွေ အများစုက တစ်ကိုယ်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအလုပ်ကို စလုပ်တုန်းက သူတို့မိသားစုတွေကိုပါ ခေါ်လာကြတာ။ သူတို့ကို မိသားစုတွေနဲ့ ခွဲခွာပြီး ကျွန်တော်နဲ့အတူ ထွက်ပြေးခိုင်းလို့ မရဘူး။ ဒါက မတရားရာ ရောက်လိမ့်မယ်။"

မုန့်ကျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဖေး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရုန်းကန်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချကာ လှေဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်ကျရင် ညီအစ်ကိုအားလုံးကို လူစုခွဲလိုက်ကြ၊ အထူးသဖြင့် မိသားစုရှိတဲ့သူတွေကို။ ငွေနဲ့ စားစရာအချို့ယူပြီး အသက်ရှင်ဖို့ ထွက်ပြေးကြ။"

"ငါ မုန့်ကျောက်က နန်းတော်က တိတိကျကျ နာမည်တပ်ပြီး အလိုရှိနေတဲ့ သူပုန်ပဲ။ မင်းတို့အားလုံးက အပေါင်းအပါတွေပဲ။ ငါသာ သေသွားရင် နန်းတော်က ညီအစ်ကိုတွေကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးဖို့ အချိန်ကုန်ခံတော့မယ် မထင်ဘူး။"

ကြီးမားသော လက်ဝါးနှစ်ဖက်က မုန့်ကျောက်၏ ကော်လာကို ရုတ်တရက် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ ချန်ဖေးမှာ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ကြောက်တတ်ပြီး မတရားတဲ့ လူတွေလို့ ထင်နေတာလား။ အသက်ရှင်ရင် အတူရှင်မယ်။ သေရင် အတူသေမယ်။"

မုန့်ကျောက်မှာ သူ့ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ထားသည့် ချန်ဖေး၏ လက်ကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဖေး... ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ သစ္စာဆိုခဲ့ကြတာလေ။ ငါ မင်းတို့အားလုံးကို ကိုယ့်ညီအစ်ကိုအရင်းလိုပဲ သဘောထားခဲ့တယ်။ ဆားရောင်းသူလေး ဘဝကနေ အခုလို ဖြစ်လာတာက မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုကြောင့်ပါ။ မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာမှ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုဘူး၊ မင်းတို့ လုပ်ပေးခဲ့တာတွေက လုံလောက်တာထက်ပိုတယ်။ အသက်စွန့်ဖို့ မလိုဘူး။"

"တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိရင် ငါ အစွမ်းကုန် တိုက်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့... လက်ရှိ အင်အားနဲ့ဆိုရင်တော့ တောင်ကို တားဆီးနေတဲ့ ပုစဉ်းကောင်လေးလိုပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ အလကား အသက်တွေ ပေးရမှာကို ငါ မခံစားနိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်ကြပါ။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဖေးမှာ မျက်ရည်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မုန့်ကျောက်ကို ဖက်ကာ ငိုကြွေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး။ တခြားသူတွေကို ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ သေမယ်ဆိုရင်တောင် အတူတူပဲ သေရမယ်။ တစ်နှစ်၊ တစ်လ၊ တစ်ရက်တည်း မွေးဖွားလာကြတာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ တစ်နှစ်၊ တစ်လ၊ တစ်ရက်တည်းမှာပဲ အတူတူ သေဆုံးချင်ပါတယ်။"

မုန့်ကျောက်မှာ ချန်ဖေး၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးရင်း ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သွား၊ တခြားညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်လာခဲ့။ လူအများကြီး မဆူညံစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ရှုပ်ထွေးကုန်လိမ့်မယ်။"

"သွားချင်တဲ့သူတွေကို ငွေနဲ့ ရိက္ခာပေးပြီး ထွက်သွားခိုင်းလိုက်။ မသွားချင်တဲ့သူတွေကတော့ အစ်ကိုကြီးနဲ့အတူ နောက်ဆုံး ခရီးလမ်းကို လိုက်ခဲ့ကြတာပေါ့။"

ညတစ်ည ကုန်လွန်သွားပြီး နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်က ရေပြင်ပေါ်တွင် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေချိန်တွင် လူအစုစုနှင့် အထုပ်အပိုးများ တင်ဆောင်ထားသော လှေငယ်များမှာ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရေရွာကလေးမှာ တစ်ဝက်ကျော်လောက် လွတ်လပ်သွားခဲ့သည်။

မုန့်ကျောက်မှာ စကားတည်သည်။ သူ လုယူခဲ့သော ငွေကြေးအားလုံးကို သူအတွက် အသက်ပေးတိုက်ခဲ့သူများကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

သူတို့ ထွက်ပြေးသွားသည့်တိုင် မုန့်ကျောက်မှာ အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ ထွက်သွားသူတို့မှာ မိသားစုရှိသူများဖြစ်ပြီး ဇနီး၊ သားသမီးများနှင့် တာဝန်ရှိသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့အား သူနှင့်အတူ မြေမြှုပ်ခံရစေဖို့ မုန့်ကျောက် မခံစားနိုင်ပေ။

မထွက်သွားဘဲ ကျန်ရှိနေသူများကို မုန့်ကျောက် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ မျက်ရည်ဖြင့် ဝေ့သီနေသည်။

"ဟေး။ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး ငိုတာ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ။"

လူပိန်ပိန် တစ်ယောက်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အပေါ်ပိုင်းတွင် သွေးစွန်းနေသော အဖြူရောင် ပတ်တီးများ ပတ်ထားသည့် ရင်ဘတ်ဗလာလူက ဝင်ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက အစ်ကိုကြီးကို ငိုအောင် လုပ်ဖူးတယ်၊ ဟားဟား။ အစ်ကိုကြီး နှပ်ချေးတွေက မြစ်ရေလိုပဲ စီးကျခဲ့တာ။"

မုန့်ကျောက်၏ ပါးစပ်မှာ သူတို့၏ နောက်ပြောင်မှုကြောင့် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးမိပြီ..."

လူပိန်ပိန်မှာ သူ၏ စကားကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ မနှစ်က အဲဒီခွေးခရိုင်ဝန်က စပါးဈေးကို မြှင့်လိုက်တဲ့အခါ လူဘယ်လောက်တောင် ငတ်သေခဲ့ရလဲ။ အစ်ကိုကြီးသာ မထရပ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ညီနဲ့ ကျွန်တော် ငတ်သေသွားတာ ကြာပြီ။ ကျွန်တော်တို့ အခုထိ အသက်ရှင်နိုင်မှာတဲ့လား။"

"မှန်တယ်၊ ကျွန်တော့်အမေက ဖျားနာနေတာ၊ အစ်ကိုကြီးက ဆေးဖိုးမပေးရင် သူ အဖေဆီ ရောက်သွားတာ ကြာပြီ။ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို စွန့်ခွာသွားရင် လူ့အဖြစ်နဲ့ တူဦးမလား။"

...အသက်ရှင်နိုင်လျှင် မည်သူမျှ မသေချင်ကြပေ။ လူတိုင်းမှာ တစ်သက်သာ အသက်ရှင်ခွင့် ရှိသည်။

ဤလူတို့မှာ မုန့်ကျောက်အတွက် မီးထဲ၊ ရေထဲထိ ခုန်ဆင်းရဲခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ မုန့်ကျောက်က သူတို့ကို စိတ်ရင်းဖြင့် ဆက်ဆံသည်။ ရှေးစကားအတိုင်း "ပညာရှိသည် မိမိကို နားလည်ပေးသူအတွက် အသက်ပေးသည်" ဆိုသည်အတိုင်းပင်။

မုန့်ကျောက်မှာ အမျိုးသမီးများအပေါ် စိတ်မဝင်စားသလို၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာကိုလည်း မက်မောသူ မဟုတ်ပေ။ သူ၌ ရှိသမျှကို ညီအစ်ကိုများနှင့် မျှဝေခံစားတတ်ပြီး ကူညီနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ဘယ်တော့မှ လက်ပိုက်ကြည့်နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အရင်းအမြစ် နည်းပါးခြင်းနှင့် အရည်အချင်းရှိသူ အကူအညီ မရရှိခြင်းသာ မဟုတ်ပါက သူ၏ အောင်မြင်မှုမှာ ဤမျှနှင့် ရပ်တန့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ဤရေနဂါး မုန့်ကျောက်မှာ ကံကြမ္မာနှင့် အချိန်အခါသာ မမီလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသာ မရှိခဲ့ပါက သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ရဲရင့်မှုတို့ဖြင့် မုန့်ကျောက်မှာ ပို၍ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။