အခန်း ၂၉၇

အခန်း (၂၉၇)

ဖြေရှင်းခြင်း

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် မင်ပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းရှိ ကျားနန်စီရင်စုတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ပေးရန် တိကျပြတ်သားစွာ လူစေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့၏ အကြွင်းအကျန်များကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့လေသည်။

ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ လိုက်လံနှိမ်နင်းမှုအောက်တွင် ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် အင်အားအလွန်အမင်း ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ အသက်ရှင်သန်နိုင်မည့် လမ်းစတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

သူတို့ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူသိရှင်ကြား ပုန်ကန်နေသော သူပုန်များ ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ယင်းအစား ကျားနန်စီရင်စု၏ ကင်းလှည့်မှုများ လျော့ရဲနေသဖြင့် သူပုန်များ၏ အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အခြေအနေကို သတိမပြုမိဘဲ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကွက်ဆင် အကြောင်းပြခဲ့ကြသည်။

စီရင်စုနယ်စားမင်း ဖန်ကျဲသည် တာဝန်ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ကျန့်နန်မင်းသား၏ ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းခြင်း ခံရရန်အတွက် ကျန့်နန်မင်းသားစံအိမ်သို့ ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။

ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းခံရပြီးနောက် ဖန်ကျဲသည် အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်လျက်၊ ဝမ်ကျင်း ရက်ရက်ရောရော ဆုလာဘ်ချီးမြှင့်လိုက်သော ငွေကြေးများကို သိမ်းဆည်းကာ ရာထူးအသစ်ကို လွှဲပြောင်းရယူရန် ကျင်းပြည်နယ်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

မိမိ၏ အထက်လူကြီးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေထမ်းဆောင်ပေးပြီး အပြစ်ကို ခေါင်းခံပေးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ရက်ရောသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိစေမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဖန်ကျဲ၏ အမြင်တွင်မူ ဤတာဝန်သည် သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာခြင်းမှာ သူ၏ ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ကျန့်နန်မင်းသား၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခြင်းသည် အခြားအရာအားလုံးထက် ပိုမိုအရေးကြီးလှပေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ နယ်မြေတည်နေရာ အားသာချက်သာ မရှိခဲ့ပါက၊ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်ကောင်းကြီးသည် သူ့ထံသို့ ဘယ်သောအခါမျှ ကျရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျားနန်စီရင်စုသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာခဲ့ကြသော ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် ဝမ့်ယွဲ့တောင်ကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းပိုက်အခြေစိုက်လိုက်ကြပြီး၊ ဝမ်ကျင်း ပံ့ပိုးကူညီပေးထားသော ရိက္ခာအထောက်အပံ့များနှင့် လူအင်အားများဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ကုစားကာ မိမိတို့၏ မူလအင်အားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ရေတိုအတွင်း၌မူ သူတို့တွင် ကလဲ့စားချေရန် စိတ်ကူးမရှိကြသေးချေ။ ဝမ်ကျင်း၏ အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးကူညီမှု မပါဝင်ဘဲနှင့်မူ၊ ယခုအချိန်တွင် ပြင်ပရန်သူကို ခုခံရန်အတွက် တညီတညွတ်တည်း စည်းလုံးနေကြသော ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများကို မည်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။

အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိရာမှ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သော ချန်ရှန်းသည် သူ မည်သို့ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြောင်း သိရှိရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ပြောမပြတတ်အောင် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ သာမန် ကျွင်းမြစ်အလုပ်သမားတစ်ဦး မဟုတ်တော့ချေ။

ငါးသိန်းမျှသော ကျွင်းမြစ်အလုပ်သမားများအကြားတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလာစေရန်အတွက် သူသည် အရာမြောက်မြားစွာကို ကြုံတွေ့ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် စွန့်ပစ်ခံရတော့မည့် ရှေ့ပြေးနိမိတ်လက္ခဏာကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူတို့သည် အသုံးမဝင်တော့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ နှိမ်နင်းမှုကို ကြံ့ကြံ့ခံတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ဝမ်ကျင်း၏ ထောက်ခံအားပေးမှုကို ဆက်လက်ရရှိနိုင်ဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အသက်ရှင်သန်နေရခြင်းသည်ပင် ကြီးစွာသော ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ဖိထားရင်း၊ သနားစဖွယ် သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသော ညီအစ်ကိုများကို တွေးတောကာ ရင်တွင်း၌ နက်ရှိုင်းသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားတွင်းမှ နာကျင်မှုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားပြင်းထန်နေခဲ့သည်။ ကျွင်းမြစ်အလုပ်သမားအများစုမှာ နယ်ပယ်အသီးသီးရှိ မြို့ရွာများမှ အတင်းအဓမ္မ စုဆောင်းခံခဲ့ရသော သန်မာသည့် အမျိုးသားများဖြစ်ကြပြီး၊ အများစုမှာ တစ်မြေတည်းသား သွေးသားတော်စပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ချန်ရှန်းတွင်လည်း တစ်ရွာတည်းသားများ၊ ဦးလေးများနှင့် ညီအစ်ကိုများ ရှိခဲ့ကြသည်။ သူ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိလာရန်အတွက် သူတို့၏ ပေးဆပ်မှုများသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်စဉ်အတွင်း၌မူ သူတို့အားလုံးနီးပါးသည် သူ့ကို ကာကွယ်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြရရှာသည်။ အနာဂတ်တွင် မိမိ၏ ဇာတိမြေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရွာသူရွာသားများကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို သူ စဉ်းစားဝံ့ခြင်းပင် မရှိတော့ချေ။

"မဟုတ်ဘူး! ငါ မလွဲမသွေ ကလဲ့စားချေရမယ်။"

ချန်ရှန်းသည် သွားများကို တကျိကျိ မြည်အောင် ကြိတ်လိုက်မိသည်။ ဤသွေးကြွေးကို မဆပ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူသည် တစ်သက်လုံး ဇာတိရပ်ရွာသို့ ပြန်ဝံ့တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ရိုးရှင်းလှသော သစ်သားတံခါးချပ်သည် သန်မာသော လက်မောင်းတစ်စုံကြောင့် ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။ ချန်ရှန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝူရွှမ်းသည် သက်ပြင်းကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။

သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ တမန်တော်များအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့်၊ ဝူရွှမ်းသည် ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဤတပ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် များစွာ ပါဝင်ကူညီခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့ ကြီးစွာသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူ့အနေဖြင့်လည်း အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသည်။

ဝူရွှမ်းသည် ချန်ရှန်း လှဲလျောင်းနေသော ခုတင်အနီးသို့ လှမ်းလျှောက်သွားပြီး သူ၏ ပုခုံးကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်း လက်ရှိအခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ပြီးပြီလို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျန့်နန်မင်းသားက တည်ငြိမ်မှုကိုပဲ လိုလားတာ..."

"ငါ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ချီလော့ဆီကို အကူအညီတောင်းဖို့ သတင်းပို့ထားပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် အလွန်ဆုံးဖြစ်ရင် ရိက္ခာအထောက်အပံ့အချို့ ထပ်မံရရှိရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ကလဲ့စားချေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးရလိမ့်မယ်။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ချန်ရှန်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့လျှင်ပင် စိတ်ပျက်အားလျော့သွားမိသည်။ အကြောင်းမူကား ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့နှင့် ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများအကြားရှိ အင်အားကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချန်ရှန်း၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေမှုကို မြင်သောအခါ ဝူရွှမ်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် စကားကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း နားမလည်သေးတဲ့ အရာအချို့ ရှိနေပါသေးတယ်။ ငါက မင်းနဲ့ မတူဘူး။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတရားကို ခံယူခဲ့ရသလို၊ စာပေကိုလည်း နှစ်အနည်းငယ် သင်ကြားခဲ့ဖူးပြီး မဟာကျင့်နိုင်ငံတော်ရဲ့ တောင်ပိုင်းမြောက်ပိုင်း အရပ်ရပ်ကိုလည်း လှည့်လည်သွားလာခဲ့ဖူးတဲ့အတွက်ကြောင့် မင်းထက် အတွေ့အကြုံ ပိုမိုများပြားပါတယ်။"

ချန်ရှန်းသည် ဝူရွှမ်း၏ စကားကို မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။ သူသည် စာလုံးအနည်းငယ်ကိုသာ မနည်းဖတ်နိုင်သူ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ မိစုသားမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသဖြင့် မိဘများက သူ့ကို အရွယ်ရောက်အောင် မနည်းကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့ရရာ၊ စာသင်ကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန်အတွက်မူ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

အကယ်၍ သူသာ စာသင်ကြားနိုင်သော မိသားစုမှ မွေးဖွားလာခဲ့ပါက၊ ကျွင်းမြစ်တွင် အလုပ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် မည်သို့လျှင် ရောက်ရှိလာပါမည်နည်း။ အရွယ်ရောက်လာပြီးနောက် သူ အဝေးဆုံး ရောက်ဖူးသည့် နေရာမှာ မိမိအိမ်မှ ကျွင်းမြစ်အရပ်အထိသာ ဖြစ်သည်။

အသိဉာဏ်ပညာ၊ စာပေနှင့် သိုင်းပညာရပ်များတွင်ပင် သူသည် ဝူရွှမ်းကို မမီနိုင်ချေ။ သူသည် ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းမှာ မြစ်တူးစဉ်အတွင်း မိမိ၏ ရွာသားများကို စောင့်ရှောက်ပေးခြင်း၊ အားနည်းသူများကို ကာကွယ်ပေးခြင်းတို့ကြောင့် ရရှိလာသော ကျော်ကြားမှုနှင့် တရားမျှတကာ ရဲရင့်သော စရိုက်လက္ခဏာတို့ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာများအားလုံးမှာ သူ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုစွမ်းအားကို ပြသခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ ထူးကဲလှသော အသိဉာဏ်ပညာကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ဝူရွှမ်းမှာမူ သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ တမန်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင်၊ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဉာဏ်ပညာနှင့် သိုင်းစွမ်းရည် နှစ်ရပ်လုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်လျန်သာ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွယ်လွန်ခြင်း ရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် ဒုတိယမြောက် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။

"အစ်ကိုဝူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြပေးပါဦး။"

ချန်ရှန်းသည် ဝူရွှမ်းကို ကြီးစွာ ရိုသေလေးစားသည်။ စတင် ပေါ်ပေါက်လာစ ကျွင်းမြစ်အလုပ်သမားများသည် သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ ပံ့ပိုးမှုအပေါ်တွင်သာ လုံးဝ မှီခိုခဲ့ကြရသည်။ အစောပိုင်း ကာလ မြစ်တူးစဉ်အတွင်းက သူတို့သည် အမြဲတမ်း အရိုက်အနှက် ခံရပြီး ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းခြင်း ခံခဲ့ကြရကာ၊ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လူအများအပြား အမောဆို့ သေဆုံးခဲ့ကြရသဖြင့် အလွန်တရာပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှပေသည်။

သူတို့က ပြန်လည်ခုခံချင်ကြသော်လည်း အင်အားမရှိခဲ့ကြချေ။ အစိုးရတပ်များသည် သန်မာထွားကျိုင်းပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် လက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း၊ သူတို့၌မူ မြစ်တူးသည့် ကိရိယာများမှတစ်ပါး ဓားတစ်စင်းမျှပင် မရှိခဲ့ကြချေ။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လုပ်အားညှစ်ထုတ်ခံထားရသော သူတို့၏ ပိန်လှီလှသော ခန္ဓာကိုယ်များတွင် ခွန်အားဟူ၍ မရှိခဲ့ပါ။

သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်းကသာ လက်နက်များနှင့် ပညာရှင်များကို စေလွှတ်၍ သူတို့ကို ဦးဆောင်ကာ တော်လှန်စေခဲ့ပြီး၊ သိုင်းပညာရပ်များကို သင်ကြားပေးခြင်း၊ ကျွေးမွေးခြင်းတို့ဖြင့် အစိုးရတပ်များကို တိုက်ခိုက်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့အားလုံးသည် ကျွင်းမြစ်၏ ကမ်းပါးဘေးတွင် မြေမြှုပ် သင်္ဂြိုဟ်ခံလိုက်ကြရပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်းနှင့် ဝမ်ကျင်းတို့သည် သူတို့၏ ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့အပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးတရားများကို ထားရှိခဲ့ကြသည်။

"မင်းက ရန်ပြည်နယ်နဲ့ ကျွင်းမြစ်ကိုပဲ မြင်ပြီး၊ လောကကြီးရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကြီးကို မမြင်သေးဘူး။"

"ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ အာဏာစက်က အလွန်တရာ ကြီးမားလှပါတယ်။ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက် တစ်ခုလုံးနဲ့ ရှီပြည်နယ်တို့ဟာ ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိနေတာ။ မြို့တော်မှာဆိုရင်လည်း တရားရေးအမတ်ကြီး ကျစ်တု၊ မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီးအသစ် ကျုံးယန်၊ ဝတ်လုံတော်အမတ်ကြီး ဝမ်ကျယ်နဲ့ အခြားသူတွေက သူ့ကို ထောက်ခံအားပေးနေကြတာ၊ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှာတော့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ထိပ်ဆုံးက စိုးမိုးထားတာပဲ။"

"ဒီလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရှိန်အဝါက သူတပါးကို မကြောက်စေဘဲ နေမလား။ ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို မရရှိဘဲ နေပါ့မလား။"

"ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုတွေ အခုအချိန်မှာ သောင်းကျန်းနေကြတာကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ ကျန့်နန်မင်းသားက သူတို့ကို အရေးယူဖို့ လက်လှည့်နိုင်တဲ့အချိန်ကျရင်၊ သူတို့တွေ ဘာနဲ့ ပြန်လည်ခုခံနိုင်မှာလဲ။"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့တွေ ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး မရမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ လိုဦးမလား။"

"ငါတို့ အခု လုပ်ရမှာကတော့ အောင်းနေပြီး၊ မူလအင်အားတွေကို ပြန်လည် စုဆောင်းကာ ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို စောင့်ဆိုင်းဖို့ပဲ။ အဲဒီအချိန်ဟာ ငါတို့တွေ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ပြသပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ အမှုထမ်းဆောင်ရမယ့် အချိန်ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"ကျန့်နန်မင်းသားက ဆုလာဘ်တွေ ပေးတဲ့နေရာမှာ ဘယ်တော့မှ တွန့်တိုလေ့မရှိဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းနဲ့ငါ ညီအစ်ကိုတွေ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို မရရှိဘဲ နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဝူရွှမ်း၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို ကြားရသောအခါ ချန်ရှန်း၏ လှုပ်ရှားနေသော နှလုံးသားသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အတွေးအခေါ်များကိုလည်း ပြန်လည် တည့်မတ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျန့်နန်မင်းသား၏ ရည်မှန်းချက်မှာ လောကကြီးကို သိမ်းပိုက်ရန် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများကို ရှင်းလင်းမည့် အချိန်တစ်ခု မလွဲမသွေ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။ အနည်းငယ်မျှ စိတ်မရှည်ခြင်းသည် ကြီးကျယ်သော အစီအစဉ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေရာ၊ သူ အောင့်အီးသည်းခံရပေလိမ့်မည်။

ချန်ရှန်းနှင့် ဝူရွှမ်းတို့နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ၊ ယွီပြည်နယ်ရှိ ကျန်းယွဲ့သည်မူ ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေခဲ့သည်။ သတင်းစကား လာရောက်ပေးပို့သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို ကြည့်ရင်း၊ ကျန်းယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဒီ လူယုတ်မာတွေက ငါ့လို အဘိုးကြီးကို လာဆွဝံ့ကြတယ်ပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းကို စော်ကားဝံ့ကြတယ်။ ငါ သူတို့ကို သင်ခန်းစာ မပေးခဲ့ရင်တော့၊ ငါ့လို အဘိုးကြီးအနေနဲ့ ဒီအတိုင်း အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးရတာကို ဘယ်လိုမှ စိတ်ကျေနပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်း၏ ကျောင်းသားသစ် ဝင်ရောက်မည့် အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းသည် ဝမ်ကျင်းကို လာရောက် စိန်ခေါ်ရုံသာမက၊ ကျန်းယွဲ့၏ မျက်နှာကို ရိုက်နှက်လိုက်ခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်း၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းယွဲ့သည် ယင်းကို ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်ချေ။ သူသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမတ်ကြီးသုံးပါးတွင် ပါဝင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေရာ၊ သူ့တွင် မည်သို့လျှင် ဒေါသမာန် မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။

ထို့ပြင် သူသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ ယွီပြည်နယ်ဇာတိဖြစ်သော ကျန်းယွဲ့သည် ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ တပည့်များသည်လည်း လောကအနှံ့ ပြန့်နှက်နေကြရာ၊ အကယ်၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ယွီပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများ အင်အားတောင့်တင်းလျှင်ပင်၊ သူ့အနေဖြင့် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသော စွမ်းအား မရှိသည်မဟုတ်ပေ။

သတင်းလာပို့သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် ကျန်းယွဲ့၏ အမျက်ဒေါသကို မြင်သောအခါ၊ ဝမ်ကျင်း၏ မှာကြားချက်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်ကြသည်။

"ဆရာကြီး... ဒီမှာ မင်းသားဆီက ပေးပို့လိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက်စာလွှာလည်း ရှိပါသေးတယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် မိမိ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ဖယောင်းတံဆိပ် ခတ်နှိပ်ထားသော အခြား လျှို့ဝှက်စာလွှာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းယွဲ့ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တပည့်အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဆရာကြီးကျန်းယွဲ့၏ စရိုက်သဘာဝကို အနည်းငယ် သိရှိထားသည်။

ထိုလူအိုကြီးသည် ကြည့်ရသည်မှာ နုနယ်ပုံရသော်လည်း၊ သူ၏ ဒေါသမှာမူ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေရာ ဤစော်ကားမှုကို မြိုသိပ်ထားမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသောကြောင့်၊ သတင်းပို့ သက်တော်စောင့်များကို နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ထပ်မံ ယူဆောင်သွားရန် အထူး မှာကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းယွဲ့က သဘောတူပါက အားလုံး အဆင်ပြေမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ့တွင် အခြား အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ကျန်းယွဲ့သည် လျှို့ဝှက်စာလွှာကို ယူကာ ဖွင့်ဖတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်ခုံးများ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။

"ငါ အဘိုးကြီး ပစ္စည်းတွေ သိမ်းဆည်းပြီး၊ တပည့်တွေကို စုစည်းဖို့ ခေတ္တစောင့်ဦး၊ ငါတို့ သွားကြမယ်။"

"တောင်ဘက်ကို။"

ဤသို့ဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယွီပြည်နယ်နှင့် ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ နည်းဗျူဟာမြောက် ထိုးစစ်ဆင်မှုသည် ပြေလည်သွားခဲ့ရတော့သည်။