အခန်း ၂၉၉

အခန်း (၂၉၉)

မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ခြင်း

အချိန်ယူရွေ့ပြောင်းလျက် လျင်မြန်စွာပင် နောက်ထပ်တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မြောက်ဘက်အရပ်၌ ဆောင်းဦးစပြုလာရာ၊ လှပတင့်တယ်၍ တောက်ပပြိုးပြက်နေသော နှင်းပွင့်လေးများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ တစ်ချက်တစ်ချက် လွင့်ပျံကျဆင်းလာကြပြီး၊ ယင်းတို့၏ ချစ်စဖွယ်အသွင်သဏ္ဌာန်အောက်တွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ကွယ်ဝှက်နေခဲ့ပေသည်။

အချို့သောလူများအတွက်မူ ဆောင်းရာသီဟူသည် ရာသီဥတုအကူးအပြောင်းနှင့် ထူးခြားသော ရှုခင်းအလှတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် နှင်းအလှကို ရှုစားခံစားရန်အတွက် သီးသန့်နေရာများကိုပင် ရွေးချယ်သွားရောက်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အခြားသောလူများအတွက်မူ ဆောင်းရာသီဟူသည် ကျော်လွှားရန် အလွန်တရာခက်ခဲလှသော အသက်အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နှင်းထူထပ်စွာ ကျဆင်းပြီးနောက်တွင်မူ၊ အဝတ်အစားပါးပါးမျှသာ ဝတ်ဆင်ထားရရှာသော ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေသည့် အလောင်းပေါင်းမြောက်မြားစွာမှာ နှင်းထုအောက်၌ မြုပ်နှံသွားကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။

ပင်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်သည် ပင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးဗဟိုချက်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ပင်းပြည်နယ်အတွင်း အချမ်းသာဆုံးနှင့် အစည်ကားဆုံးသော နေရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သောနေရာမျိုးတွင်ပင် ဆောင်းရက်နက်ချိန်၌ ချမ်းအေး၍ ငတ်မွတ်ကာ သေဆုံးကြရသူများ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ပင်းပြည်နယ်ဘုရင်ခံ လီကျုံးသည် ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ကြမ်းကြုတ်လှသော ဆောင်းရာသီကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် လူဦးရေသေဆုံးမှုကို လျှော့ချရုံမျှသာ တတ်နိုင်ခဲ့ပြီး လုံးဝဥဿုံ ကာကွယ်တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။

ဆောင်းရာသီ နီးကပ်လာတိုင်း၊ ပင်းပြည်နယ်အတွက်မူ အလွန်တရာ အရေးကြီးလှသော အချိန်အခါသမယ ဖြစ်ပေသည်။ ပင်းပြည်နယ်၏ အထက်မှအောက်ခြေအထိ အင်အားစုအားလုံးမှာ စစ်ပွဲပြင်ဆင်ရေးအတွက်သာ အာရုံစိုက်လုပ်ဆောင်ကြရသည်။

အကြောင်းမူကား အအေးဒဏ်သည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်အတွင်း၌သာ ရှိနေသည်မဟုတ်ဘဲ မြောက်ဘက်မြက်ခင်းပြင်ကြီးထက်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မြက်ခင်းပြင်ကြီးထက်၌ ဆီးနှင်းကျခြင်းကို 'ဆီးနှင်းဖြူကပ်ဘေး' ဟုပင် ခေါ်ဆိုကြရာ၊ ယင်းအချက်ကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် ဆောင်းရာသီသည် မြက်ခင်းပြင်ဒေသအပေါ် မည်မျှအထိ သက်ရောက်မှုကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သည်းထန်စွာကျဆင်းသော နှင်းထုကြောင့် နွား၊ သိုးနှင့် တိရစ္ဆာန်အုပ်များမှာ အအေးမိကာ သေဆုံးကြရသည်။ မြက်ခင်းပြင်ရှိ ရေကြည်ရာမြက်နုရာ လှည့်လည်နေထိုင်ကြသော မျိုးနွယ်စုများသည် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းတွင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိကြဘဲ၊ သူတို့၏ အဓိကစားနပ်ရိက္ခာမှာ သူတို့မွေးမြူထားသော နွား၊ သိုးတို့၏ နို့နှင့် အသားတို့မှသာ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ နွားနှင့်သိုးအုပ်များ အမြောက်အမြား အအေးမိသေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ လူအများအပြားမှာ ကြမ်းတမ်းလှသော ဆောင်းရာသီအတွင်း၌ သေမင်းကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြရတော့သည်။

ဤအချက်သည်ပင် မြောက်ဘက်ရှိ ဟွန်းလူမျိုးများက တောင်ဘက်သို့ မနားမနေ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်လိုကြသည့် အဓိကအကြောင်းအရင်း ဖြစ်ပေသည်။

တဲအတွင်း၌ ကုန်းကုန်းကွကွဖြင့် ငတ်မွတ်ကာ သေဆုံးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ တောင်ဘက်သို့ ကျူးကျော်လုယက်သည့် စစ်ပွဲအတွင်း မြင်းဇာတ်ထက်၌ သေဆုံးရခြင်းက သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်သန်းခွင့် ရရှိစေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆောင်းဦးရာသီ အစောပိုင်းတွင် ဟွန်းလူမျိုးတို့၏ မြင်းများမှာ အဝဖြိုးဆုံးအချိန်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ မြက်ခင်းပြင်ရှိ မြက်ခြောက်ရိက္ခာများ ရှားပါးတော့မည့် အချိန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအချိန်သည် သူတို့အတွက် တောင်ဘက်သို့ ကျူးကျော်ရန် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အခါသမယ ဖြစ်တော့သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် စစ်သားစုဆောင်းရန်ပင် မလိုချေ၊ အောက်ခြေရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုယ်တိုင်က ဆောင်းရာသီကို ဖြတ်သန်းရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် မိမိတို့နှင့် မိသားစုများအတွက် ရိက္ခာများကို လုယူရန် တောင်ဘက်သို့ အသက်စွန့်၍ သွားရောက်တိုက်ခိုက်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လုယက်မှု အောင်မြင်ခဲ့ပါက၊ သူတို့၏ မိသားစုများသည် ဆောင်းရာသီကို ကျော်လွှားနိုင်ကာ နွေဦး၏ နေရောင်ခြည်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါကမူ သူတို့အားလုံး သေဆုံးကြရပေလိမ့်မည်။

ပင်းပြည်နယ် စစ်တပ်စခန်းအတွင်း၌မူ၊ လီဟန်နှင့် သူ၏ စစ်ဗျူဟာမှူးများ၊ စစ်သူကြီးများသည် ဟွန်းလူမျိုးတို့၏ တောင်ဘက်ကျူးကျော်စစ်ဗျူဟာကို လေ့လာဆန်းစစ်နေကြသည်။

သူတို့၏ ဆန်းစစ်ချက်များအရ၊ ယခုနှစ်တွင် ဟွန်းလူမျိုးများသည် တောင်ဘက်သို့ မလွဲမသွေ ကျူးကျော်လာလိမ့်မည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ယခုနှစ်တွင် အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ ထိုးဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ဤဆောင်းရာသီသည် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုချမ်းအေးလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ရှိ အရင်းအမြစ်များမှာ ပိုမိုရှားပါးလာမည်ဖြစ်ရာ၊ ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့သည် တောင်ဘက်သို့ မဖြစ်မနေ ကျူးကျော်ရုံမှတစ်ပါး အခြားလမ်းမရှိချေ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်မူ၊ ရှန်ယုဘုရင်အသစ် နန်းတက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ သူသည် မိမိ၏ အာဏာတည်မြဲစေရန်နှင့် ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများကို လွှဲပြောင်းရန်အတွက် ပြည်ပစစ်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရရှိရန် လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဟွန်းလူမျိုးတို့၏ တောင်ဘက်ကျူးကျော်မှုမှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့က အဘယ်ကြောင့် ပင်းပြည်နယ်ကို ပစ်မှတ်ထားသနည်းဟူသော အကြောင်းရင်းမှာလည်း အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။ ယင်းမှာ လီဟန်က ယခင်က မြောက်ဘက်မြက်ခင်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ နွားနှင့်သိုးများကို လုယက်ခဲ့သည့် နာကျည်းချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤကိစ္စကို ကလဲ့စားမချေနိုင်ပါက၊ ရှန်ယုဘုရင်အသစ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် အာဏာစက်မှာ ကြီးစွာ ထိခိုက်ပျက်ပြားသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဟွန်းလူမျိုးတို့၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လီဟန်သည် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ဟွန်းလူမျိုးများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြသော်လည်း၊ သူ၏ ပင်းပြည်နယ်စစ်တပ်မှာလည်း သူရဲဘောကြောင်သူများ မဟုတ်ကြချေ။ ထိပ်တိုက်မတွေ့ဆုံရသေးသရွေ့ အရှုံးအနိုင်ရလဒ်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သေးပေ။

ပင်းပြည်နယ်စစ်တပ်တွင် စစ်သည်နှင့် စစ်သူကြီး အမြောက်အမြား ရှိနေသည့်အပြင်၊ ဝမ်ကျင်းထံမှ မြင်းကောင်းများ၊ နွား၊ သိုးများနှင့် လဲလှယ်ထားသည့် ရိက္ခာဆန်ရေစပါးများ ရှိနေခြင်းကြောင့်၊ လီဟန်အနေဖြင့် ဟွန်းလူမျိုးတို့၏ ကျူးကျော်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သော ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအောင်ပွဲခံနိုင်မည်ဆိုပါက၊ လီဟန်၏ ဂုဏ်သတင်းအရှိန်အဝါမှာ မြောက်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံး၌ အနှိုင်းမဲ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အနည်းဆုံးအားဖြင့် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအကြားတွင် သူ့ထက်ပိုမိုထူးချွန်သူ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

လျှောင်ပြည်နယ်သည်လည်း ဆောင်းဦးစောပိုင်း၏ သက်ရောက်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ကျန်းကျင်းသည် ပုံထားသော စာလွှာများကို လက်တွင်ကိုင်လျက် သေချာစွာ ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။

ဤစာလွှာအချို့မှာ မြို့တော်ရှိ ကျန့်ကျင်းထံမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာမူ သူက အရပ်မျက်နှာအနှံ့တွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေးများထံမှ ပေးပို့လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟွန်းလူမျိုးတို့၏ တောင်ဘက်ကျူးကျော်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် သက်ရောက်မှုများနှင့် အပြောင်းအလဲများကို ဂရုတစိုက် ဆန်းစစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူ ထပ်မံ၍ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ချေ။ အချိန်သည် သူ့ဘက်တွင် ရှိမနေတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပင်းပြည်နယ်မှ လီကျုံး သားအဖ၊ လျန်ပြည်နယ်မှ မာထူ၊ ရှင်းပြည်နယ်မှ ခွမ်းယွီနှင့် အရှေ့တောင်ဘက်မှ ကျန့်နန်မင်းသား ဝမ်ကျင်း။ ဤလူများအားလုံးမှာ ငယ်ရွယ်နုပျိုကြသူများဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ အမွေဆက်ခံမည့်သူများ ရှိနေကြသူများ ဖြစ်စေ ဖြစ်ကြသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းသာ အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ ခွန်အားဗလမှာလည်း ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ချေ၊ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း၌ သူသည် မကြာခဏဆိုသလို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ခွန်အားဆုတ်ယုတ်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ကျန်းကျင်းသည် ကျန့်ကျင်းကဲ့သို့ အသက်ရှည်နိုင်စွမ်းမရှိသည်မှာ အဝေးကြီး လိုပါသေးသည်။

ယခုအခါ ကျန့်မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သူနှင့်သူ၏ သားဖြစ်သူတို့ကသာ ထိန်းမတ်ထားရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအကြားတွင် တာဝန်လွှဲပြောင်းယူနိုင်မည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိချေ။ သူ၏ သားသုံးဦးနှင့် မြေးကိုးဦးအနက်၊ ကြီးလေးသော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိဘဲ၊ အတော်အသင့် အရည်အချင်းရှိသူဟူ၍ မြေးမလေးတစ်ဦးသာ ရှိပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းနေမည်ဆိုပါက၊ သူ ကွယ်လွန်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ကျန့်မျိုးနွယ်စုသည် လက်ရှိအာဏာလုပွဲ ကစားပွဲကြီးထဲမှ လုံးဝ ဖယ်ထုတ်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

လျန်ပြည်နယ်မှ မာထူသည်လည်း မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ရှိ အပြောင်းအလဲများကို အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် မိသားစုဝင်များနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကာ ဟွန်းလူမျိုးများသည် ပင်းပြည်နယ်သို့ ကျူးကျော်ရန် အလားအလာအများဆုံးရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့သော်လည်း၊ သူသည်လည်း နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် သတိထားနေရဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤအခြေအနေအတွင်းမှ အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမရှိကိုပင် လှည့်ပတ်တွေးတောနေခဲ့သည်။

ထိုသူများနှင့် မတူညီသည်မှာ၊ ရှင်းပြည်နယ်မှ ခွမ်းယွီနှင့် ရှီပြည်နယ်မှ ကျုံးဟိန်းတို့သည် လောကကို သိမ်းပိုက်လိုသည့် ရည်မှန်းချက်မျိုး မရှိကြချေ။

ခွမ်းယွီ၏ အကြောင်းပြချက်မှာ ရှင်းပြည်နယ်၏ ပထဝီအနေအထားကြောင့် ဖြစ်သည်။ နယ်မြေကျယ်ပြောလှသော်လည်း လူဦးရေ ကျဲပါးလှပြီး၊ ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများမှာလည်း ရှုပ်ထွေးလှသဖြင့် လောကကို စိုးမိုးနိုင်မည့် အခြေခံအင်အား မရှိချေ။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ လက်ရှိအခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းထားရန်သာ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် မည်သူပင် အာဏာရရှိလာပါစေ၊ သူသည် ရေစီးကြောင်းအတိုင်းသာ လိုက်ပါသွားပေလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် မိမိ၏ နယ်မြေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည့် ကျေးဇူးသစ္စာကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းဝေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များ၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာကိုလည်း အာမခံချက် ပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျုံးဟိန်းမှာမူ၊ ယခင်က ဝမ်ကျင်းနှင့် တစ်ကြိမ်တည်းသော တိုက်ပွဲအတွင်းမှာပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ်များမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရရှာသည်။ အနောက်ဘက်ဒေသစစ်တပ်၏ ကြီးမားလှသော အသေအပျောက်များကြောင့် သူသည် ရှီပြည်နယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

မေလီဇေနှင့် ထော့ရှန်းတို့ ဦးဆောင်သော တိုင်းတပါး အနွယ်ဝင်စစ်တပ်များ၊ ထို့ပြင် ဝမ်ကျင်း စေလွှတ်လိုက်သော စနစ်စစ်သည်တော်များနှင့် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းမှ အရာရှိများကြောင့်၊ အနောက်ဘက်ဒေသ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန၏ အာဏာစက်အားလုံးမှာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်သို့ ခိုင်မာစွာ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ရှိသည့် သားဖြစ်သူ ကျုံးယန်မှာလည်း မြို့တော်အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ သူသည် နောက်ထပ် သစ္စာဖောက်လိုသော စိတ်ကူးမျိုးကို ထားရှိရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ခွမ်းယွီနှင့် ကျုံးဟိန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဟွန်းလူမျိုးတို့၏ တောင်ဘက်ကျူးကျော်မှုအပေါ် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်သည့် သဘောထားကိုသာ ထားရှိခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျင်းအတွက်မူ၊ သူသည် သူ၏ အကြည့်များကို ရန်ကျိုးပြည်နယ်ထံသို့ ဦးတည်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန့်နန်မင်းသားစံအိမ်တော်အတွင်း၌၊ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ သားဦးဖြစ်သူ ဝမ်ချန်ကို ရင်ခွင်အတွင်း ထည့်ပွေ့လျက် လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ လွှဲယမ်းနေခဲ့သည်။ ရင်ခွင်ထဲ၌ အိပ်မောကျနေသော ကလေးငယ်လေး၏ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် မေတ္တာကရုဏာအပြည့်ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤအရာသည် သူ၏ ဘဝနှစ်ဖက်စလုံး ပေါင်းစည်းမှုအတွင်း ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဖခင်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဝမ်ကျင်းသည် ဤရင်သွေးလေးကို အလွန်တရာ အမြတ်တနိုး တန်ဖိုးထားလှပေသည်။ ကလေးမရှိသေးသည့် အချိန်ကမူ သူ မည်သို့မျှ မခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ဤသက်ရှိသတ္တဝါလေး မွေးဖွားလာခဲ့သည့်အခါတွင်မူ ထိုခံစားချက်မှာ စာဖွဲ့၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။

သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံနေကြသော အရာရှိကြီးများနှင့် စစ်သူကြီးများအားလုံးမှာ ခုလေးတင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သော သခင်လေးကို နိုးမသွားစေရန် စိုးရိမ်သဖြင့် မည်သူမျှ အသံအကျယ်ကြီး မပြုလုပ်ဝံ့ကြချေ။

လီမီ ရောက်ရှိလာပြီး ကလေးကို ပွေ့ချီခေါ်ဆောင်သွားပြီးသည့် နောက်တွင်မှသာ၊ လူတိုင်း စကားပြောဆိုဝံ့ကြတော့သည်။

"မြောက်ဘက်က ဟွန်းလူမျိုးတွေရဲ့ တောင်ဘက်ကျူးကျော်မှုက အချိန်မရွေး ဖြစ်လာတော့မယ်။ ဒါဟာ ငါတို့အတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပဲလို့ ငါထင်တယ်။ ရန်ပြည်နယ်ကို ငါသိမ်းပိုက်ချင်တယ်၊ မင်းတို့အားလုံး ရော ဘယ်လိုထင်ကြလဲ"

ဤအရာသည် မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက ဝမ်ကျင်း၏ လေသံအတွင်းရှိ ခိုင်မာပြတ်သားလှသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကောင်းစွာ ကြားသိနိုင်ကြပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ယခင်က ရန်ပြည်နယ်ရှိ မဟာမျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မေ့လျော့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ခွေးကိုရိုက်လျှင်ပင် ခွေးပိုင်ရှင်မျက်နှာကို ကြည့်ရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများက သူ့ကို ပြဿနာရှာရန် ဝံ့ရဲခဲ့ကြသည်ဖြစ်ရာ၊ သူက အခွင့်အရေးရှာပြီး သူတို့ကို ပညာပေးမည့်အပေါ် သူတို့ကို အပြစ်မဆိုအပ်ချေ။ ထို့အပြင် ရန်ပြည်နယ်သည် အလွန်ပင် စည်ပင်ဝပြောလှရာ၊ ဝမ်ကျင်းသည် ထိုနယ်မြေကို လွန်စွာ သိမ်းပိုက်လိုနေခဲ့သည်။

သူသာ ရန်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် လောကတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းရန် လုံလောက်သော ယုံကြည်ချက် ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှမူ သူသည် လောကသူလောကသားတို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဂရုစိုက်နေရန် မလိုတော့ဘဲ မိမိအလိုရှိရာကို စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းလျှောင်၊ ယွဲ့ကျင်းနှင့် အခြားသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များက ပထမဦးစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး စစ်သူကြီးများဟာ အရှင်မင်းသားရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဝေမျှထမ်းရွက်ဖို့ အသင့်ရှိနေပါတယ်"

စစ်သူကြီးများအတွက်မူ၊ စစ်ပွဲဟူသည် သူတို့အတွက် ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြုရန်နှင့် ရာထူးများ ရရှိရန် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အလမ်းဖြစ်သဖြင့်၊ သူတို့သည် သဘာဝကျစွာပင် နောက်ကွယ်၌ ကျန်ရစ်မနေလိုကြချေ။

စီမာယီနှင့် အခြားသော အရပ်ဘက်အရာရှိများနှင့် စစ်ဗျူဟာမှူးများကလည်း သူတို့၏ ထောက်ခံမှုကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

မြောက်ဘက်အရပ်သည် မကြာမီ ဟွန်းလူမျိုးများကြောင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်သည် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး ကောင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကြပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက၊ အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ကျင်း မြောက်ဘက်သို့ စစ်ချီသည့်အခါတွင်မူ သူသည် လူတိုင်း၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို မလွဲမသွေ ခံရပေလိမ့်မည်။