အခန်း ၃၀၂

အခန်း (၃၀၂)

ကြောက်ရွံ့ခြင်း

ရန်ပြည်နယ်၊ ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းရှိ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ပိုင်ကျန့်သည် သူ၏ ဘိုးဘေးများ၏ ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားများကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်း မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သတင်းများကို ကြားသိရသည့် အချိန်မှစ၍ အခြေအနေများ အလွန်ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်ပေသည်။

ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့ကို နှိမ်နင်းရှင်းလင်းခြင်းနှင့် ရန်ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဝမ်ကျင်း၏ ဩဇာအာဏာကို ဖယ်ရှားခြင်းတို့ကို အဓိကအားဖြင့် သူ၏ ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသာ ရန်ပြည်နယ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပါက အခြားမျိုးနွယ်စုများ ဘေးလွတ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှာမူ သေချာပေါက် ကပ်ဘေးသင့်ကာ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခံရပေလိမ့်မည်။

ဤအရာက ပိုင်ကျန့်အား အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ကူကယ်ရာမဲ့ခြင်းတို့ကို ခံစားရစေသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းကို မဆန့်ကျင်နိုင်မှန်း သိလျက်နှင့် တမင်တကာ သွားရောက်ရန်စရလောက်အောင် မိုက်မဲခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့ကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ပြည်နယ်သည် အမြဲတစေ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ရာ၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုသည် မလွှဲမရှောင်သာဘဲ လောဘဇောဖြင့် စောင်းငဲ့ကြည့်ခြင်းများကို ဆွဲဆောင်တတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။ ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလော။

"ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ပါရမီရှင်သူရဲကောင်းများ ပေါ်ထွန်းစမြဲဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးစီက ရာစုနှစ်များစွာတိုင်အောင် ဦးဆောင်လမ်းပြကြသည်" ဟု ဖြစ်ပေသည်။

ခေတ်တိုင်းတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော သူရဲကောင်းများ ပေါ်ထွက်လာကြပြီး၊ သူတို့ အာဏာရရှိလာသောအခါ မိမိတို့အတွက် ဝေစုတစ်ခုကို မုချ တိုက်ယူကြရပေမည်။ ထို့အပြင် စားသုံးမည်ဆိုပါကလည်း အသားအများဆုံး အသားတုံးကြီးကိုသာ စားသုံးရပေမည်။ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော် တစ်ဝန်းလုံးကို ခြုံငုံကြည့်ရသော် မြို့တော်မှလွဲ၍ အသားအများဆုံး အသားတုံးကြီးမှာ ရန်ပြည်နယ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ရန်ပြည်နယ်သည် လူအများအပြား၊ အင်အားစုအများအပြားနှင့် မျိုးနွယ်စုကြီးအများအပြား၏ ခြေရာလက်ရာများနှင့် အကျိုးစီးပွားများကို သယ်ပိုးထားခဲ့သည်။ ထင်ရှားကျော်ကြားသော အင်အားစုအားလုံး အပါအဝင် ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများနှင့် ရှုပ်ထွေးပွေလီသော ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိကြပေသည်။

ဝမ်ကျင်းအား တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းပြီး မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်ခြင်းမပြုနိုင်ရန် တားဆီးခြင်းသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်တစ်ဝန်းရှိ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီး အများစု၏ ဘုံဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ဖိအားများအောက်တွင် ပိုင်ကျန့်အနေဖြင့် အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

ထိုသို့ ပြုလုပ်စဉ်အတွင်း၌ပင် ပိုင်ကျန့်သည် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်ဝံ့မည်မဟုတ်ဘဲ ဘက်ပေါင်းစုံမှ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု လောင်းကြေးထပ်လျက် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သေးသည်။

သို့သော် ဟွန်းလူမျိုးများက တောင်ဘက်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကာ မြောက်ဘက်ရှိ စစ်အင်အားစုအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။ ယခုအခါတွင် ဘာဆက်လုပ်ရပါမည်နည်း။

လူထု၏ ဝေဖန်ကန့်ကွက်မှုများဖြစ်စေ၊ နန်းတော်၏ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုနှင့် တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုများဖြစ်စေ ဝမ်ကျင်းသည် ယင်းတို့ကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့သည်။ လောကီကျင့်ဝတ် ကိုယ်ကျင့်တရားသည် သူ့ကို မည်သို့မျှ မချုပ်တည်းနိုင်ခဲ့ချေ။

ယခုအခါတွင်မူ လက်နက်စွဲကိုင်၍ ခုခံရန်သာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း ပိုင်ကျန့်၌ ယုံကြည်မှု လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။ ပိုင်ကျန့်သည် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်နှင့် ဝမ်ကျင်း၏ တပ်ဖွဲ့များအကြားရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ကွာဟချက်ကို ကောင်းစွာသိနားလည်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ အောင်နိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

"အဖေ... ကျွန်တော် ထိတ်လန့်နေရပြီ..."

ဤအချိန်တွင် ပိုင်ကျန့်၏ အသံမှာ တုန်ရီနေခဲ့သည်။

ဤကြီးမားလှသော မျိုးနွယ်စုစည်းစိမ်ချမ်းသာကြီးသည် မိမိ၏လက်ထက်တွင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ သွေးသားမျိုးဆက် ပြတ်တောက်သွားကာ ဘိုးဘေးများအားလုံး ပူဇော်ပသမှုကင်းမဲ့သည့် ဝိညာဉ်လွင့်များ ဖြစ်သွားကြရမည်ကိုလည်းကောင်း သူ အလွန် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။ သေအံ့ဆဲဆဲ အသက်ချုပ်မည့်အချိန်တွင် မိမိအပေါ် များစွာမျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့သော အဖေအား တွေ့ဆုံရန် မျက်နှာမရှိဖြစ်ရမည်ကို သူ သာ၍ပင် ကြောက်ရွံ့နေမိတော့သည်။

"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."

ပိတ်ထားသော ဘိုးဘေးခန်းမ တံခါးဆီမှ တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆိတ်ငြိမ်၍ ဗလာကျင်းနေသော ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ကျန့်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး "ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဖေ... ကျွန်တော်ပါ”

လာသူမှာ သူ၏ သားဖြစ်ကြောင်း ကြားရသဖြင့် ပိုင်ကျန့်သည် ထရပ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ပိုင်ယီ၏ အနည်းငယ် မှိုင်ထိုင်းညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပိုင်ကျန့်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားကာ "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဖေ... ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကင်းထောက်ဆီက လာတဲ့ စာအရ ယွီပြည်နယ်ကနေ စစ်ကူတောင်းခံတဲ့ ကိစ္စက အဆင်မပြေဘူးလို့ သိရပါတယ်၊ မျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ်ကို မရရှိခဲ့ပါဘူး..."

"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဤကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုင်ကျန့်၏ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းကို ဆန့်ကျင်ရန် ရန်ပြည်နယ်တစ်ခုတည်း၏ အင်အားကိုသာ အားကိုးခြင်းသည် ပုစဉ်းရင်ကွဲက ရထားလုံးကြီးကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းသကဲ့သို့ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ယွီပြည်နယ်၏ မျိုးနွယ်စုကြီးများက ကူညီရန် အလိုမရှိပါက သူတို့၏ ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများတွင် မည်သည့် မဟာမိတ်မျှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

တောင်ဘက်ရှိ မင်ပြည်နယ်သည် ဝမ်ကျင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ မြောက်ဘက်ရှိ လူပြည်နယ်မှာမူ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက လွှမ်းမိုးထားသဖြင့် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ အရှေ့ဘက်သည် ပင်လယ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်နေပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စု ရေတပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရဦးမည် ဖြစ်ရာ၊ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ အိမ်နီးနားချင်း ယွီပြည်နယ်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"ယွီပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုတွေထဲက အချို့က ဝမ်ကျင်းကို ရန်စမိမှာ ကြောက်တယ်လို့ အကြောင်းပြပြီး အင်အားမထုတ်ချင်ကြပါဘူး..."

"ဟမ်... ရယ်စရာပဲ... 'နှုတ်ခမ်းမရှိလျှင် သွားများ ချမ်းတတ်သည်' ဆိုတဲ့ နိယာမကို သူတို့ နားမလည်ဘူးလို့ ငါမယုံဘူး။ ရန်ပြည်နယ်ကို အသိမ်းခံလိုက်ရရင် သူတို့ရဲ့ ယွီပြည်နယ်က အတောင်ပံတွေပေါက်ပြီး ပျံပြေးနိုင်မှာမို့လို့လား..."

"သေချာပေါက် အခြားအကြောင်းရင်းတွေ ရှိရမယ်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ဝမ်ကျင်းဘက်ကို ကူးပြောင်းခိုလှုံချင်နေတာများလား..."

"မှန်ပါတယ်၊ ယွီပြည်နယ်ရဲ့ အခြေအနေက အဲ့ဒီ တုန်ယွီဆိုတဲ့ကောင် ပြဿနာရှာ မွှေနှောက်နေတာကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေတာပါ၊ ဒါ့အပြင် ကျန်းယွဲ့ရဲ့ တပည့်တွေ၊ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတွေနဲ့ ခမည်းခမက်တွေကလည်း နေရာအနှံ့ လိုက်လံစည်းရုံးနေကြပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အချို့လူတွေက ဝမ်ကျင်းဘက်ကို ကူးပြောင်းဖို့ စဉ်းစားလာကြတာပါ..."

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ပိုင်ကျန့်၏ မျက်မှောင်များ ပိုမိုတွန့်ကွေးသွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ဤအရာက အမှန်တကယ်ပင် ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်ပေသည်။

ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုများသည် အင်အားအလွန်ကြီးထွားလာခဲ့ရာ ဘုရင်ခံ တုန်းကောမှာ သူတို့၏ ရုပ်သေးရုပ်မျှသာ ဖြစ်တော့သည်။ ရန်ပြည်နယ်၏ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို အမှန်စင်စစ် ဤမျိုးနွယ်စုကြီးများကသာ ချုပ်ကိုင်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွီပြည်နယ်တွင်လည်း အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများ ရှိသော်လည်း၊ ယွီပြည်နယ်ဘုရင်ခံ တုန်ယွီသည် အာဏာအချို့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းမှုကို အပြည့်အဝ မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း သူသည် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

တုန်ယွီ ရာထူးစတင်လက်ခံချိန်မှစ၍ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် နာကျည်းမှု ကံကြမ္မာကြိုးများစွာ ရစ်ပတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် တုန်ယွီ၏ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုသည် ကလဲ့စားချေလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။

ကျန်းယွဲ့၏ တပည့်များ၊ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းများနှင့် ခမည်းခမက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ယင်းမှာ မျှော်လင့်မထားသော အရာမဟုတ်ချေ။ ကျန်းယွဲ့သည် တောင်ဘက်သို့သာ ထွက်ခွာသွားခြင်းဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဩဇာအာဏာမှာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆက်အသွယ်များနှင့်ဆိုပါက ဝမ်ကျင်းထံ၌ ခိုလှုံခြင်းသည် သေချာပေါက် ပညာရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ရန်ပြည်နယ်အနေဖြင့် ယွီပြည်နယ်ထံမှ ရရှိနိုင်မည့် စစ်ကူအင်အားမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေတော့မည်။ ယခုအခါတွင် ရန်ပြည်နယ်သည် ပြည်နယ်တစ်ခုတည်း၏ အင်အားဖြင့်သာ ဝမ်ကျင်း၏ တပ်မတော်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"အဖေ... ကျွန်ုပ်တို့ ဖူရင်းဟွာကို ဘာလို့ ပြန်လည်အသုံးမချတာလဲ၊ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီလူတွေကိုပဲ အားကိုးနေမယ်ဆိုရင် သားတော် တကယ်ပဲ အောင်ပွဲရဖို့ လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မရှိမှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်..."

"ဖူရင်းဟွာ ဟုတ်လား..."

ဤလူ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုင်ကျန့်၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ပိုင်ကျန့်အား သူ၏တစ်သက်တာတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသမျှသော လူများထဲ၌ မည်သူသည် ပါရမီအရှိဆုံး၊ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးဖြစ်သနည်းဟု မေးမြန်းပါက၊ ယင်းမှာ ဖူရင်းဟွာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤလူသည် အောက်ခြေလူတန်းစားမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး၊ ငယ်စဉ်ကပင် စစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကာ ရန်ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ တုန်းကော၏ စွမ်းရည်အကဲခတ်မှုကို ခံရ၍ ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် အရေးပါသော တာဝန်များကို လွှဲအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤလူသည် စစ်ဗျူဟာမြောက် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တုန်းကော၏ ဓားမြှောင်တစ်စင်းလည်း ဖြစ်သည်။

နည်းပါးလှသော စစ်အင်အားစုဖြင့် သူသည် မျိုးနွယ်စုကြီးများစွာက ငွေကြေးအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ဖွဲ့စည်းထားသော 'တရားသောအမှန်တရားတပ်မတော်' များကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်က ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုများ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သေမင်းဓားတစ်စင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ ထိုစဉ်က တုန်းကောနှင့် ဖူရင်းဟွာတို့အကြား ရန်တိုက်ပေးခဲ့သော ပရိယာယ်ကြောင့် ဖူရင်းဟွာ အကျဉ်းချမခံခဲ့ရပါက၊ ယခုအချိန်တွင် ရန်ပြည်နယ်ကို မည်သူက အုပ်ချုပ်နေမည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှပေသည်။

"ယို့အာကို သူ့ဆီ သွားတွေ့ခိုင်းလိုက်..."

"မှတ်ထားပါ၊ သူ့ကို အဓမ္မ မဖိအားပေးနဲ့။ ဒီဓားကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရင် ဘယ်သူ့ကို ပြန်ခုတ်မိမယ်ဆိုတာ မသေချာဘူး..."

"နာခံလျက်ပါ..."

"ပြီးတော့ ယို့အာကို ပြောလိုက်ပါ၊ အကယ်၍... အကယ်၍ ဒီကိစ္စ အောင်မြင်မယ်ဆိုရင် သမီးရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ ဟန့်တားပိတ်ပင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ပိုင်ကျန့်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ပိုင်ယီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူ နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်သော်လည်း အဆုံးတွင်မူ မည်သည့်စကားမျှ မပြောတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

အကယ်၍သာ ထိုစဉ်က အဆင့်အတန်း ကွာဟချက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စောစောစီးစီး ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါက၊ ရန်ပြည်နယ်ပြည်နယ်ရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ မကျေနပ်မှုများကို ပြေငြိမ်းစေရန် တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်လျက် ဖူရင်းဟွာအား ပိုင်မျိုးနွယ်စုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့ပါက ယခုကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်စရာများ ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

လူတို့သည် အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မမြင်နိုင်ဘဲ ရှခြေဖြစ်ကို မသိနိုင်ကြဟုသာ ဆိုရပေမည်။ မည်သူက ရိုးရှင်းလှသော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့်ပင် စစ်ရေးစစ်ရာ ပါရမီရှင်များ၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်အမင်း အရေးပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လောကကြီးသာ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပါက ပိုင်ကျန့်အနေဖြင့် ဖူရင်းဟွာကို မည်သည့်အခါမျှ လိုအပ်မည်မဟုတ်ချေ။ သူ၏ သမီးဖြစ်သူအား အကူအညီသွားရောက်တောင်းခံခိုင်းမည် မဟုတ်သလို၊ သူတို့၏ အချစ်ရေးကိုလည်း သဘောတူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထွက်ခွာသွားသော ပိုင်ယီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ပိုင်ကျန့်သည် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အခြားနည်းလမ်းမရှိချေ၊ ရန်ပြည်နယ်တွင် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်သော စစ်ဗျူဟာမြောက် စစ်သူကြီးကောင်း လုံးဝမရှိချေ။ လက်ရှိတွင် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်အတွင်းရှိ စစ်သူကြီးအများစုမှာ မျိုးနွယ်စုများမှ ဆင်းသက်လာသော သခင်လေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့တွင် မည်သည့်အရည်အချင်းမျှ မရှိဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း လိုအပ်သော ကိုယ်ခံပညာနှင့် စစ်ရေးဗဟုသုတများကိုမူ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေသည်။ သို့သော်လည်း အစစ်အမှန် စစ်မြေပြင် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ သူတို့သည် အလွန်အမင်း ချို့တဲ့လွန်းလှသည်။

ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ လက်ရှိစစ်သေနာပတိများသည် ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့ကို နှိမ်နင်းခဲ့ခြင်းမှလွဲ၍ အစစ်အမှန် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုကိုမျှ မဆင်နွှဲဖူးကြချေ။ အမှန်စင်စစ် ထိုစဉ်က ရန်ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဝမ်ကျင်း၏ ဩဇာအာဏာကို ဖယ်ရှားရန် မျိုးနွယ်စုအသီးသီးက အပြည့်အဝ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးခဲ့ခြင်း မရှိပါက၊ သူသည် ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့၏ လယ်သမားစစ်သည်များကိုပင် ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ၊ ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ရှိ အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော်များနှင့် စစ်သူရဲကောင်းများကို တားဆီးရန်မူကား ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပြီ။

မျိုးနွယ်စုကြီးအသီးသီးသည် မိမိတို့၏ လူများကို စစ်တပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် အာဏာလုပွဲများအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ် စွမ်းရည်ထက်မြက်သော စစ်သည်ကောင်းများကို ရွေးချယ်ရန် မဟုတ်ပေ။

"မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတချို့ဆီ သွားတွေ့ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

ပိုင်ကျန့် ယခုလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သောအရာမှာ ရန်ပြည်နယ်ရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများကို စည်းလုံးညီညွတ်ကြစေရန် လိုက်လံစည်းရုံးရန် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အစစ်အမှန် အရည်အချင်းရှိသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများကို ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးရန်နှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်သေနာပတိများကို ခန့်အပ်ရန် သူတို့ကို နားချရန် ဖြစ်သည်။

အတားအဆီး အနည်းငယ် ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသူများသည် လုံးဝ ဉာဏ်ပညာ ကင်းမဲ့မနေသရွေ့ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ပိုင်ကျန့် ယုံကြည်သည်။ မဟုတ်ပါက လူတိုင်းသည် ဝမ်ကျင်း ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့အား သတ်ဖြတ်ကာ စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို လုယူသွားမည့်အချိန်ကိုသာ ထိုင်စောင့်နေကြရပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ကျန့်သည် ဝမ်ကျင်းအား ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် အမှန်တကယ်ပင် အလေးအနက်ထားနေခဲ့သည်။ အခြားအကြောင်းရင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူသည် အစစ်အမှန် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။