အခန်း ၃၀၅

အခန်း (၃၀၅)

စိတ်နေသဘောထား

ကျွင်းမြစ်သည် လူတို့က တမင်တကာ တူးဖော်ပြီး ချဲ့ထွင်ထားသော မြစ်ကြီးတစ်စင်း ဖြစ်ကာ ရေကြောင်းကုန်သွယ်မှု လမ်းကြောင်းအဖြစ်သာမက ခွဲထွက်နေသော မြစ်လက်တက်များအတွက် ဆည်မြောင်းသောက်ရေ အရင်းအမြစ်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျွင်းမြစ်သည် နက်လည်းနက်၊ ကျယ်လည်းကျယ်လှပြီး ပျမ်းမျှအားဖြင့် ရေအနက် သုံးမီတာခန့်ရှိကာ အကျယ်မှာမူ မီတာဆယ်ဂဏန်းမှသည် မီတာအနည်းငယ်မျှအထိ ရှိသဖြင့် စစ်သည်တော်များ ရေကူး၍ ဖြတ်ကျော်ရန် အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှပေသည်။

တော်ဝင်နန်းတော်သည် များပြားလှသော လူအင်အားနှင့် ပစ္စည်းအရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကျွင်းမြစ်လုပ်သားများ ပုန်ကန်သည်အထိ အဓမ္မလုပ်အားပေး စေခိုင်းခဲ့ခြင်းမှာ ပျော်ရုံသက်သက် တူးဖော်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

အရှင်မင်းကြီး နတ်ရွာစံမကွယ်လွန်မီက သူသည် ကျွင်းမြစ်ကို အစဉ်မပြတ် တူးဖော်စေခဲ့သည်။

သူ့၌ ကိုယ်ပိုင်တွက်ချက်မှု ရှိခဲ့ပေသည်။ သူသည် မြို့တော်နှင့် ရန်ပြည်နယ်ကြားရှိ ဝေးကွာလှသော အကွာအဝေးပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဤကျွင်းမြစ်ကို အသုံးချလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ ရန်ပြည်နယ်ကို မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ပြန်လည်သွတ်သွင်းရန် သူ စီစဉ်ခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ပထမခြေလှမ်းဖြစ်သော မြစ်တူးခြင်းကိုသာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို မလှမ်းနိုင်မီမှာပင် နတ်ရွာစံသွားခဲ့ရသည်။

ကျွင်းမြစ်ကမ်းနားတွင် ရေလမ်းကြောင်း အကျယ် မီတာသုံးဆယ်ကျော်ရှိသော အတိမ်ဆုံးနေရာ၌ ဝမ်ကျင်းသည် မြစ်နံဘေးတွင် ရပ်တန့်ကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းခဲနေခဲ့သည်။

"စစ်သူကြီး... ငါတို့ ဒီမြစ်ကို ဘယ်လိုဖြတ်ကြမလဲ။ ရေကူးပြီး ဖြတ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလား။"

ရေကူး၍ ဖြတ်ကျော်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ယင်းက ကြီးမားလှသော အသေအပျောက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

အင်အားသုံးသိန်းရှိသော စစ်တပ်ကြီးအတွင်း၌ ရေကူးကျွမ်းကျင်သော ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသည့် စစ်သည်တော်များစွာ ရှိသော်လည်း ရေကူးခြင်းက သူတို့၏ သံချပ်ကာဝတ်စုံများကို ချွတ်ပစ်စေပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သွားလာရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ မကူးခတ်နိုင်မီမှာပင် တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ မြှားမြှောင်များက သူတို့အား စကာပေါက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားအောင် ပစ်ခတ်ခြေမှုန်းကြပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့ ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်လျှင်ပင် သံချပ်ကာမရှိဘဲ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် စွမ်းအင်ပြည့်ဝနေသော ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို ဘယ်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သာ၍ဆိုးသည်မှာ ကျွင်းမြစ်ကမ်းပါးသည် ဝမ်ကျင်း၏ ပြီးခဲ့သောဘဝက ကွန်ကရစ်ကမ်းပါးများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ရေစိုစွတ်နေသော ရွှံ့နွံထူထပ်သည့် နယ်မြေများဖြစ်သဖြင့် စစ်တပ်ကြီး၏ နင်းခြေမှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိချေ။

လက်ရှိနေရာသည် ချန်ရှန်းနှင့် သူ၏လူများက ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်ကာ အတော်အတန် ညီညာပြီး ခိုင်မာသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူတို့ လှေများကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ပို၍ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ကျွင်းမြစ်သည် ကုန်းတွင်းမြစ်တစ်စင်းဖြစ်ပြီး ပင်လယ်နှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းမရှိသဖြင့် မင်ပြည်နယ်က စုစည်းထားသော ရေတပ်သင်္ဘောအုပ်စုသည် ဤနေရာသို့ လာရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ၊ သူတို့သည် ရန်ပြည်နယ်ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်ကိုသာ ဖိအားပေးနိုင်ကြပေသည်။

နေရာတွင်တင် လှေများဆောက်လုပ်ခြင်းက အချိန်အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မည် ဖြစ်ရာ သူတို့သည် ရိုးရှင်းသော ဖောင်များကိုသာ တည်ဆောက်နိုင်ပြီး တစ်ဖက်ကမ်း၌ ခြေကုပ်မရမချင်း စစ်သည်များကို လလှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အသုတ်လိုက် စေလွှတ်ကာ တိုက်စစ်ဆင်ရပေမည်၊ ထို့နောက်မှ အားသာချက်ကို တိုးချဲ့ပြီး ရန်သူ့ခံစစ်ကို ဖောက်ထွက်ရပေလိမ့်မည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမြင်အရတော့ လှေတွေကို တည်ဆောက်တာက ပို၍ ကောင်းမွန်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါကို လောလို့မရပါဘူး၊ ရေကူးပြီး ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားတာက လောလွန်းရာ ရောက်ပါတယ်။ ဒီနေရာက မြစ်ကမ်းပါးဟာ အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းတာကြောင့် ရေကူးဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။"

"ဒါ့အပြင် ဒါဟာ မြစ်တစ်စင်းကို ဖြတ်ကျော်ရုံသက်သက်ပါပဲ။ လှေတွေကို အသေးစိတ် သေသပ်စွာ ဆောက်လုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ တစ်ဖက်ကမ်းကို ရောက်ရှိနိုင်ရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ။ ကျွင်းမြစ်ဟာ လူလုပ်မြစ်တစ်စင်း ဖြစ်တာကြောင့် စစ်မှန်တဲ့ မြစ်ကြီးတွေနဲ့တော့ ကွာခြားပါသေးတယ်။"

ကျန်းလျောင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ခဏမျှ တွေးတောကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း... သစ်ခုတ်ပြီး လှေတွေ ဆောက်ကြစေ။"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ။"

စစ်အမိန့် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် စစ်စခန်းတစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားသက်ဝင်လာခဲ့သည်။ စစ်သည်တော်များက သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲကြပြီး စစ်တပ်အတွင်းရှိ လက်သမားဆရာများက လှေများကို စတင်ဆောက်လုပ်ကြတော့သည်။

ဤလက်သမားများသည် ပင်လယ်ပြင်တွင် ခရီးနှင်နိုင်သော သင်္ဘောကြီးများကို ဆောက်လုပ်ရန် ခက်ခဲသဖြင့် ကျွမ်းကျင်သော သင်္ဘောဆောက်လုပ်သူများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနိုင်သည့် လှေငယ်လေးများကိုမူ ဧကန်မုချ သေသပ်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ကြပေသည်။

တစ်ဖက်ကမ်း၌ ကြီးမားလှသော သစ်ခုတ်ခြင်းနှင့် လှေဆောက်လုပ်ခြင်း လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း ဖူရင်းဟွာသည် သူ့ကို ဟန့်တားရန် တတ်နိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုသာ တင်းတင်းစေ့ထားမိသည်။

အကယ်၍ သူ့၌ အချိန်နှင့် အသုံးချနိုင်သော ရေတပ်သာ ရှိပါက ရန်သူ့လှေများ ရေထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ရန် သူ ဧကန်မုချ အာမခံနိုင်ပေသည်။

ယင်းက ဝမ်ကျင်း၏ စစ်တပ်အတွက် မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ဆင့်ကဲခက်ခဲသွားစေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ကျွင်းမြစ်ကို အလုံးစုံ မစိုးမိုးနိုင်သရွေ့ သူ၏စစ်တပ်သည် အဟန့်အတားမရှိ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ မြစ်လယ်၌ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို အမြဲတစေ သတိထားနေရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ရာထူးကို အလွန်အမင်း အလျင်စလို လက်ခံခဲ့ရသဖြင့် ကျွင်းမြစ်ပေါ်တွင် ရေတပ်တစ်ခုကို အချိန်တိုအတွင်း မတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

ကျန်ရှိနေသော ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် မင်ပြည်နယ်ဘုရင်ခံနှင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ သင်္ဘောအုပ်စုကို ခုခံကာကွယ်ရန် ကမ်းရိုးတန်းကို စောင့်ကြပ်နေရသည်။

ထိုနေရာသည်လည်း ပြင်းထန်သော စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို ကူညီပံ့ပိုးရန် အင်အား မခွဲထုတ်နိုင်ကြချေ။

သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ စစ်သည်တော်များ မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် စနစ်တကျ ပြင်ဆင်နေသည်ကို ငေးကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ယခုအခါ သူသည် ဝမ်ကျင်းကဲ့သို့ပင် ရန်သူကို ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် ယာယီလှေများကိုသာ ဆောက်လုပ်နိုင်တော့သည်။

ရက်အနည်းငယ်မျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ရှိ လက်သမားများသည် အသုံးချနိုင်သော လှေငယ်တစ်သုတ်ကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

"သူတို့ကို ငါတို့ရဲ့ အရသာကို မြည်းစမ်းခွင့် ပေးလိုက်ကြစို့။"

စစ်မိန့်အလံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် စစ်သည်တော်များသည် ဘောင်းဘီရှည်များကို လိပ်တင်ကာ လှေငယ်များကို ရေထဲသို့ တွန်းချကြပြီး ခါးတွင် ဓားများကို ချိတ်ဆွဲ၊ ဒိုင်းလွှားများကို ကိုင်ဆောင်လျက် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ဦးတည်ကာ လှော်ခတ်သွားကြတော့သည်။

အတန်းလိုက် ခင်းကျင်းထားသော ကျောက်ခဲပစ်စက်ကြီးများသည်လည်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ စစ်သည်များက အချက်ပြအရာရှိ၏ လက်ထဲမှ အလံကို ကြည့်ရင်း မည်သည့်အချိန်မဆို ပစ်ခတ်ရန် အဆင်သင့် ပြင်ထားကြသည်။

လေးသည်တော်တပ်ဖွဲ့များသည်လည်း စစ်ဗျူဟာအလိုက် ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး မြစ်ကမ်းနားရှိ မိမိတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များကို ပံ့ပိုးကူညီရန်အတွက် တစ်ဖက်ကမ်းဆီသို့ မြှားမိုးများ ရွာချရန် လေးများကို အစွမ်းကုန် ဆွဲဆန့်ထားကြသည်။

ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ပထမဆုံး လှေငယ်အသုတ်သည် မြစ်လယ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် စစ်စခန်း၏ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေသည့် ဖူရင်းဟွာသည် သူ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ပြတ်သားစွာ အောက်သို့ ချလိုက်သည်။

"ပစ်ခတ်ကြစေ။"

ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော မြှားမိုးများသည် စူးရှသော လေတိုးသံများနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး လှေငယ်များပေါ်ရှိ ဒိုင်းလွှားကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်တော်များအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ထိမှန်မှုဒဏ်ကြောင့် ဒိုင်းလွှားများ စောင်းထွက်သွားရပြီး လွတ်နေသော နေရာများမှတစ်ဆင့် အသားနှင့် သွေးများထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ခဲပစ်စက်ကြီးများမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ကျောက်တုံးကြီးများသည် ကမ်းနားရှိ လှေများနှင့် တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ကမ်းစပ်ရှိ စစ်သည်တော်များဆီသို့ တရုန်းရုန်း ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်က မြှားများနှင့် ကျောက်တုံးများကို ပစ်ခတ်နေစဉ် ကျန်းလျောင်သည်လည်း အလျှော့မပေးဘဲ ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လေးသည်တော်များသည် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လှမ်း၍ ပစ်ခတ်ကြပြီး ကျောက်ခဲပစ်စက်ကြီးများသည်လည်း တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ရန်သူ့စခန်းဆီသို့ ကျောက်တုံးကြီးများကို ရွာချကြတော့သည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးသည် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြရင်း ရန်သူများ၏ အသက်ကို နုတ်ယူရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြစ်လယ်၌ ပိုမိုပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်စစ်သည်များ မောင်းနှင်လာသော လှေငယ်များသည် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိကြသည်။

အပိုစကားများ ပြောနေရန်မလိုဘဲ နှစ်ဖက်စလုံးသည် ကြွေးကြော်သံများနှင့်အတူ မြှားမိုးများကို အံတုလျက် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်၏ အသက်ကို တစ်ခါတည်း နှုတ်ယူနိုင်သည့် နေရာများကို ထိုးနှက်ရင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြတော့သည်။

ရေပြင်တိုက်ပွဲများသည် ကုန်းပြင်တိုက်ပွဲများထက် ပိုမိုရက်စက်ပြီး သွေးချောင်းစီးတတ်ပေသည်။

ကုန်းပြင်ပေါ်တွင် အကယ်၍ မနိုင်ပါက ထွက်ပြေးနိုင်သော်လည်း ရေပြင်ထက်ရှိ လှေငယ်လေးပေါ်တွင်မူ မည်သူက သိုင်းပညာ သာလွန်သနည်း၊ မည်သူက ပို၍ ကြံ့ခိုင်သနည်းဟူသော အချက်အပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လှေပေါ်မှ ခုန်ချလျှင်သာ ရှိတော့သည်၊ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် လှေပေါ်မှ ခုန်ချခြင်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ သေကြောင်းကြံစည်ခြင်းနှင့် အလားတူပေသည်။

ရေကူးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားစဉ် ရေမနစ်ခဲ့လျှင်ပင် လှေပေါ်ရှိ စစ်သည်တစ်ဦးမျှ ရေထဲသို့ ကျသွားသော ရန်သူကို သနားကြလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့်သာ အပြီးတိုင် လမ်းခွဲပေးကြပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် စစ်တပ်နှစ်ခုလုံး၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် စစ်စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသည် ပြင်းထန်စွာ စမ်းသပ်ခြင်း ခံနေရသည်။

မိမိတို့၏ စစ်ပွဲအရှိန်အဝါကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဝမ်ကျင်း စေလွှတ်လိုက်သော ပထမဆုံး ကမ်းတက်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ အားလုံးမှာ ထိပ်တန်း 'စနစ်စစ်သည်များ' သာ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့တစ်ဦးစီသည် သေခြင်းတရားကို မမှုဘဲ သိုင်းပညာ အရည်အချင်း အလွန်ထက်မြက်ကြသဖြင့် တစ်ဖက်ကမှ ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို အထိနာစေကာ လှေများကို တိမ်းမှောက်သွားစေခဲ့သည်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားလျှင်ပင် သူတို့သည် နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို သုံး၍ ရန်သူ့စစ်သည်တစ်ဦးကို ရေထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲချကာ ကျွင်းမြစ်အောက်ခြေ၌ အတူတကွ ရေနစ်သေဆုံးသည်အထိ ဖက်တွဲထားကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံသည် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို တိုက်ရိုက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ခဲရခက်သော အရိုးမာမာများကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကိုက်ဖူးခဲ့ကြဘဲ သူတို့၏ ပထမဆုံး အစားအစာမှာ သံချောင်း ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့၏ သွားများအားလုံး ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

နောက်ကွယ်မှ အပြေးအလွှား လိုက်ပါလာကြသော ရန်ပြည်နယ်စစ်သည်များသည် ဤကဲ့သို့ အသက်စွန့်ရဲသည့် စစ်အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့သောအခါ လှေလှော်နှုန်းကို လျှော့ချလိုက်ကြပြီး တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေကြတော့သည်။

နှစ်ဖက်စစ်သည်များ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ စနစ်စစ်သည်များသည် ဝမ်ကျင်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိရင်း သေဆုံးရခြင်းကို ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကမူ လစာရိက္ခာအတွက်သာ စစ်မှုထမ်းနေကြသော စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်လလျှင် ဆန်မည်မျှမျှ စားသုံးနိုင်၍ ဤမျှအထိ အသက်စွန့်ကာ တိုက်ခိုက်နေကြပါမည်နည်း။

တိုက်ပွဲကို အစဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေသော ဖူရင်းဟွာသည် သူ၏ အကြည့်များကို ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးတို့... ကျန့်နန်မင်းသားရဲ့ လက်အောက်မှာ အသက်စွန့်ဝံ့တဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေ မပြတ်လတ်ပါဘူး။ ထူးခြားတဲ့ အချိန်အခါမျိုးမှာ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုရပါမယ်။"

"ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေအောက်မှာ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ လူတွေ ဧကန်မုချ ပေါ်ထွက်လာစမြဲပဲ။ သင်တို့အားလုံး လက်တွန့်မနေကြဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဖူရင်းဟွာ၏ တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ စစ်ဗိုလ်အချို့သည် ဘာမျှမပြောကြချေ၊ သူတို့သည် အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။

တိုက်ပွဲက အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးရာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ကျဆင်းခွင့်မပြုနိုင်ချေ။ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စစ်ပွဲအရှိန်အဝါသည် ရှေ့တန်းမှ စစ်သည်များကို မဆိုထားနှင့်၊ သူတို့ကိုပင် ကြက်သီးထတုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

"ဗိုလ်ချုပ် ဖူ စီမံနိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ လိုလိုလားလား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်။"

ဖူရင်းဟွာသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်... ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို သွားရောက်ပေးပို့စမ်း။ စစ်စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ထုတ်ခဲ့ကြ။"

"တိုက်ပွဲကနေ နောက်ဆုတ်တဲ့သူတွေကို ကွပ်မျက်စေ။ ရန်သူကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သတ်ဖြတ်နိုင်သူတွေကို ဆုလာဘ် ချီးမြှင့်စေ။"

"ရန်သူ့ခေါင်းတစ်လုံးစီအတွက် ငွေစင် တစ်ဆယ်ကျပ်သား ချီးမြှင့်မယ်။ ခေါင်းငါးလုံးအတွက် ငွေစင် တစ်ရာကျပ်သား။ ခေါင်းတစ်ဆယ်လုံးအတွက်ဆိုရင် ရာထူးတစ်ဆင့်တိုးပြီး မှူးမတ်အဆင့်သုံးဆင့်အပြင် ခေါင်းတစ်ဆယ်ထက်ကျော်ရင် မြေကွက်တွေ ချီးမြှင့်မယ်။ လှပတဲ့ မိန်းမပျိုတွေနဲ့ တိုက်အိမ်ကြီးတွေကိုပါ ပေးသနားမယ်။"

ဤစစ်အမိန့်သည် ရိုးရှင်းပြီး ပြတ်သားကာ နားလည်ရလွယ်ကူလှပေသည်။

ယင်းက ကျဆင်းနေသော ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ များပြားလှသော ဆုလာဘ်များသည် မိမိကိုယ်မိမိ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသည်ဟု ယူဆထားကြသူများ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

သေခြင်းတရားသည် ဧကန်မုချ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း ဆင်းရဲမွဲတေမှုသည် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်၊ အထူးသဖြင့် လူ့အသက်သည် မြက်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးမဲ့လှသော ခေတ်ကာလမျိုးတွင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် လောင်းကြေးထပ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ အသက်နှင့် လောင်းကြေးထပ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ အနိုင်ရသွားခဲ့ပါက သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားပါက သေဆုံးရမည်သာဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်မြေပြင်တွင် သူတို့ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။