အခန်း ၃၀၈

အခန်း (၃၀၈)

သွေးစွန်းခြင်း

အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို မြင်လျှင် ဖူရင်းဟွာသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ၊ ထပ်မံ၍လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ ရွှမ့်ထိုင်မြို့ဆီသို့ ဆက်လက် ဆုတ်ခွာခဲ့တော့သည်။ ကျွင်းမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၊ ရန်ပြည်နယ်တောင်ပိုင်းတွင် အခိုင်မာဆုံး ခံစစ်မြို့ဖြစ်သော ဤမြို့သည် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို ဟန့်တားပိတ်ဆို့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသော ခြေကုပ်စခန်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှမ့်ထိုင်မြို့သည် တောင်တန်းနှစ်ခုကြားတွင် တည်ရှိသဖြင့် စစ်တပ်များအဖို့ ပတ်ကွေ့ကျော်ဖြတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။ ၎င်း၏ မြို့တံတိုင်းများသည် ထူထပ်မြင့်မားပြီး ခိုင်ခံ့လှရုံမျှမက၊ ပြင်ပကတုတ်ကျင်းများ၊ ခံစစ်မျှော်စင်များ နှင့် မြို့တံခါးများအပေါ်၌ မြှားပစ်မျှော်စင်များပါ ရှိနေသဖြင့် ခုခံရန် လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော ဗျူဟာမြောက် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ဖူရင်းဟွာအနေဖြင့် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်လိုခြင်းနှင့် သူတို့အတွက် ထောင်ချောက်ကြီးတစ်ခု ဆင်လိုခြင်း မရှိခဲ့ပါက၊ ကျွင်းမြစ်အနီး၌ ထိုတိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို အခိုင်အမာ ခုခံထားခြင်းက မိမိတို့ဘက်မှ အကျအဆုံးကို လျှော့ချနိုင်သလို၊ ကျန့်နန်စစ်သည်များကိုလည်း ထိရောက်စွာ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေနိုင်ကာ အင်အားချို့နဲ့သွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ရွှမ့်ထိုင်မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဖူရင်းဟွာသည် ထိုမြို့၌ တပ်စွဲထားသော ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ထံသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူသည် ကျွင်းမြစ်၌ ကျန့်နန်စစ်တပ်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်အတွင်း ရွှမ့်ထိုင်မြို့၌ ခံစစ်ပြင်ဆင်ရန် စစ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန် စုဆောင်းပြင်ဆင်ထားရန် စစ်မိန့်ပေး တိုက်တွန်းခဲ့ဖူးသည်။

လိမ့်တုံးသစ်လုံးများ၊ လိမ့်ကျောက်တုံးကြီးများ၊ မြှားများ၊ ဆေးဝါးများနှင့် ရိက္ခာများကဲ့သို့သော မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် စစ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ခြင်း၊ အရံတပ်ဖွဲ့များကို အသင့်အနေအထား ဖြစ်စေခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းတို့သည် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်အနေဖြင့် ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည်လား ဆိုသည့်အချက်နှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေသဖြင့် လုံးဝ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာ၍ မရသော အရေးကြီး ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ရာ အဖြေကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မှ ဖူရင်းဟွာ၏ မျက်နှာထက်၌ စစ်ပွဲစတင်ကတည်းက ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ အောင်မြင်သော ခံစစ်တစ်ခု၏ သော့ချက်မှာ ပြင်ဆင်မှုများ ပြည့်စုံလုံလောက်မှု ရှိမရှိနှင့် နောက်တန်းမှ အင်အားဖြည့်တင်းမှု ခိုင်မာမှု ရှိမရှိအပေါ်၌သာ တည်မှီနေပေသည်။

ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ အင်တိုက်အားတိုက် ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့် ဖူရင်းဟွာအနေဖြင့် ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်ရန် မလိုခဲ့ချေ။

သူသည် ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ အသက်သွေးကြောကို အစဉ်မပြတ် ဖောက်ထုတ်ပစ်မည့် ထက်မြက်လှသော ဓားသွားတစ်လက် ဖြစ်စေချင်ခဲ့သည်။

ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် ရွှမ့်ထိုင်မြို့တံတိုင်းအောက်တွင် ကြီးမားသော အကျအဆုံးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး အနာတရ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ဗျာပါဒဖြစ်လာပါက ကျန့်နန်မင်းသားသည် ဆုတ်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

မှန်ပေသည်... မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေသော ဖူရင်းဟွာပင်လျှင် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် မတွေးဝံ့ခဲ့ချေ။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ကျန့်နန်မင်းသားသည် အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရကာ အလိုအလျောက် ဆုတ်ခွာသွားရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အောင်နိုင်ရန် သို့မဟုတ် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကြီးကို အမှုန့်ကြိတ်ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဟူသော အချက်ကိုမူ သူ လုံးဝ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ဖူရင်းဟွာအနေဖြင့် ၎င်းကို စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မသိနားမလည်သော လူငယ်လေးတစ်ဦး မဟုတ်တော့ချေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီးနောက် သူသည် လောကဓံ တရားအချို့ကို နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန့်နန်စစ်တပ် ရှိနေမှသာ သူသည် အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသော ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စစ်သေနာပတိချုပ်အဖြစ် တည်ရှိနေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ကျန့်နန်စစ်တပ်သာ မရှိတော့လျှင် သူသည် အဘယ်အရာ ဖြစ်သွားမည်နည်း။ သူသည် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော သုံ့ပန်းတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူ၏ လက်အောက်ခံဟောင်းများ၊ သူ၏ မိသားစုနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်သည်ပင်လျှင် အခြားသူများ၏ လက်ခုပ်ထဲက ရေ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ဘဝမျိုးကို ထပ်မံ၍ မဖြတ်သန်းလိုတော့ချေ။ သူ၏ ဘဝတွင် ထိုမှောင်မိုက်သော ကာလများကို ထပ်မံ၍ မကြုံတွေ့လိုတော့ပေ။

ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ စစ်သေနာပတိချုပ်တဲအတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် ကင်းထောက်များ၏ အစီရင်ခံစာနှင့် 'ကွန်ရက်' ဆီမှ ပေးပို့လာသော လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမိသည်။

ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မဟာဗျူဟာမြောက် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အားသာချက်ကြောင့် ကျန့်နန်စစ်တပ်အဖို့ ဤနေရာကို ရှောင်ကွင်းသွားရန်မှာ လွန်စွာ ခက်ခဲလှပေသည်။

တောအုပ်များ၏ ဝဲယာနှစ်ဖက်မှ ဖြတ်ကျော်ရန် စစ်အင်အားကို ခွဲထုတ်လိုက်ပါက စစ်တပ်၏ စုစည်းမှုကို ပျက်ပြားစေပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကျဆင်းသွားစေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လေးလံလှသော ရိက္ခာနှင့် အသုံးအဆောင်များကို တောင်ပေါ်သို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် ခက်ခဲလှရုံမျှမက၊ နောက်တန်း ထောက်ပို့လမ်းကြောင်းများသည်လည်း ရွှမ့်ထိုင်မြို့ရှိ ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ အစဉ်မပြတ် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်နိုင်ရန်အတွက် ရွှမ့်ထိုင်မြို့တည်းဟူသော စူးငြောင့်ခလုတ်ကို မရမက နှုတ်ပစ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဖူရင်းဟွာက ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားတယ်။ သူက တကယ်ပဲ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး အကွက်မြင်တဲ့သူပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ 'ကွန်ရက်' စစ်ဆင်ရေးအနေနဲ့ အခွင့်အရေးရှာဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

ဤသို့ပြောရင်း ဝမ်ကျင်းသည် စစ်ရေးအစီရင်ခံစာကို စာပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး အတန်ငယ် စိတ်ညစ်ညူးစွာဖြင့် သူ၏ နားထင်ကို နှိပ်နယ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ငါတို့ ထိပ်တိုက် တိုးစစ်ဆင်မယ်ဆိုရင်... အင်အားတော်တော် စိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ်..."

ပြည့်စုံလှသော စစ်ရိက္ခာ၊ လုံလောက်သော စစ်သည်အင်အားနှင့် ကျွမ်းကျင်သော စစ်သေနာပတိ ရှိနေသည့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးစစ်ဆင် သိမ်းပိုက်ရန်မှာ မည်မျှလောက်သော အသက်ပေါင်းများစွာကို စတေးရမည်နည်း။ သို့သော် အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် လက်လျှော့လိုက်ပါက ဤကဲ့သို့သော အခွင့်ကောင်းမျိုး မည်သည့်အခါတွင် ထပ်မံရရှိမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

အားနည်းသူများ စုစည်း၍ အားသန်သူကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဟူသော ဗျူဟာကို မြောက်ပိုင်းရှိ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သတိမပြုမိဘဲ နေကြမည်မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ရန်ပြည်နယ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ် မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ထက်မကသော ရန်သူပေါင်းစုံနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းလျောင်က လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... စစ်သည်တော်တွေကို ရက်ပေါင်းတစ်ထောင် ပျိုးထောင်ထားတာဟာ တစ်ရက်တာ တိုက်ပွဲအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ ရဲဘော်တွေဟာ သခင်ကြီးအတွက် အသက်ကို စတေးဖို့ အဆင်သင့် ရှိနေကြပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် ပြတ်သားစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်တော့သည်။ စစ်တဲအတွင်းရှိ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းထန်ပြီး အမိန့်တော်ကို စောင့်မျှော်နေကြသော စစ်သူကြီးများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ...

"ထိုးစစ်ဆင်စမ်း။"

"ငါ့အတွက် ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို မရမက သိမ်းပိုက်ကြစမ်း။"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ။"

ကျန်းလျောင်က တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် ဝမ်ကျင်းသည် သူ့ကို အလုံးစုံ ပံ့ပိုးပေးမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းလျောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အကဲဖြတ်မှုကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပေသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော ဧရာမ မြို့သိမ်းစစ်ယန္တရားများကို ရွှမ့်ထိုင်မြို့တံတိုင်း ခြေရင်းသို့ တွန်းရွှေ့လာကြသောအခါ ဖူရင်းဟွာသည် စစ်မှန်သော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲကြီး စတင်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ပထဝီဝင် အားသာချက် အားလုံးကို ရယူထားသော ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ မြို့တံတိုင်းကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဖူရင်းဟွာသည် ဝမ်ကျင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို နားလည်နိုင်ပေသည်။ သူသည် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှ ထွက်ခွာလာပြီးကတည်းက မဟာကျင်းအင်ပါယာ၏ လက်ရှိ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို လေ့လာ ဆန်းစစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထက်မြက်လှသော ဉာဏ်ပညာဖြင့် လောကကြီး၏ အလုံးစုံသော လားရာသဘောတရားကို သူ သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေသည် ဝမ်ကျင်းအတွက် ရန်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိပြီး၊ အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ရပါက နောင်တွင် ရန်ပြည်နယ်ကို ရယူရန် ပိုမိုခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ဖူရင်းဟွာတွင်လည်း အရှုံးမပေးနိုင်သော အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေပေသည်။ သူသည် ဖူမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သလို၊ ပိုင်ယို့ကိုလည်း လက်ထပ်ရမည်ဖြစ်ကာ၊ မိမိ၏ လက်အောက်ခံဟောင်းများကိုလည်း ကောင်းမွန်သော ဘဝများ ပိုင်ဆိုင်စေရမည် ဖြစ်သည်။

ဤလှပသော မျှော်လင့်ချက် အားလုံးသည် ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို အောင်မြင်စွာ ခုခံကာကွယ်နိုင်မှုအပေါ်၌သာ လုံးလုံးလျားလျား တည်မှီနေပေသည်။

အကယ်၍ မြို့တော်သာ ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင် အရာအားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။ အရှုံး၏ အကျိုးဆက်သည် လွန်စွာ သွေးပျက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသဖြင့် ဖူရင်းဟွာအနေဖြင့် မည်သို့မျှ မခံစားနိုင်ချေ။ သူပြီးသားအတိုင်း ရွှမ့်ထိုင်မြို့သာ မရှိတော့ပါက ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို မည်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကြိုတင် မြင်ယောင်နေခဲ့သည်။

ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် မြောက်ဘက်သို့ အဟန့်အတားမရှိ ချီတက်သွားနိုင်ပြီး ရန်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နန်းမြို့တော်ကို တိုက်ရိုက် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် သူ၏ အသုံးဝင်မည့် တန်ဖိုးကို ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ပြီး လက်ထဲရှိ အာဏာများသည်လည်း ရေပူဖောင်းကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

"တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြစမ်း။"

တိုက်ပွဲမစတင်မီ စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်သည့် မိန့်ခွန်းများ သို့မဟုတ် လက်နက်ချရန် တောင်းဆိုမှုများ လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

စစ်စည်တော်သံများ ဟိန်းထွက်လာသည်နှင့်အမျှ သိပ်သည်းလှသော ကျန့်နန်စစ်တပ်ကြီးသည် မြို့တံတိုင်းကျော် လှေကားများကို ထမ်းပိုးကာ၊ မြို့တံခါးဖြို သစ်လုံးကြီးများနှင့် မြို့သိမ်းယန္တရားကြီးများကို တွန်းရွှေ့ရင်း ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို စတင် ထိုးစစ်ဆင်တော့သည်။

ကျောက်တုံးပစ်လက်နက်ကြီးများသည်လည်း စွမ်းအားပြည့် လည်ပတ်လျက် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများကို ရွှမ့်ထိုင်မြို့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော အရှိန်အဝါကြီးကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဖူရင်းဟွာ စနစ်တကျ စုဖွဲ့ထားသော ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကလည်း ပြန်လည် တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီးကဲ့သို့ ကျရောက်လာသော မြှားမိုးများနှင့် ဆီမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော ကျောက်တုံးကြီးများသည် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ စစ်ကြောင်းများအတွင်းသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ကျန်းလျောင်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် မနားတမ်း ပြင်းထန်စွာ ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ မြို့တံတိုင်းအောက်ခြေ၊ အထူးသဖြင့် ခံကတုတ်တံခါးဝတွင် အလောင်းများသည် တောင်ငယ်လေးများကဲ့သို့ ပုံကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သံချပ်ကာအင်္ကျီများ၏ အက်ကြောင်းများကြားမှ သွေးများသည် စီးဆင်းလာကာ မြေပြင်ထက်တွင် ကွေ့ကောက်၍ အိုင်ထွန်းနေခဲ့သည်။

ယင်းက ဖူရင်းဟွာကို လွန်စွာ ထူးဆန်းအံ့ဩစေရုံမျှမက ကြီးမားသော ဖိအားကိုလည်း ခံစားရစေသည်။ ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ စစ်စိတ်စစ်မာန်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

မြစ်ကူးတိုက်ပွဲမှတစ်ဆင့် ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် အလွန် ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်ကြောင်း သူ သိရှိထားသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဤမျှလောက် အကျအဆုံးကို မမှုဘဲ မကြောက်မရွံ့ တိုက်ခိုက်ဝံ့ကြလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။

လူသားဟူသည် သဘာဝအရ အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားတတ်ကြသည်သာ ဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခွင့် ရှိပါက မည်သူမျှ မသေလိုကြချေ။ အကြံ့ခိုင်ဆုံးသော သံမဏိစစ်တပ်ကြီးပင်လျှင် ကြီးမားသော သေကျေပျက်စီးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စိတ်ဓာတ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဖူရင်းဟွာသည် ကျန့်နန်စစ်တပ်အတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့သော တုန်လှုပ်မှုမျိုးကို လုံးဝ မတွေ့ရှိရသေးချေ။

ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ရှိ စနစ်စစ်သည်တော်များ၏ သူ၏အပေါ်၌ ထားရှိသော ပြင်းထန်လှသည့် သစ္စာစောင့်သိမှုကိုမူ သူ မသိရှိနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ဒေသခံ စစ်သည်တော်များပင်လျှင် ဆက်တိုက် ရရှိခဲ့သော အောင်ပွဲများမှတစ်ဆင့် ခိုင်မာလှသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်ကို ပျိုးထောင်ထားနိုင်ခဲ့ကြသည်ကိုလည်း သူ မသိခဲ့ချေ။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်သော ကျန့်နန်မင်းသားက သူတို့ကို အောင်ပွဲဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလိမ့်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ကံကောင်း၍ စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ်နှင့် အကျိုးဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက များပြားလှသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ကံဆိုး၍ စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် သူတို့၏ မိသားစုများသည် ကောင်းမွန်သော ထောက်ပံ့ကူညီမှုများကို ရရှိမည် ဖြစ်ပေသည်။

လွင့်ပျံလာသော မြှားချက်များ၏ အန္တရာယ်ကို မမှုဘဲ ဖူရင်းဟွာသည် တိုက်ပွဲအပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပွားနေသည့် မြို့တံခါးဝဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ လဲကျသေဆုံးနေကြသော ကျန့်နန်စစ်သည်တော်များ၏ အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်မှောင်အစုံကြားတွင် ပူဆွေးသောကရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရန်သူကို သွေးထွက်သံယို ဖြစ်အောင် ဖောက်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ရွှမ့်ထိုင်မြို့တည်းဟူသော ဤထက်မြက်သည့် ဓားသွားကြီးသည်လည်း ကျိုးပျက်သွားနိုင်ပေသည်။