အခန်း ၃၀၉

အခန်း (၃၀၉)

စစ်ကူ

ရွှမ့်ထိုင်မြို့၏ မြှားပစ်မျှော်စင်ထက်တွင် ဖူရင်းဟွာသည် နီမြန်းနေသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်သားဖြူများတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကြောင့် သွေးကြောမျှင်များ ယှက်သန်းနေခဲ့သည်။

ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ နားရက်မရှိ လဝက်နီးပါး ကြာအောင် အပြင်းအထန် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားမှုကြောင့် သူ၏အဖို့ တစ်နေ့တာသည် တစ်နှစ်ကဲ့သို့ပင် ကြာမြင့်လှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်မှာ သူ၏ တွေးခေါ်မြော်မြင်နိုင်စွမ်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ချေပြီ။

မြို့တံတိုင်းအောက်ခြေ၊ ပြင်ပကတုတ်တံတိုင်းအတွင်း၌ ထပ်ဆင့်နေသော အလောင်းပုံကြီးများထံမှ ကောင်းကင်တိုင်အောင် လွှမ်းမိုးနေသည့် သွေးညှီနံ့များ တိုက်ခတ်နေသည်။ မြင်ရုံမျှဖြင့် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသော ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းသည် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ ပြင်းထန်လှသော ထိုးစစ်ဆင်မှုကို အနည်းငယ်မျှပင် လျော့ပါးသွားစေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ မြို့တံတိုင်းထက်ရှိ ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်သည်သာ စတင်၍ တုန်လှုပ်ချောက်ချားလာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ကျန့်နန်စစ်သည်များ မြို့တံတိုင်းပေါ်သို့ တက်ရောက်လာသည့်အခါတိုင်း သူတို့ ပေးဆပ်လိုက်ရသော အကျအဆုံး အချိုးအစားက ဖူရင်းဟွာကို သွားကျိန်းမတတ် ခံစားရစေသည်။

ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသည် အထက်မှအောက်ခြေအထိ ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များသည်လည်း တိုက်ပွဲအတွင်း၌ လုံးဝ လွင့်ပါးပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးတိုများကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖူရင်းဟွာသည် ရန်သူကို တွန်းလှန်ဖယ်ရှားမည့် စစ်ဗျူဟာများကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေမိသည်။ ကြံ့ကြံ့ခံရုံမျှဖြင့်မူ သူ ကြာရှည်စွာ တောင့်ခံနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။ အကယ်၍ စစ်ကူများ မကြာမီ ရောက်ရှိမလာပါက၊ သူ ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ယုံကြည်ချက် မရှိတော့ချေ။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်အတွင်းမှာပင်၊ စစ်စည်တော်သံများ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟီးလာပြီး၊ ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် စစ်ကြောင်းများကို ပြန်လည်စုဖွဲ့ကာ ထပ်မံ၍ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ထိုးစစ်ဆင်လာကြပြန်သည်။

ကောင်းကင်မြေပြင်ကို တုန်ဟိန်းစေတတ်သော ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားရသောအခါ၊ မြို့တံတိုင်းထက်ရှိ ရန်ပြည်နယ်စစ်သည်များကို ထားဘိဦး၊ ဖူရင်းဟွာ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းလာခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် စစ်ကူများ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ရောက်လာရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။ သူတို့တွင် မြို့ကို အခိုင်အမာအခြေပြုထားသည့် ပထဝီဝင် အားသာချက် ရှိနေသဖြင့်၊ ရောက်ရှိလာမည့် စစ်ကူများသည် တိုက်ပွဲဝင်အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ဝါရင့်လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့များ မဟုတ်စေကာမူ၊ အခြေခံစစ်ပညာ လေ့ကျင့်ထားသော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် လူငယ်များ ဖြစ်နေလျှင်ပင် အသုံးဝင်လှပေသည်။

ထို့အပြင် ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် ငွေကြေး မပြတ်လတ်သဖြင့်၊ ကြီးမားလှသော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအားထက်မြက်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို စစ်မှုထမ်းရန် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ရာ၊ ကောင်းမွန်လှသော စစ်လက်နက် ပစ္စည်းများနှင့်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံးတော့ အရေးပေါ် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ဖူရင်းဟွာက စစ်ကူများကို မျှော်လင့်နေချိန်တွင်၊ ဝမ်ကျင်းသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်ကူများကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

စစ်မထွက်မီက သူ၏ အင်အား သုံးသိန်းရှိသော စစ်တပ်ကြီးသည် ရွှမ့်ထိုင်မြို့၌ ဤမျှအထိ ပိတ်ဆို့ဟန့်တားခြင်း ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။ သူသည် ယခင်က မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသဖြင့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ မရှိသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအကြိမ်သည် တိုက်ခိုက်ရ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ရွှမ့်ထိုင်မြို့၏ ခိုင်ခံ့ထည်ဝါမှုမှာ ယခင်က သူ ဖြိုဖျက်သိမ်းပိုက်ခဲ့သော လော့နန်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းကို ထိုးစစ်ဆင် တိုက်ခိုက်ရန် အခက်အခဲမှာမူ လုံးဝ ခြားနားလှပေသည်။

ဖူရင်းဟွာသည် စစ်တပ်ကို အလွန်ထိရောက်စွာ ကွပ်ကဲနိုင်ပြီး၊ မြို့တွင်းပိုင်းကို သံပုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့အောင် စီမံထားကာ စစ်သည်များ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအချက်ကြောင့် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ အကျအဆုံးမှာ ဒုံးပျံကဲ့သို့ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ရဲရင့်သော စစ်သည်တော် အမြောက်အမြား ရွှမ့်ထိုင်မြို့တံတိုင်းအောက်တွင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။

ထက်မြက်လှသော လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့များ၏ ကြီးမားလှသော အကျအဆုံးများကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်မချမ်းမြေ့မှုနှင့်အတူ မလုံခြုံမှုကို ခံစားလာရသဖြင့် ကျင်းပြည်နယ်မှ စစ်သည်များကို ပြောင်းရွှေ့ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရတော့သည်။

ကျန်းလျောင်က ရွှမ့်ထိုင်မြို့သည် စစ်ကူမရှိလျှင် ကြာရှည်ခံတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောခဲ့သော်လည်း၊ အကယ်၍ ရန်သူ့စစ်ကူများ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင် အဘယ်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

မြို့ကို ဖောက်ထွင်းပြီးနောက်တွင်ပင် ရန်ပြည်နယ်ဘက်မှ အခြားသော ပြင်ဆင်မှုများ ရှိနေခဲ့လျှင် အဘယ်သို့ ပြုမည်နည်း။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ရှေးရှုရန်အတွက် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအဖြစ် စစ်အင်အားကို ရွှေ့ပြောင်းအသုံးပြုရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

ယခုနှစ်အတွင်း ကျင်းပြည်နယ်ကို ကျိုးယွီက အလွန်ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲထားပြီး၊ စစ်ရေးနှင့် အရပ်ဘက်ကိစ္စရပ် နှစ်ခုစလုံးကို ကျွမ်းကျင်လိမ္မာစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းပေးခဲ့သော ကျင်းပြည်နယ်အတွင်း၌ ကျိုးယွီသည် သူ၏ ထက်မြက်လှသော ပါရမီနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပြသရန် မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

ထို့ကြောင့် ယခုနှစ်တွင် ကျင်းသည် အခွန်ဘဏ္ဍာ လိုငွေပြမှုကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ရုံမျှမက၊ ဝင်ငွေနှင့် ထွက်ငွေကိုပါ မျှတအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် အဆင့်သင့် အသုံးပြုနိုင်သော အင်အား တစ်သိန်းရှိသည့် စစ်တပ်ကြီးကို လေ့ကျင့်ပေးထားကာ၊ ပြည်နယ်မြို့တော်၌ အမြဲတမ်း တပ်စွဲထားစေပြီး ကျိုးယွီကိုယ်တိုင် အနီးကပ် ကွပ်ကဲခဲ့သည်။

စစ်တပ်ရှိနေမှတော့ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သွေးမြေကျဖူးပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးများကို ဖြတ်သန်းဖူးသော စစ်တပ်သည်သာ အရည်အချင်းပြည့်မီသော အစစ်အမှန် စစ်တပ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ထုတ်ပေးထားသော များပြားလှသည့် စစ်အသုံးစရိတ်နှင့် စစ်ရိက္ခာလစာများသည် စစ်တန်းလျားအတွင်းရှိ စစ်သည်များကို အလှပြရုပ်သေးရုပ်များအဖြစ် ထားရှိရန်အတွက် မဟုတ်ချေ။

"ငါ့ဆီက လစာရိက္ခာကို စားသုံးထားရင်၊ ငါ့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပေးရမယ်။"

၎င်းအပြင် ရှင်းရန်စီရင်စုမှ ပေးပို့သော ရိက္ခာစပါးများကိုလည်း ချန်ယွီ၏ စနစ်တကျ ညှိနှိုင်းစီမံမှုအောက်တွင် သယ်ယူပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ရှင်းရန်စီရင်စုသည် ယခင်က ယွဲ့လူမျိုးများ၏ နယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ တည်ငြိမ်သော ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကာ မည်သည့် ဆူပူအုံကြွမှုမျှ မရှိခဲ့ခြင်းမှာ ချန်ယွီ၏ လွန်စွာ ထက်မြက်လှသော စီမံခန့်ခွဲမှု နည်းလမ်းကောင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ကျင်း ရှင်းရန်စီရင်စု၌ ချထားခဲ့သော ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များသည် လက်တွေ့တိုက်ပွဲဝင်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရရှိခဲ့ချေ။

၎င်းအပြင် ယခင် လော့နန်နိုင်ငံ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိသော စစ်သည်အားလုံးကို ဝမ်ကျင်းက စစ်တပ်အသစ်များအဖြစ် ပြန်လည်စုဖွဲ့ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင် ရှီးပြည်နယ်၌ ကျုံးဟိန်းနှင့်အတူ အနောက်ဘက်ဒေသ လူရိုင်းများကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းရန် စေလွှတ်ထားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော ပြည်သူများသည် အကယ်၍ အသိဉာဏ် ရှိကြပါက မည်သို့မျှ ပုန်ကန်ရန် ဝံ့ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဝမ်ကျင်း၏ အနာဂတ်မျှော်မှန်းချက်တွင် ဘက်စုံညီညွတ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေပြီး၊ ယွဲ့ပြည်နယ်ကိုမူ စစ်ရေးနယ်ပယ်အဖြစ် အလေးသာစေကာ၊ ရှင်းရန်စီရင်စုကိုမူ ရိက္ခာစပါးများကို အစဉ်မပြတ် ထုတ်လုပ်ပေးမည့် နောက်တန်း ထောက်ပို့အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုအဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား အသုံးပြုရန် ဖြစ်ပေသည်။

မင်ပြည်နယ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် များစွာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုဘဲ အာဏာအားလုံးကို လန်ရှီးထံသို့ တိုက်ရိုက် လွှဲအပ်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရေတပ်မတော်ကြီးကို ကောင်းမွန်စွာ တည်ဆောက်နိုင်သရွေ့ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုကို စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ဘဲ ဆုလာဘ်များပင် ချီးမြှင့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါကမူ လန်ရှီ၏ ခေါင်းသည် ပခုံးပေါ်တွင် တည်ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်သည် ထိုရလဒ်များကို လက်တွေ့စမ်းသပ်ရမည့် အချိန်အခါ ဖြစ်ပေသည်။ ရန်ပြည်နယ်ကမ်းရိုးတန်းကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပိတ်ဆို့ခြင်းတို့သည် လန်ရှီအတွက် ပထမဦးဆုံးသော စာမေးပွဲ ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါ ရန်ပြည်နယ်တိုက်ပွဲကြီးနှင့်အတူ ဝမ်ကျင်း၏ စစ်အင်အားအားလုံးသည် လှုပ်ရှားသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်လေးခု၏ စုပေါင်းအင်အားနှင့်မျှ ရန်ပြည်နယ်ကို မချေမှုန်းနိုင်ဘဲ နေမည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ချေ။ ရန်ပြည်နယ်သည် ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး ခိုင်မာလှသော အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ဝမ်ကျင်းတွင်လည်း စွမ်းအားများ ရှိနေပေသည်။ ယခုအချိန်သည် မည်သူက ပိုမို၍ ကြာရှည်စွာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆည်းဆာ၏ နောက်ဆုံးသော အလင်းရောင်ခြည်များ ကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြို့တံတိုင်းကြီးနှင့် ဖြတ်တောက်ပျက်စီးနေသော အလောင်းပုံကြီးများကို ချန်ထားရစ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

မြို့တံတိုင်းထက်ရှိ ဖူရင်းဟွာသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိပြီး၊ တင်းကျပ်နေသော သူ၏ အာရုံကြောများမှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း စစ်ပွဲသည် ပြီးဆုံးရန် ဝေးကွာလွန်းသေးသဖြင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ သူသည် ချက်ချင်း လှည့်ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ခံများကို အလုပ်များပြားလှသော ကိစ္စရပ်များအတွင်းသို့ စနစ်တကျ စေလွှတ်ကွပ်ကဲတော့သည်။

စစ်သည်အချို့ကို ခံစစ်အတွက် လိုအပ်သော စစ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို သယ်ယူရန်နှင့် မြို့တံတိုင်းတစ်လျှောက် စနစ်တကျ ခွဲဝေချထားရန် စေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ အခြားသော စစ်သည်အချို့မှာမူ ဒဏ်ရာရစစ်သည်များကို ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် ကျဆုံးသွားသော အလောင်းများကို သယ်ထုတ်ခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

ဖူရင်းဟွာသည် စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းခြင်း၏ အရေးပါမှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသည်။ သူကိုယ်တိုင် မြို့တံတိုင်းတစ်လျှောက် လှည့်လည်စစ်ဆေးရင်း စစ်သည်များကို အားပေးနှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဖူရင်းဟွာသည် မြို့တွင်းရှိ လက်မှုပညာရှင်များကို အရေးပေါ် ဆင့်ခေါ်ကာ၊ ပျက်စီးသွားသော မြို့တံတိုင်းများကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြုပြင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အဆိုပါ လက်မှုပညာရှင်များသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပျင်းရိခြင်းမရှိဘဲ၊ အချိန်နှင့် လုကာ မြို့တံတိုင်းပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများနှင့် အပေါက်များကို လိုက်လံဖာထေးခဲ့ကြသည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူသည် လုံးဝ လျှော့ပေါ့ခြင်းမရှိဘဲ၊ ညကင်းတပ်ဖွဲ့များကို ညဘက် ပြောက်ကျားစစ်ဆင် တိုက်ခိုက်မှုများကို အထူးသတိပြု စောင့်ကြပ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

သူ၏ အလုပ်များ ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် လမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ထက်၌ မြင့်မားစွာ သာထွန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယခင်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ပေးထားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ စစ်သူကြီးအချို့ပင်လျှင် ဖူရင်းဟွာ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ချီးကျူးအံ့ဩခဲ့ကြရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ အကယ်၍ သူတို့သာဖြစ်ပါက ဤမျှလောက် သေသပ်စေ့စပ်ပြီး ဝီရိယကောင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦးသာ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ခဲ့ပါက ရွှမ့်ထိုင်မြို့သည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ပြောလျှင် အပိုမဟုတ်ပေ။

"ကျန်းလျန်ကျူ... ဒီကိုလာဦး။"

"ပြီးတော့ ပိုင်ခွမ်း... မင်းလည်း လာခဲ့ဦး။"

ဖူရင်းဟွာ၏ ဆင့်ခေါ်သံကို ကြားရသောအခါ၊ ထိုလူနှစ်ဦးသည် သူ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြပြီး အမိန့်တော်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ဓားချက်၊ ပုဆိန်ချက် အမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သံချပ်ကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျန်းလျန်ကျူနှင့် ဖုန်တစ်မှုန်မျှပင် မရှိဘဲ သပ်ရပ်လှပသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပိုင်ခွမ်းတို့ကို ကြည့်ရင်း၊ ဖူရင်းဟွာသည် ရင်ထဲ၌သာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ဤလူနှစ်ဦးသည် သူ၏ လက်အောက်ရှိ အုပ်စုနှစ်စုကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလျန်ကျူသည် သူ၏ လက်အောက်ခံဟောင်းများကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ပိုင်ခွမ်းကမူ ရန်ပြည်နယ် မင်းစိုးရာဇာမျိုးနွယ်စုများ၏ သားမြေးများကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

ဤကဲ့သို့ ခြားနားချက် ရှိနေရခြင်းမှာ သူသည် ပိုင်ခွမ်းကို အမိန့်မပေးနိုင်၍ မဟုတ်ချေ။ သူ၏ စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ပိုင်ခွမ်းသည် အသေခံတိုက်ပွဲထဲသို့ သွားရောက်လိမ့်မည် မဟုတ်စေကာမူ၊ စစ်ပွဲမှ နောက်ဆုတ်ပြေးလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ပိုင်ခွမ်းကို ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်သို့ တိုက်ရိုက် စေလွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပိုင်ခွမ်း ဤနေရာ၌ ကျဆုံးသွားခဲ့ပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို သူ မခံစားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ခွမ်းသည် ပိုင်မိသားစု၏ တရားဝင် သားကြီးဖြစ်သလို၊ ပိုင်ယို့၏ မောင်လေးလည်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ပိုင်ခွမ်းသာ ဤနေရာ၌ ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်၊ ပိုင်မိသားစုအနေဖြင့် အများအကျိုးကို ရှေးရှုပါဦးမည်လော ဆိုသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံသာ သိနိုင်ရာ၊ သူ လုံးဝ မလောင်းကြေးထပ်ဝံ့ချေ။

ရှေ့တန်း၌ အသည်းအသန် တိုက်ပွဲဝင်နေသော ကျန်းလျန်ကျူနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ဖူရင်းဟွာက သူ့ကို မငဲ့ညှာ၍ သော်လည်းကောင်း၊ ရဲဘော်ဟောင်းများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အသေခံခိုင်းခြင်းသော်လည်းကောင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ထံမှ သဘောထားအမြင်ကို ကြိုတင် တောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲစတင်ကတည်းက ယခုအချိန်အထိ ကျန်းလျန်ကျူသည် ရာထူး သုံးဆင့်မျှ တိုးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ ရရှိသော ရွှေငွေဆုလာဘ်များမှာလည်း များပြားလှပေသည်။ အိမ်ရာများ၊ လယ်ယာမြေများ၊ အလှပဂါမများနှင့် အစေအပါးများကိုပင် ချီးမြှင့်ခြင်း ခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။

စစ်မှုထမ်းကောင်း တံဆိပ်များနှင့် စစ်ရေးအကျိုးဆောင်မှုများ ရရှိသရွေ့၊ ဖူရင်းဟွာသည် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် လျှော့ပေါ့ပေးခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ကျန်းလျန်ကျူ ကိုယ်တိုင်လည်း လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်နေခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်ခြင်းမှာ ငရဲတံခါးဝသို့ ခြေတစ်ဖက် လှမ်းထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အသက်နှင့် သေခြင်းတရားမှာ ကံကြမ္မာအတိုင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ မိသားစုနှင့် သားစဉ်မြေးဆက်များအတွက် စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ကို ရယူရန် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရခြင်းအပေါ် သူ အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက စစ်ရေးအကျိုးဆောင်မှုပေါင်း မည်မျှလောက် ဝါးမြိုဖျောက်ဖျက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိတော့သော်လည်း၊ လက်ရှိ အခြေအနေအပေါ်၌မူ သူ လွန်စွာ ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။

ဖူရင်းဟွာသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့်...

"ပိုင်ခွမ်း... မင်း နောက်တန်းကို သွားပြီး စစ်ကူတွေကို ကိုယ်တိုင် နှိုးဆော်တိုက်တွန်းချေ။ ငါ မင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောမယ်... ရွှမ့်ထိုင်မြို့ဟာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ အကယ်၍ ငါးရက်အတွင်း စစ်ကူတွေ ရောက်မလာဘူးဆိုရင်၊ ကျီရန်မြို့ကို အသေခံကာကွယ်ဖို့သာ ပြင်ဆင်ထားကြတော့။"

"ကျန်းလျန်ကျူ... မင်းကတော့ အသင့်ပြင်ထားပါ။ မြို့တံတိုင်း ကျိုးပျက်သွားတာနဲ့၊ စစ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းအားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး နောက်တန်းဆုတ်ခွာမှုကို ကာကွယ်ပေးရမယ်။ မင်း ဒါကို စွမ်းဆောင်နိုင်မလား။"

ဖူရင်းဟွာ၏ စကားများသည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ နှလုံးသားကို ဧရာမ သံတူကြီးတစ်လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။