အခန်း ၉၃
Vol. 10 Ch. 93
အခန်း (၉၃) ယာယီ လျှို့ဝှက်ထားပေးပါ၊ မင်းနဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်တယ်
"ဆိုင်ရှင်ရှန်း... ပြောပါ"
"ဒီအဆင့်တက် ဆေးလုံးကိစ္စကို မြို့သခင်လျိုအနေနဲ့ ယာယီ လျှို့ဝှက်ထားပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်က အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာမလို့... ဆေးလုံးရောက်လာတဲ့အခါ တခြားလူတွေ လောဘတက်ပြီး လာလုကြမှာမျိုး မဖြစ်စေချင်လို့ပါ"
"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကလည်း တတိယ အဆင့် ဆေးလုံးတွေကို ရောင်းချဖို့ ယာယီ အစီအစဉ်မရှိသေးပါဘူး၊ ဒါကလည်း မြို့သခင်လျိုရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားတဲ့အနေနဲ့ တခြားနေရာကနေ အထူးတလည် ပစ္စည်းလှမ်းယူပေးရတာပါ"
"ဒီလောက်တင်ပဲလား" လျိုထိုင်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်၊ သူက အရေးကြီးသည့် ကိစ္စကြီးတစ်ခုခု ထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မြို့သခင်လျိုအနေနဲ့ ယာယီ လျှို့ဝှက်ထားပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"ဆိုင်ရှင်ရှန်း... ဒီလောက် အထိ အားနာနာနဲ့ ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ မင်းမပြောရင်တောင် ငါက လျှို့ဝှက်ထားမှာပါ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကိုယ်တိုင်လည်း အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာပဲလေ"
"ဟားဟား... မြို့သခင်လျို ပြောတာ အကျိုးအကြောင်း ညီပါတယ်" ချန်ကျီ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းသွားခဲ့ရသည်၊ အမြင်ချင်းတူသည့် လူများနှင့် စကားပြောရသည်မှာ တကယ်ပဲ စိတ်ချမ်းသာစရာ ကောင်းလှပေသည်။
ဤသို့ကြည့်ရလျှင် လျိုထိုင်သည်လည်း အချို့သောလူများကို အမြဲတစေ ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်နေရပုံ ရှိပေသည်။
"ဒါနဲ့ မြို့သခင်လျို... ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်တွေကိုလည်း ရောင်းချပေးနေတာ ရှိပါတယ်၊ တကယ်လို့ အရှင် လိုအပ်တယ်ဆိုရင်တော့... ဒီတစ်ခေါက်မှာ တစ်ပါတည်း ဝယ်ယူသွားလို့ ရပါတယ်၊ အချိန်ကျရင် အဆင့်တက် ဆေးလုံးနဲ့အတူ တစ်ခါတည်း ပို့ဆောင်ပေးလို့ ရတာပေါ့"
ချန်ကျီသည် လျိုထိုင်က မိတ်ဆွေဖွဲ့ ရန် သင့်တော်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ခံစားရသည်၊ ထို့ပြင် ယခုအခါ ပတ်သက်မှုအချို့ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤပတ်သက်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းအောင် ပြုလုပ်ရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။
လျိုထိုင်၏ ခွန်အား ကို ပိုမိုတောင့်တင်းလာအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်လျှင် နောင်တွင် ဤဝမ်နန်မြို့ကလည်း ပိုမိုတည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားပေလိမ့်မည်၊ ထိုအခါ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤနေရာ၌ ဆက် နေသွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်လား... ဘယ်လို အရည်အသွေးမျိုးလဲ"
ဆန်းကြယ်အဆင့် လက်နက်အကြောင်း ကြားရသောအခါ လျိုထိုင်က စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ရသည်၊ လက်ရှိ သူကိုယ်တိုင် အသုံးပြုနေသည်မှာလည်း ဆန်းကြယ် အဆင့်နိမ့် လက်နက်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ ခွန်အား ကို ပိုမိုသန်မာအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်သဖြင့် သူက သဘာဝကျကျ ဆန္ဒရှိပေသည်၊ ထို့ပြင် အဆင့်တက် ဆေးလုံးကို ဝယ်ယူပြီးလျှင်ပင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
"အဆင့်နိမ့် ၊ အလယ်အလတ်၊ အဆင့်မြင့်... အားလုံး ရှိပါတယ်၊ အရှင် ဘယ်လိုမျိုး လိုချင်လဲဆိုတာပေါ်ပဲ မူတည်တာပါ"
ချန်ကျီက လျိုထိုင် ငါးမျှားချိတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်၊ လျိုထိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အမြတ်ထုတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
"အားလုံး ရှိတာလား... အဆင့်မြင့် အဆင့်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ကျ မလဲ"
လျိုထိုင်က ယခုအခါ အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်ကို လုံးဝ အထင်မသေးရဲတော့ပေ၊ အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်၏ နောက်ခံက တကယ်ပဲ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလွန်းလှပေသည်။
"ရှေ့ကအတိုင်းပါပဲ၊ မြို့သခင်လျို စျေးတစ်ခုသာ ပေးလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် စကားနှစ်ခွန်း မပြောပါဘူး"
လျိုထိုင်က အနည်းငယ် မယုံနိုင် ဖြစ်သွားရသည်၊ ဤအနန္တ ကုန်စုံဆိုင်က အနည်းငယ် ချမ်းသာမှု အလွန် ကြွယ်ဝလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ချန်ကျီက စကားမဆိုတော့ဘဲ လျိုထိုင်အား ပြုံး၍သာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ စျေးနှုန်းသတ်မှတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
"နှစ်သောင်းလား"
"အရောင်းအဝယ် တည့်ပါပြီ"
ဤစျေးနှုန်းနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ကျီက အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ ၊ အနန္တ စတိုးဆိုင်အတွင်း၌ဆန်းကြယ် အဆင့်မြင့် အဆင့်ရှိ လက်နက်တစ်ခုကို လဲလှယ်ရန် အမှတ် ၂၀၀ကို လိုအပ်သည်။
အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းဟူသော စျေးနှုန်းက အဆင့်တက် ဆေးလုံးလောက် အမြတ်မထွက်သော်လည်း ဤစျေးနှုန်းက အဆပေါင်း ၁၀ ဆ ခန့် မြင့်တက်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"နောက်တစ်ခါ အရောင်းအဝယ် တည့်ပြန်ပြီလား"
လျိုထိုင် စိတ်ထဲ၌ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်၊ ဤပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရသည်မှာ အလွန်အမင်း လွယ်ကူလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ဒီကောင်က ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို လိမ်ညာနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် လိမ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။
"ရှေ့ကအတိုင်းပါပဲ မြို့သခင်လျို... အရှင်က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းကို စပေါ်ငွေအဖြစ် အရင် ပေးချေလိုက်ပါ၊ သုံးရက်ကြာရင် အဆင့်တက် ဆေးလုံးနဲ့ ဆန်းကြယ် အဆင့်မြင့် လက်နက်ကို အတူတူ လာယူလို့ ရပါပြီ"
ချန်ကျီက ပြောပြီးနောက်တွင် လျိုထိုင်က မသိစိတ်ဖြင့် နောက်ထပ် သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။
သူက အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်မိသော်လည်း သူ၏ မသိစိတ်ကမူ ချန်ကျီကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ထားဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
ချန်ကျီက သိုလှောင်အိတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ လျော့နည်းခြင်း၊ ပိုလျှံခြင်း မရှိဘဲ တိတိကျကျ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ရှိနေပြန်သည်။
"ဒါနဲ့ ကြုံလို့ မေးပါရစေ... အရှင်က ပုံမှန်ဆို ဘယ်လို လက်နက်အမျိုးအစားကို အသုံးပြုတာလဲ ၊ အချိန်ကျရင် အဲဒီဘက်ကလူတွေကို ဒီအတိုင်းပဲ တစ်ပုံစံတည်း ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ရင် အရှင် သုံးရတာ ပိုပြီး လက်ဝင်မှာမလို့ပါ"
"ဓားပြား ကြီး ဆိုရင် ရပြီ" လျိုထိုင်က ချန်ကျီကြောင့် ဆက်တိုက် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေခဲ့ရသဖြင့် ထပ်ပြီး အံ့ဩမနေနိုင်တော့ပေ၊ သူ လိုချင်သော လက်နက်အမျိုးအစားကိုပင် စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိပေ။
ဒါက ဆန်းကြယ် အဆင့်မြင့် အဆင့် ဖြစ်ပေသည် မဟုတ်ပါလော။ ကျင့်ကြံသူ မည်မျှအထိ အိပ်မက်မက်နေရသော လက်နက်မျိုး ဖြစ်သနည်း။
ယခုအခါ သူက အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်ကို လုံးဝ လေးစားသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ကျီ ပြောသမျှကိုသာ လက်ခံလိုက်တော့သည်။
"ဟားဟား... ဓားပြား ကြီးက အရှင်ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ အရမ်းကို လိုက်ဖက်ပါတယ်"
"ဟဲဟဲ..." လျိုထိုင်က စိတ်မသက်မသာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် သုံးရက်ကြာမှ အရှင် ပြန်လာခဲ့တော့မလား"
"ရတယ်... မင်း ဆက်ပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်တာကို ငါ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး" လျိုထိုင်က ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်၊ သို့သော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရသည်။
သူက လေသံကို အနည်းငယ် ထပ်မံ နှိမ့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့မိသားစုကို သတိထားပါ"
"ယဲ့မိသားစုလား"
လျိုထိုင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ချန်ကျီအား 'မင်း နားလည်ပါတယ်' ဟူသော မျက်နှာအမူအရာတစ်ခုကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။
"ရှန်းဝမ်စန်း... မင်း ဆက်လုပ်လိုက်ပါ၊ ငါ ပြန်တော့မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"
လျိုထိုင်နှင့် အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ကျီအနေနှင့်လည်း ဆက်လက် ရှိနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ၊ အတွေး တစ်ချက်ဖြင့်ပင် အသိစိတ်က အိမ်တော်အတွင်းရှိ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။
"ယဲ့မိသားစုလား... ရွှေအူတိုင်အဆင့်ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိရုံတင်ပါ၊ အနှေးနဲ့အမြန် ပဲ ကြာမှာ "
ချန်ကျီ ပြန်ရောက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ ကျောက်လင်းအာက ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်... ဘယ်လိုလဲ"
"ဟားဟား... အဆမတန် အမြတ်ထွက်ခဲ့တယ်၊ သေချာပေါက် အရောင်းအဝယ် လုပ်တာကမှ ပိုက်ဆံအမြန်ဆုံး ရတဲ့ နည်းလမ်းပဲ"
"ဟားဟား... သခင်က တကယ်ပဲ တော်ပါတယ်၊ အရင်က လင်းအာကပဲ အမြင်ကျဉ်းခဲ့တာပါ"
ချန်ကျီ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်တွင် သူက အပြင်သို့ ခေတ္တမျှ ထွက်သွားရုံဖြင့် မည်မျှအထိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အမြတ်ထွက်ခဲ့ကြောင်းကို ကျောက်လင်းအာအား ပြောပြလိုက်သည်။
ထို့ပြင် အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်အတွက် ရွှေအူတိုင်အဆင့်သို့ မကြာမီ တက်လှမ်းတော့မည့် မြို့သခင်တစ်ဦးနှင့်လည်း မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ခဲ့သည်။
"ဟားဟား... မင်းလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးပါနဲ့၊ မင်း ပုံမှန် စိုးရိမ်ပူပန်ပေးခဲ့လို့သာ... ဒီကိစ္စတွေကို လုပ်တဲ့အခါ ငါက ပိုပြီး စဉ်းစားနိုင်ခဲ့တာပါ၊ မဟုတ်ရင် လက်ရှိ အစီအစဉ်လောက် သေချာပေါက် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"
တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ အမြတ်ထွက်ခဲ့သဖြင့် ချန်ကျီ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းနေခဲ့သည်။
"လင်းအာ... ထမင်းနဲ့ ဟင်းအချို့ သွားပြင်ဆင်လိုက်ဦး၊ ဒီနေ့တော့ ကောင်းကောင်းစားပြီး အောင်ပွဲခံရမယ်"
"ဟီးဟီး... ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"
ကျောက်လင်းအာက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ချက်ပြုတ် ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။
"ကြည့်ရတာ... ဝမ်နန်မြို့ထဲမှာ ချမ်းသာတဲ့လူတွေ ရှိနေသေးတာပဲ၊ ရှန်းဝမ်စန်းကို နည်းနည်းလောက် သတိပေးရမယ်၊ ဒီမိသားစု အင်အားစုတွေကို ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံခိုင်းရမယ်"
စိတ်ထဲမှ တွေးတောရင်း ချန်ကျီ၏ မျက်နှာထက်၌ ချစ်တီးကုလား များတွင်သာ ရှိတတ်သော သီးသန့် အမူအရာမျိုး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
လျိုထိုင် ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ရှန်းဝမ်စန်းက နောက်ထပ် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ ဧည့်ခံခဲ့ရသည်၊ အားလုံးက ပထမ အဆင့် ဆေးလုံးအချို့ကို လာ ဝယ်ယူကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အခြားသော လက်နက်များ၊ မန္တန် များ၊ ကျင့်စဉ်များကိုမူ မေးသူ နည်းပါးလှပေသည်။
ရှန်းဝမ်စန်းလည်း စိတ်ထဲ၌ နားလည်ပါသည်၊ ဤတစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရရှိလာလျှင် အရင်ဆုံး ပြုလုပ်လိုကြသည်မှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။
အခြားသော ပစ္စည်းများကိုမူ အနောက်သို့ ခေတ္တ ဆိုင်းထားနိုင်ပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်အတွင်းသို့ လူသိများသော လူတစ်ယောက် လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။
လူသိများသော်လည်း ရှန်းဝမ်စန်းနှင့် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ယခင်က ဆုံတွေ့ဖူးရုံမျှသာ ရှိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသော ဤလူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ အစောပိုင်းက နေရာလုချင်ခဲ့သော ဝမ်မိသားစုမှ ဝမ်ရှင်းတယ် ဖြစ်ပေသည်။
အစောပိုင်းက အဆင်မပြေမှုလေး ရှိခဲ့သော်လည်း ရှန်းဝမ်စန်းက ဝမ်ရှင်းတယ်အပေါ် အထူးတလည် ဆက်ဆံခြင်း မရှိခဲ့ပေ ၊ သူက ဝယ်ယူသူတိုင်းကို ဧည့်ခံသည့်အတိုင်း ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်၊ ဤလူများက အားလုံး ဖောက်သည်ကြီးများ ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ရှင်းတယ်သည်လည်း လက်ရှိတွင် လှမ်းဝင်လာရင်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါ သူက အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်ထံမှ ပစ္စည်းလိုအပ်နေသဖြင့် စိတ်တင်းကာ ဝင်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ဘာပစ္စည်း ဝယ်ယူချင်လို့လဲ " ရှန်းဝမ်စန်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြော လိုက်သည်။
"အုတ်မြစ်ချ ခြင်း ဆေးလုံး ရှိသေးလား"
ရှန်းဝမ်စန်း၏ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာကို မြင်ရသောအခါ ဝမ်ရှင်းတယ်ကလည်း စကားအပိုများ မပြောတော့ပေ ၊ စောနက ကိစ္စများကြောင့် စိတ်ထဲ၌ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသေးသော်လည်း မိသားစု ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး အနေနှင့် ဤမျှအထိ အမြော်အမြင်တော့ ရှိပေသည်၊ အရာအားလုံးက မိသားစုအတွက် ဖြစ်ပေသည်။
"ရှိပါတယ်" ရှန်းဝမ်စန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဝမ်ရှင်းတယ် စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းသာသွားခဲ့ရသည်၊ သူက မူလက အုတ်မြစ်ချ ခြင်း ဆေးလုံး အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ ဝယ်ယူရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိပေ။
"တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လဲ"
"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင် ပါ" ရှန်းဝမ်စန်းက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။
ဤစျေးနှုန်းက ပထမဆုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ရောင်းချခဲ့ရသည့် စျေးထက် နှစ်ဆ မျှ ပိုမို မြင့်နေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤအရာက ချန်ကျီက သူ့အား နောက်ဆုံး သတ်မှတ်ပေးထားသော စျေးနှုန်း ဖြစ်သဖြင့် သူက လိုက်နာဆောင်ရွက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်၊ သူက ချန်ကျီကို ယုံကြည်သည်။
"ဒီလောက်တောင် စျေးကြီးတာလား" ဝမ်ရှင်းတယ်က ဤစျေးနှုန်းကို ကြားရသောအခါ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားရတော့သည်။