အခန်း ၁၁၂

အပိုင်း ၁၁၂ - ရှောင်ယာ၏ အကွက်

နေရာတစ်ခုသည် ပို၍စည်ကားသာယာလာလေလေ၊ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည်လည်း ပို၍မှန်းဆရခက်ကာ ဖောက်ပြန်လွယ်လေလေပင်။ ထိုခေတ်ကာလ ဟောင်ကောင်မြို့ကြီး၏ နေ့စဉ်ဘဝထဲတွင် ကိုယ်ကျိုးအတွက် အကွက်ဆင်ခြင်းနှင့် အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းများမှာ ထမင်းစားရေသောက်ကဲ့သို့ပင် ရိုးအိနေချေပြီ။

အဆုံးစွန်၌မူ ဖုန်ကျောက်သည် တောမြို့လေးမှ ရောက်လာခါစ မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ အလိုကို ဖတ်တတ်ပြီး အကွက်ချတွက်ချက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်လှသော ရှောင်ယာနှင့်ယှဉ်လျှင် သူမ၏ အတွေးအခေါ်နှင့် အမြင်မှာ ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။

ရှောင်ယာသည် ဦးစွာပထမ ဦးလေးဖော့အား စိတ်ရင်းဖြင့် တောင်းပန်ခိုင်းကာ ဖုန်ကျောက်၏ စိတ်အခြေအနေကို ချော့မြှူခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဖုန်ကျောက်၏ စိတ်ထဲတွင် သူမ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းသည် သူမအပေါ် သူမ၏ ဖခင်ရင်းထက်ပင် ပို၍ဂရုစိုက်သည်ဟူသော ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

မိသားစုဝင်များထက်ပင် မိမိအပေါ် ပို၍ဂရုစိုက်ပေးသူ ရှိနေသည်ဆိုမှတော့ ဖုန်ကျောက်တစ်ယောက် မည်သို့လျှင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ရှောင်ယာ၏ အလိုကျ ဆေးရုံတွင် ဆက်နေပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့လေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဦးလေးဖော့သည် ဖုန်ကျောက်၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ရှာရန် ကော့လွန်းခံတပ်မြို့သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူက ဖုန်ကျောက်သည် ရှောင်ယာနှင့်အတူ နေထိုင်နေကြောင်း ခပ်ဝါးဝါး ပြောပြကာ သူမအတွက် လဲလှယ်ရန် အဝတ်အစားနှင့် အသုံးအဆောင်များကို ကူယူပေးရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြခဲ့သည်။

ရက်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်ထောင်သည်လည်း ညီမဖြစ်သူ၏ အမူအကျင့်ကို ကျင့်သားရလာသည်။ သူ၏ညီမသည် သူတစ်ပါးအိမ်တွင် သွားရောက်နေထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် စားစရိတ်ပေးသင့်သည်ဟု ယူဆကာ ဦးလေးဖော့အား ငွေစတင်ပေးကမ်းတော့သည်။

ရှောင်ယာ သင်ပေးထားသည့်အတိုင်း ဦးလေးဖော့က ထိုငွေကို ဦးစွာငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူက ရှောင်ယာသည် ဖုန်ကျောက်ကို ညီမအရင်းကဲ့သို့ ဆက်ဆံသလို၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း သမီးအရင်းကဲ့သို့ သဘောထားပါသဖြင့် ထိုငွေကို မည်သို့မျှ မယူနိုင်ပါကြောင်း ဟန်ပန်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဖုန်ထောင်သည် လောင်းကစားသမားဟု နာမည်ကြီးသည့် ဦးလေးဖော့ကို မနှစ်မြို့ခဲ့ပေ။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထိတွေ့ဆက်ဆံကြည့်ပြီး သမီးဖြစ်သူနှင့် ဖုန်ကျောက်အပေါ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဤလူသည် လောင်းကစားမလုပ်ချိန်တွင် တော်တော့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်လာမိသည်။

"ဦးလေးဖော့... တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဒီလို ကျပန်းအလုပ်တွေပဲ လုပ်နေတာက ရေရှည်အတွက် အဆင်မပြေဘူး။ အလုပ်အကိုင် အတည်တကျလေး ရှာဖို့ မစဉ်းစားမိဘူးလား"

အကွက်ထဲ တည့်တည့်တိုးလေပြီ။ ရှောင်ယာ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖုန်ကျောက်၏ အစ်ကိုသည် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူဖြစ်ပြီး အလုပ်တစ်ခု မိတ်ဆက်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ဦးလေးဖော့သည် ရင်ထဲမှ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ မျက်နှာကို ငိုင်ချလျက် ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဟူး... ကျုပ်လည်း လိုချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က ပညာကလည်း မရှိ၊ အသက်ကလည်း ကြီးပြီဆိုတော့ ဘယ်သူက ခန့်ချင်မှာလဲ။ အလုပ်သာရှိရင် ကျုပ် ဘာလို့ လောင်းကစားလုပ်မှာလဲ။ ကျုပ်က အသုံးမကျလို့ ရှောင်ယာလေးကို ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေတာပါပဲ"

ဤသားအဖနှစ်ဦး၏ ကြိုတင်စီစဉ်ထားမှုအောက်တွင် ဦးလေးဖော့သည် ဖုန်ထောင်ထံမှတစ်ဆင့် မြေအောက်လောင်းကစားဝိုင်းတစ်ခု၌ သန့်ရှင်းရေးအလုပ် ရရှိခဲ့သည်။ ဂုဏ်ရှိသော အလုပ်မဟုတ်သလို လစာလည်း မများသော်လည်း ဤနေရာမျိုးသည် သာမန်လူတစ်ဦး အလွယ်တကူ ရနိုင်သည့် အခွင့်အရေးမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဖုန်ထောင်သည် လက်ရုံးရည် ကောင်းသူဖြစ်ပြီး ကော့လွန်းခံတပ်မြို့တွင် အတော်အတန် နာမည်ကြီးသည်။ သူဌေးကြီးတစ်ဦးက သူ့ကို အားကိုးသဖြင့် လောင်းကစားရုံလေးတစ်ခုကို ဝိုင်းဝန်းစီမံခိုင်းထားရာ၊ ရုံအတွင်းရှိ လူမိုက်များအားလုံးမှာ ဖုန်ထောင်၏ လက်အောက်တွင် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဒုတိယအာဏာအရှိဆုံးသူဟု ဆိုနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဦးလေးဖော့သာ လောင်းကစားရုံတွင် အလုပ်ရလျှင် ဖုန်ထောင်၏ ဩဇာကို အသုံးချကာ ထိုနေရာ၌ အဆင်ပြေပြေ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယာသည် မူလက ဟောင်ကောင်ညဖျော်ဖြေရေးလောကမှ ဧည့်ကြိုမယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စားပွဲထိုး၊ ဖြတ်လျှောက်သရုပ်ဆောင် စသည်ဖြင့် လုပ်ကိုင်သူဖြစ်ပြီး ငွေပေးလျှင် မည်သူ့ကိုမဆို ထိကပါးရိကပါး လုပ်ခွင့်ပေးသူလည်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူမ၏ အလှအပကို ဂုဏ်ယူကာ ချမ်းသာသော လင်ယောကျ်ားတစ်ဦး ရရန် အမြဲကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ညလောကရှိ မိန်းကလေးတိုင်းမှာ လှပသူများဖြစ်ပြီး သူမထက် သာလွန်သူများလည်း ဒုနဲ့ဒေး ရှိနေသည်။ သူမ ရရှိနိုင်သော အကောင်းဆုံးအရာမှာ လူဝကြီးများနှင့် အဘိုးကြီးများသာဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်ဆုံး ရနိုင်သည့် အဆင့်အတန်းမှာလည်း မယားငယ်ဘဝသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ မူလပစ်မှတ်မှာ ငွေရှာလွယ်ပြီး သနားတတ်သော ရွှမ်ဖုန်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှမ်ဖုန်းက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အစကတည်းက ရိပ်မိခဲ့သည်။ သူသည် သူမခင်းသည့် အကွက်ထဲ မဝင်သည့်အပြင်၊ သူမကို ကူညီနေခြင်းကိုလည်း ရပ်တန့်လိုက်ကာ သူမ ဟန်ဆောင်ပြသနေသည့် သစ္စာရှိလှသော ပုံရိပ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

သူမအတွက် အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ သူမသည် အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်တတ်သူဖြစ်ရာ၊ မိမိမရနိုင်သည့်အရာအတွက် အချိန်နှင့် ခွန်အားကို အလဟဿ အကုန်မခံဘဲ အမြန်ပင် လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

ဖုန်ကျောက် ဟောင်ကောင်သို့ ရောက်လာပြီးနောက်၊ ရှောင်ယာနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့ကာ ခင်မင်သွားခဲ့ကြသည်။ ရွှမ်ဖုန်းက သူမကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ရှောင်ယာသည် ဖုန်ထောင်အပေါ် အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဖုန်ထောင်မှာ သစ်တုံးကြီးကဲ့သို့ပင် သူမ၏ သိမ်မွေ့လှသော မြှူဆွယ်မှုများကြား၌ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ဆေးရုံတက်နေရချိန်တွင် ရှောင်ယာ၏ ပန်းတိုင်သည် ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖုန်ကျောက်ကို အသုံးချရမည်။ ဖုန်ထောင်သည် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူဖြစ်ရာ သူနှင့်သာ ပေါင်းဖက်ရပါက သူမ၏ဘဝသည် သေချာပေါက် ကောင်းစားပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ယာသည် ဖုန်ထောင်၏ အနားတွင် သူမကို မြင်သာအောင် အမြဲရှိနေစေရန် စီစဉ်ခဲ့ပြီးနောက်၊ အခွင့်သင့်ချိန်တွင် အရက်မူးသည့် အကွက်ကို ဖန်တီးရန် ကြံစည်ထားသည်။ ဖုန်မောင်နှမနှစ်ယောက်ကို သူမ မကိုင်တွယ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု ယုံကြည်ထားသည်။

အစီအစဉ်မှာ ရှောင်ယာ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ချောမွေ့ခဲ့သည်။ သူမ၏ အဖေပင်လျှင် ဖုန်ထောင်ကြောင့် အလုပ်ရသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဖုန်ထောင်သည် သူမအပေါ်တွင် မည်သည့် ကာကွယ်မှုမှ မရှိတော့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ကျန်ရှိသည်မှာ ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာလျှင် ဖုန်မိသားစုဆီသို့ ကျေးဇူးတင်စကား သွားပြောရန်နှင့် သူမ၏ မိန်းမကောင်း ပီသမှုကို ပြရန် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ကျွေးရန်သာ ကျန်တော့သည်။ ထိုအချိန်သည်ပင် အရက်မူးသည့် ဇာတ်လမ်းကို စတင်ရမည့် အခိုက်အတန့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်းစုယွိီ၏ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့် ဆရာဝန်သည် ရှောင်ယာအား အကောင်းဆုံးဆေးဝါးများဖြင့် ကုသပေးခဲ့သည်။ ဆေးရုံတွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရှောင်ယာသည် ဆေးရုံမှ ဆင်းနိုင်လောက်အောင် သက်သာလာခဲ့သည်။

ဖုန်ကျောက်ကို ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် ရှောင်ယာသည် အရက်ကောင်းများနှင့် စားသောက်ဖွယ်ရာများစွာကို ဝယ်ယူကာ သူတို့အိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ သူမသည် ဖုန်ထောင် အိမ်မှာရှိမည့် အချိန်ကိုသာ ရွေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အစားအသောက်နှင့် အရက်များ အဆင်သင့်ဖြစ်ချိန်တွင် ရှောင်ယာသည် အနုပညာဆန်ဆန်ပင် သူတို့ကို တိုက်တွန်းကာ သောက်စားကြသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက်တွင် ဖုန်ကျောက်မှာ သုံးယောက်ထဲတွင် ပထမဆုံး မူးသွားသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဖုန်ကျောက်ကို နေရာချပေးပြီးနောက်၊ အမှန်တကယ် မမူးသေးသော ရှောင်ယာသည် အရက်ရှိန်ကို အကြောင်းပြကာ ဖုန်ထောင်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက်ပိုင်း ဖြစ်ရပ်များကိုမူ ရှင်းပြနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ နောက်တစ်နေ့နံနက် အမူးပြေ၍ နိုးလာသောအခါ ရှောင်ယာ၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကြောင့် အိမ်နီးနားချင်းများပါ လန့်ဖျန့်ကုန်ကြပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ ငိုရှိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တစ်ညလုံး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော ဦးလေးဖော့သည်လည်း အချိန်ကိုက်ပင် ဖုန်ကျောက် တို့အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လူအများရှေ့တွင် ရှောင်ယာ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ နံနက်စောစောစီးစီး ဖုန်အိမ်တွင် ရှိနေခြင်းမှာပင် အတင်းအဖျင်းဖြစ်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ဖုန်ကျောက်၏ နောက်ထပ်အော်ဟစ်လိုက်သော စကားများက လူတိုင်း၏ သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကို ရှောင်ယာအပေါ် ဘယ်လိုများ ဒီလိုလုပ်ရက်တာလဲ..."

ညီမဖြစ်သူ၏ စွပ်စွဲချက်များနှင့် ရှောင်ယာ၏ ရင်ကွဲမတတ် ငိုကြွေးသံများကြားတွင် နိုးလာသော ဖုန်ထောင်သည် ယမန်နေ့ညက အဖြစ်အပျက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည်။ ယောင်္ကျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဤအရာကို အကွက်ဆင်ထားခြင်းဟု မထင်ဘဲ၊ အရက်မူးပြီး မှားယွင်းမိခြင်းဟုသာ မှတ်ယူလိုက်သည်။

"ရှောင်ယာ... အရက်မူးပြီး ငါတို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်သွားမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါဟာ မတော်တဆမှုတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းသာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို လက်ထပ်ချင်ပါတယ်"

ဖုန်ထောင်အတွက်မူ ရှောင်ယာကို လက်ထပ်ရခြင်းမှာ မကောင်းသည့်အရာ မဟုတ်သလို၊ ရှောင်ယာနှင့် အမြဲရင်းနှီးခဲ့သော ဖုန်ကျောက်ကလည်း သဘာဝကျကျပင် ကန့်ကွက်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ရှောင်ယာသည် သူမ၏ ယောက်မ ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင် စရိုက် လုံးဝပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။ သို့သော် ထိုအရာကတော့ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုထောင်... အခြေအနေတွေက ဒီလိုဖြစ်ကုန်ပြီဆိုတော့ ရှောင်ယာ အစ်ကို့ကို လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောင်ကျရင် ရှောင်ယာ့အပေါ် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပေးဖို့နဲ့ အထင်မသေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှောင်ယာသည် ဖုန်ထောင်အား သူကသာ သူမအပေါ် အမှားလုပ်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခုမှစ၍ သူမအပေါ် ကောင်းပေးရမည်ဟု အကျပ်ကိုင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရှောင်ယာသည် ဖုန်ထောင်၏ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရမှုကို အသုံးချကာ သူ့ကို စတင်ကြိုးကိုင်တော့သည်။

ထိုခေတ်က ဟောင်ကောင်တွင် သာမန်လူတန်းစားများအတွက် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ တောင်းရမ်းငွေ (တင်တောင်း) ကို ညှိနှိုင်းပြီး လက်ထပ်စာချုပ်ချုပ်မည့် ရက်ကို သတ်မှတ်ပြီးပါက၊ ချမ်းသာသောမိသားစုများက စားသောက်ပွဲလုပ်ကြပြီး ဆင်းရဲသောမိသားစုများမှာမူ မင်္ဂလာမုန့်နှင့် သကြားလုံးများ ဝေငှရုံသာ ဖြစ်သည်။

အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရသော ဖုန်ထောင်သည် ဦးလေးဖော့ တောင်းဆိုသည့် တင်တောင်းငွေကို ရအောင် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ငွေနှစ်ရာဆိုသည်မှာ မနည်းလှသော ပမာဏဖြစ်သော်လည်း ဖုန်ထောင်က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပေးခဲ့သည်။

"ရှောင်ယာ... နောက်ဆို အားထောင်နဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း နေသွားတော့။ အိမ်က ကိစ္စတွေအတွက် မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"

ထိုမိန်းမဆိုး ရှောင်ယာသည် တကယ့်ကို အကွက်ကျသူဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့အတွက် အလုပ်တစ်ခု ရအောင် စီစဉ်ပေးခဲ့ရုံသာမက သဘောကောင်းသည့် သမက်တစ်ယောက်ပါ ရအောင် ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ သူတော့ဖြင့် သူဌေးဖြစ်တော့မည်။

ရှောင်ယာသည် သူမအဖေရရှိသော တင်တောင်းငွေထဲမှ တစ်ဝက်ကို သူမအတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားရန် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ယူထားခဲ့သည်။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးနောက်တွင်မူ ဖုန်ကျောက်မှာ ရှောင်ယာ၏ ချော့တစ်ခါ ခြောက်တစ်လှည့် ခိုင်းစေမှုများအောက်တွင် မူးနောက်နေအောင် အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ရတော့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဖုန်ကျောက်သည် ဘာဖြစ်နေမှန်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင်မှ သူမ၏ အသစ်စက်စက် အဝတ်အစားကောင်းများကို ရှောင်ယာက ခဏဆိုကာ ငှားယူသွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေးတော့သည်ကို တွေ့ရှိလာရသည်။ အဆုံးတွင်မူ သူမမှာ အဆုံးမရှိသော အိမ်မှုကိစ္စများကို လုပ်ကိုင်နေရပြီး အပြင်ထွက်ချိန်ပင် မရှိသလောက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်ကျောက် သတိဝင်လာချိန်တွင် ရှောင်ယာမှာ ကိုယ်ဝန်အရင့်အမာနှင့် သူမ၏နေရာမှာလည်း ခိုင်မာနေပြီဖြစ်သည်။ လင်းစုယွိီလက်ထဲရှိ လက်ပတ်နာရီကို ပြန်ရွေးရန်မှာမူ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သည် မိမိဘေးနားရှိ လူတို့၏ စရိုက်အမှန်ကို မမြင်နိုင်ပါက အသုံးချခံရခြင်း၊ အကွက်ဆင်ခံရခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် အန္တရာယ်ပြုခံရခြင်းတို့နှင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။

ဖုန်ကျောက်သည် လူအကဲခတ်ညံ့ဖျင်းပြီး ပါးနပ်မှုမရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူမ ဤကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားရခြင်းမှာလည်း သဘာဝပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း