အခန်း ၁၁၄

အပိုင်း ၁၁၄ - အစောင့်အရှောက်

လင်းစုယွီ၏ လက်ရှိဗျူဟာမှာ လက်ဦးမှုရယူရန်ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် စာချုပ်လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး အိမ်ခြံမြေလွှဲပြောင်းခြင်းကို တိုက်ရိုက်အပြီးသတ်ရန် သူမ စီစဉ်ထားသည်။ ပုဆိန်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဘယ်သူ ဘာပြောပြော သူမကတော့ တစ်ခွန်းမှ မယုံကြည်ပေ။

"မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ရိုးရိုးသားသား စာချုပ်ချုပ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် ဟိုလူတွေထက် ပိုဆိုးတဲ့အဖြစ်မျိုးနဲ့ ကြုံသွားရမယ်!"

လင်းစုယွီက ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး စာချုပ်တွင် လက်မှတ်ထိုးခိုင်းလိုက်သည်။ အခြေအနေ စိတ်ချရပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ကလည်း အားတက်သရောနှင့် အောက်သို့ဆင်းလာပြီး ဝင်ပါလေတော့သည်။

"စုယွီ... နင်ကတော့ တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။ ဒီ လူယုတ်မာ ဖက်တီးက ငါတို့ပိုက်ဆံကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားရဲတယ်ပေါ့၊ သူ့ကို လုံးဝလွှတ်မပေးနိုင်ဘူး။ အားချန်း... ဒီကိုလာခဲ့။ သူလက်မှတ်မထိုးရင် သတ်ပစ်လိုက်။ သေသွားရင် ငါတာဝန်ယူတယ်"

"ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ရဲ့ ပိုက်ဆံကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားရဲတဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ၊ နင့်ရဲ့ သတ္တိကိုတော့ ငါတကယ် ချီးကျူးမိတယ်" ဟု ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က ဆိုသည်။

သတ်ပစ်မည်ဟူသော စကားကို ထပ်တလဲလဲ ကြားနေရသဖြင့် ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်မှာ နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ဤမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ လိမ်ရလွယ်ပြီး ခြောက်လှန့်ရလွယ်သည့် အထက်တန်းလွှာမှ သိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးငယ်လေးများဟု သူထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက လူသားစားပြီး သွေးသောက်မည့် တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ် ဒိုင်နိုဆော များ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မာကျောလှသော သံမဏိပြားကို သွားကန်မိခြင်းပင်။ အလိုက်သင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော် လက်မှတ်ထိုးပါ့မယ်၊ အခုချက်ချင်း ထိုးပါ့မယ်။ သခင်မလေးတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး သဘောထားကြီးကြီးထားပြီး ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးကြပါ။ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်ကျွေးရမယ့် အသက် ၈၀ အရွယ် အမေအိုကြီးနဲ့ အသက်မပြည့်သေးတဲ့ ကလေးလေးလည်း ရှိပါသေးတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပြီး လွှတ်ပေးပါ"

ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်က ဇာတ်ညွှန်းဖတ်နေသကဲ့သို့ သူ၏အခက်အခဲများကို ရွတ်ပြနေသော်လည်း လင်းစုယွီကတော့ အလျော့ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် ရွတ်ပြနိုင်သည်။

"မုသားတွေချည်းပဲ။ နင့်ပါးစပ်က အမှန်အတိုင်း မပြောနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ နင့်လျှာကို ဖြတ်ပစ်မယ်။ အခုထိ လူတွေကို သနားအောင် လိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား။ ခွေးဆိုတာ အညစ်အကြေးစားတာကို ဘယ်တော့မှ မရပ်နိုင်ဘူးဆိုတာ တကယ်ပဲ"

"ကောင်းတဲ့အကြံပဲ စုယွီ။ ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ နှုတ်ချိုချိုနဲ့ လူအများကြီးကို လိမ်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရမယ်။ သူ့လျှာကို ဖြတ်လိုက်တာက နောက်ထပ်လူတွေကို မလိမ်နိုင်အောင် တားဆီးပေးလိုက်တာပဲ။ ဒါဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် အကျိုးရှိပြီး လိမ်လည်မှုတွေကို လျော့နည်းစေမယ့် ကောင်းမှုတစ်ခုပဲ" ဟု ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က ထောက်ခံလိုက်သည်။

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်သည် ထိုဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်အပေါ် အငြိုးအတေးရှိနေသည်။ စရံငွေပေးစဉ်က ချိုချိုသာသာ ကတိပေးခဲ့သမျှကို ယနေ့တွင် သူမကို ငွေအပြည့်အစုံယူလာခိုင်းပြီးမှ စာချုပ်ဖျက်ကာ ငွေများကို အလွဲသုံးစားလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်သည် တုန်ရင်နေသော လက်ကို အမြန်ထိန်းပြီး စာချုပ်ပေါ်တွင် သူ၏အမည်ကို တစ်လုံးချင်း သေချာစွာ ရေးထိုးလိုက်လေသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပါပြီ"

သူ၏ အသက်ရှင်လိုစိတ်မှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ကတော့ ထိုမျှနှင့် အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူမ၏ စရိုက်မှာ အသေးအမွှားလေးကအစ လက်စားချေတတ်သူဖြစ်သည်။

"အားချန်း... သူ့ကို နင့်လက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီ။ သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ သူ့လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ချိုးလိုက်"

လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်း ချိုးခိုင်းခြင်းမှာ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်အနေဖြင့် ပုဆိန်ဂိုဏ်းကို မျက်နှာထောက်ထားခြင်းကြောင့်သာဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ထိုဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်၏ ကံကြမ္မာမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသည့် လူမိုက်ရှစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဟောင်ကောင်မြို့တွင် နောက်ခံအင်အားရှိသူများမှာ အမှားအယွင်း တစ်ခုခုရှိလျှင်တောင် အခြေအနေ အနည်းငယ် သက်သာတတ်ကြသည်။ ခွေးကိုရိုက်လျှင် သခင်ကို မျက်နှာထောက်ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်မှာ ပုဆိန်ဂိုဏ်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေသူဖြစ်ရာ အကျိုးအပြစ်ကို တွက်ဆပြီးနောက် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်တော့ခြင်းဖြစ်သည်။

လင်းစုယွီသည် လက်မှတ်ထိုးထားသော စာချုပ်ကို ရရှိသွားသည့်အခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ လူပုံကြီးကို ကြည့်ရင်း သူမသည် ပုဆိန်ဂိုဏ်းကို မျက်နှာသာပေးရန် နောက်ဆုံးတွင် သတိရသွားသည်။

"သူဌေးကြီး... ဒါက ဂိုဒေါင်အတွက် ချက်လက်မှတ်ပဲ။ သေချာကိုင်ထားနော်။ မှတ်ထားပါ၊ ငါတို့က ဒီဂိုဒေါင်ကို ပိုက်ဆံအစစ်နဲ့ ဝယ်ခဲ့တာ။ ငါတို့က အတင်းအဓမ္မ လုယူတယ်လို့ လျှောက်မပြောနဲ့၊ နားလည်လား။ အဆင်မပြေတဲ့ သတင်းတစ်ခုခုသာ ကြားလိုက်ရင်တော့ ငါရှာမတွေ့အောင် သေချာပုန်းနေပေတော့"

လင်းစုယွီက ခြိမ်းခြောက်စကားကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောကြားလိုက်သည်။ တုန်တုန်ရင်ရင်နှင့် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ငြိမ့်ပြနေသော ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်ကို မြင်သောအခါ လင်းစုယွီက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ကို ခေါ်ကာ ပိုင်ဆိုင်မှုလွှဲပြောင်းခြင်း ကိစ္စရပ်များကို သွားရောက်လုပ်ဆောင်လေသည်။

ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ဂိုဒေါင်အတွက် ငွေကို အမှန်တကယ် ပြန်ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ လင်းစုယွီသည် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဂိုဒေါင်အတွက် ပေးရသည့် ငွေအနည်းငယ်မှာ ပိုင်မိသားစု၏ အမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ပိုင်မိသားစုအနေဖြင့် အတင်းအဓမ္မ လုယူသူများဟူသော ဂုဏ်သတင်းမျိုး မရှိစေရပေ။ ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ပုဆိန်ဂိုဏ်းက သူမကို လိုက်ရှာလိမ့်မည် သို့မဟုတ် လက်ချောင်းချိုးခံလိုက်ရသည့် ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်က မကျေမနပ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လင်းစုယွီ ထင်ထားခဲ့သည်။

သူမ ရန်ဖြစ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို ပိုင်မိသားစုက ဆွေမျိုးများ သိသွားလျှင် စိတ်ပူမည်စိုးသဖြင့် မမည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကိုပင် ကြိုတင်စဉ်းစားထားခဲ့သေးသည်။ သို့သော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ဘဲ ပုဆိန်ဂိုဏ်းကလည်း ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ အေးအေးချမ်းချမ်းဖြင့် နှစ်ရက်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ရွှမ်ဖုန်းသည် လင်းစုယွီ ဂိုဒေါင်ဝယ်စဉ်က သုံးခဲ့သော ချက်လက်မှတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မိန်းကလေးစုယွီ... ဒါက ပုဆိန်ဂိုဏ်းက ပြန်ပေးလိုက်တဲ့ ချက်လက်မှတ်ပါ။ ဂိုဒေါင်ကိစ္စက သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ သဘောနဲ့သူတို့ လုပ်ခဲ့တာဖြစ်လို့ အဲဒီလူတွေကိုလည်း သူတို့ အရေးယူပြီးပြီလို့ ပြောပါတယ်။ ဒီချက်လက်မှတ်ကတော့ မိန်းကလေးစုယွီကို တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ပြန်ပေးလိုက်တာပါ"

လင်းစုယွီက လက်ထဲမှ ချက်လက်မှတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ ဂိုဒေါင်ဝယ်စဉ်က သုံးခဲ့သည့် ချက်လက်မှတ် အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါကို ကျွန်မအစ်ကိုက ပို့ခိုင်းလိုက်တာလား။ ကျွန်မ ဂိုဒေါင်ဝယ်တုန်းက ကိစ္စကို သူဘယ်လိုသိသွားတာလဲ..."

လင်းစုယွီ အနည်းငယ် အားနာသွားမိသည်။ သူမ ရန်ဖြစ်ခဲ့သည့် သတင်းများ ပိုင်မိသားစုဆီသို့ မရောက်သွားလောက်ပါဘူးဟု တွေးမိသည်။ သူမ၏ အဖွားနှင့် အဒေါ်များမှာ သူမကို ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်အောင် ပျိုးထောင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထိုအားနာစိတ်ကြောင့်ပင် ရွှမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ခဏတာ ဖြတ်ပြေးသွားသော အံ့သြမှုနှင့် အကူအညီမဲ့ဟန်ကို လင်းစုယွီ သတိမထားမိလိုက်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်လေး ချီမင်က မိန်းကလေးစုယွီအတွက် စိတ်ပူနေလို့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်လိုက်တာပါ။ မိန်းကလေးစုယွီဘက်မှာ အကူအညီလိုတဲ့ အခက်အခဲ တစ်ခုခုရှိမလားလို့ မေးခိုင်းလိုက်ပါတယ်"

လင်းစုယွီ ရွှမ်ဖုန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဂိုဒေါင်ကိုတော့ ဒီဇိုင်းအတိုင်း ပြင်ဆင်နေပါပြီ၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ရှင် အဲဒီကို ခဏခဏသွားပြီး ကျွန်မအတွက် ကြည့်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းချင်ပါတယ်။ ဆောက်လုပ်ရေးမှာ ပစ္စည်းခိုးတာမျိုး လုံးဝမဖြစ်စေချင်ဘူး"

ပိုင်ချီမင်က ဂိုဒေါင်ပြုပြင်ရေးအတွက် စိတ်ပူပြီး ရွှမ်ဖုန်းကို လွှတ်လိုက်သည်ဟု လင်းစုယွီက ထင်မှတ်ကာ သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများကို ပြောပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"သေချာပေါက်ပေါ့၊ ကျွန်တော် နေ့တိုင်းသွားကြည့်ဖို့ အချိန်ပေးပါ့မယ်"

ရွှမ်ဖုန်းက လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် ပိုင်မိသားစုတွင် ဘာအလုပ်မှ မရှိဘဲ အားနေသူဖြစ်ရာ ပိုင်ချီမင်ကလည်း သူ့အပေါ် အလွန်ယဉ်ကျေးပြီး နေကောင်းလား၊ စားကောင်းလား တစ်နေ့ကုန် လိုက်မေးနေတတ်သူဖြစ်သဖြင့် အလုပ်ခိုင်းရန် စိတ်ကူးရှိသူ မဟုတ်ပေ။

ရွှမ်ဖုန်း ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းစုယွီသည် ချက်လက်မှတ်ကို သူမ၏ နေရာလွတ် ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး ထပ်မတွေးတော့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူမ အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက ပိုင်ချီမင်၏ ရွှမ်ဖုန်းအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားအရ ရွှမ်ဖုန်းကို အလုပ်ခိုင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ချက်လက်မှတ် ပြန်ရခြင်းနှင့် ပုဆိန်ဂိုဏ်းက တောင်းပန်ခြင်းမှာ ပိုင်ချီမင်နှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။ ပုဆိန်ဂိုဏ်းက မလှုပ်မယှက် ငြိမ်နေခဲ့သဖြင့် လင်းစုယွီ ဂိုဒေါင်ဝယ်စဉ်က ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ပိုင်ချီမင် လုံးဝမသိရှိပေ။ ဤကိစ္စတစ်ခုလုံးမှာ ရွှမ်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်း၏ လက်ချက်သာဖြစ်သည်။

ထိုနေ့က ရွှမ်ဖုန်းသည် လင်းစုယွီနှင့် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်တို့၏ စကားဝိုင်းကို မတော်တဆ ကြားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ပုဆိန်ဂိုဏ်းအကြောင်းနှင့် ရန်ပွဲတွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်အကြောင်း... စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ရွှမ်ဖုန်းသည် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်၏ ဒရိုင်ဘာထံမှ သတင်းနှိုက်ယူခဲ့သည်။ လင်းစုယွီသည် ပုဆိန်ဂိုဏ်း လက်အောက်ငယ်သားများ၏ လိမ်လည်မှုကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမအတွက် သူက လက်စားချေပေးရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

ရွှမ်ဖုန်း၏ စွမ်းရည်အရ ပုဆိန်ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ စိတ်တိုင်းကျ ဝင်ထွက်သွားလာရန်မှာ သူအလိုရှိပါက အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ရွှမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဖုန်းရွှေသံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ယူဆောင်ကာ ပုဆိန်ဂိုဏ်းထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ တစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် ပုဆိန်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များက ရွှမ်ဖုန်းကို ရိုရိုသေသေဖြင့် ကိုယ်တိုင် လိုက်လံပို့ဆောင်ခဲ့ကြရသည်။

ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် ထိုနေ့က ဂိုဒေါင်ပိုင်ရှင်၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ချိုးပြီး အပြစ်ပေးရုံသာမက ထိုဂိုဒေါင်ကိုလည်း ဂိုဏ်းသားများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ နောင်တွင် ထိုနေရာသို့ ဆက်ကြေးကောက်ရန်ဖြစ်စေ၊ အခြားကိစ္စများအတွက်ဖြစ်စေ သွားလာခြင်းကို တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်လိုက်လေသည်။

ဂိုဏ်းဂဏများ သောင်းကျန်းနေသော ဟောင်ကောင်မြို့၏ ထိုခေတ်ကာလတွင် ဂိုဏ်းအချင်းချင်း အကြမ်းဖက်မှုများ၊ မိန်းမလှပရိယာယ်ဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်မှုများနှင့် အတင်းအဓမ္မ ဆက်ကြေးကောက်ခံမှုများမှာ သာမန်ကိစ္စရပ်များသာဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအနေဖြင့် ဒေသခံဂိုဏ်းများကို ရိုသေမှုပြသကာ လစဉ် ဆက်ကြေးပေးဆောင်ရလေ့ရှိပြီး မဟုတ်ပါက အဆုံးမရှိသော နှောင့်ယှက်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် ရွှမ်ဖုန်းသည် လင်းစုယွီ၏ အထည်ချုပ်စက်ရုံအတွက် ပြဿနာ၏ မြစ်ဖျားခံရာကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သဖြင့် စက်ရုံအနေဖြင့် အေးအေးချမ်းချမ်း တိုးတက်လာနိုင်ရန် အကြီးအကျယ် အာမခံချက် ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း