အခန်း ၁၁၆

အပိုင်း ၁၁၆ - ရည်ရွယ်ချက်

ရက်အတော်ကြာအောင် ဆန်စပါးတွေကို ဝယ်ယူစုဆောင်းပြီးနောက်၊ ပင်လယ်ပြင်မှာ ရက်အတန်ကြာ ခရီးနှင်ခဲ့တဲ့ စားနပ်ရိက္ခာတင် သင်္ဘောကြီးဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ထျန်းကျင်းဆိပ်ကမ်းကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့သည်။

လျန်ချောင်ဟွေ့ဟာ ဆိပ်ကမ်းမှာ လူလွှတ်ပြီး ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းခိုင်းထားကာ သတင်းရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားဖို့ ညွှန်ကြားထားသည်။ ဒါမှ သူကိုယ်တိုင် အမြန်ဆုံးလာရောက်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

လင်းစုယွီက သူ့အတွက် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုမှတ်ကျောက်တစ်ခုကို အလကားသက်သက် လက်ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီရိက္ခာလွှဲပြောင်းရေးလုပ်ငန်းကို သူ အထူးတလည် အလေးထားနေတာပါ။ ဒီအလုပ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်ဆောင်နိုင်တာဟာ သူ့ရဲ့ နိုင်ငံရေးအနာဂတ်အတွက် တောက်ပတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ ဖြစ်ပါသည်။

"ရဲဘော်လျန်၊ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဆန်ရိက္ခာအားလုံး ဘေးကင်းစွာ ရောက်လာပြီဖြစ်လို့ ကုန်ချဖို့အတွက် လူတွေ စီစဉ်နိုင်ပါပြီ"

ပိုင်ချီမင် လွှတ်လိုက်တဲ့သူဟာ လျန်ချောင်ဟွေ့နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ လင်းစုယွီရဲ့ မှာကြားချက်အရ သူဟာ လျန်မိသားစုအတွက် ပေးစာအချို့ကိုလည်း တစ်ပါတည်း ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ရဲဘော်၊ ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ။ အားလုံးပဲ တော်တော်လေး ပင်ပန်းသွားကြပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းက မြို့ထဲမှာ ကြိုဆိုပွဲ ဂုဏ်ပြုညစာ စီစဉ်ထားပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တက်ရောက်ပေးဖို့ ဖိတ်ကြားလိုပါတယ်"

ဟောင်ကောင်ကလာတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဆက်ဆံတဲ့အခါ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမှာစိုးလို့ လူတိုင်းက အလေးအနက်ထား ဆက်ဆံကြသည်။ လျန်ချောင်ဟွေ့ဟာ ဧည့်ကြိုတာဝန်ကိုပါ ယူထားရသူဖြစ်လို့ ဟောင်ကောင် ဧည့်သည်တွေကို ပိုပြီးတော့တောင် ဂရုတစိုက် ဆက်ဆံခဲ့ပါသည်။

"ရဲဘော်လျန်၊ ခင်ဗျားက သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော့်မျိုးရိုးက ချန် ပါ၊ ကျွန်တော့်ကို ချန်ယီလို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မိန်းကလေးလင်းစုယွီက ခင်ဗျားအတွက် လက်ဆောင်တချို့နဲ့ စာအချို့ ပေးလိုက်ပါတယ်"

"ဒီပစ္စည်းတွေကို နောက်မှ မိန်းကလေးစုယွီရဲ့ အိမ်ဝင်းလေးဆီ ပို့လိုက်ပါ့မယ်။ ရဲဘော်လျန်အနေနဲ့ အဲဒီအိမ်ဝင်းကို ခဏလောက် လာပေးဖို့ အကူအညီတောင်းပါရစေ"

လင်းစုယွီ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တဲ့ လက်ဆောင်တွေဟာ လူအများရှေ့မှာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပေးလို့မဖြစ်တာကြောင့် ချန်ယီက အိမ်ဝင်းလေးဆီ အရင်ပို့ဖို့ စီစဉ်လိုက်တာပါ။ နောက်ပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး လျန်ချောင်ဟွေ့နဲ့ သေသေချာချာ စကားပြောဖို့လည်း သူ မျှော်လင့်ထားသည်။

မိန်းကလေးစုယွီမှာ လျန်ချောင်ဟွေ့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သည့် အစီအစဉ်တချို့ ရှိနေသည်။ ချန်ယီက စကားပြောရင်း လျန်ချောင်ဟွေ့ကို အကဲခတ်နေမိပြီး သူ့ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက အနည်းငယ် နက်ရှိုင်းသွားသည်။

သူဟာ သေးငယ်တဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကတစ်ဆင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ စရိုက်မှန်ကို အကဲခတ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ဒီလူဟာ မိန်းကလေးစုယွီ ပြောသလို တကယ်ပဲ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူ ဖြစ်ပါစေလို့ သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

"စုယွီက ဟောင်ကောင်က နေထိုင်မှုပုံစံကို အသားကျနေပြီလား"

လင်းစုယွီ ပို့လိုက်တဲ့ လက်ဆောင်တွေထက် သူမ ဟောင်ကောင်မှာ နေပျော်ရဲ့လားဆိုတာကို လျန်ချောင်ဟွေ့က အရင်ဆုံး မေးမြန်းတာကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချန်ယီရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ စစ်မှန်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"နေပျော်ပါတယ်။ မိန်းကလေးစုယွီက ဟောင်ကောင်မှာ အရမ်းအဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက ထျန်းကျင်းမှာရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ အဒေါ်တွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို သတိရနေပါတယ်။ အိမ်နီးနားချင်းတွေနဲ့ ခင်ဗျားတို့အားလုံးက အရင်တုန်းက သူ့ကို အများကြီး ကူညီခဲ့ကြတယ်လို့ သူက ပြောပြပါတယ်"

လင်းစုယွီက ပိုင်မိသားစုကို တကယ်ပဲ အဲဒီလို ပြောခဲ့တာပါ။ ပိုင်ချီမင်က ချန်ယီကို ထျန်းကျင်းဆီ လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ ဘာတွေပြောရမယ်ဆိုတာကို သေသေချာချာ မှာကြားလိုက်တာ ဖြစ်သည်။

လင်းစုယွီအကြောင်းကို ကြားခံထားပြီး စကားပြောဆိုကြရင်း သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ မကြာခင်မှာပဲ ရင်းနှီးသွားကြပါသည်။

"ညီလေးလျန်၊ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် ထျန်းကျင်းကိုလာတာ တခြားတာဝန်တွေလည်း ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါက ညီလေးရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်ပါတယ်။ အသေးစိတ်ကို အိမ်ဝင်းထဲမှာ တွေ့မှ ဆွေးနွေးကြမလား"

"ရတာပေါ့။ အစ်ကိုချန်၊ လိုအပ်တာရှိရင် အားမနာတမ်း ခိုင်းစေနိုင်ပါတယ်။ အရင်ဆုံး ဒီဆန်တွေကို ကုန်ချပြီး မြို့ထဲကို သယ်ယူခိုင်းလိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးမှ အိမ်ဝင်းမှာ တွေ့ကြတာပေါ့"

လင်းစုယွီနဲ့ ရှိခဲ့တဲ့ ခင်မင်မှုကို ထောက်ထားပြီး လျန်ချောင်ဟွေ့ဟာ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လိမ်ညာလိမ့်မယ်လို့ မစိုးရိမ်ခဲ့ပေ။ ဒါ့အပြင် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာမျိုး ပေးအပ်ထားတာမို့ သူကလည်း အလကားသက်သက် အမြတ်ထုတ်ရုံတင် မလုပ်ချင်ပါဘူး။

ရိက္ခာတွေအပြည့်တင်ထားတဲ့ ကုန်တင်ကားကြီးတွေဟာ တစ်စီးပြီးတစ်စီး ဆိပ်ကမ်းကနေ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းထွက်သွားကြသည်။ ဒီရိက္ခာတွေဟာ လူအများအပြားရဲ့ အစာရေစာ ရှားပါးမှုပြဿနာကို အမြစ်ပြတ် မဖြေရှင်းနိုင်သေးပေမဲ့ လူပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်ကိုတော့ ကယ်တင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

လင်းစုယွီ ဒီတစ်ခေါက် စီစဉ်လိုက်တဲ့ ရိက္ခာသင်္ဘော နှစ်စင်းထဲက တစ်စင်းကို ဗဟိုအစိုးရရဲ့ ခွဲတမ်းချထားမှုအတွက် မြို့တော်ဆီ ပို့ဆောင်မှာဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်စင်းကိုတော့ လင်းစုယွီက ထျန်းကျင်းမြို့အတွက် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ထျန်းကျင်းမြို့တော်ဝန် ကျောက်နဲ့ အတွင်းရေးမှူး ဝမ်တို့ နှစ်ယောက်လုံးဟာ ဒီရိက္ခာသင်္ဘောရဲ့ ခွဲတမ်းကို သိမ်းငှက်တွေလို မျက်စိကျနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် အတွင်းရေးမှူး ဝမ်ကတော့ လင်းမိသားစုကို ကြားခံထားပြီး ပိုင်မိသားစုနဲ့ အဆက်အသွယ်ရဖို့ အခုထိ အိပ်မက်မက်နေတုန်းပင်။

အဲဒီအချိန်မှာ အတွင်းရေးမှူး ဝမ်ဟာ လင်းမိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီဆိုတာကို မသိသေးချေ။ သူက ဒီရိက္ခာသင်္ဘောကနေ ဝေစုတစ်ခုရနိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတုန်းပါ။ ဒါဟာလည်း အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပိုင်မိသားစုက လင်းမိသားစုအရေးကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာကြောင့် ထျန်းကျင်းမြို့ဆီ သတင်းတွေ လုံးဝမရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ချန်ယီဟာ ဒီတစ်ခေါက်မှာ အတွင်းရေးမှူး ဝမ်နဲ့ တခြားလူတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ လင်းစုယွီရဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ ပြန်လာခဲ့တာပါ။ အရင်တုန်းက နိုင်ငံတော်ရဲ့ အဖိုးတန် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို ခိုးထုတ်ရောင်းချခဲ့တဲ့ အတွင်းရေးမှူး ဝမ်ဟာ မြို့တော်ဝန်ကျောက်မှာ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေမရှိတာကြောင့် ပြစ်ဒဏ်ကနေ လွတ်မြောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟဲ့ဖိန်လမ်းက အိမ်ဝင်းနှစ်ခုကနေ လင်းစုယွီ စုဆောင်းရရှိခဲ့တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေထဲမှာ အတွင်းရေးမှူး ဝမ်က မြို့တော်ဝန်ကျောက်ကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲဖို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အထောက်အထားတွေ အများကြီး ပါဝင်နေသည်။

ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ လင်းစုယွီက အဲဒီစာရွက်စာတမ်းတွေကို အသုံးချပြီး ပိုင်မိသားစုကို မြို့တော်ဝန်ကျောက်နဲ့ ပူးပေါင်းစေကာ အတွင်းရေးမှူး ဝမ်ကို ထောင်ထဲပို့ဖို့ ဒါမှမဟုတ် သေဒဏ်ပေးနိုင်ဖို့အထိ ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်သည်။

ညနေစောင်းမှာတော့ ချန်ယီက လက်ဆောင်တွေအပြည့် တင်ထားတဲ့ ကုန်တင်ကားတစ်စီးကို အိမ်ဝင်းလေးထဲ မောင်းဝင်လာစေခဲ့သည်။ ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ချန်မိသားစုနဲ့ ကျူးမိသားစုတို့ဟာ အံ့အားသင့်ပြီး ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။

"စုယွီရဲ့ အိမ်ဝင်းလေးကို ရောင်းလိုက်ပြီလား။ ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ် သော့ရထားပြီး အိမ်ထဲတောင် ဝင်နေတာလဲ"

"သွားမေးကြည့်ရအောင်။ စုယွီ မသွားခင်က အိမ်ဝင်းကို ကျွန်မကို အပ်ထားခဲ့တာ၊ သော့တွေက အခုထိ ကျွန်မအိမ်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ!"

အဒေါ်ထောင်ကလည်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေတာကြောင့် အဒေါ်ကျူးကိုပါ ခေါ်ပြီး သွားရောက်စုံစမ်းဖို့ ပြင်လိုက်ပါသည်။

ချန်ယီဆီကနေ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အဒေါ်ထောင်ဟာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ပြီး မျက်ရည်တွေ ဝဲလာပါသည်။ သူမဟာ ခါးစည်းအေပရွန်စနဲ့ မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်ရင်း ချန်ယီကို သူမရဲ့အိမ်မှာ ထမင်းစားဖို့ လှိုက်လှိုက်လဲလဲ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

အဒေါ်ထောင်နဲ့ အဒေါ်ကုတို့ဟာ လင်းစုယွီက သူတို့မိသားစုနှစ်ခုအတွက် လက်ဆောင်တွေနဲ့ လူလွှတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ကြချေ။

"ဒါဆို စုယွီက ဒီကို ပြန်မလာတော့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား။ သူမ နယ်ဘက်မှာရော အဆင်ပြေရဲ့လား။ သူ့မိသားစုက သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံကြရဲ့လား"

ဟုတ်ပါတယ်။ အခုထက်ထိ လင်းစုယွီဟာ သူမ ဘယ်မှာရှိနေတယ်ဆိုတာကို အိမ်နီးနားချင်းတွေကို ပြောပြဖို့ အစီအစဉ်မရှိသေးပေ။ လျန်မိသားစုက သိတဲ့သူတွေကိုတောင် ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့ သူမ မှာကြားထားခဲ့သည်။

လာမည့် မငြိမ်မသက်ဖြစ်မည့် ကာလတွေမှာ သူမအတွက် မိသားစုဝင်တွေလို ဖြစ်နေတဲ့ ချန်မိသားစုနဲ့ ကျူးမိသားစုတို့ကို ပြဿနာတွေထဲ မဆွဲသွင်းချင်လို့ ဖြစ်သည်။

"ရဲဘော်စုယွီရဲ့ မိသားစုက သူ့ကို အရမ်းကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ရဲဘော်စုယွီက ခင်ဗျားတို့ မိသားစုနှစ်ခုလုံးအတွက် လက်ဆောင်တွေ ယူလာပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို အပ်လိုက်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒီမှာရှိနေတုန်း လက်ဆောင်တွေကို အိမ်ကို တစ်ခါတည်း ယူသွားလိုက်ကြပါလား"

ချန်ယီက သူယူလာသည့် အထုပ်တွေကြား ရှာဖွေလိုက်ကာ ချန်မိသားစုနဲ့ ကျူးမိသားစုအတွက် ထုပ်ပိုးထားတဲ့ အထုပ်တွေကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဖောင်းကားနေတဲ့ အထုပ်ကြီးတွေထဲမှာတော့ ဆန်၊ စွပ်ပြုတ်ချက်ဖို့ အာဟာရဖြစ်စေတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ချည်သားအထည်အလိပ်တချို့ ပါဝင်သည်။

"ဒီမှာ အထုပ်အသေးလေး နှစ်ထုပ်လည်း ပါသေးတယ်။ ဒါကတော့ ကျူးမိသားစုက သားငယ်လေးအတွက် ကျန်းမာရေးအားဖြည့်ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေပါ၊ ဘယ်လိုသောက်ရမလဲဆိုတဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကိုလည်း အထဲမှာ ရေးပေးထားပါတယ်။ နောက်တစ်ထုပ်ကတော့ ဆရာမ ချန်ဟွေ့ယီ အတွက် စာအုပ်တွေပါ။ ဒါတွေအားလုံးက ရဲဘော်စုယွီ ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တာမို့ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ အိမ်ကို ယူသွားလိုက်ပါ"

အလကားသက်သက် လက်ဆောင်ယူရမှာကို အားနာတတ်တဲ့ အဒေါ်ကုဟာ အစပိုင်းမှာ ငြင်းဆန်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ လက်ဆောင် အထဲမှာ ကျန်းမာရေးအတွက် အားရှိစေမယ့် ပစ္စည်းတွေ ပါတယ်လို့ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူမ မငြင်းရက်တော့ပါဘူး။ သူမရဲ့ သားငယ်လေးဟာ တကယ်ပဲ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို လိုအပ်နေတာကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ရဲဘော်ချန်၊ ဘယ်တော့လောက် ပြန်မှာလဲ။ မပြန်ခင် ကျွန်မအိမ်ကို ခဏလောက် လာပေးလို့ ရမလား။ စုယွီအတွက် လက်ဆောင်တချို့ ပြင်ဆင်ပြီး ထည့်ပေးချင်လို့ပါ"

အဒေါ်ကုဟာ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတာကို သိနေသည်။ မငြင်းနိုင်တော့တဲ့အဆုံးမှာ သူမဘက်ကလည်း လင်းစုယွီအတွက် တစ်ခုခု ပြန်ပေးဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။

အဒေါ်ထောင်ကလည်း လင်းစုယွီအတွက် သူမကိုယ်တိုင်ချုပ်ထားတဲ့ ပန်းထိုးဖိနပ် နှစ်ရန် ရှိနေတဲ့အကြောင်း ပြောပြပြီး ချန်ယီကို သူမအိမ်ဆီလည်း ဝင်ခဲ့ဖို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

ချန်ယီက လွယ်လွယ်ကူကူပဲ သဘောတူလိုက်သည်။ မိန်းကလေးစုယွီ ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ဟာ သူတို့ဆီက တစ်ခုခုရရင် တစ်ခုခု ပြန်ပေးချင်ကြတဲ့ စိတ်ထားရှိသူတွေပါ။ ဘယ်သူကမှ သူတစ်ပါးအပေါ် အမြတ်မထုတ်ချင်ကြပေ။

အိမ်နီးနားချင်းနှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ လျန်ချောင်ဟွေ့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ချန်ယီက လင်းစုယွီ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည့် ပါဆယ်ထုတ်ကို လျန်ချောင်ဟွေ့ကိုလည်း ပေးလိုက်သည်။

"ညီလေးလျန်၊ ဒါကတော့ မိန်းကလေးစုယွီက ညီလေးအတွက် သီးသန့်ရေးပေးလိုက်တဲ့ စာပါ။ စာထဲက အကြောင်းအရာတွေကို အရင်ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ဖတ်ပြီးမှ ကျွန်တော် ဒီကိုလာရတဲ့ တခြားရည်ရွယ်ချက်တွေကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ့မယ်"

ချန်ယီက လင်းစုယွီ ကိုယ်တိုင်ရေးထားတဲ့ စာကို လျန်ချောင်ဟွေ့ရဲ့ လက်ထဲသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း