အခန်း ၁၁၉

အပိုင်း ၁၁၉ - လျန်ကတော် ဖျောင်းဖျနားချမှု

အတွင်းရေးမှူးဝမ် အဖမ်းခံရပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် လျန်ဟွေ့သည် ကျောင်းသို့ ပုံမှန်အတိုင်း တက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းလင်နှင့် ဝမ်ရှို့ကျွမ်း နှစ်ယောက်စလုံး အတန်းမတက်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

"လျန်ဟွေ့... ကျန်းလင်နဲ့ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းတို့ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ နင်သိလား။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ကျောင်းမလာဘူး။ လင်းစုယွီကလည်း ခွင့်ယူထားတာ ကြာပြီနော်" ဟု အတန်းထဲမှ စပ်စုတတ်သော အတန်းဖော်တစ်ဦးက လျန်ဟွေ့ကို မေးလာသည်။

အရင်က ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ တမင်ဖန်တီးထားမှုကြောင့် လူတိုင်းက သူမနှင့် လျန်ဟွေ့ကို အလွန်ရင်းနှီးကြသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"စုယွီက သူ့အမေဘက်က အမျိုးတွေကို ပြန်တွေ့သွားလို့ အဲ့ဒီမှာပဲ သွားနေတော့မှာ။ ကျန်းလင်နဲ့ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းတို့ကတော့ ငါလည်း တကယ်မသိဘူး၊ တစ်ခုခုကြောင့် ခွင့်ယူထားတာ ထင်တာပဲ" ဟု လျန်ဟွေ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လျန်ဟွေ့သည် ကျန်းလင်အပေါ် အထင်အမြင် ကောင်းသဖြင့် သူမ ကျောင်းမလာသည်ကို စိုးရိမ်မိသော်လည်း၊ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းကိုမူ တစ်မျိုးကြီးဟု အမြဲခံစားရသဖြင့် သူမကိစ္စထဲ ဝင်မပါချင်ပေ။

အမှန်စင်စစ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ကျောင်းမလာခြင်းမှာ မိမိ၏ မိခင်ဖြစ်သူက အကွက်ကျကျ စီစဉ်လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်ကို လျန်ဟွေ့ လုံးဝမသိရှိခဲ့ပေ။ လျန်ကတော်သည် မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ကွက်သဖြင့် ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ရိုက် အခြေအတင် မဖြစ်လိုသောကြောင့် ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ မိခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ လက်ဝယ်ရှိထားသော အချက်အလက်များကို အသုံးချ၍ လျန်ကတော်သည် ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ မိခင်ကို အကြောက်အလန့်မရှိ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။

"ရှင်က ဝမ်ရှို့ကျွမ်းရဲ့ အမေ မဟုတ်လား။ ကျွန်မက ရှင့်သမီးရဲ့ အတန်းဖော် လျန်ဟွေ့ရဲ့ အမေပါ။ ဒီနေ့ ကျွန်မလာတာက တစ်ခုပဲ မေးချင်လို့၊ ကျွန်မသမီးက ရှင့်သမီးကို ဘာများ စော်ကားမိလို့ ရှင့်သမီးက ကျွန်မသမီးနား တမင်ကပ်ပြီး ဒုက္ခပေးရတာလဲ"

လျန်ကတော်သည် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် စကားများ ပြောမနေတော့ပေ။ အတွင်းရေးမှူးဝမ် ပြုတ်ကျသွားပြီဖြစ်ရာ ဤသားအမိနှစ်ယောက်ကို သူမ ကြောက်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

"ဒါ... ဒါက တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲတာ ဖြစ်မှာပါ"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ မိခင်မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသမီးက ဒီလိုအလုပ်မျိုး လုပ်နိုင်ပါ့မလား။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ပြစ်ဒဏ်ကျခံရပြီးကတည်းက သူမတို့မှာ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်း ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်စုအတွင်း အခက်အခဲများ ကြုံရပြီးနောက်တွင် သူမ၏ သမီးလေးမှာ လိမ္မာယဉ်ကျေးလာပြီး မိခင်ဖြစ်သူကို အလွန်ဂရုစိုက်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုကဲ့သို့ အတန်းဖော်၏ မိခင်က အိမ်တိုင်ရာရောက် လာရောက်ပြောဆိုမှုကို သူမ လုံးဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိပေ။

"ဘာမှ နားလည်မှု မလွဲဘူး။ ကျောင်းက လုပ်အားပေးအချိန်တုန်းက ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ကျွန်မသမီးကို ကိုက်ဖို့ မြွေလွှတ်ခဲ့တယ်၊ နောက်ပြီး ကျွန်မသမီးကို လှေကားပေါ်ကနေ တမင်တွန်းချခဲ့သေးတယ်" ဟု လျန်ကတော်က ဆိုသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် သမီးဖြစ်သူ၏ လုပ်ရပ်များကို အမှန်တကယ် မသိရှိကြောင်း လျန်ကတော် သတိပြုမိသွားပြီး လေသံကို အနည်းငယ် လျှော့လိုက်သည်။

"ကျွန်မ စကားအရှည်ကြီး မပြောချင်ဘူး။ အခု ရှင့်တို့ရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြမယ်။ ရှင့်ယောကျ်ားက အတွင်းရေးမှူးဝမ်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးဟောင်းလေ။ ရှင့်ယောကျ်ား ကိစ္စဖြစ်ပြီးကတည်းက အတွင်းရေးမှူးဝမ်က ရှင့်တို့သားအမိအတွက် အလုပ်နဲ့ ကျောင်းကိစ္စတွေ စီစဉ်ပေးခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ ရှင့်ယောကျ်ား ဘာလို့ ပြစ်ဒဏ် ဒီလောက်အကြီးကြီး ကျခံရလဲဆိုတာ သိလား။ တခြားလူအတွက် အပြစ်ခံပေးခဲ့လို့လေ။ မမဟုတ်ရင် ရှင့်ယောကျ်ားလို လက်ထောက်အတွင်းရေးမှူး တစ်ယောက်အတွက် အများဆုံး ၃ နှစ်ကနေ ၅ နှစ်ပဲ ကျမှာ"

လျန်ကတော်သည် စကားပြောရင်း ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ တခြားသူအတွက် အပြစ်ခံပေးခဲ့ရသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် သိရှိထားကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

"ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ! ကျွန်မတို့ မိသားစုက ယောကျ်ားကိုပဲ အားကိုးနေရတာ။ သူ တခြားလူအတွက် အပြစ်ခံပေးရမှန်း သိရင်တောင် ကျွန်မတို့မှာ ဘာလုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိမှာလဲ။ အာဏာလည်းမရှိ၊ အရှိန်အဝါလည်း မရှိတာ"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းမိခင်၏ လေသံမှာ အားကိုးရာမဲ့ပြီး သနားစဖွယ် ကောင်းနေသော်လည်း၊ လျန်ကတော်မှာမူ ထိုကလေးမ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သူမကို သနားစိတ် မဝင်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ရှင့်အခြေအနေကို ရှင်ကိုယ်တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေတာပဲ။ ဒါဆိုလည်း ကျွန်မ လိုရင်းပဲ ပြောမယ်။ ရှင်နဲ့ ရှင့်သမီး နယ်ဘက်ကို ပြန်သွားကြတော့! အေးအေးဆေးဆေး ထွက်သွားလို့ရတုန်း ရှင့်သမီးကိုခေါ်ပြီး နယ်က မိဘအိမ်ကို ပြန်ပါ။ ရှင့်သမီးကိုလည်း ကျောင်းဆက်မထားနဲ့တော့၊ မဟုတ်ရင်တော့..."

လျန်ကတော်၏ စကားများကြောင့် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းမိခင်မှာ စော်ကားခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအမျိုးသမီးက ဘာမို့လို့ သူမတို့သားအမိကို မြို့ပေါ်ကနေ နယ်ဘက်ကို ပြန်ခိုင်းပြီး ဒုက္ခခံခိုင်းရသနည်း။

"လူကို အရမ်း အကျပ်မကိုင်ပါနဲ့..."

"ဟွန်း... ဒါက အကျပ်ကိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ စေတနာနဲ့ လာပြောတာ။ နက်ဖြန်မှ မထွက်သွားရင် နောက်ဆို ထွက်သွားရဖို့ မလွယ်တော့ဘူး။ အတွင်းရေးမှူးဝမ်လည်း ဒီနေ့ပဲ အစစ်ဆေးခံဖို့ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ။ ရှင်တို့ သားအမိ အကောင်းပြောတုန်း မနားထောင်ဘဲ နေချင်သေးတယ်ဆိုရင်လည်း ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ စောင့်ကြည့်လိုက်ပေါ့"

လျန်ကတော်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ မိခင်မှာ ထိတ်လန့်တကြား ထရပ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ! ဘယ်သူက အတွင်းရေးမှူးဝမ်ကို ထိရဲမှာလဲ..."

"ဘယ်သူလုပ်လဲဆိုတာ ရှင်သိဖို့မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ အတွင်းရေးမှူးဝမ်က သူ့ကိုယ်သူတောင် မကယ်နိုင်ဘူး၊ ရှင်တို့ အားကိုးစရာလည်း ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ပြီး ရှင့်သမီး လုပ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စကိုလည်း ကျွန်မက ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရွေးချယ်စရာက ရှင့်လက်ထဲမှာပဲ။ ရှင်တို့က နားမလည်ဘူးဆိုရင်တော့ သူများက အရေးယူတဲ့အခါကျမှ လာပြီး အပြစ်မတင်နဲ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် လျန်ကတော်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မစောင့်တော့ဘဲ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ကျန်းမိသားစုထံသို့လည်း သွားရန်ရှိသေးသည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းတို့ သားအမိကို နားချပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်နိုင်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး အဖြေဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်လည်း ဒုက္ခပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့ မပြန်လျှင်မူ ကျင်းမန်မြို့တွင် သူတို့ ဆက်နေ၍မရအောင် လုပ်ပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေသည်။

ကျန်းလင်၏ မိသားစုနှင့်ကတော့ ရှင်းရလွယ်ကူသည်။ ကျန်းမိသားစုမှာ ဤဒုက္ခတွင်းမှ ထွက်ခွာချင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း အတွင်းရေးမှူးဝမ်က သူတို့ကို ချုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် မထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လျန်ကတော် ရောက်လာပြီး ထိုသို့ပြောကြားသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းမိသားစုမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားကြသည်။

"လျန်ဟွေ့အမေ... အတွင်းရေးမှူးဝမ် တကယ်ပဲ အဖမ်းခံလိုက်ရတာ သေချာလား။ သူ ပြန်လွတ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးမလား"

ကျန်းလင်၏ မိခင်သည် သူမ၏ သားဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် မိမိ၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ အတွင်းရေးမှူးဝမ်အပေါ် နာကျည်းနေသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ခိုင်းစေမှုကြောင့်သာ သူမ၏ သားမှာ မကောင်းမှုများ လုပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အရင်ကတည်းက သူမ နယ်ပြန်ချင်သော်လည်း အတွင်းရေးမှူးဝမ်က သမီးဖြစ်သူကို ကျောင်းထားပေးထားသဖြင့် မပြောရဲဘဲ အောင့်အည်းနေခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

"သေချာပါတယ်။ ကျွန်မက စေတနာနဲ့ လာသတိပေးတာ။ ပြန်ချင်ရင် စောစောပြန်ကြ၊ တခြားသူတွေက အမှုဟောင်းတွေ လာဖော်မှ ပြန်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မလွယ်တော့ဘူး"

"ပြန်မယ်၊ ပြန်မှာပေါ့။ လာပြောပေးတာ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"

ကျန်းမိသားစုသည် လျန်ကတော်၏ သတိပေးမှုကို အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြပြီး ထိုညမှာတင် ပစ္စည်းများ အမြန်သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ကျန်းမိသားစုသည် တစ်ညတည်းနှင့် အပြီးသိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ကျန်းလင်သည် သူမ၏ အစ်ကို ချန်ထားခဲ့သော ပစ္စည်းများကို သတိရကာ ညဘက်တွင် သွားယူရန် သူမ၏ မိခင်နှင့် တိုင်ပင်သည်။

"အမေ... အစ်ကို ချန်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတချို့ ရှိသေးတယ်။ သမီး ဒီည သွားယူလိုက်မယ်။ အစ်ကို့ပစ္စည်းတွေရှိရင် ကျွန်မတို့ နယ်ပြန်ရင်လည်း ချောင်ချောင်ချိချိ နေနိုင်မှာ"

ကျန်းလင်၏ မိခင်သည် ထိုအခါမှသာ သူမ၏ သားဖြစ်သူက သမီးကိုသာ လျှို့ဝှက်ပြောပြခဲ့သည့် ပစ္စည်းများရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ယခုအခါ သူမသည် နယ်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လိုနေပြီဖြစ်သည်။ ကျင်းမန်မြို့ရှိ အရာအားလုံးမှာ သူမအတွက် သူစိမ်းပြင်ပကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ မနေတတ်မထိုင်တတ်သော်လည်း မစားဝတ်နေရေးအတွက်သာ သည်းခံနေထိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ အမေလည်း လိုက်ခဲ့မယ်။ ရွာပြန်ရောက်ရင် သမီး ကျောင်းဆက်တက်ပေါ့၊ အမေကတော့ အလုပ်လုပ်ပြီး မိသားစုကို လုပ်ကျွေးမယ်။ ရွာမှာက ကိုယ့်ဆွေမျိုးတွေ အများကြီးရှိတော့ ဘယ်သူမှ လာမနိုင်ကျင့်နိုင်ဘူး"

ကျန်းမိသားစုသည် ငွေအမြောက်အမြားနှင့်အတူ စိတ်အားထက်သန်စွာ နယ်သို့ ပြန်သွားကြသော်လည်း၊ ဝမ်သားအမိ နှစ်ယောက်မှာမူ အပြင်းအထန် အခြေအတင် ဖြစ်နေကြသည်။

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းသည် ကျင်းမန်မြို့မှ ထွက်မသွားချင်သော်လည်း၊ သူမ၏ မိခင်မှာမူ လျန်ကတော် ထွက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို သူမ၏ အလုပ်ကို ငွေသားဖြင့် ရောင်းချကာ မြို့မှထွက်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

"ဝမ်ရှို့ကျွမ်း... လျန်ဟွေ့အမေက နင် သူ့သမီးကို လုပ်ခဲ့တာတွေ အကုန်သိနေပြီ။ မြွေလွှတ်တာရော၊ လှေကားပေါ်က တွန်းချတာရော၊ အဲ့ဒါတွေ နင်လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"သူ့အမေက အိမ်အထိ လာပြောသွားပြီ။ နင် တကယ်လို့ မသွားဘူးလို့ ဇွတ်လုပ်နေရင် လျန်မိသားစုရဲ့ လက်စားချေတာကို ခံပေတော့! အခု အတွင်းရေးမှူးဝမ်ကလည်း မရှိတော့ဘူး၊ နင် သူတို့ကို ဘယ်လိုယှဉ်မှာလဲ။ လျန်ချောင်ဟွေ့က နင့်အဖေကို ဖမ်းခဲ့လို့ နင်က အငြိုးထားနေတာလား" ဟု မိခင်ဖြစ်သူက ငေါက်ငမ်းလိုက်လေတော့သည်။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း