အခန်း ၁၀၅

အခန်း ၁၀၅

အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယားပေါ်ရှိ အချက်အလက်များသည် အတွေ့အကြုံနုနယ်သေးသော ကျောင်းသားများအတွက် လက်ခံရန် ခက်ခဲကောင်း ခက်ခဲနိုင်ပြီး အချို့မှာ ဤမျှကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကို မခံစားနိုင်ကြပေ။ သို့သော်လည်း ဤအရာကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကြုံတွေ့နေရသည့် ဆရာ၊ ဆရာမများအတွက်မူ ကျင့်သားရနေသည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့အနေဖြင့် အလွန်ဆုံးမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချမိရုံသာရှိပြီး မိမိတို့မြို့မှ ကျောင်းသားတစ်ဦးဦး ပြည်နယ်အဆင့်ဇယားပေါ်သို့ တိုးဝင်သွားနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အဓိကအာရုံစိုက်မှုမှာ ကန်မြို့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယားပေါ်၌သာ ရှိနေပြီး ၎င်းသည် ဤမြို့ရှိ ကျောင်းသားများအကြား အဓိက ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

“စာမေးပွဲကတော့ စတင်နေလောက်ပြီ။ ဒီနှစ် ငါတို့ကျောင်းသားတွေ ဘယ်နှစ်ဆင့်အထိ ဖြတ်ကျော်နိုင်ကြမလဲ မသိဘူး။”

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဟောက်ခွန်းသည် မိမိတို့ရှေ့တွင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောင်းသားများကို လှမ်းကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အချိန်မှာ စာမေးပွဲစတင်မည့် နံနက် ၁၀ နာရီသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကျောင်းသားအားလုံးမှာ ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်ထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား စုန်းစုန်းမြုပ် ဝင်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဟန်သည် သူ၏အမြင်အာရုံများ မှောင်မိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပုပ်စပ်နေသော ရွှံ့နွံတောကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ရွှံ့နွံများနှင့် ရေမှော်ပင်များ ပြည့်နှက်နေကာ သစ်ပင်ကြီးများမှာ အလှဆင်ထားရုံမျှသာ ရှိနေသည်။ သူသည် စင်မြင့်ငယ်တစ်ခုပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ဟုတ်ဟုတ်မှာမူ သူ၏ဘေးနားတွင် ရှိနေသည်။

“ကျေးဇူးပြု၍ ဤရွှံ့နွံတောကို ဖြတ်ကျော်ပါ။”

သာယာပျော့ပျောင်းသော အသံတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို ညွှန်ကြားလာခဲ့သည်။

“ကြည့်ရတာ ဒါက ပထမဆုံးအဆင့် ထင်တယ်။ ငါက အားလုံး တိုက်ခိုက်ရမှာချည်းပဲလို့ ထင်ထားတာ။”

ကျန်းဟန်က သူ၏ရှေ့ရှိ ရွှံ့နွံတောကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤစာမေးပွဲသည် သူစိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ မဟုတ်သလို ယခင်နှစ်များက စာမေးပွဲများနှင့်လည်း မတူပေ။

သို့သော်လည်း ဤအရာက သူ့အတွက် မခက်ခဲလှဟု သူခံစားမိသည်။ အထူးသဖြင့် ဟုတ်ဟုတ် ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။ ဟုတ်ဟုတ်သည် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းနိုင်သဖြင့် ရှေ့တွင်ရှိသော အခြေအနေများကို အချိန်မရွေး ကြိုတင်သိမြင်နိုင်သည်။

“ဂူး...”

ဟုတ်ဟုတ်က အော်မြည်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်း အချက်ပြကာ ကျန်းဟန်ကို လက်ရှိနေရာမှ မရွေ့ဘဲ နေရန် ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းက ဤနေရာတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မရှိကြောင်း စစ်ဆေးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ဒါဆို သွားကြည့်လိုက်ဦး။”

ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဟုတ်ဟုတ် ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းကာ အခြေအနေကို သွားရောက်စစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း ကျန်းဟန်သည် သူရပ်နေသော စင်မြင့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာလိုက်သည်။

သူရှိနေသည့် စင်မြင့်နှင့်မလှမ်းမကမ်းတွင် အဆိပ်ငွေ့ မီးခိုးရောင်မိကျောင်း အချို့ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အစေခံအဆင့်၏ အရှိန်အဝါသာ ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့က ကောင်းမွန်စွာ ပုန်းအောင်းနေကြသော်လည်း ကျန်းဟန်၏ စူးရှသော မျက်လုံးများအောက်တွင်မူ မိမိရရ အမိဖမ်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ပိုမိုဝေးလံသော ရွှံ့နွံများထဲတွင်လည်း သူသည် လက်ရွေးစင်အဆင့် သတ္တဝါများ၏ အရှိန်အဝါကို မရေမရာ အာရုံခံမိနေပြီး တစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘဲ အုပ်စုလိုက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီပင် ဟုတ်ဟုတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အချက်အလက်များစွာကို စုဆောင်းလာခဲ့၏။ ရွှံ့နွံတော၏ ဗဟိုတွင် ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပေါက်ကွဲအဆိပ်ဖားပြုပ်ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး အခြားနေရာများတွင်မူ လက်ရွေးစင်အဆင့်နှင့် အစေခံအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ပျံ့နှံ့တည်ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် သိပ်မဝေးလှသဖြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုသာ စတင်ဖြစ်ပွားပါက အခြားမိစ္ဆာသားရဲများကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“ဂူး...”

ဟူးဟူး၏ အကြံပြုချက်မှာ ကျန်းဟန်ကို ၎င်း၏ခြေသည်းများဖြင့် တိုက်ရိုက်ဆွဲမကာ ကောင်းကင်မှ ပျံသန်းခေါ်ဆောင်သွားရန် ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ဟုတ်၏ အရွယ်အစားမှာ ကျန်းဟန် စီးနင်းရန် မလုံလောက်သော်လည်း ၎င်းက ကျန်းဟန်ကို ဆွဲမကာ ၎င်း၏ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ရွှံ့နွံတောကို တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။

“ငါ ထပ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်။ သတ်မှတ်ချက်က ရွှံ့နွံတောကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတော့ မတူညီတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သေချာပေါက် ရှိရမယ်။”

ကျန်းဟန်က ဆိုသည်။ ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားခြင်းမှာ သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ အဆုံးသတ်တွင် ဤအရာသည် သားရဲထိန်းချုပ်သူ ပိုင်ဆိုင်သည့် အင်အားတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေအမျိုးအစား သားရဲပိုင်ဆိုင်သူများ ရေထဲတွင် အားသာချက်ရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအားသာချက်များကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော လမ်းကြောင်းများလည်း ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အင်အားအလွန်ကြီးမားသော လူများအနေဖြင့် ရှေ့တွင် မည်သည့်မိစ္ဆာသားရဲပဲရှိရှိ ဂရုမစိုက်ဘဲ အကုန်လုံးကို သတ်ဖြတ်ကာ အတင်းအဓမ္မ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် အားနည်းသော အလုပ်သင်အဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူများအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော နည်းလမ်းများလည်း ရှိနေရပေမည်။ သူတို့သည် ရွှံ့နွံတောကို ဖြတ်ကျော်ရန် အတင်းအဓမ္မ အင်အားကို အားကိုး၍ မရနိုင်ချေ။

တောရိုင်းထဲတွင် ရှင်သန်ခြင်းဟူသည်မှာ ဘယ်သောအခါကမှ အင်အားသက်သက်အပေါ်တွင်သာ အခြေမခံခဲ့ပေ။ သင်သည် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အင်အားနှင့် မိမိ၏ အားသာချက်များကိုသာ အမြဲတမ်း အသုံးပြုရန် ကျင့်သားရနေပါက သင်၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သင်၏ အားသာချက်များနှင့် အင်အားများ အလုပ်မလုပ်တော့သည့် တစ်နေ့တွင်မူ သင်သည် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ပြဿနာကို မဖြေရှင်းတတ်တော့သဖြင့် လုံးဝ လမ်းဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

“ဂူး...”

ဟုတ်ဟုတ်က မျက်လုံးလေးကလယ်ကလယ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းဟန်မှာ မလိုအပ်ဘဲ အလုပ်ရှုပ်နေပြီး အဆုံးသတ်တွင် သူ့ထံသို့သာ အကူအညီလာတောင်းရလိမ့်မည်ဟု ၎င်းက ခံစားနေရသည်။

“ငါ ရှာတွေ့ပြီ။ ဒါက ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းပဲ။”

ကျန်းဟန်က ရေစပ်နားရှိ အပင်တစ်ပင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဂူး...”

ဟုတ်ဟုတ်က သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ဟုတ်... မင်းက ကောင်းကင်ကနေ စောင့်ကြည့်ပေးရုံပဲ။”

ကျန်းဟန်က ပြုံးကာ ဆိုသည်။

သူသည် ထိုအပင်ကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲနုတ်ကာ ခြေမွလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အရည်များကို တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပွတ်သပ်လိမ်းကျံလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် ရွှံ့နွံတောထဲသို့ မှောက်ခုံဆင်းကာ ရှေ့သို့ ဝမ်းလျားမှောက် တွားသွားလိုက်သည်။

မီတာအနည်းငယ်မျှသာ တွားသွားရသေးခင်မှာပင် ရွှံ့နွံထဲမှ ဂျယ်လီကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော မိစ္ဆာသားရဲများ ဘွားခနဲ ပေါ်ထွက်လာကြပြီး ကျန်းဟန်ကို ဝိုင်းရံကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပင်အရည်များကို ခိုကပ်စုပ်ယူကြတော့သည်။

“ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒါက ဒီအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့အတွက် မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။”

ဤအဆိပ်ငွေ့မိစ္ဆာသားရဲများ သူ့အနားတွင် စုဝေးလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်ကြောင်း ကျန်းဟန် စိတ်ထဲမှ အတည်ပြုလိုက်သည်။

လတ်တလော သူအသုံးပြုခဲ့သည့်အပင်မှာ အဆိပ်ဖြေမြက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက အဆိပ်ငွေ့များကို အဆိပ်ရည်အဖြစ် အရည်ပျော်စေနိုင်ရာ ဤအရာက အဆိပ်ငွေ့မိစ္ဆာသားရဲများ အလိုအပ်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။

အဆိပ်ငွေ့မိစ္ဆာသားရဲများသည် သတ်မှတ်ထားသော ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသည့် ဓာတ်ငွေ့အသွင် မိစ္ဆာသားရဲအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ပါရမီအလားအလာမှာ အလွန်နိမ့်ပါးပြီး အလွန်ဆုံးမှ လက်ရွေးစင်အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း အရေအတွက်မှာမူ အထူးသဖြင့် ရွှံ့နွံတောထဲတွင် အလွန်တရာ များပြားလှသည်။

၎င်းတို့သည် အဆိပ်ငွေ့များကို အာဟာရအဖြစ် မှီဝဲကြသော်လည်း အဆိပ်ငွေ့များကို အလွန်အကျွံ စားသုံးမိပါက ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အဆိပ်အတောက်များအဖြစ် စုပုံလာတတ်သည်။ ၎င်းအဆိပ်အတောက်များကို အချိန်မီ မခြေဖျက်နိုင်ဘဲ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုပုံလာပါက ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားတတ်ပြီး အလွန်သိပ်သည်းသော ခရမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့ထုကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။ ရွှံ့နွံတောသတ္တဝါ အများစုမှာ ဤအဆိပ်ကို မခံနိုင်ကြချေ။

ပေါက်ကွဲအဆိပ်ဖားပြုပ်ကြီး တစ်ကောင်တည်းသာလျှင် ၎င်းကို ဝါးမျိုစားသုံးနိုင်ပြီး မိမိ၏ အရေပြားထဲတွင် သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤပထမဆုံးအဆင့်တွင် အဆိပ်ဖြေမြက်ကို အသုံးပြု၍ အဆိပ်ငွေ့မိစ္ဆာသားရဲများကို မိမိခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းစေကာ အခြားမိစ္ဆာသားရဲများ အနားမကပ်ရဲအောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဤရွှံ့နွံတောကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအဆိပ်ငွေ့မိစ္ဆာသားရဲများက မိမိကို ရန်ပြုမည်ကိုမူ စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ ၎င်းတို့ မပေါက်ကွဲမီအချိန်အထိ အဆိပ်ငွေ့များနှင့် အဆိပ်အတောက်များကို စုပ်ယူထားရုံသာ ရှိပြီး ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိသဖြင့် လူကို အဆိပ်မသင့်စေနိုင်ချေ။

၎င်းအပြင် ၎င်းတို့သည် အဆိပ်ဖြေမြက်အရည်ကို စုပ်ယူခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ပါးစပ်မရှိကြသဖြင့် အကိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ရာမလိုဘဲ ခံစားချက်မှာ ငါးလေးများဖြင့် အကြောလျှော့သည့် ခံစားချက်မျိုးနှင့် တူလှသည်။

ထို့ထက်မက ပေါက်ကွဲအဆိပ်ဖားပြုပ်ကြီးနှင့် လမ်းတွင် တိုးမိလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိချေ။ ၎င်းတို့သည် မပေါက်ကွဲသေးသော အဆိပ်ငွေ့မိစ္ဆာသားရဲများကို စိတ်မဝင်စားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ပထမဦးဆုံး ဖြတ်ကျော်နိုင်သူ ၁၀ မှတ်။ ပြီးပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှု။”

ကျန်းဟန် အဝေးကြီး မသွားရသေးခင်မှာပင် စာသားတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ဦးက အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလာခဲ့သည်။

“သေစမ်း..တစ်ယောက်ယောက်က အတင်းအဓမ္မ သတ်ဖြတ်ပြီး တိုက်ရိုက် ဖြတ်သွားတာလား။”

ကျန်းဟန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မှ ပျံသန်းသွားမည်ဆိုလျှင် အမှတ်ပြည့် သေချာပေါက် ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ရွှံ့နွံတောထဲကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းသွားမှသာ အမှတ်ပြည့် ရရှိနိုင်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဤအဆင့်ကို အောင်မြင်သွားသည်ဆိုလျှင် ရှေ့တွင်ရှိသမျှအရာအားလုံးကို အတင်းအဓမ္မ သတ်ဖြတ်ကျော်လွှားသွားခြင်း ဖြစ်ရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန်များပြားသည်။

သူသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး မိမိ၏ အရှိန်အတိုင်းသာ ဆက်လက်တွားသွားခဲ့၏။ ဤစာမေးပွဲသည် ပြည်နယ်လုံးဆိုင်ရာ ပူးတွဲစာမေးပွဲဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းထက်သော ပါရမီရှင်များ ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ရွှံ့နွံတော၏ အခြားတစ်ဖက်ကမ်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

“ပြီးပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှု...၁၀ မှတ်။”

ရင်းနှီးနေသော ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းဟန်၏ ရှေ့မှောက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ကြီးမားသော စာသားများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုစာသားများမှတစ်ဆင့် ကျန်းဟန်သည် အခြားသူများ၏ အခြေအနေကို နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။

ပြီးပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှု ရရှိသူ ၈ သောင်း၊ ရိုးရိုးအောင်မြင်သူ ၁ သိန်းကျော်နှင့် ကျရှုံးသူ သောင်းဂဏန်းအချို့ ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာက စာမေးပွဲဖြစ်သောကြောင့် ကျရှုံးသွားလျှင်ပင် ဆက်လက်ဖြေဆိုနိုင်သည်။ စုစုပေါင်း အဆင့် ၁၀၀ ရှိပြီး စုစုပေါင်းရမှတ် ၁၀၀၀ ဖြစ်ကာ လူတိုင်းသည် အဆင့်အားလုံးကို ဆက်တိုက် ဖြတ်သန်းသွားရမည် ဖြစ်သည်။

အောင်ပွဲခံရန် အချိန်မရခင်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်က တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းဟန်သည် ကြီးမားကျယ်ပြောသော သဲကန္တာရကြီးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။စာမေးပွဲမေးခွန်းအသစ်က တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

“ဒီပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်က အရမ်းလက်တွေ့ဆန်လွန်းတယ်။”

ကျန်းဟန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ပူပြင်းတောက်လောင်နေသော နေမင်းနှင့် ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော အဝါရောင်သဲများက လူကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေပြီး ကြည့်လိုက်သမျှ နေရာတိုင်းတွင် သက်ရှိအရိပ်အယောင်ဟူ၍ တစ်စက်မျှ မတွေ့ရချေ။

“ဂူး...”

ဟုတ်ဟုတ်သည်လည်း အပူဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ၎င်း၏ တောင်ပံများကို မနေနိုင်ဘဲ တဖျတ်ဖျတ် ခတ်နေတော့သည်။

ကျန်းဟန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း မည်သည့်ဖြတ်လမ်းကိုမျှ ရှာမတွေ့ပေ။ သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

“ဒီအဆင့်ကတော့ ခံနိုင်ရည်နဲ့ တောရိုင်းရှင်သန်မှုစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

ဤအချက်က သူ့အတွက် အားနည်းချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ့မှာ ရေအမျိုးအစား သားရဲသာ ရှိပါက များစွာပို၍ အဆင်ပြေမည်ဖြစ်ပြီး ရေအရင်းအမြစ်အတွက် ပူပန်နေရန် မလိုတော့ချေ။

သို့မဟုတ် မြေအမျိုးအစား သားရဲဆိုလျှင်လည်း ရေရှာရန် မြေအောက်အနက်ပိုင်းအထိ ဆင်းသက်နိုင်မည့်အပြင် ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဟုတ်ဟုတ်တွင်လည်း ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် အားသာချက် ရှိနေပါသေးသည်။ ထိုအရာမှာ ကျယ်ပြန့်သော မြင်ကွင်းအာရုံကို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ဟုတ်... လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာပြီး ရှေ့ဆက်ကြရအောင်။”

ကျန်းဟန်က ဟုတ်ဟုတ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ကျယ်ပြန့်သော မြင်ကွင်းအာရုံက မလိုအပ်သော အန္တရာယ်များစွာကို ရှောင်ကွင်းစေနိုင်သည့်အပြင် မလိုအပ်ဘဲ လမ်းမပတ်မိစေရန် လမ်းကြောင်းကိုလည်း အတိအကျ ခွဲခြားသိမြင်စေနိုင်သည်။

ဤသဲကန္တာရကြီးမှာ အသက်မဲ့နေပုံရသော်လည်း ၎င်းထဲတွင် သဲကင်းမြီးကောက်များကဲ့သို့ အမျိုးမျိုးသော သဲမိစ္ဆာသားရဲများ မှီတင်းနေထိုင်ကြဆဲပင်။