အခန်း ၁၀၇

အခန်း ၁၀၇

အချိန်မှာ အနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောင်းခြောက်ကျောင်းမှ ဆရာ၊ ဆရာမများသည် စင်မြင့်ထက်တွင် နေရာယူထားကြပြီး အောက်ခြေရှိ ကျောင်းသားအားလုံးမှာမူ ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်ထဲသို့ ကျရောက်ကာ ပြိုင်ပွဲကို စတင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့အထင် အောက်ကကျောင်းသားတွေထဲမှာ ပထမဆုံး အဆင့် ၁၀ ဆင့်မှာ အမှတ်ပြည့်ရမယ့်သူ ရှိလောက်မလား။”

စကားပြောလိုက်သူမှာ ဇီယဲ့အထက်တန်းကျောင်းမှ ကျောင်းသားရေးရာဌာနမှူး ဟွေ့ချန်းဖြစ်ပြီး သူ၏ မီးလျှံကဲ့သို့ ရဲရဲတောက်နေသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်အစုံမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။

“ဒါကတော့ ခက်လိမ့်မယ်။ ပထမဆုံး အဆင့် ၁၀ ဆင့်က အဓိကအားဖြင့် တောရိုင်းရှင်သန်မှုဆိုင်ရာ အသိပညာတွေကို စမ်းသပ်တာပဲ။ ကျောင်းသားအများစုက တိုက်ခိုက်ရေးအမြင်ပဲ ရှိကြပြီး အရာရာကို သူတို့ရဲ့ သားရဲတွေနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းဖို့ အားကိုးတတ်ကြတယ်။ ဒါက ရှင်သန်မှုစမ်းသပ်ချက်တွေမှာ သူတို့ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ ကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ကန်မြို့ရဲ့ နံပါတ်တစ် ချူးဟုန်ကျိတောင်မှ အမှတ်ကောင်းကောင်းရချင်မှ ရလိမ့်မယ်။”

စကားပြောလိုက်သူမှာ ပိုင်ဟယ်အထက်တန်းကျောင်းမှ ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးအို ဌာနမှူး ဖြစ်သည်။

“မှန်တယ်။ စဉ်းစားတွေးခေါ်ပုံက အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ ကြည့်လိုက်လေ... ဒီပထမဆုံးအဆင့်မှာတင် လူတွေအများကြီး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီ။”

ရေပြာရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလှပဂေး လျူယွဲ့ ကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် သူမ၏ ဟဲ့ဟွာယောက်အလယ်တန်းကျောင်းမှ ကျောင်းသားများအတွက်တော့ အထူးတလည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိချေ။

သူမကျောင်းမှ သားရဲထိန်းချုပ်သူအများစုမှာ ရေအမျိုးအစား သားရဲများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရှင်သန်မှုစမ်းသပ်ချက်မျိုးတွင် အဆမတန် အားသာချက် ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။

“အရင်နှစ်တွေက ထုံးစံအရဆိုရင်တော့ ဒီအဆင့် ၁၀ ဆင့်မှာ ၇၀ မှတ်ရရင်ပဲ အဆင်ပြေတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ နောက်ထပ်လာမယ့် အဆင့် ၁၀ ဆင့်ပါတဲ့ စုစည်းမှု ၆ ခုကတော့ တောင်းဆိုချက်တွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။”

အခြားသူများလည်း ထိုအတွေးအတိုင်းပင် ရှိကြသည်။ ကျောင်းသားအမြောက်အမြားမှာ ဤအဆင့်များတွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဖယ်ရှားခံကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။

“အခု ပဉ္စမမြောက်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဟောက်ခွန်း...ဒီနှစ် ခင်ဗျားတို့ကျောင်းက ကျောင်းသားတွေရဲ့ အရည်အသွေးက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တာပဲ။ အမှတ် ၄၀ ကျော်တဲ့သူ ၁၀၀ ကျော်တောင် ရှိနေတယ်။ အထူးသဖြင့် ဒီကျန်းဟန်ဆိုတဲ့ကလေးက ၄၉ မှတ်တောင် ရထားတယ်။ ကြည့်ရတာ သူက ခင်ဗျားတို့ကျောင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲထင်တယ်။”

ကျန်းနန်အလယ်တန်းကျောင်းမှ ဌာနမှူးကောင်းက ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယားကို ကြည့်ရင်း နောက်ပြောင်ကျီစယ်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းဟန်၏ ၄၉ မှတ်ဟူသော ရမှတ်သည် သူ့ကို ကန်မြို့၏ အဆင့် ၁၅ နေရာသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကျောင်းမှ ချင်းယွမ်ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနေသေးသည်။

ချင်းယွမ်တွင် သားရဲနှစ်ကောင်လုံး ရှိနေပါလျက်နှင့် ၄၇ မှတ်သာ မနည်းရယူထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့်သုံးဆင့်တွင် ၉ မှတ်စီသာ ရရှိခဲ့ပြီး အမှတ်ပြည့်မရခဲ့ချေ။

“အမှန်ပဲ...။ ဒီကျောင်းသား ကျန်းဟန်က လင်ဝေယွဲ့ထက်တောင် သန်မာနေတာပဲ။ သူ့မှာ သားရဲတစ်ကောင်တည်းပဲ ရှိတာ။ ပျံသန်းနိုင်တယ်ဆိုဦးတော့ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းမထက်နိုင်သင့်ဘူး။”

ရောက်ရှိနေကြသော ဆရာ၊ ဆရာမများမှာ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ကြတော့‌ချေ။ ကျန်းဟန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသည်ဟု သူတို့ ခံစားမိနေကြသည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒီကျန်းဟန်အပြင် ရှန်းဟွာအထက်တန်းကျောင်းက တခြားကျောင်းသားသုံးယောက်လည်း ၄၅ မှတ်ကျော် ရထားသေးတယ်။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။”

မီးရထားအမှတ် (၁) အလယ်တန်းကျောင်း မှ ကျောင်းသားရေးရာဌာနမှူးကလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

“ဟားဟား... ဒါက ကံကောင်းလို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းအဆင့်တွေကိုတော့ ဖြတ်ကျော်ရတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။”

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဟောက်ခွန်းသည် အမြဲတစေ တည်ငြိမ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူတို့ကျောင်းတွင် ယခုနှစ်၌ ပါရမီရှင်များစွာ ရှိနေပုံရသည်။ ၄၉ မှတ်ဖြင့် မြင်းနက်တစ်ကောင်ဖြစ်လာသည့် ကျန်းဟန်အပြင် လျူတုံးကဲ့သို့သော ဂျာနယ်ကျော် ပါရမီရှင်အချို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် လုံးဝကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

“ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်လာပြီ ထင်တယ်။ ဆဌမမြောက်အဆင့်မှာ ကျန်းဟန်ရဲ့ရမှတ်က ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားပြီး ၇ မှတ်ပဲ ရတော့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကျန်းနန်ကျောင်းက ချင်းယွမ်ကတော့ စပြီး အားစိုက်လာပုံရတယ်။ ဒီအဆင့်မှာ ၉ မှတ် ရသွားတယ်။”

မျက်နှာပန်းမလှဖြစ်နေရသော ဌာနမှူးကောင်းမှာ ဆဌမမြောက်အဆင့်၏ ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြုံးရွှင်သွားတော့သည်။

“လင်ဝေယွဲ့ရဲ့ ရမှတ်လည်း မဆိုးဘူး။ ၈ မှတ် ရတယ်။ သူမရဲ့ အဆင့်က တော်တော်လေး အပေါ်ကို ခုန်တက်သွားပြီ။”

ဟဲ့ဟွာယောက်အလယ်တန်းကျောင်းမှ ဌာနမှူးကလည်း ပြောလိုက်သည်။

“အင်း... ငါတို့ကျောင်းက ကျောင်းသားတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကတော့ အရမ်းတည်ငြိမ်တယ်။ ကြည့်ရတာ သူတို့ရဲ့ စဉ်းစားတွေးခေါ်ပုံကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီ ထင်တယ်။”

ပိုင်ဟယ်အထက်တန်းကျောင်းမှ အဘိုးအိုကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဟောက်ခွန်း - “...”

မိမိကျောင်းမှ ကျောင်းသားများ စုပေါင်းကာ ရုတ်တရက် ရမှတ်များ ထိုးကျသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် ရေတစ်ငုံကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ သောက်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲကနေလည်း အားကိုးမရလိုက်လေခြင်းဟု မစွမ်းသာဘဲ သက်ပြင်းချနေမိတော့သည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ကျန်းဟန်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် ၁၀၀ ကျော်မှနေ၍ အဆင့် ၁၃ နေရာသို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်၏။ သူသည် သောက်လက်စရေကိုပင် ပြန်အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

“ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အောင်မြင်မှု ဟုတ်လား။ ဒီကောင်လေး ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။”

“ဒါက...”

“သူ ဖြတ်လမ်းနည်း တစ်ခုခု ရှာတွေ့သွားတာလား။”

“ကြည့်ရတာ သူ ဒီအဆင့်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ရှိဖူးနေတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားလို့ ထင်တယ်။”

အခြားကျောင်းမှ ဆရာ၊ ဆရာမများမှာ ခေတ္တမျှ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကြပြီး ဤအရာသည် ကျန်းဟန်၏ ကံကောင်းမှုကြောင့်ဖြစ်ကာ သူ၏သားရဲကလည်း ဤအဆင့်နှင့် ကိုက်ညီနေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ယခင်က ကြုံတွေ့ဖူးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုသာ အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်ကြသည်။

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ သူ့ရဲ့ အဋ္ဌမမြောက်အဆင့် ရမှတ်ကို ကြည့်လိုက်ဦး။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဟောက်ခွန်း၏ ဘေးနားရှိ ကျောင်းသားရေးရာဌာနမှူးကတုံးက ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်ထဲတွင် အဆင့်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြာမြင့်သော အချိန်သည် အပြင်လောကတွင်မူ လွန်စွာတိုတောင်းလှသည်။

အဋ္ဌမနှင့် နဝမမြောက်အဆင့်များ၏ ရမှတ်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အခြားကျောင်းသားများ၏ ရမှတ်မှာ ၅ မှတ် သို့မဟုတ် ၆ မှတ်အထိ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဟန်မှာမူ ထိုအဆင့်နှစ်ဆင့်လုံးတွင် ၉ မှတ်စီ ရရှိခဲ့သဖြင့် အခြားဆရာ၊ ဆရာမများကို လုံးဝ ပါးစပ်ပိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ဒါဆို... မင်း ဆဌမမြောက်အဆင့်မှာ ရုတ်တရက် ရမှတ်ကျသွားတာက ငါတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို လာပြီး ကစားလိုက်တာပေါ့ ဟုတ်လား။

“နေဦး... ဒီကလေး ဒသမမြောက်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီလား။ ၆ မှတ် ဟုတ်လား။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခြားသော အာမေဍိတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ပိုင်ဟယ်အထက်တန်းကျောင်းမှ အဘိုးအိုသည် သောက်လက်စ လက်ဖက်ရည်ကိုပင် ပြန်ထွေးထုတ်မိသွားပြီး ဝုန်းခနဲ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်မိတော့သည်။

ကန်မြို့၏ အဓိက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယားကြီးပေါ်တွင် ကျန်းဟန်သည် ပထမဆုံး အဆင့် ၁၀ ဆင့်၌ စုစုပေါင်းရမှတ် ၉၀ ဖြင့် ကန်မြို့၏ အဆင့် ၅ နေရာတွင် ချိတ်သွားခဲ့ပြီး သစ်ပင်စိမ်း ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ ဇယားပေါ်တွင်ပင် အဆင့် ၅၀၀ ကျော် ချိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟား... ကြည့်ရတာ ဒီကျောင်းသား ကျန်းဟန်က တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။”

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဟောက်ခွန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ဘေးနားရှိ ကျောင်းငါးကျောင်းမှ ဆရာ၊ ဆရာမများမှာမူ အားလုံး ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ၉၀ မှတ်ဟူသော မြင့်မားသည့်ရမှတ်သည် ယခင်က ရှေ့ကပြေးနေသော ချင်းယွမ်နှင့် လင်ဝေယွဲ့တို့ကဲ့သို့သော သူများကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ခြေမှုန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲက အများစုတွင် သားရဲနှစ်ကောင်စီ ရှိနေကြပါလျက်နှင့် သားရဲတစ်ကောင်တည်းသာ ရှိသည့် ကျန်းဟန်၏ ရမှတ်ကို မမှီနိုင်ကြသည်ကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်တွင် သူတို့သည် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် တောရိုင်းရှင်သန်မှုတွင်သာ ကျွမ်းကျင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး နောက်ဆက်တွဲလာမည့် သားရဲမွေးမြူခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းများတွင်မူ ဤမျှ ထူးချွန်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟုသာ မိမိကိုယ်ကို ဖြေသိမ့်လိုက်ကြရသည်။

တောရိုင်းရှင်သန်မှု အမျိုးအစား မေးခွန်းများနှင့် မတူသည်မှာ သားရဲမွေးမြူခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းပေါင်း ၂၀ ရှိသည်။ သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း အခြေခံ မွေးမြူရေးအသိပညာများကိုမူ သေချာပေါက် တတ်မြောက်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူများသည်လည်း မွေးမြူရေးပညာတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်မြင်မှု ရှိထားရမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံအဆင့် သားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းမျိုး ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

သားရဲမွေးမြူခြင်းဆိုင်ရာ ပထမဆုံး မေးခွန်း ၁၀ ခုတွင် မည်သည့်နှောင့်ယှက်မှုမျှမရှိဘဲ အားလုံးမှာ အခန်းတွင်း၌သာ ဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားများသည် သတ်မှတ်ထားသော အလုပ်များကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

ဆရာ၊ ဆရာမများသည် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် စိတ်ပျက်သွားကြရပြန်သည်။ ကျန်းဟန်သည် မည်သည့်အတားအဆီးမျှမရှိသော ပထမဆုံး မေးခွန်း ၁၀ ခုကို ချောမွေ့စွာ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ၉၃ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် စံမမီခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ မေးခွန်း ၇ ခု၌ အမှတ်အနည်းငယ် အဖြတ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအားသာချက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ကျန်းဟန်ကို ထိပ်ဆုံးမှ ဆက်လက်ဦးဆောင်နေစေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကန်မြို့အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ သိသိသာသာ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး အဆင့် ၁၉ နေရာသာ ရှိတော့သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသောသူများမှာမူ ဤအခန်းတွင်း မွေးမြူရေးမေးခွန်း ၁၀ ခုလုံးတွင် အမှတ်ပြည့် ရရှိခဲ့ကြသည့် အကြိတ်အနယ်ရှိလှသော သူများဖြစ်ကြပြီး ထိုသို့ဖြင့် ယခင်က ကျန်းဟန်၏ နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရမှတ်ကွာဟချက်ကို ပြန်လည်လိုက်မှီသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သားရဲမွေးမြူခြင်းပညာသည် အမှန်တကယ်ပင် ကျန်းဟန်၏ အားနည်းချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အံဖွယ်ဆင့်ပြောင်းလဲခြင်း ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သားရဲမွေးမြူရာတွင် ထိုပါရမီကိုသာ အားကိုးခြင်းဖြစ်ကာ အခြားပါရမီရှင်များကဲ့သို့ စာပေလေ့လာခြင်း၌ အာရုံစိုက်နှစ်မြှုပ်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် အသိပညာအခြေခံ ရှိနေလျှင်ပင် လက်တွေ့ ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းပိုင်းတွင်မူ များစွာ ညံ့ဖျင်းနေသေးသည်။

ဤသို့ပြောရခြင်းမှာ လူတတ်ကြီးလုပ်ကာ ကြွားဝါရာကျနေသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် သူသည် စုစုပေါင်းရမှတ် ၁၈၃ မှတ်ဖြင့် ဤကျောင်းစုစုပေါင်းတွင် နံပါတ်တစ်နေရာ၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်ဝေယွဲ့ က ၁၇၀ မှတ်ဖြင့် ဒုတိယနေရာတွင် ရှိနေပြီး တတိယနေရာမှာ ပိုင်ဟယ်အထက်တန်းကျောင်းမှ လျိုဟောက်ဖြစ်ကာ ၁၇၀ မှတ် ရရှိထားပြီး စတုတ္ထနေရာတွင်မူ ကျန်နန်အလယ်တန်းကျောင်းမှ ချင်းယွမ်က ၁၆၅ မှတ်ဖြင့် ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကျန်းဟန်နှင့် သိသာထင်ရှားသော ရမှတ်ကွာဟချက် ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် ယခင်အဆင့်များတွင် ရမှတ်များစွာ နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည့်အပြင် ဤအဆင့်တွင်လည်း ထိပ်သီးပါရမီရှင်များကဲ့သို့ အမှတ်ပြည့် မရရှိခဲ့ကြချေ။ အထူးသဖြင့် ချင်းယွမ်မှာ ၈၈ မှတ်သာ ရရှိခဲ့သဖြင့် ကျန်းဟန်ထက်ပင် နိမ့်ပါးနေခဲ့ရာ သူ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်မှာ ဓမ္မတာအတိုင်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤအခြေအနေကြောင့် အခြားကျောင်းများမှ ဆရာ၊ ဆရာမများမှာ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြရပြီး အထူးသဖြင့် ကျန်းနန်အလယ်တန်းကျောင်းမှ ဌာနမှူးကောင်းမှာမူ မျက်နှာပျက်ကာ စိတ်တိုတိုဖြင့်သာ ထိုင်နေရတော့သည်။

သူ၏ကျောင်းမှ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျောက်ဟောက်ခွန်းကမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက် ခေါင်းကို မော့၊ ရင်ကိုကော့ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းဟန်အပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ကျေနပ်သွားခဲ့သဖြင့် နောက်ဆက်တွဲလာမည့် အဆင့်များတွင် ကျန်းဟန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က မျှော်လင့်သလောက် ဖြစ်မလာခဲ့လျှင်ပင် သူ့ကို သေချာပေါက် လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံအားပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။