အခန်း ၄၄၈

အခန်း။ ၄၄၈

ချန်ကျီရှင်း စကားမဆုံးသေးပေ။

မျှော်လင့်မထားစွာဖြင့်ပင် အနားတွင် နားထောင်နေသော ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်မှာ သူ့ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်လာပြီး ချန်ကျီရှင်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"သေချာရဲ့လား"

ထိုအချိန်တွင် ချန်မိသားစု၏ တောင်ကျောနောက်ဘက်၌ နှစ်ပေါင်းရာချီ မြှုပ်နှံထားခဲ့သည့် ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ပြသလာသည်။

...

သုံးရက်အကြာ မြောက်ဘက်ဒေသ၊ အစွန်းဆုံးမြောက်ဘက် မြောက်ပင်လယ်

မိသားစု၏ ဘိုးဘေးနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသော ချန်ကျီရှင်းသည် အောက်ရှိ ရင်းနှီးပြီးသား ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဝေဝါးမှုအနည်းငယ်နှင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော်တို့ တကယ် ဒီလို လုပ်ကြမှာလား"

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းနဲ့ငါ မြေးအဘိုးနှစ်ယောက်က အခြေအနေကို အတည်ပြုဖို့လောက်ပဲ လာခဲ့တာပါ။ တကယ်လှုပ်ရှားတော့မယ်ဆိုရင် မင်းနဲ့ငါပဲ ပါမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ထျန်ယွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်စုံ လင်းလက်နေပြီး ပေထောင်ပေါင်းများစွာ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ကိုပင် ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသကဲ့သို့ပင်။

"သာမန်အချိန်ဆိုရင်တော့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်၊ အထူးသဖြင့် ပင်လယ်နက်ထဲမှာ နေထိုင်တဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နတ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သွားဆွဲဖို့ မတွေးသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့...

ဒီအခွင့်အရေးက ရှားပါးလွန်းတယ်"

ချန်ထျန်ယွမ်၏ စကားများမှာ ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ပင်လယ်အောက်ရှိ ဧရာမလိပ်ခွံကြီးပေါ်တွင်သာ စွဲမြဲနေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်မသိပေ သူက ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။

"အဲဒီလိပ်အိုကြီးက အထဲမှာ မရှိဘူး။ သူ ပိတ်မိနေတယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့တာပါ"

"ဘယ်မှာ ပိတ်မိနေတာလဲ"

"မြောက်ဘက် မိုင်သုံးသောင်းအကွာက ပင်လယ်မြေအောက်ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ရေခဲတောင်တစ်ခုအောက်မှာ ရှိရမယ်"

"အင်း သိပြီ"

ချန်ထျန်ယွမ် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်း ဘာကြောင့် မြင်နိုင်ရသလဲဆိုသည်ကို မမေးမြန်းတော့ဘဲ ယုံကြည်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဤမြေးဖြစ်သူ၏ သဘာဝကို သိသည်။

အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် လိမ်ညာပြောဆိုဖို့ပင် စိတ်မဝင်စားလောက်အောင် ဂုဏ်ယူတတ်သူဖြစ်ရာ မိသားစုရှင်သန်ရေးနှင့်ဆိုင်သော ကိစ္စမျိုးတွင် လိမ်ညာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။

"နဂါးလိပ်ကို ဖမ်းချုပ်ထားတဲ့နေရာကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပြီး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ရအောင်"

"အင်း"

ချန်ကျီရှင်းက ဘိုးဘေးကို အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ထျန်ယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် စူးရှသွားသည်။

"လှုပ်ရှားတော့မယ်ဆိုရင်တော့ အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းနဲ့ငါ ဒီနဂါးနန်းတော်ကို လုယူပြီးတဲ့အခါ တစ်နေ့မှာ နဂါးလိပ် လွတ်မြောက်လာပြီး ဇီဝေတောင်မှာ ပြဿနာလာရှာရင် မင်းနဲ့ငါ ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြမလဲ"

"ဘိုးဘေး..."

ချန်ကျီရှင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

နဂါးလိပ်ကို သတ်ပစ်ဖို့လား။

ချန်ကျီရှင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နဂါးလိပ်ထံမှ ပစ္စည်းများကိုသာ လုယူရန်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို လုံးဝ ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် မဟုတ်ပေ။

အဲဒီလိပ်အိုကြီးက တောင်ဘက်ဒေသအထိ လာပြီး ချန်မိသားစုကို ပြဿနာရှာရဲပါ့မလား...

သူကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်စံအိမ်တော်နဲ့ ရန်ဖြစ်နေတာဥစ္စာ။

အိမ်မှာ ပစ္စည်းလေး နည်းနည်းပါးပါး ပျောက်သွားရုံနဲ့တော့ ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဇွတ်တိုးဝင်လာဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

တကယ်လို့ တစ်နေ့ကျမှ သူက ကောင်းကင်စံအိမ်တော်နဲ့ ပြန်စေ့စပ်ပြီး ဇီဝေတောင်ကို လာတိုက်ရင်ကော...

ဟက်... အဲဒီနေ့ ရောက်ရင်တော့ ငါက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို ပေါက်မြောက်နေလောက်ပြီ။ နဂါးလိပ်က လာရှာစရာမလိုဘူး။ ငါကပဲ နဂါးနန်းတော်တံခါးဝမှာ သွားပြီး စိန်ခေါ်တော့မှာ။

ဒါတွေထက် ပိုဆိုးတာက... ဘိုးဘေးရဲ့ စိတ်ကူးက အဲဒီ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း နဂါးလိပ်ကို အသေသတ်ပစ်ဖို့အထိ ကြံစည်နေတာပဲ...။

ချန်ကျီရှင်းမှာ ဤလုပ်ရပ်သည် အန္တရာယ်များလွန်းသည်ဟု တွေးမိသည်။

နဂါးလိပ်သည် သူ၏အခွံနှင့်သာ ပိတ်မိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ချန်ကျီရှင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ထျန်ယွမ်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ဒါက ထောင်စုနှစ်အတွင်း တစ်ခါသာ ရရှိနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ အဲဒီ နဂါးလိပ် တကယ်သာ သေသွားရင် ကျန်ခဲ့တဲ့အရာတွေက မင်းရဲ့ အနှစ်တစ်ရာစာ အချိန်ကို သက်သာစေလိမ့်မယ်"

"ဘယ်လိုဆိုလိုတာလဲ"

"ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရင်းအမြစ်ဆိုတာ သေဆုံးသွားတဲ့ ထာဝရအသက်ရှည် မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ အဲဒါက ထိပ်သီးလမ်းစဉ်ဆီ သွားတဲ့အခါ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရင်းအမြစ်ပဲ"

"အင်း... အင်း"

ချန်ကျီရှင်းမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ထာဝရအသက်ရှည် မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ လူတွေကို စားရမှာလား"

"ဟာ... လူစားရုံနဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်လမ်းစဉ်ကို အောင်မြင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ခေတ်မှာ အကြီးမြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ သုံးခုမှာပဲ မသေမျိုးဘုရင်တွေ ရှိနေလိမ့်ဦးမလား"

"ဒါဆိုရင်..."

"လူစားတာက လမ်းစဉ်မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထာဝရအသက်ရှည် မသေမျိုးဘုရင်ကို စားတာကတော့ လမ်းစဉ်ပဲ"

ချန်ကျီရှင်း: "…."

သူရော၊ သူ၏ အဖော် ချင်းကျီပါ အံ့အားသင့်ပြီး ကြောင်သွားကြသည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာ ဤကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်မှာ အလွန်ပင် ယုံကြည်ရမလို ဖြစ်နေသည်။

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်အဆင့်ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားပြီးမှ နောက်ဆုံးမှ အစားခံရမှာတဲ့လား။

ချင်းကျီသည် သူ၏ ယခင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ သေဆုံးခါနီးအချိန်တွင် ဒါလော့ တာအိုနယ်မြေနှင့် ချုပ်ဆိုခဲ့သော သဘောတူညီချက်ကို ပြန်တွေးမိသည်။

သူ သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ဒါလော့ တာအိုနယ်မြေက လူတွေ လာသယ်သွားခဲ့တာပဲဥစ္စာ...

ထိုအကြောင်းကို မြင်သောအခါ ချန်ထျန်ယွမ်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ အားမလိုအားမရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လူကို တကယ်ကြီး စားပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ...

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ ဒြပ်စင်တချို့ကိုပဲ လိုချင်တာ...

အဲဒီဒြပ်စင်တွေကိုပဲ ထုတ်ယူရမှာ...

ဒါပေမဲ့ တကယ်သာ တစ်ကိုယ်လုံး စားပစ်လိုက်ရင်တော့ အာနိသင်က ပိုထက်မြက်တာပေါ့လေ..."

"..."

"ဘာလို့ ငါ့ကို အဲဒီလို မျက်လုံးကြီးနဲ့ လာကြည့်နေရတာလဲ...

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဒြပ်စင်တွေဆိုတာ အတော်လေး ရှားတာကွ...

ပြီးတော့ မင်းနဲ့ငါက နဂါးလိပ်ကြီးတစ်ကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာလေ။

ဘာလဲ... မင်း ငယ်ငယ်တုန်းက လိပ်ဟင်းရည်ကို ဝအောင် မသောက်ခဲ့ရလို့လား..."

"မသောက်ခဲ့ရပါဘူး..."

ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး ပြောတာလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နဂါးလိပ်ကို တကယ်ကိုင်တွယ်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"

"သဘာဝကျတာပေါ့။ အရင်ဆုံး နဂါးလိပ် ပိတ်မိနေတဲ့နေရာကို ငါ့ကို အရင်ခေါ်သွားပေး"

...

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဒြပ်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ရွှေရောင်သဘာဝမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ သော့ချက်ဖြစ်ပြီး ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်တွင် အကြီးမားဆုံးသော အတားအဆီးပင်။

ရွှေဓာတ်သည် မပျက်စီးနိုင်သောကြောင့် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိနိုင်သည်။

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းဟူသည်မှာ စကားလုံးအားဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်တစ်ဦး မည်မျှကြာအောင် အသက်ရှင်နိုင်မည်မှာ ရွှေဓာတ်ပမာဏနှင့် သူ၏ မွေးရာပါ အသက်ရှည်ခြင်းအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

လက်ရှိ သိရှိထားချက်အရ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အဆင့်သည် နှစ်တစ်ထောင်၊ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သည် နှစ်သုံးထောင် ရှင်သန်နိုင်ပြီး၊ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်များသည် အနည်းဆုံး ငါးထောင်ကျော် ရှင်သန်နိုင်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်အကြီးဆုံးမှာ ဒါလော့ တာအိုနယ်မြေမှ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း တာအိုဘုရင်ဖြစ်ပြီး သူသည် နှစ်ပေါင်း ကိုးထောင့်ခြောက်ရာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ရှင်သန်ခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်၏ အဆိုအရ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း မသေမျိုးဘုရင်တစ်ဦး၏ လက်တွေ့သက်တမ်းမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ထက် အများကြီး မပိုပေ။

မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်ကို သက်သေပြသည့်အချိန်တွင် စုဆောင်းမိသော ရွှေဓာတ်မလုံလောက်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ရွှေဓာတ်ကို ထပ်မံ မကျင့်ကြံနိုင်ပါက ထိုမသေမျိုးဘုရင်၏ သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်သာ ရှိမည်ပင်။

ဓားမသေမျိုးနှင့် ချန်မိသားစု ဘိုးဘေးတို့ကဲ့သို့ပင်။

သူတို့သည် ဤလောကမှ မထွက်ခွာခင် အချိန်ထိ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်ကျော်သာ ရှင်သန်ခဲ့ရသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ချန်ကျီရှင်း၌ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ သံသယအနည်းငယ် ရှိနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဘိုးဘေးများလည်း ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း မသေမျိုးဘုရင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် မသေမျိုးဘုရင်များကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သော မိသားစုကြီးများစွာ ရှိသည်။

တကယ်လို့ ရွှေဓာတ်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းလမ်းစဥ်ကို သက်သေပြလို့ ရနေတာဆိုရင်... ဒီလောက်နှစ်တွေအကြာကြီးအတွင်းမှာ အဲဒီမိသားစုကြီးတွေ ဘာလို့ မသေမျိုးဘုရင်အသစ်တွေကို မမွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ကြတာလဲ...

တစ်နေရာရာမှာ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ...

သူက ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည့်အခါ ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ရှေးဦးမျိုးဆက် ဘိုးဘေးသေဆုံးပြီးတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ရုပ်ကလာပ်ကို ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကို ပေးအပ်ခဲ့ရတယ်။ ဒါက သူ မသေခင်ကတည်းက ကောင်းကင်စံအိမ်တော်နဲ့ ချုပ်ဆိုခဲ့တဲ့ သဘောတူညီချက်ပဲ။ ဒါကြောင့်ပဲ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး ကောင်းကင်စံအိမ်တော်က ငါတို့ ချန်မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး မြင့်မြတ်သော မိသားစုအဆင့်ကနေ မကျဆင်းသွားအောင် ကာကွယ်ပေးခဲ့တာ"

"တခြား မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုတွေကရော..."

"သူတို့လည်း အလားတူ သဘောတူညီချက်မျိုး သုံးခုသော သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတွေနဲ့ ရှိကြတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို သက်သေပြဖို့ဆိုရင် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေသုံးခုကိုပဲ အားကိုးရမယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေက ဘာလို့ ထွက်ပေါ်လာမှာလဲ။ သူတို့ဆီမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"အော်... ဒီလိုကိုး"

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူပို၍ နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့ မင်းကတော့ မတူဘူး"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ထျန်ယွမ်၏ အကြည့်များမှာ ချန်ကျီရှင်းအပေါ် ပို၍ နူးညံ့လာသည်။

"မင်းရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတွေရဲ့ အကူအညီမပါဘဲနဲ့လည်း ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို မင်း သက်သေပြနိုင်မှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းက သူတို့ရဲ့ အကူအညီကို မယူထားတဲ့အတွက် မင်းသေဆုံးပြီးရင် ကျန်ခဲ့မယ့် ရွှေဓာတ်ကို မိသားစုအတွက် လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ရှေးဦးမျိုးဆက် ဘိုးဘေးလို သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတွေက တံခါးလာခေါက်တဲ့အခါ မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ အပ်လိုက်ရတဲ့အဖြစ်မျိုး မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့"

စကားပြောနေရင်း ချန်ထျန်ယွမ်၏ အိုမင်းသော မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ဟန်များ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ဖခင် သေဆုံးခါနီးအချိန်တွင် ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှ လူတစ်စုက ကုတင်ဘေးတွင် လာရပ်နေကြသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ အသက်ပျောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သားသမီးတွေကိုပင် နားမကပ်ခိုင်းဘဲ ချက်ချင်း ယူဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအရာက အကြီးမားဆုံးသော ရှက်ဖွယ်အဖြစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သူ၏ မိစ္ဆာနှလုံးသားဖောက်ပြန်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချန်ကျီရှင်းကို ကောင်းကင်စံအိမ်တော်၏ တပည့်မဖြစ်စေချင်ရခြင်းမှာ သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က ချန်ချန်ဖုန်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်မျိုးနှင့် အလွယ်တကူ အသုံးချခံရမည့် အဖြစ်မျိုးကို မကြုံတွေ့စေချင်၍ပင်။

"အဘိုး... ရွှေဓာတ်ကို ဘယ်လို ကျင့်ကြံရတာလဲ"

"အာ... မင်းက ငါ့ကို မေးတာလား"

ချန်ထျန်ယွမ်မှာ အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါသာ သိရင် အခုဆို ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင် ဖြစ်နေလောက်ပြီပေါ့"

"အာ... ဒါဆိုရင် ရှေးဦးမျိုးဆက် ဘိုးဘေးကြီးက..."

"ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်ကိုယ်တိုင်က ရွှေဓာတ်ကို ဘယ်လိုကျင့်ရမှန်း မသိဘူးဆိုတော့ အဲဒါက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာ ဖြစ်မလဲ"

"..."

"..."

"ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့"