အခန်း ၄၄၉
Vol. 45 Ch. 449
အခန်း။ ၄၄၉
ရွှေရောင်သဘာဝကို ထိပ်သီးအဆင့်မှာ ဘယ်လိုကျင့်ကြံရသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြပေ။
သူတို့သိသည်မှာ သုတို့၏ မဟာတာအိုကို သန့်စင်နေစဉ်အတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရွှေရောင်သဘာဝကို ရုတ်တရက် ရရှိလာသူများ ရှိသလို သူတို့၏ ဘိုးဘေးများထက်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပိုမိုသာလွန်နေပါလျက် သေဆုံးသည်အထိ ရွှေရောင်သဘာဝ၏ ကျေးဇူးကို မရရှိခဲ့သူများလည်း ရှိသည်ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေသုံးခု၊ ယခင်က မသေမျိုးမင်းဆက်၊ သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရှေးယခင် အင်အားစုများနှင့် ယနေ့တိုင် တည်ရှိနေသည့် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း မိသားစုတို့အထိ မည်သူမျှ ရွှေရောင်သဘာဝကို တည်ငြိမ်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်မည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြပေ။
"ဒီနေ့အထိ ရွှေရောင်သဘာဝနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အဲဒီသန့်ရှင်းသော နယ်မြေသုံးခုက ပေးတဲ့အဖြေက လူတွေကိုလှည့်စားတဲ့ အပေါစားအဖြေတစ်ခု သက်သက်ပဲ။
ကံတရားကိုပဲ ကြည့်ပြီး ကံကိုပဲ လောင်းကစားလုပ်ပါတဲ့။
ကံကောင်းရင် ရွှေရောင်သဘာဝရဲ့ အစွမ်းကို ရမယ်။ ကံမကောင်းရင်တော့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းပေါ် စတက်ကတည်းက ဒီဘဝမှာ ရွှေရောင်သဘာဝနဲ့ လွဲသွားပြီတဲ့...
ဟက်... ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်ပြီး တာဝန်မဲ့တဲ့ အဖြေလဲ..."
မြောက်ပင်လယ် ရေခဲပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ ခရီးနှင်နေပြီဖြစ်သော ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်ကို ကြည့်ကာ မဖော်ပြနိုင်သော ခံစားချက်များဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ရပ်နေသည်။
ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ သုံးနှစ်သားအရွယ်တွင် စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
လေးနှစ်တွင် ရတနာကိုယ်ခန္ဓာ၊ ခြောက်နှစ်တွင် ဝိညာဉ်ဖြည့်တင်းခြင်း၊ ၁၂ နှစ်တွင် အနှစ်သာရမဲ့ အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ အသက် ၂၀ တွင် ကြည်လင်ခြင်း၊ ၂၈ နှစ်တွင် နတ်ဘုရားခရီးသွား၊ ၃၅ နှစ်တွင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်၊ အသက် ၅၀ တွင် နိဗ္ဗာန်၊ နှင့် အသက် ၁၀၀ တွင် တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် ထိပ်သီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။
ထို့နောက် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်ခုနစ်ရာ ကုန်လွန်ခဲ့သည်။
ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းမှာ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ရွှေရောင်သဘာဝ၏ ကျေးဇူးကို အမျှင်လေးတစ်မျှင်ပင် သူ မမြင်ခဲ့ရရှာပေ။
ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို မရှာတွေ့နိုင်ပါက တခြားသူများထံမှ အနာဂတ်ကို လုယူရမည်သာ။
ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း မသေမျိုးဘုရင်တစ်ဦးနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရပါစေ အခွင့်အရေးသာ ရရှိမည်ဆိုပါက နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်စာ သက်တမ်းကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် အစွမ်းကုန် တိုက်ပွဲဝင်သွားမည်ပင်။
သို့သော်လည်း ယနေ့ ဘိုးဘေးထျန်ယွမ် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာသည် မနက်ဖြန်တွင် ချန်ကျီရှင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာမည့် အဖြစ်မျိုး ဖြစ်လာမလားဆိုသည်ကို ချန်ကျီရှင်း မသိပေ။
ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် နက်ရှိုင်းသော အရင်းအမြစ်များတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ ခရီးတစ်လျှောက် ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်သူများ၏ ကံကြမ္မာများကို သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့ပြီး ဓားမသေမျိုးချန်ရစ်ခဲ့သော ချင်းကျီဓားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်ဖြစ်ခဲ့သော ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်
နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တန်းတူလောက်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်လို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတောင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းဆိုတဲ့ နံရံကြီးရှေ့မှာ လမ်းစပျောက်ပြီး ပိတ်မိနေခဲ့တာ...
ဒါပေမဲ့... ငါကရော အဲဒီအတားအဆီးကြီးက လုံးဝ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား...။
ချန်ကျီရှင်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ"
တောက်ပနေသော ကြယ်များအောက်တွင် လပြည့်ဝန်းသည် လောကကြီးကို လင်းလက်စေလျက်ရှိသည်။
နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း၏ သက်ရောက်မှု မရှိဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း ထီးတည်းနှင့် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားနေသည်။
“ဇွီ...”
လရောင်အောက်တွင် ချင်းကျီဓားမှာ အိမ်မှ လွတ်မြောက်လာသည်။ ဓားကိုယ်ထည်မှာ တုန်ခါနေပြီး ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသည်။
ဝေဝါးနေသော လရောင်ထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဓားပေါ်တွင် ပုံဖော်လာသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာ လရောင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ရွှေရောင်သဘာဝကို စုစည်းပြီး ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို သက်သေပြရန် ကြိုးစားနေဟန် ရှိသည်။
ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
“ဒါက သူမရဲ့ တာအိုပါ။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ မသင့်တော်ဘူး"
“ဇွီ”
မသေမျိုးဓားသည် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ချန်ကျီရှင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ချန်ကျီရှင်း... မင်း ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်နိုင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့က အချိန်တစ်ခုသာ လိုတာပါ။ ဒါက မင်းရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အချက်မဟုတ်ဘူးလား"
ထိုအမျိုးသမီးမှာ အချိန်နှင့် အာကာသမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်လာသကဲ့သို့ ချန်ကျီရှင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသည်။
ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ရဲ့ တာအိုအတိုင်း ဖြတ်သန်းပြီးနောက် မင်းကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို ထွင်းဖောက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရှာဖွေရတာထက် အသေအချာကို ပိုလွယ်ကူပါတယ်" ထိုအမျိုးသမီးက သူ့မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။
“ဒါက အမွေဆက်ခံခိုင်းတာလား"
ချန်ကျီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
“ဟုတ်တယ်"
ထိုအမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒါက ငါ့ဘဝအဆုံးသတ်ခင်က ချင်းကျီမှာ ချိတ်တွဲထားခဲ့တဲ့ ဘုရားသခင်၏ စိတ်ကူးပါ။ ငါ့ရဲ့ တာအို နိယာမတွေအတွက် အမွေခံကို ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်တာပါ"
“ကျွန်တော်က သင့်တော်တယ်လို့ ထင်လား"
ချန်ကျီရှင်းက ပြုံး၍ မေးပြီးနောက် သူ့ဘာသာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မထင်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ မင်းရွေးချယ်ထားတဲ့သူက ကံဆိုးပြီး ကျွန်တော်နဲ့ လမ်းကြောင်းချင်း ဆုံမိသွားလို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ"
ဓားပေါ်ရှိ အမျိုးသမီးမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ချန်ကျီရှင်း ဆက်ပြောသည်။
“မင်းရွေးထားတဲ့သူသာ မသေခဲ့ရင် သူက မင်းရဲ့ တာအိုကို တဖြည်းဖြည်း အမွေဆက်ခံပြီး မင်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားမှာပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ အတိတ်ဘဝအဆုံးသတ်ကို ရောက်ပြီး ရပ်တန့်သွားလိမ့်မယ်။
အင်း... ရှေ့ဆက်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေမဲ့ သင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းက သူ့အတွက်တော့ လုံလောက်နေမှာပါ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ပါရမီအထူးအစွမ်းမရှိဘဲ ချင်းကျီ ဓားဝိညာဉ်ရဲ့ အသုံးချခံ အရုပ်တစ်ရုပ်သာသာ ဖြစ်ခဲ့တာလေ။
လောကီအလိုဆန္ဒ အနည်းငယ်လောက်နဲ့တင် သူကျေနပ်နေမှာပါ။
သူ့ရဲ့ မိုက်မဲမှုအရဆိုရင် သူက မင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိနေမှာ သေချာပါတယ်"
ဓားမသေမျိုးအမျိုးသမီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
“ချန်ကျီရှင်း... ငါ့ရဲ့ တာအိုက မင်းထင်သလို လမ်းကြောင်းမကျဉ်းမြောင်းဘူး”
ချန်ကျီရှင်းက လက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။
“သိပါတယ်။ မင်းက သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလူမိုက်မျိုးက ကျွန်တော့်လက်မပါရင်တောင် နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမိမှာပဲ။ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ သူက ထာဝရအသက်ရှည် မသေမျိုးဘုရင်ဖြစ်တဲ့ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးပြီးသား ဖြစ်နေမှာပေါ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူသေသွားရင်တောင် မင်းက ချင်းကျီနဲ့ သူ့အတွက် လက်စားချေပေးလိုက်မယ်ဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်နဲ့အတူ ဒီလောကမှာ ဓားမသေမျိုးဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထပ်ပြီး ချန်ရစ်ခဲ့နိုင်မှာပါ။ တစ်ဖက်မှာလည်း မင်းနဲ့သူကြားက ကံကြမ္မာဆက်နွှယ်မှုကို ရှင်းထုတ်လိုက်နိုင်မှာပေါ့"
စကားဝိုင်းသည် ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ကျီရှင်းက တောင်းပန်သံဖြင့် သက်ပြင်းချသည်။
“မရည်ရွယ်ဘဲ မင်းအစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးမိသလို ဖြစ်သွားတာ ကျွန်တော့်အမှားပါ။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စက ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖို့ အကြံပြုပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အဖော်ပြုခဲ့မှုတွေကို ထောက်ထားပြီး မင်းလိုအပ်တာကို နည်းနည်းတော့ ကူညီပေးနိုင်မှာပါ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီး၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။
“မင်း ငါ့ရဲ့ အမွေကို ငြင်းပယ်ဖို့ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကွက်တွေ စိတ်ကူးယဉ်ဖို့ မလိုဘူး။ ငါက မင်းထင်သလို လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား ကျဉ်းမြောင်းသူ မဟုတ်သလို ငါ့ရဲ့ တာအိုကလည်း မင်းဆီကို မဖြစ်မနေ လက်ဆင့်ကမ်းရမယ့် အရာမဟုတ်ဘူး”
ချန်ကျီရှင်း၏ စော်ကားမှုကို မခံနိုင်တော့သည့်အလား အမျိုးသမီးက နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မသေမျိုးဓားကို အသုံးပြုကာ ထွက်ခွာသွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်အထွတ်အထိပ်မှ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ကြယ်အလင်းတန်းများမှာ စမ်းရေအလား စီးကျလာပြီး ချင်းကျီဓားကိုယ်ထည်ကို ခိုင်မြဲစွာ ချုပ်နှောင်ထားသည့် သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မင်း ထွက်သွားနိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ချင်းကျီကတော့ ဒီမှာပဲ ကျန်ခဲ့ရမယ်"
“ချန်ကျီရှင်း”
ထိုအမျိုးသမီးမှာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါ ငါ့ဓားလေ”
ချန်ကျီရှင်းမှာ သူမကို မကြည့်ဘဲ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
“မင်းဓားကို သူများလက်ထဲ လက်ဆောင်ပေးလိုက်ပြီလေ။ ဒီဓားကတော့ တခြားသူတွေရဲ့ လက်ထဲကနေ ကျွန်တော် အနိုင်လက်ဆောင်အနေနဲ့ သိမ်းယူလာတာပါ"