အခန်း ၄၅၄
Vol. 46 Ch. 454
အခန်း။ ၄၅၄
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိပ်သီးအဆင့်ရှိသူမှာ ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိသည်။
ထိုသူတို့အချင်းချင်း မသိကျွမ်းကြသလို တစ်ခါမျှ မဆက်သွယ်ဖူးကြဟု ပြောလျှင် သာမန်ဉာဏ်ရည်ရှိသူ မည်သူမျှ ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ထိပ်သီးဖြစ်ကာ လူတိုင်းက တိတ်တဆိတ် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသလို တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲနေကြသော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ်၍တော့ အဆင်ပြေအောင် နေနိုင်ကြသေးသလို အတူတူ ထိုင်၍ အစာစားနိုင်ကြသေးသည်။
ထိပ်သီးအဆင့်ရှိသူများကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ ထိုသို့ပင် ဖြစ်လေ့ရှိသည်။
ချန်ကျောက်ရှင်းသာမက မဟာသန့်ရှင်းသော နယ်မြေသုံးခုမှ တခြားမိသားစုနှစ်ခုသည်လည်း ကောင်းကင်ပင့်ကူအဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကို လုံးဝမသိကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ မသိကြပါက ကောင်းကင်ပင့်ကူအဖွဲ့အစည်းမှာ တည်ရှိရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ပင့်ကူအဖွဲ့အစည်း တည်ရှိနေခြင်းကို ပါတီအများအပြားက အသိအမှတ်ပြုထားကြခြင်းပင်။
"နှင်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက အေးခဲတဲ့ ကုန်းပြင်မြင့်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပေမဲ့ ပြင်ပကမ္ဘာရဲ့ လျှို့ဝှက်သတင်းတွေကိုတော့ လက်ဖဝါးထဲကလို သိနေတာပဲ။ အဘွားနှင်းမိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ လက်ရုံးရည်ကတော့ဖြင့်..."
"အဘွားလို့ ခေါ်လိုက်စမ်းပါ"
“...”
စကားမပြောချင်သော ချန်ကျီရှင်းသည် လက်ထဲရှိ အချက်အလက်များကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေသည်။
ယင်းတွင် တာလျို တာအိုနယ်မြေ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ကောင်းကင်ပင့်ကူအဖွဲ့အစည်းက ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် ကူညီပေးနိုင်သည့် လူစာရင်းများ ပါရှိသည်။
သူတို့အကြားတွင် ယခင်ခေတ်က မသေမျိုး ဘုရင်မင်းဆက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ပါဝင်နေပြီး အထူးသဖြင့် ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေသည့် နာမည်အချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။
“မြောက်ပိုင်းမင်းသားနဲ့ အဖွဲ့...”
ထိုသူမှာ နက်နဲသော စိမ်းလန်းသောနယ်မြေ ပြိုင်ပွဲတုန်းက သူတွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များပင်။
“သူတို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုကတည်းက စိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့ဦး။ မင်းက ပြိုင်ပွဲတုန်းက သူတို့ကို သတ်ခဲ့ပေမဲ့။ ကောင်းကင်ပင့်ကူအဖွဲ့အစည်းက သူတို့ကို တစ်ခါ အသက်သွင်းနိုင်ရင် နောက်တစ်ခါ၊ နောက်ထပ်တစ်ခါလည်း သွင်းနိုင်မှာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက အခု သူတို့ ပြန်ရှင်လာတာ ကြာနေပြီဖြစ်ပြီး မင်းကို အရိပ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ရင်း ချန်ကျီရှင်းကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်နေသည်။
ချန်ကျီရှင်းက မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။
ရေခဲရေကို လက်ဖက်ရည်ချက်ရန် သုံးနိုင်သည်ကို အဘွားအိုဆီကမှ ပထမဆုံး သိလိုက်ရသည်။
အဘွားအို၏ ဝါသနာမှာ တကယ်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။
“ကျွန်တော် သူတို့ကို တစ်ခါ သတ်နိုင်ခဲ့ရင် နောက်တစ်ခါလည်း မကြောက်ပါဘူး"
“တကယ်ပါပဲ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံနှုန်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ကို ပြန်မရောက်မချင်း မင်းအတွက် ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိပါဘူး"
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်က ချန်ကျီရှင်း၏ စကားကို သဘောတူကြောင်း ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ကျီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို... ကျွန်တော် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်မှာပဲ အချိန်အတော်ကြာ တန့်နေဦးမယ်လို့ အဘွားက ထင်နေတာလား”
“ငါ အဲလို မပြောခဲ့ပါဘူး"
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်က ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။
“ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ တကယ်ပဲ ခက်ခဲတာလား”
“လူပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့"
“.....”
“ထားလိုက်ပါတော့ မင်းကို အခု ရှင်းပြလို့လည်း ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်တိုင်ပဲ ခံစားကြည့်ရလိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့ မင်း နောက်ဆုံးအကြိမ် လာပြီးကတည်းက အတော်ကြာပြီနော်။ မင်း ဘယ်အချိန်ကျရင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကိုးလွှာကို ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မယ်လို့ ထင်သလဲ”
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်က ရေခဲလက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။ သူမ၏ အတွေးကို ချန်ကျီရှင်း ခန့်မှန်း၍ မရပေ။
“ဘယ်အချိန်မဆို ရပါတယ်”
ချန်ကျီရှင်းက ပြတ်သားစွာ ဖြေသည်။
“ဒါဆို ဘာလို့ မကျင့်ကြံတာလဲ”
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်မှာ သူ့စကားကို မအံ့သြပေ။
ချန်ကျီရှင်း၏ ပါရမီကို သူမ သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ရာ ဤမျှ တိုးတက်မှုမှာ မထူးဆန်းပေ။
“မလိုပါဘူး"
“မလိုဘူး”
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်က သူ့စကားကို ကြားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အဆင့်တွေဆိုတာ အစောကြီး ရောက်ထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ စောစော ရောက်လေ အနာဂတ် စိန်ခေါ်မှုတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန် ပိုရလေပဲ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ အင်အား ပိုရလေပဲ"
တကယ်ပင် နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်က သူ့ကို ဘဝအတွေ့အကြုံများ ဝေမျှပေးနေခြင်းပင်။
သို့သော် ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။
“နိဗ္ဗာန်အဆင့် ရှစ်လွှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုးလွှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်အတွက် အခုဆို ဘာမှ မထူးခြားတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်သာ စိတ်ကူးလိုက်ရင် အဲဒီအဆင့်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်နိုင်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော် မကျင့်ကြံသေးတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ မဟာတာအို မီးဖိုမှာ အားနည်းချက် ရှိနေသေးတယ်လို့ ခံစားမိလို့ပါ။ ဒီမှာ ခဏလောက် ထပ်နေခြင်းကပဲ အဲဒါကို ပြုပြင်ဖို့ အချိန် ပိုပေးသလို ဖြစ်စေပါတယ်"
ချန်ကျီရှင်း၏ စကားကြောင့် နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်မှာ နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။
"အချိန်ပိုယူပြီး ပြုပြင်မယ်ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလုပ် ရမှာလဲ...
တကယ်လို့ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကိုးလွှာအထိ ရောက်သွားခဲ့ရင်... နောက်ကျသွားပြီး ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူးလား..."
သူမသည် မြေးဖြစ်သူကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်းစကားမဆိုမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်သည့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် မသေချာမရေရာမှုများ ပေါ်လာသည်။
“မင်း ထိပ်သီးအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလား”
“သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး"
“နေဦး မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် မင်းကိုယ်မင်း အတင်းဖိနှိပ်ထားပြီး ထိပ်သီးအဆင့်ကို မရောက်အောင် တားထားတာပေါ့”
“... အဲဒီလိုပါပဲ။ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင် နောက်ထပ် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကြာသွားရင်တော့ သူ့အလိုလို အဆင့်တက်သွားမှာပဲ"
ထိုသို့ပြောရင်း ချန်ကျီရှင်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။
သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ တစ်မူထူးခြားနေသည်။
မဟာတာအိုကိုးခုကို ပေါင်းစပ်ထားပြီးနောက် သူ၏ မဟာတာအို မီးဖိုမှာ တစ်ခုတည်းသော အရာအဖြစ် ပုံသွင်းပြီးစီးတော့မည်ပင်။
အတွင်းရှိ တာအိုအသီးရင့်ကျက်လာသည့်နေ့သည် သူ ထိပ်သီးအဆင့်သို့ ရောက်မည့်နေ့ပင်။
သို့သော် ပြဿနာမှာ သူ၏ တာအိုကိုးခု ပေါင်းစပ်ထားသော ထိုတာအိုအသီးက မပြည့်စုံသေးဘူးဟု ချန်ကျီရှင်း ခံစားနေရခြင်းပင်။ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသယောင် ရှိနေ၍ အဆင့်တက်မည့်လမ်းကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားခြင်းပင်။
တာအိုအသီးတစ်ခု ကျဆင်းသွားပြီဆိုလျှင် ပြန်ပြင်၍ မရတော့ပေ။
ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတို့၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းအတွက် အသက်သွေးကြောကဲ့သို့ အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
ပိုပြီး ပြည့်စုံလာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိလျှင် ချန်ကျီရှင်းသည် အမြန်လိုပြီး အလောတကြီး လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဤသို့ ဖိနှိပ်ထားသည်မှာလည်း အချိန်အကန့်အသတ် ရှိသည်။
အခုလို နိဗ္ဗာန်အဆင့် ရှစ်လွှာမှာတင် သုံးလအတွင်း အဆင့်တက်သွားနိုင်သည့် သဘောရှိသည်။
အတင်းအကျပ် ဆက်လက်ဖိနှိပ်ထားလျှင်ပင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကိုးလွှာမှ ထိပ်သီးအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အများဆုံး သုံးနှစ်သာ ခံပေလိမ့်မည်။
သူ့အချိန်မှာ တကယ်ပင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင် ပြောသည့်အတိုင်း အဆင့်မြန်မြန်တက်ပြီး အနာဂတ်ကို ပိုမိုပြင်ဆင်ရန်ဟူသော အချက်ကို ချန်ကျီရှင်း ဂရုမစိုက်ပေ။
သူ့ကိုယ်သူ သိသည်။
အကယ်၍သာ အဆင့်တက်မှ တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် ရန်သူမျိုးနှင့် ကြုံလာလျှင် တိုက်ပွဲအတွင်းမှာပင် အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထိပ်သီးအဆင့်သို့ တစ်ခါတည်း ရောက်အောင် တက်သွားနိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။
ထိုမျှမက ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ချန်ကျီရှင်းသည် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆရာသခင်များ၏ ကျင့်စဉ်အချို့ကို လေ့လာရင်း အသိအမြင်များ ရရှိထားသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်ထံမှ အကြံဉာဏ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"အဘွား... ကျွန်တော်တို့ လေ့ကျင့်နေတဲ့ နက်နဲသော စိမ်းလန်းသောနယ်မြေရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေဟာ ထိပ်သီးအဆင့်ကို ရောက်ဖို့အတွက် တာအိုအသီးကို အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်။ ပြီးရင် ရွှေရောင်သဘာဝကို နားလည်ရမယ်လို့ ပြောထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့တဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း တာအိုကျမ်းအချို့မှာ ထူးဆန်းတာတွေ တွေ့ရတယ်"
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲမှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကျီရှင်း ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့တဲ့ တာအိုကျမ်း အတော်များများမှာ အကောင်းဆုံးလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ တာအိုအသီးဟာ... လိုအပ်ချက် ရှိနေတယ်လို့ ရေးထားပါတယ်"
ချန်ကျီရှင်း စကားကို ရပ်လိုက်သည်။
ထိုအခါ နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်သည် ပြုံးနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး မြေးဖြစ်သူကို အလေးအနက် ကြည့်ကာ ဖြေသည်။
"ဟုတ်တယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေတာ အမှန်ပဲ"
"အဘွား သိတယ်ပေါ့"
"သိတာပေါ့။ ထိပ်သီးအဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူတွေထဲမှာ ဒါကို ဘယ်သူ မသိဘဲ ရှိမလဲ။ ချမိသားစုရဲ့ ဓာတ်ငါးပါး စုဆောင်းခြင်းကျင့်စဉ်ကိုပဲ ကြည့်လိုက်။ အဲဒီကျင့်စဉ်မှာ သုံးမျိုး လိုအပ်ချက် ရှိနေတယ်။ ဒီလို လိုအပ်ချက်ကပဲ မင်းတို့မျိုးဆက်ရဲ့ ဘိုးဘေးအတွက် အခြေခံ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်အောင် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့တာ။ အဲဒီထက် တစ်စက်လေး ပိုများသွားခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် လျော့သွားခဲ့ရင် ဘိုးဘေးရဲ့ လမ်းကြောင်းက သုံးဆ ပိုခက်ခဲသွားမှာ"
"ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကောင်းဆုံး ဥပမာကတော့ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဒုတိယမြောက်ဖြစ်တဲ့ ချန်ထျန်ယွမ်ပဲ။ သူက မင်းတို့ ဘိုးဘေးထက် ပါရမီပိုထူးချွန်ပေမဲ့ တူညီတဲ့ ကျင့်စဉ်ကိုပဲ ကျင့်သုံးခဲ့လို့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်အထိ ဘာမှ မဖြစ်လာခဲ့ဘူး။ ကျင့်စဉ်ကို အပြစ်တင်ပြီး သရော်ခဲ့တဲ့ မင်းငယ်ငယ်ကလိုမျိုး သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေရဲ့ နောက်ပြောင်မှုကိုလည်း ခံခဲ့ရသေးတယ်"
အဘွားဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျီရှင်းသည် ငယ်ဘဝအမှတ်တရများကို ပြန်တွေးမိသည်။
"ဒါဆို... ကျင့်စဉ်က အစကတည်းက ချို့ယွင်းနေလို့ ချန်ထျန်ယွမ်ရဲ့ အဆင့်က မပြည့်စုံဘဲ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းကြောင်းကို မလျှောက်နိုင်ခဲ့တာလား"
"မဟုတ်ဘူး"
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျင့်စဉ်က ပြည့်စုံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ချန်ထျန်ယွမ်က ချီကို လျော့စုဆောင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ သူက ကျင့်စဉ်မှာ သတ်မှတ်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး စုဆောင်းမိခဲ့တာ။ အဲဒါကပဲ သူ့ကျင့်စဉ်ကို မပြည့်စုံသလို ဖြစ်သွားစေတာ"
"ပိုပြီး စုဆောင်းလို့ ရတယ်ပေါ့"
ချန်ကျီရှင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဤအကြောင်းကို သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။
"ရတာပေါ့ တချို့လူတွေက ပိုစုဆောင်းမိတတ်ကြတယ်"
နှင်းမိစ္ဆာဘုရင်က ရယ်မောသည်။
"မြစ်တစ်ဖက်မှာ တံတားရှိတယ်။ ဟိုဘက်မှာ ဝံပုလွေတစ်ကောင် ရှိတယ်။ ကျင့်ကြံသူဆိုတာ တံတားဘေးမှာ စားနေတဲ့ ခရီးသည်နဲ့ တူတယ်"
"ဒီဘက်မှာ အများကြီး စားထားရင် တံတားကို ဖြတ်ဖို့ အရမ်းလေးလံသွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းနည်းနည်းပဲ စားထားရင် ဟိုဘက်က ဝံပုလွေကို တိုက်ဖို့ အားမရှိတော့ဘူး"
"ဒါကြောင့် ဒီတံတားကို ဖြတ်ဖို့ဆိုရင် အရာအားလုံးကို အတိအကျ ချိန်ညှိရမယ်"
"အရာအားလုံး အတိအကျ မျှတသွားတဲ့အခါမှသာ တံတားကို ဖြတ်နိုင်မယ်။ ဝံပုလွေကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်။ ရွှေရောင်သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပြီး မင်းရဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းကြောင်းကို ရရှိနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာလိမ့်မယ်"