← Chapters

အခန်း ၄၅၈

Vol. 46 Ch. 458

အခန်း ၄၅၈

Vol. 46 Ch. 458

အခန်း။ ၄၅၈

"အမေ... ယောက်ျားက ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုရှိလို့လို့ ပြောသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှူချင်းချင်းသည် ခေါင်းခါယမ်းကာ ချန်ကျီရှင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော အခန်းဘက်သို့ တွေဝေစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသိသလောက် ချန်ကျီရှင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစပေါ် လျှောက်လှမ်းလာချိန်ကတည်းက မည်သည့် အခက်အခဲမျိုးကိုမှ မကြုံခဲ့ဖူးပေ။

ယနေ့အခြေအနေကြောင့် သူမ မည်သို့ အကူအညီပေးရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေသည်။

...

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းတွင် ချန်ကျီရှင်း၌ အခက်အခဲဟူ၍ မရှိပေ။

သူ တံခါးပိတ်လိုက်ရခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်အနေအထားသည် အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရန် မသင့်လျော်ဘူးဟု သူကိုယ်တိုင် ခံစားမိသောကြောင့်ပင်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကုတင်ပေါ်၌ ပက်လက်ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် တစ်စတုရန်းမီတာခန့်ရှိသော ကြီးမားသည့် အိုးတစ်လုံး ပေါလောပေါ်နေပြီး ပရမ်းပတာ ချီများသည် သူ၏ပတ်လည်တွင် စုဝေးနေသည်။

၎င်းတို့မှာ အချင်းချင်း တိုက်မိလိုက်၊ ပေါင်းစပ်လိုက် ဖြစ်နေပြီး ပေါက်ကွဲသံများဖြင့် အိုးအတွင်းပိုင်းမှ အာကာသအက်ကြောင်းလေးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“လက်ရှိအခြေအနေအတိုင်း ဆက်သွားရင် ထိပ်သီးအဆင့်ကို ရောက်ဖို့က ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပရမ်းပတာ တာအိုကို လျှောက်လှမ်းမယ်ဆိုရင်တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပရမ်းပတာ တာအိုကို မလျှောက်ပြန်ရင်လည်း ငါ့ရဲ့ တာအိုတွေက အရမ်းများပြီး ရောထွေးနေတယ်။ တာအိုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက ခိုင်မာလွန်းလို့ ပထမအဆင့်ထက် သာလွန်ပေမဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို မမှီဘူး။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ဒီတာအိုတွေက ရွှေရောင်သဘာဝကို မရရှိနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အတားအဆီးတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဤအချက်မှာ ချန်ကျီရှင်းအတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

ဘဝနှင့် သေခြင်း၊ ယင်နှင့်ယန်၊ ရေခဲ၊ မီး၊ ဓား၊ ခွန်အားကြီးမားခြင်း...

သူ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ လမ်းကြောင်းအချို့ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ပါက ထိုလမ်းကြောင်းများသည် ဒုတိယအဆင့်သို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ဤနေရာတွင် ရှိသည်။

အဆင့်ကိစ္စကို သူသိပြီး ပထမအဆင့် တာအိုတစ်ခုအတွက် လိုအပ်သည့် အရှည်ကို ခန့်မှန်းကာတွက်ချက်ထားသော်လည်း လက်ရှိတွင် သူ၏ တာအိုအားလုံးမှာ ပထမအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေသော်လည်း ဒုတိယအဆင့်၏ အဆင့်တံခါးပေါက်မှာ ဘာလဲဆိုတာကို သူ မသိသေးပေ။

ဤအချက်က ချန်ကျီရှင်းအား စိတ်တိုလာစေသည်။

“တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်တဲ့နေရာမှာ နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ မရဘူး။ အဆင့်တစ်ခု ရောက်သွားပြီဆိုရင် ပြန်ဖိနှိပ်ထားလို့ မရဘူး။ အခု တာအိုကိုးခုကို တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်သုံးနေတာ ဖြစ်လို့ အချို့က အဆင့်မမီဘူးဆိုရင်တောင် ရွှေရောင်သဘာဝကို ရနိုင်မယ့် တာအိုအချို့တော့ ရှိနေမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းအတိုင်း ဆက်သွားရင် ပရမ်းပတာ တာအိုရဲ့ ပြည့်စုံမှုနဲ့ ဝေးကွာသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

သူ၏ မွေးရာပါ ပရမ်းပတာ တာအိုကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အခြေခံကျင့်စဉ်ဖြစ်သော မွေးရာပါ ပရမ်းပတာ တာအိုကျမ်းတို့ကြောင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ ပရမ်းပတာ တာအိုကို ကျင့်ကြံရန် စွဲလမ်းနေသည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူသည် ဤလမ်းကြောင်းကို စွန့်လွှတ်ချင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့... မစွန့်လွှတ်ဘူးဆိုရင်ကော... ဘယ်လိုနည်းနဲ့ မျှတအောင် ထိန်းညှိပြီး ဒုတိယအဆင့် ရွှေရောင်သဘာဝရဲ့ သဘောတရားနဲ့ ကိုက်ညီအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ...

“သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ အချိန်ယူပြီး ရှေ့ဆက်မှာပဲ။ သူတို့က တာအိုတစ်ခုတည်းကိုပဲ ကျင့်တာလေ။ လမ်းကြောင်းရှင်းလင်းနေရင် ရွှေရောင်သဘာဝဆီကို ရောက်မှာပဲ"

“ငါသာ အဲဒီနည်းကို သုံးရင် တာအိုကိုးခုကို တစ်ပြိုင်နက် ခုတ်ထွင်ရမှာ။ သူတို့ထက် အချိန်နဲ့ အားထုတ်မှု ကိုးဆ ပိုကုန်မှာ။ ပါရမီလိုအပ်ချက်ကလည်း ရှိသေးတယ်။ ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက မြည်းကန်ထားလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရွေးလိုက်မိတာလား။ ငါသာ ဓားတာအိုကိုပဲ အထူးပြုခဲ့ရင် အခုဆို ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို သက်သေပြပြီး စတုတ္ထအဆင့်မှာတောင် ရောက်နေပြီ”

မဟုတ်ရင် မဟာတာအို မီးဖိုကို ဖျက်လိုက်ရမလား။

ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးမျိုး ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ပရမ်းပတာ တာအိုကို မရရှိနိုင်ပါက တာအိုကိုးခုမှာ သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ဂိမ်းတစ်ခုမှာ အခြားသူတွေက ဇာတ်ကောင်တစ်ခုကို အဆင့် ၄၀ အထိ တင်ထားချိန်မှာ သူက ဇာတ်ကောင်ကိုးခုကို အဆင့် ၂၀ ဝန်းကျင်မှာ ထားထားသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

တိုက်ပွဲမှာဆိုရင်လည်း အားလုံးကို အုပ်စုလိုက် မသုံးနိုင်ဘဲ တစ်ခုချင်းစီကို စတေးနေရသလိုမျိုး အကျိုးမရှိပေ။

“မဟုတ်သေးပါဘူး။ တာအိုများများ ကျင့်တာ အကျိုးမရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ခန္ဓာကိုယ် ပိုခိုင်မာတယ်။ အားနည်းချက်မရှိဘူး။ ရန်သူတွေကို တုံ့ပြန်ဖို့ ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်းတွေ ပိုရှိတာပေါ့"

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ချန်ကျီရှင်းမှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရွေးချယ်မှု နှစ်ခုစလုံးမှာ သူ့အတွက် အားသာချက်၊ အားနည်းချက် အသီးသီး ရှိကြသည်။

တာအိုတစ်ခုတည်းကိုပဲ အထူးပြုပါက တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အံ့အားသင့်ဖွယ် အမြင့်ကို ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ကိုးခုလုံးကို ကျင့်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်ကို ရရှိမည်ပင်။

သူ၏ ပါရမီအရ တာအိုကိုးခု ကျင့်ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ပို၍ အကြပ်ရိုက်နေရခြင်းပင်။

“တာအိုကိုးခုကို ပရမ်းပတာ တာအိုတစ်ခုတည်းအဖြစ် အမှန်တကယ် ပေါင်းစပ်နိုင်မှပဲ ရမယ်။ တစ်ခုက ကိုးခု ဖြစ်သွားပြီး ပရမ်းပတာ တာအိုတစ်ခုတည်းကို ကျင့်တာက လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ကျင့်တာနဲ့ တူသွားအောင်ပေါ့...

ပရမ်းပတာ တာအိုကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိမရှိ အရင်ရှာဦးမှ။ တကယ်လို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ရင်တော့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကိုပဲ အထူးပြုပြီး ထိပ်ဆုံးထိ ရောက်အောင်သွား၊ ပြီးရင်မှ ကျန်တာတွေကို ပြန်ဖြည့်တော့မယ်”

ဤသို့ တွေးကာ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ အဖော်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော မွေးရာပါ ပရမ်းပတာ တာအိုကျမ်းကို အာရုံစိုက်ကာ ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် စိတ်နှစ်လိုက်တော့သည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ အခက်အခဲဆိုသည်မှာ စင်စစ်အားဖြင့် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော အခက်အခဲသာ ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကိုသာ အခြားသူများအား ပြောပြလိုက်ပါက သူ့အား တံတွေးနှင့်ပင် ရေနစ်သေအောင် လုပ်ကြလိမ့်မည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူတို့မှာ လျှောက်လှမ်းရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းပင် ခဲယဉ်းနေရပြီး ထိုလမ်းကြောင်းမှာပင် မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ တစ်သက်တာလုံးအတွင်း ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိနိုင်ပါ့မလားဟုပင် မသိကြရပေ။

ချန်ကျီရှင်းမှာမူ လမ်းကြောင်းများစွာ ရှိနေသည့်အပြင် သူရရှိထားသော တာအိုမှာ မပြည့်စုံသေးဟုပင် မကျေနပ်ဖြစ်နေသေးသည်။

ဤအချက်ကိုသာ အများရှေ့တွင် ထုတ်ပြောလိုက်ပါက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရှင်သခင်များ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ရောက်လာပြီး တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ်နှုန်းဖြင့် သုံးရက်ဆက်တိုက် အပြင်းအထန် အနိုင်ကျင့်ကြပေလိမ့်မည်။

“လျှောက်စရာ လမ်းရှိနေတာတောင် မကျေနပ်သေးဘူး ပြီးပြည့်စုံချင်သေးတာပေါ့”

"ဒီလောကကြီးမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အရာဆိုတာ ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ...

တကယ်တော့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရှာဖွေတယ်ဆိုတာ... လူသားတွေရဲ့ အတောမသတ်နိုင်တဲ့ လောဘဇောကို နောက်ထပ် စကားလုံးလှလှလေးတစ်ခုနဲ့ အလှဆင်ထားတာ သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ကောင်းကင်တာအိုဆိုတာ... ပိုလျှံနေတာကို နုတ်ယူပြီး ချို့တဲ့နေတာကို ဖြည့်ဆည်းပေးတာမျိုး။ ဒါပေမဲ့ လူသားတွေရဲ့ တာအိုကျတော့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေတယ်...

ချို့တဲ့သူကို ပိုပြီး နင်းချေ သတ်ဖြတ်ပြီးတော့ ပိုလျှံနေတဲ့သူကိုပဲ ထပ်ကာထပ်ကာ ပံ့ပိုးပေးတတ်ကြတာမျိုးပေါ့..."

ချန်မိသားစု၏ ပထမမြောက် တောင်ထိပ်၊ တောင်နောက်ဘက်။

အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို နားထောင်ရင်း ချန်မိသားစု၏ ဓာတ်ငါးပါး စုဆောင်းခြင်းကျင့်စဉ်ကို ကိုင်ထားသော ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိထားသဖြင့် ဘိုးဘေး ချန်ထျန်ယွမ်က မိသားစုကို ဦးဆောင်နေသရွေ့ ဤ ဓာတ်ငါးပါး စုဆောင်းခြင်းကျင့်စဉ်ကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ရွှေရောင်သဘာဝကို ရရှိရန် မည်သူမျှ အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း သူ သိထားသည်။

သို့သော်လည်း သူ ဖတ်ရှုမိခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ သူ၏ မိသားစုပိုင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး များများဖတ်ခြင်းက အသိအမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေကာ အကျိုးအမြတ် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်သည်။

“ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ ချန်းယွမ် ရွှေရောင် ကိုယ်ခံပညာနဲ့ ယှဉ်ရင် ဓာတ်ငါးပါး စုဆောင်းခြင်းကျင့်စဉ်က ပိုပြီး သန့်စင်ပေမဲ့ ခမ်းနားမှုမှာ နည်းနည်း လိုအပ်နေတယ်။ ဘိုးဘေး ချန်ထျန်ယွမ်က ငါ့ကို တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှာဖို့ အကြံပေးခဲ့တာ မထူးဆန်းပါဘူး... ကျီရှင်း ပြောသလိုဆိုရင်တော့ ဓာတ်ငါးပါး စုဆောင်းခြင်းကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ရင် ပထမအဆင့်ရွှေရောင်သဘာဝပဲ ရနိုင်မယ်။ ချန်းယွမ် ရွှေရောင်စစ်သည်တွေကတော့ ဒုတိယအဆင့်နဲ့ တတိယအဆင့်အထိ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်"

“ဒီလို ကျင့်စဉ်မျိုးက ငါတို့ ချန်မိသားစုလို မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုအတွက်တော့ နည်းနည်း လိုအပ်ချက် ရှိနေသလိုပဲ"

“ဒါပေမဲ့ ဒီလို ပြောလို့လည်း မရပြန်ဘူး။ ဘိုးဘေး ချန်ဖုန်း ကျင့်ကြံစဉ်က ငါတို့ ချန်မိသားစု မရှိသေးဘူးလေ။ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဓာတ်ငါးပါး စုဆောင်းခြင်းကို ကျင့်ပြီး ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိခဲ့တာပဲ။ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဘိုးဘေးက တကယ်ကို ပါရမီရှင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မျိုးဆက်တွေက ဒီကျင့်စဉ်ကိုပဲ ဆက်ကျင့်နေတာက ဘိုးဘေးရဲ့ ဂုဏ်ကို နွမ်းပါးစေသလို ဖြစ်နေပြီ"

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ချန်ကျောက်ရှင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်တို့မှာ နောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

“မင်း ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ”

“ငါ ဘာလို့ မလာရမှာလဲ”

အရိပ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းကိုယ်မင်း ချန်ကျောက်ရှင်းလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ ပြီးတော့ ဒီဇီဝေတောင် ချန်မိသားစုကို မင်းပိုင်ဆိုင်မှုလို့ သတ်မှတ်ထားတာလား”

“သေချာတာပေါ့ ဒါတွေက ငါ့အပိုင်တွေပဲ"

ချန်ကျောက်ရှင်းက စာအုပ်ကို ချထားလိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါတို့ရဲ့ အရင် သဘောတူညီချက်အတိုင်းဆိုရင် ကိုယ့်မိသားစုဆီ ကိုယ်ပြန်ပြီး အာဏာကို သိမ်းပိုက်ဖို့ပဲ မဟုတ်လား။ ဘာလဲ... ဖန်စွန်း မင်းမှာ တစ်ခုခု သဘောမတူတာ ရှိလို့လား”

“ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့တော့ အစည်းအဝေးမှာ ငါ ထောက်ခံမဲ ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း မေ့မသွားနဲ့ဦး။ ဒီချန်မိသားစုမှာ ချန်ကျီရှင်း ဆိုတဲ့လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ တာဝန်က...”

“ပါးစပ်ပိတ်ထား”

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်သော အကြည့်တို့မှာ ရုတ်တရက် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ကျောက်ရှင်း၏ နောက်ကျောတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သူတော်စင်ဘုရင် ပုံစံတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ကျောက်ရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဖန်စွန်း ဒါက ငါ့ကိစ္စပဲ။ မင်း ထပ်ပြီး ကျော်လွန်လာရင်တော့ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားရလိမ့်မယ်”

“ဟားဟား ငါက သေမှာကို ကြောက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား”

“ဒါဆို ဒီနေ့ ဇီဝေတောင်ပေါ်မှာပဲ သေသွားတော့”

ချန်ကျောက်ရှင်း၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ခမ်းနားလှသော သူတော်စင်ဘုရင် ပုံစံမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

အထက်ရှိ ကျယ်ပြောသော ကောင်းကင်ပြင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာများက ထိုပုံစံနှင့် ယှဉ်တွဲ၍ လင်းလက်နေသည်။

အချိန်များမှာ နောက်ပြန်လှည့်သွား၏။

All Chapters