အခန်း ၄၅၉

အခန်း။ ၄၅၉

ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်းများ ကြွေကျလာသည်

ဇီဝေတောင်တန်း၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ရာသီဥတုစက်ဝန်းမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်လှန်သွားသယောင် ရှိသည်။

နွေဦးနှင့် နွေရာသီအကူးအပြောင်း ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်မှ နှင်းပွင့်များမှာ အဆက်မပြတ် ဖုံးလွှမ်းကျဆင်းလာသည်။

“မင်းရဲ့ သူတော်စင်ဘုရင် ပုံစံက ရာသီဥတုကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား”

“အဲဒီအထိတော့ မရောက်သေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့တော့ လုံလောက်ပါတယ်”

ကောင်းကင်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာသည်။ ကောင်းကင်ကို မှောင်မိုက်စေပြီး ငရဲဘုံကိုပင် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

ဇီဝေတောင်အပြင်ဘက် လောကကြီးကို နှင်းမုန်တိုင်းများက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ချန်ကျောက်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ခမ်းနားလှသော တိုက်ပွဲဝင် သံချပ်ကာအင်္ကျီအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

“နှင်းခဲ သံချပ်ကာလား”

ဖန်စွန်းက ထိုအရာကို မြင်သော် မထီတရွီ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းက ရာသီဥတု လည်ပတ်ခြင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။ တကယ်တမ်းကျတော့ ရိုးရိုးနှင်းခဲ စွမ်းအားပဲကိုး။ ဒီလောက်နဲ့ရော ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား”

စကားဆုံးသည်နှင့် ဖန်စွန်းသည် ချန်ကျောက်ရှင်းရှိရာသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းက ဖန်စွန်း၏ အာဏာစက်အောက်သို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသကို အလွန်အမင်း တွန့်လိမ်သွားစေသည်။

အနည်းငယ် ညှစ်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ခြံလုံးကို သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် သိမ်းပိုက်လိုက်နိုင်သယောင် ဖြစ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ဖန်စွန်း၏ နာမည်ကျော် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လက်ဝါးပင်။ အာကာသစွမ်းအားဖြင့် ထိတွေ့နိုင်သော ဤစွမ်းအားသည် သူ၏ လက်ဝါးအောက်တွင် ရောက်သွားပါက သူ၏ ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ရောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူခွင့်ပြုမှသာ ထွက်နိုင်မည်ပင်။

သို့သော် သူ့အား တုံ့ပြန်လာသည်မှာ နှင်းခဲ သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော လက်သီးတစ်လုံး ဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်နှင်းခဲ မြင့်မြတ်သော လက်သီး”

နဂါးလက်သီးမှာ တောင်တစ်လုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်၊ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံများနှင့်အတူ ကျရောက်လာသည်။

လက်သီးနှင့် လက်ဝါးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာတွင် ထွက်ပေါ်လာသည့် အေးစက်သော စွမ်းအားများသည် ဖန်စွန်း၏ လက်ဝါးကိုပင် ခေတ္တမျှ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။

"နှင်းခဲပုံဆောင်ခဲလှံ ပေါက်ကွဲစမ်း"

"ဒုန်း"

တိုက်ပွဲဝင် သံချပ်ကာ၏ ရှေ့တွင် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ဖန်စွန်း၏ လက်ဝါးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသည်။

ဖန်စွန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် လက်ဝါးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဖိချလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သည်။

"မင်းက ဝေတုလုံ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အခု သေချာသွားပြီ။ သူသာဆိုရင် ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ထိပ်တိုက် မတိုးရဲဘူး။ ဒီလက်ဝါးရဲ့ အရှိန်အဟုန်က ဆူမာရုတောင်နဲ့ တူတယ်ဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ ကြာကြာ ရပ်ခံလေ ပိုလေးလံလာလေပဲ။ မင်း မရှောင်ရင် နောက်ဆုံးမှာ ဆူမာရုတောင် တစ်လုံးရဲ့ အလေးချိန်နဲ့ ဖိသတ်ခံရလိမ့်မယ်"

"မင်း အရမ်းစကားများတာပဲ"

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ သွေးစွမ်းအားများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ လက်သီးနှင့် လက်ဝါးတို့ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေစဉ် သူ၏ ခြေအောက်တွင် နှင်းခဲပုံဆောင်ခဲ ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နဂါးနှင့် ဖီးနစ် ပုံစံများမှာ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းက တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများကို ဖိနှိပ်ပေးရုံသာမက ချန်ကျောက်ရှင်းကို ပိုမိုအားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။

“ဝေတုလုံရဲ့ နှင်းခဲ ရာဇပလ္လင်လား။ ဟား တကယ်လို့ လေးရာသီ သူတော်စင်ဘုရင် ပလ္လင်ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ မကြောက်ဘူး”

“ငါက ကြောက်ရမတဲ့လား တိုက်မယ်”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ကျောက်ရှင်း၏ မျက်လုံးများအတွင်း အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ခြေအောက်ရှိ နှင်းခဲပလ္လင်မှာ ပုံစံအပြည့်အဝ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နှင်းခဲစွမ်းအားမှာ သူ၏ ခြေထောက်မှတစ်ဆင့် အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြေပြင်မှ နှင်းခဲဆူးချွန်များ ပေါက်ထွက်လာကာ ဖန်စွန်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားသည်။

ဖန်စွန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် အေးစက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“ဒီလောက်နဲ့ပဲ ပြီးပြီလား”

“ဟား ဒါတွေက အသေးအဖွဲ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ မကြာခင် သိလာလိမ့်မယ်"

“သေချင်နေတာပဲ”

အနက်ရောင် ငှက်ကြီးတစ်ကောင်၏ ပျံသန်းမှုအကြားတွင် ဖန်စွန်းသည် ထိုငှက်ပေါ်၌ ရောက်ရှိနေပြီး အာကာသအတွင်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အရိပ်ယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချန်ကျောက်ရှင်း၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ သံချပ်ကာနှင့်အတူ လွင့်စင်သွားသည်။ သို့သော် သူ လွင့်စင်သွားစဉ်မှာပင် သုံးစင်းခန့် ရှည်လျားသော နှင်းခဲဓားအချောင်းပေါင်း ရာနှင့်ချီက သူ၏ မူလနေရာကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဖန်စွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်းရော အပြင်ပါ ဖောက်ထွက်သွားစေတော့သည်။

“အာ... ဟွတ်... အဟွတ်... နှင်းခဲသေမင်း အကျဉ်းထောင်”

လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မီတာတစ်ရာအထိ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ သွေးအန်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ဆန့်တန်းထားသော လက်မှာ လေထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ရွေ့လျားနေသော လှောင်အိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ နှင်းခဲဓားပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏ဆီသို့ ပျံသန်းပြန်လာသော ဖန်စွန်းကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်စေသည်။

သို့သော် ဖန်စွန်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းသည်။

နှင်းခဲဓားများ သူ့ထံသို့ ရောက်ခါနီးတိုင်း သူသည် အံ့ဖွယ် လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်ခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ အာကာသ၏ အခြားတစ်နေရာတွင် ပေါ်လာသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။

တကယ်ပါပဲ ဒီလို ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကြီးတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ မလွယ်ပါလား။ ကျီရှင်းက ဒီလိုမိစ္ဆာမျိုးတွေကို ရင်ဆိုင်ရင်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသာစီးရအောင် လုပ်နိုင်တာလဲဆိုတာ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်စရာပဲ။

ရာသီဥတု လည်ပတ်ခြင်းကို မကျွမ်းကျင်မီ ဖန်စွန်းကို အနိုင်မယူနိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိထားသည့် ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ နောက်ဆုတ်ရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေတော့သည်။

အခြေအနေ ဆိုးဝါးလာရင်တော့ မိသားစုရဲ့ အစီအရင်ကို သုံးပြီး ဒီလူကို ဖိနှိပ်ပစ်ရတော့မှာပဲ။

စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ဖန်စွန်းမှာ သူ၏ ရှေ့သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံရိုက်ချလိုက်သည်။

“သေစမ်း”

“လိပ်ဝိညာဉ်နောက်ဆုတ်”

ဇွပ်ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဖန်စွန်း၏ လက်ဝါးမှာ လိပ်ခွံကဲ့သို့ အရာတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

တုံ့ပြန်လာသည့် စွမ်းအားမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဖန်စွန်းမှာ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

အမှန်ပင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်ကျောက်ရှင်း၏ ပတ်လည်တွင် လိပ်နက်ကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုလိပ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်သို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“အာ”

...

“ဟင်”

လိပ်နက်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် တတိယမြောက် တောင်ထိပ်၏ နောက်ကျောတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ဇီဝေတောင်ပေါ်၌ စွမ်းအင်အတက်အကျ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် သူ၏ မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာသည်။

“စွမ်းအင်တုန်ခါမှုက ပင်မတောင်ထိပ်က လာတာလား။ ချန်ကျောက်ရှင်း တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာလား”

ပင်မတောင်ထိပ်တွင် ချန်ကျောက်ရှင်းနှင့်အတူ အမည်မသိ စွမ်းအားတစ်ခုရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ စပ်စုချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

“ဒီအချိန်မှာ ချန်ကျောက်ရှင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ ဘယ်သူလဲ။ သူ အပြင်မှာ သိခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းလား”

ချက်ချင်းပင် ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပင်မတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဇီဝေတောင်၏ တောင်ထိပ်ကြီးငါးခုမှာ အချင်းချင်း ဝေးကွာခြင်း မရှိသဖြင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး စက္ကန့်နှစ်ဆယ်အတွင်း ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရောက်ရောက်ချင်းတွင် သွေးများစွန်းထင်းနေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြီးမားသော လိပ်ခွံပုံစံအတွင်း၌ ပက်လက်ထိုင်နေသည့် ချန်ကျောက်ရှင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စွမ်းအင်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော လိပ်နက်ကြီး၏ ပုံရိပ်မှာမူ ချန်ကျီရှင်းကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် လေထဲတွင် လိပ်နက်ကြီး၏ ရှေ့ဆယ်မီတာအကွာသို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ထိုလိပ်ကြီးကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စေ့စေ့ကြည့်ရှုသည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ သူတော်စင်ဘုရင် ပုံစံက ပြောင်းလဲထားတာလား”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းတဲ့ အရည်အချင်းက မင်းကို ရယ်စရာ ဖြစ်စေမှာပဲ"

ချန်ကျောက်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသံထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူကမူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲပင်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး “မင်း ခုနက ဘယ်သူနဲ့ တိုက်နေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။