အခန်း ၄၆၀

အခန်း။ ၄၆၀

“နေရောင်ကို မမြင်ရဲတဲ့အရာတစ်ခုကို ကျွန်တော် မောင်းထုတ်လိုက်ပါပြီ။ အဲဒီအကြောင်းကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုပါဘူး"

“ကောင်းကင် ပင့်ကူလား”

“ဟုတ်တယ်။ ကောင်းကင် ပင့်ကူအဖွဲ့အစည်းက ရက်စက်တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ ဒီတစ်ခါ သူလာတာက အဆင့်တက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော့်ကို စမ်းသပ်ဖို့ သီးသန့်လာတာပါ"

ချန်ကျောက်ရှင်းသည် ချန်ကျီရှင်းအား ကောင်းကင် ပင့်ကူအဖွဲ့အစည်း၏ အရှုပ်တော်ပုံများထဲသို့ ဆွဲမသွင်းလိုသဖြင့် တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သော် ချန်ကျီရှင်းမှာလည်း ထပ်မမေးတော့ဘဲ ချန်ကျောက်ရှင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မင်း ဒဏ်ရာတွေ အတော်ရထားပုံပဲ။ ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူလိုက်ပါဦး။ ဒီရက်ပိုင်းတော့ ဓားမိစ္ဆာကို မင်းအခန်းရှေ့မှာ စောင့်ခိုင်းထားလိုက်မယ်"

“ကောင်းပါပြီ"

ချန်ကျီရှင်း၏ စေတနာကို မငြင်းပယ်ဘဲ ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ ဓားမိစ္ဆာသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

သူသည် မိသားစုက ခေါ်ယူထားသည့် သနားစရာကောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဓားလမ်းကြောင်းဖြင့် စတင်ကျင့်ကြံရင်း လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားသူဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က စိတ်မိစ္ဆာကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းများ ကျဆင်းသွားခဲ့ဖူးသော်လည်း ချန်မိသားစုက စီကုံးမိသားစုကို ချေမှုန်းပြီးနောက်တွင် အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာကာ ယခုအခါ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲများစွာထဲတွင် အတော်လေး အစွမ်းထက်သည့် ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို သူ့အခန်းရှေ့တွင် စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားခြင်းမှာ ချန်ကျောက်ရှင်းအတွက် အမှန်ပင် သင့်လျော်လှသည်။

...

ချန်ကျီရှင်းသည် ဓားမိစ္ဆာကို ခေါ်ယူပြီး ချန်ကျောက်ရှင်းအား စောင့်ကြပ်ခိုင်းပြီးနောက် သူ၏ အာရုံကို ထိုနေရာမှ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ချန်ကျောက်ရှင်း ပြောသည့်အတိုင်းပင် သူသိကျွမ်းသူတစ်ယောက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရခြင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး ချန်မိသားစုနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

ထို့နောက် သူ၏ ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးတစ်ဖက် ပေါက်ပြဲနေသော မြွေမိစ္ဆာအလုပ်သမားလေးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူပေးရန်ရှိသည့် ညွှန်ကြားချက်များကို ခဏရပ်လိုက်သည်။

“လီရွှမ်"

“လီရွှမ် ရှိပါတယ်ရှင်"

မြောက်ဘက်မှ အသံထွက်လာသည်။

“လူနှစ်ယောက်ခေါ်ပြီး ပင်မတောင်ထိပ်မှာ ခုနက ပေါ်လာတဲ့ကောင်ကို သွားဖမ်းလိုက်ပါ။ ငါတို့ရဲ့ ဇီဝေတောင် ချန်မိသားစုဆိုတာ ဘယ်သူမဆို လာချင်တဲ့အချိန်လာ ရိုက်ချင်တဲ့သူ ရိုက်ပြီး ပြန်သွားလို့ရတဲ့ တောကြီးမဟုတ်ဘူး"

“နားလည်ပါပြီ”

မြောက်လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး တောင်အောက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ချန်ကျီရှင်းမှာ ပန်းပွင့်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး တည်ငြိမ်သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

“ကောင်းကင် ပင့်ကူတဲ့လား။ ဘယ်လို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ နာမည်မျိုးလဲ။ ကောင်းကင်၏ ပြစ်ဒဏ်ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်ဆိုတာမျိုးဆို ပိုမကောင်းဘူးလား။ အခုဟာကတော့ အရေးမပါတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်အတိုင်းပဲ"

ချန်ကျီရှင်းက ညည်းညူနေစဉ် ပန်းပွင့်ဆောင်ရှိ မြွေမိစ္ဆာလေးမှာ ကြောက်ရွံ့စွာ နားထောင်နေရုံသာ ရှိသည်။ သူမသည် ချန်ကျီရှင်း အမြန်ထွက်သွားပြီး သူမ ပုန်းစရာနေရာလေး ရှာနိုင်ပါစေကြောင်းသာ ဆုတောင်းနေသည်။

လူ့လောကထဲသို့ ရောက်လာသည်မှာ လေးလပင် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း မြွေမိစ္ဆာလေးမှာ ဇီဝေတောင်ပေါ်တွင် သူမ၏ အနေအထားကို မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်သေးပေ။

ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အိမ်သို့ ခေါ်လာခြင်းမှာ သူမ၏ အလှအပကို စွဲလမ်းသွား၍ ဖြစ်ရမည်ပင်။

ယခုခေတ်ကာလတွင် ကိုယ်ဝန်နှင့်တောင်မှ မိမိကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည့် ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ရှာရသည်မှာ ခက်ခဲလှသဖြင့် မြွေမိစ္ဆာလေးက ဤအခန်းကဏ္ဍကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်မှာမူ မြွေမိစ္ဆာလေးသည် သူမ၏ ပေါက်ပြဲနေသော မျက်လုံးကို ကိုင်ကြည့်လိုက်ရင်း ချန်ကျီရှင်း၏ အကြမ်းဖက်သော အရသာကို သူမ လက်ခံနိုင်ပုံမရကြောင်း တွေးမိသည်။

လက်ဖက်ရည်ကြမ်း တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက် ကြာမြင့်သွားသည်။

ယနေ့လည်း အလွတ်မရနိုင်ဘဲ ချန်ကျီရှင်း၏ အရိုက်ခံရတော့မည်ကို စိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော မြောက်လေပြင်းသံကြောင့် သူမ သတိဝင်လာသည်။

ပြေး အမြန်ပြေး….

ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခု ခြံထဲသို့ ကျရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် လူလက်မောင်းအရွယ်ရှိ မြွေဖြူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပန်းပင်များအောက်ရှိ ရေကန်ဆောင်ထဲသို့ ချော်ထွက်သွားကာ ယနေ့တစ်နေ့တာ ဘေးကင်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ကျီရှင်း: “...”

ပန်းပွင့်ဆောင်ထဲတွင် ထိုင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ဤမိုက်မဲသော ကောင်မလေးမှာ သစ်သီးပန်းကန်ပင် လာမချပေးသေးပေ။

သူမ အလုပ်မလုပ်ချင်တော့တာလား။

မြွေမိစ္ဆာလေး၏ ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီးနောက် လီရွှမ်နှင့် နှင်းမိစ္ဆာသုံးကောင်က သူမကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့သခင်၏ ထူးဆန်းသော ဝါသနာကြောင့် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည့် ကံမကောင်းသော သူဆီသို့ အာရုံပြန်ရောက်သွားသည်။

အုပ်စုလိုက်သုံးဦးသည် ပန်းပွင့်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရေခဲတုံးကြီးနှင့်အတူ ချန်ကျီရှင်းအား ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။

“သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ တာဝန် ကျေပွန်ပါတယ်။ အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးလာနိုင်ခဲ့ပါတယ်"

“အင်း ဒီလောက် မြန်မြန် ဖမ်းလာနိုင်တာ။ နောက်မှ မင်းတို့သုံးယောက်ကို ဆုလာဘ်ကြီး ပေးမယ်"

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး”

ချန်ကျီရှင်းသည် နှင်းမိစ္ဆာသုံးကောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့တွင် ဒဏ်ရာရသည့် လက္ခဏာမရှိသည်ကို မြင်သော် မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီကောင်က ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းလဲ”

လီရွှမ်သည် ခဏမျှ ပြန်တွေးကြည့်ပြီးနောက် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြုကာ ပြောသည်။

“သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အတော်လေး ပြင်းထန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူသုံးတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ခေတ်နောက်ကျနေပြီး သူရဲ့ အဆင့်ကလည်း နိမ့်ပါတယ်။ သူရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အသက်သေစေနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ရဲ့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာတော့ သူက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

ချန်ကျီရှင်းက နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီရွှမ်နှင့် သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော နှင်းမိစ္ဆာရှစ်ကောင်တို့မှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်၏ အဆင့်မြင့်ပိုင်းတွင် ရှိကြသည်။ နှင်းမိစ္ဆာခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် အဆင့်ကိုးဖြစ်ပြီး လီရွှမ်ကိုယ်တိုင်မှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော ယုံကြည်မှုဖြင့် နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ အခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသည့် လူမိုက်တစ်ယောက်ကို သူတို့ ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထိုသူ သုံးဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရေခဲတုံးဖြင့် အေးခဲခံထားရသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူအား ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[တောက်ပသော ရွှေရောင် ကံကြမ္မာ: ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီရှင်]

[အပြာရောင် ကံကြမ္မာ: ကောင်းကင်တာအို၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရသူ]

[တောက်ပသော ရွှေရောင် ကံကြမ္မာ: ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ]

[ဧကရာဇ် ခရမ်းရောင် ကံကြမ္မာ: ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း တာအိုကျင့်ကြံသူ (တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း)]

“ဒါကိုပဲ ပြန်လည်ဝင်စားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူသူလို့ ခေါ်တာပေါ့လေ။ တော်တော်လေး သာမန်ကျတဲ့ ကံကြမ္မာပါလား။ ဒီအဆင့်ကို ရောက်တာကလည်း ယခင်ဘဝက ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အငွေ့အသက်တွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်မယ်။ ဒါဆို.... ဘာလို့ ပိုကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ”

“ဒုန်း”

ချန်ကျီရှင်းက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် ရေခဲတုံးမှာ ကွဲထွက်သွားသည်။

ထိုသူမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်ပြီးနောက် နေရာတွင် လဲကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကျီရှင်းက ကစားစရာ တစ်ခုကို ကြည့်သကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။

“မြေကြီးပေါ်မှာ အသေကောင်လို မနေပါနဲ့တော့။ မင်း ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်း။ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို အခုလေးတင် ရောက်ရှိလာတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ငါတို့ ချန်မိသားစုရဲ့ ဇီဝေတောင်ထိပ်ကို လာပြီး စိန်ခေါ်ရဲတာလဲ”

ဇီဝေ ချန်မိသားစု....

“မင်းက ချန်ကျီရှင်းလား”

သူ့ကို အထင်သေးနေမှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် ထိုသူမှာ မြေကြီးပေါ်မှ ထလာပြီး ချန်ကျီရှင်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။

“မင်း ငါ့ကို ဖမ်းထားတာက ချန်ကျောက်ရှင်းအကြောင်းကို ငါ့ဆီကနေ သိချင်လို့ မဟုတ်လား”

“ဟမ်....”

ချန်ကျီရှင်းမှာ ထိုစကားကြောင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

“မင်း ခုနက ငါပြောတာကို မကြားလိုက်ဘူးလား”

ဖန်စွန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝေဝါးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ငါ ခုနက လူမိုက်လို့ အခေါ်ခံလိုက်ရတာလား။

ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ဘယ်သူက ခေါ်ခဲ့ဖူးလို့လဲ။

သို့သော် ယခုမူ…

“လူမိုက်...”

ဖန်စွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ် လက်ရှိ ငါက မင်းတို့ ချန်မိသားစုရဲ့ မျက်စိထဲမှာ လူမိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ တုံးအလို့ မဟုတ်ဘူး။ သတင်းအချက်အလက် မှားယွင်းနေလို့ပါ။ ချန်ထျန်ယွမ် မြောက်ပင်လယ်ကို သွားပြီးတဲ့နောက် မင်းတို့ ချန်မိသားစုမှာ ကျွမ်းကျင်သူ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်ခဲ့တာ။ မင်းတို့ မိသားစုထဲမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် အမြင့်ဆုံးရှိတဲ့သူ သုံးယောက်တောင် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

အမြင့်ဆုံးအဆင့်....

ဘယ်သူလဲ။

အဲဒီ နှင်းမိစ္ဆာသုံးကောင်လား။

ချန်ကျီရှင်း၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် စပ်စုချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

“အဲဒီသုံးကောင်က အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှ မဟုတ်တာ။ သူတို့ထဲမှာ လီရွှမ် တစ်ယောက်ပဲ တော်တော်လေး ကောင်းတာ။ ကျန်တဲ့ နှစ်ကောင်က နိဗ္ဗာန်အဆင့် အဆင့်ခုနစ်နဲ့ ရှစ်ပဲ ရှိတာ....”

ဖန်စွန်းမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူသည် တစ်ကိုယ်လုံး ဓာတ်လိုက်သလိုမျိုး တုန်လှုပ်သွားပုံပင်။

သူသည် တစ်မိနစ်ခန့်အထိ ငေးငိုင်စွာ ရပ်နေပြီးနောက် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သူတို့က အမြင့်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်.... ငါက အားနည်းသွားတာလား”

“ဟမ်”

ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်ခုံးပင့်ကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ အားနည်းသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ငါသာ ယခင်အတိုင်းဆိုရင် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို အခုလေးတင် ရောက်ကာစ သူတွေနဲ့ အခုလို အဆင့်မမြင့်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ဝင် နှစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ထိုသို့ ပြောဆိုနေသော်လည်း ဖန်စွန်းသည် ချန်ကျီရှင်းကို ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် မကြိုးစားတော့ပေ။ သူကသာ “အခု ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက အားနည်းနေပြီ။ မင်းတို့ ချန်မိသားစု လက်ထဲ ရောက်သွားပြီဆိုတော့လည်း မင်းတို့ သဘောပဲ။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကိုတော့ ငါ့ဆီကနေ ရမှာမဟုတ်ဘူး” ဟုသာ ပြောသည်။

ချန်ကျီရှင်း: “...”

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းက လေသံကို လျှော့ချလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“မင်းက တာလျို တာအို နယ်မြေများကနေ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ ရှေးခေတ်က အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား”

“ဟွန့်"

“ဒီလိုဆိုပါစို့။ မင်း အားနည်းသွားတာ မဟုတ်ဘဲ ငါတို့ခေတ်လူတွေက မင်းတို့ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ တက်ရပ်ပြီး ကြီးပြင်းလာတာ ဖြစ်နိုင်မလား။ မင်း ကျွမ်းကျင်ခဲ့တဲ့ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ငါတို့က သေချာလေ့လာ၊ ပစ်မှတ်ထားပြီး ခေတ်နောက်ကျသွားပြီလို့တောင် သတ်မှတ်ထားကြတာ ဖြစ်မယ်”

“...”

“ဒါဆို အခု မင်းက အားနည်းတဲ့သူ ဖြစ်သွားပြီဆိုတဲ့ အဖြစ်မှန်ကို လက်ခံနိုင်ပြီလား”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ဝါးမှ အနက်ရောင် မီးလျှံများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအရာကို မြင်သော် ထိုသူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“ကျဆုံးခြင်း နှလုံးသား မီးလျှံ”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ သူ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချထားသကဲ့သို့ မြေကြီးထဲသို့ သုံးလက်မခန့် အထိ မြုပ်ဝင်သွားသည်။

“မင်း ဒါကို သိတယ်ပေါ့”

ဖန်စွန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူက ခေါင်းမော့ရန် ရုန်းကန်နေရချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်း၏ မီးလျှံက သူ၏ နဖူးကို ထိကပ်သွားသည်။

“အာ.... မင်း... မင်း...”

“အထင်မလွဲပါနဲ့ ငါ မင်းဆီကနေ တစ်ခုခုကို ထုတ်ယူပြီး ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပါ။ တာလျို တာအို နယ်မြေများက ဒီလောက်တောင် အပင်ပန်းခံပြီး ဖန်တီးထားတာကို လေ့လာကြည့်ဖို့ မကောင်းဘူးလား”