အခန်း ၂၁၅
Vol. 21 Ch. 215
အခန်း ၂၁၅ - စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း (အပိုင်း ၁)
ပျံသန်းရေးသင်္ဘောသည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်ပိုင်းအတွင်း လမ်းကြောင်းကို အကြီးအကျယ် ကွေ့လိုက်သဖြင့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ဇနီးသည်များနှင့် သမီးများသည် စက်ရှိန်အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဝဟုန်ရိုက်ခတ်မှုကို မလွဲမသွေ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
ထိုအထဲတွင် ဆောင်ဟွာယင်းသည် မူလကပင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မမြင့်မားသည့်အပြင် သမီးဖြစ်သူကိုပါ ကာကွယ်ထားရသဖြင့် ပြင်းထန်သော အဝဟုန်ကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ရှန်းချင်းယီသည် မျက်စိလျင်လှသဖြင့် အချိန်မီ လက်လှမ်းကာ ဆောင်ဟွာယင်း၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းကိုင်လိုက်နိုင်သောကြောင့် မိခင်နှင့် သမီးနှစ်ဦး ပျံသန်းရေးသင်္ဘောအပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်ပြုတ်ကျမသွားဘဲ ဘေးကင်းခဲ့ရသည်။
ဤအချိန်တွင် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောသည် လမ်းကြောင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ချန်အန်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုမှာ ပိုမိုတွန့်ချိုးလာခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲသည် သူ၏ မိသားစုဝင်များထံသို့ တည့်တည့်ဦးတည်၍ လာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်လူသည်လည်း လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ နောက်မှ လိုက်လံ အမီလိုက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်ကိုလည်း အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်လိုက်သေးသည်။
မျက်တောင်ဖျတ်လှည့်အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင်အမြုတေ ကိုးခုမြောက်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော ဤမိစ္ဆာသားရဲသည် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောနှင့် ၎င်းအကြားရှိ မိုင်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် (ဆယ်မိုင်ကျော်) ကွာဝေးသော အကွာအဝေးကို အလျင်အမြန်ပင် ကျဉ်းမြောင်းပစ်လိုက်သည်။
၎င်း၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ပျံသန်းရေးသင်္ဘောထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုမြန်ဆန်နေပြီး ချန်အန်၏ ပျံသန်းရေးသင်္ဘောထံသို့ တစ်ကိုယ်တော် ချဉ်းကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤမျှ မြန်ဆန်သော အရှိန်မျိုးနှင့်ဆိုလျှင် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကို အမီလိုက်ရန် အချိန်အများကြီး လိုအပ်မည် မဟုတ်ချေ။
“ကျိုကျိ... မင်း ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကို မောင်းနှင်တတ်လား”
ချန်အန်က သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျိုကျိအား မေးလိုက်သည်။
သူသည် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းကာ မိမိ၏ သံလျက်ကို စီးနင်းလျက် မိစ္ဆာသားရဲရှိရာဆီသို့ ဦးတည်ကာ သွားရောက်ချင်နေမိသည်။ သူသည် မိသားစုဝင်များကို မထိခိုက်စေရန်အတွက် ထိုမိစ္ဆာသားရဲနှင့် တစ်ယောက်ချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
“ယောက်ျား ကျမပျံသန်းရေးသင်္ဘော မမောင်းတတ်ဘူး” ကျိုကျိက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ဆက်လက် ညည်းညူရင်း - “ဒါ့အပြင် မောင်းတတ်တယ်ဆိုရင်တောင်မှ မောင်းလို့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး ကျမရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေကို ကိုယ်ပေါ်က ပင်လယ်ရေအောက်ကျောက်တုံးက အကုန်စုပ်ယူထားတာလေ” ဟု ဆိုသည်။
ဤအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်အန်၏ ရင်ထဲ၌ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရသည်။
ရှန်းချင်းယီနှင့် အခြားသူများသည် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကို မမောင်းနှင်တတ်ကြကြောင်း သူ ကြိုတင်သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကျိုကျိကလည်း မတတ်နိုင်ကြောင်း ပြောလာခဲ့ပြီ။
သို့ဆိုလျှင်တော့ ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ရှောင်ကွင်းရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။
သူသည် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကို ကိုယ်တိုင် ဆက်လက်မောင်းနှင်ရင်း သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဇနီးသည်များနှင့် သမီးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ပျံသန်းလာနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာသားရဲကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
မိစ္ဆာသားရဲသည် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်အန်၏ စိတ်အာရုံသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်တစ်ခုလုံးကို အာရုံခံမိသွားခဲ့သည်။
၎င်းက စပါးအုံးမြွေမိစ္ဆာဖြစ်နေသည်။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော သစ်ရွက်တောအုပ်၏ ရွှံ့နွံအိုင်ထဲတွင် အသိုက်အမြုံပြုနေခဲ့ပြီး ရေနဂါးအဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ အရေခွံလဲနိုင်ခဲ့သည့် စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သည်။
ဤစပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီးသည် တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းသည့်အတတ်ကိုပင် တတ်မြောက်ထားခဲ့သည်လား။
ချန်အန်၏ ရင်ထဲမှ ဖိအားများမှာ နှစ်ဆမျှ တိုးပွားလာခဲ့ရသည်။
သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းနှင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီးကို အဆင့်ကျော်လွန်ကာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား၊ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မိသားစုဝင်များကို ကာကွယ်နိုင်ပါ့မလား ဆိုသည်ကို သူ မသေချာချေ။
“ရောက်လာပြီ။ အားလုံးပဲ... ခန္ဓာကိုယ်ကို မြဲမြဲကိုင်ထားကြတော့။”
ချန်အန်၏ စကား ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ တိမ်တိုက်များထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေစီးကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လှိုင်းထလာခဲ့သည်။
သင်္ဘောပေါ်ရှိ ဇနီးသည်များနှင့် သမီးများသည် ခန္ဓာကိုယ်များ တင်းမာသွားကြရပြီး ၎င်းတို့၏ ရင်ခုန်သံများမှာလည်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ရူးသွပ်မတတ် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
ချန်အန်ကမူ အတော်အတန် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ပျံသန်းလာနေသော စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီးထံသို့ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ညွှန်ပြလိုက်ပြီး မိုင်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အကွာအဝေးမှနေ၍ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
ဝူး...
လေထုထဲတွင် နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ချန်အန်၏ လက်ထိပ်မှ ပစ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မိုင်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အကွာအဝေးရှိ စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီးထံသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
မျက်တောင်ဖျတ်လှည့်အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် မိုင်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အကွာအဝေးသို့ ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီး၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်မှန်ကန်ကာ ၎င်း၏ မြွေခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ခေါင်းမှအမြီးအထိ ညှာတာမှုမရှိဘဲ စူးဝင်ထိုးဖောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ထို့နောက်တွင် စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီးသည် နေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ပါ ချုပ်ငြိမ်းကာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့လေသည်။
ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သေသွားပြီလား။
ဤမျှအထိ ကြီးမားလှသော စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီးက ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ဒီလိုပဲ သေသွားရတာလား။
ငါက စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီးရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့အတွက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ဒီအတိုင်း ထုတ်လွှတ်ကြည့်ရုံတင် ရှိသေးတာကို...
ဤအချိန်တွင် ချန်အန်၏ မျက်နှာထက်၌ အံ့အားသင့်မှုများနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းကို မိမိကိုယ်တိုင် လျှော့တွက်ထားမိပုံရကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန်မြင့်မားသော ကျွမ်းကျင်မှုရှိသည့် အမျိုးမျိုးသော မှော်အတတ်များ၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် သူ၏ အစွမ်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်းချင်းယီသည် ချန်အန်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် “ယောက်ျား... အခု အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲဟင်” ဟု မေးလိုက်မိသည်။
ချန်အန်က “မင်းတို့ ယုံချင်မှ ယုံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရွှေရောင်အမြုတေ ကိုးခုမြောက်အဆင့်ရှိတဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲက ကိုယ် မိုင်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အကွာကနေ လှမ်းပစ်လိုက်တဲ့ ဒဏ်ချက်ကြောင့် ခေါင်းပွင့်ပြီး နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေသွားပြီ” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
သူ၏ ဇနီးသည်များကမူ အမှန်တကယ်ပင် မယုံကြည်ကြချေ။
မိုင်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အကွာအဝေးမှနေ၍ ကိုးခုမြောက်အဆင့်ရှိသော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်း လက်ငင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုသည်ကို မည်သူက ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။
အမှန်တကယ်တွင်မူ သူ၏ ဇနီးသည်များ မယုံကြည်ခြင်းအပေါ် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို မယုံကြည်ဟု အပြစ်တင်၍ မရပါချေ။
အပြစ်တင်ရမည်ဆိုလျှင် ချန်အန်သည် ပုံမှန်အချိန်များတွင် သတ်သတ်မှတ်မှတ် မရှိလှဘဲ ခဏခဏ နောက်ပြောင်တတ်ကာ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုမရှိသော စကားများကို ပြောဆိုတတ်သဖြင့် ဇနီးသည်များ၏ ရင်ထဲ၌ သူ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့နည်းနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကြီးမားသောကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခြင်းမရှိလျှင် ဇနီးသည်များသည် ထူးဆန်းထွေလာ ဖြစ်နေသော သေးမွှားသည့် ကိစ္စရပ်အချို့အပေါ် သံသယပွားတတ်ကြသည်။
ယခုအခါတွင်လည်း ဇနီးသည်များသည် စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီး၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မမြင်တွေ့လိုက်ရချေ။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ စကားကို အမှန်တကယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်အန်သည် ဇနီးသည်များကို အများကြီး ရှင်းမပြနေတော့ပေ။
၎င်းအစား သူသည် စိတ်ကူးဖြင့်ပင် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကို စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီး ပြုတ်ကျသွားခဲ့သော နေရာဆီသို့ ဦးတည်ကာ မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။
မိုင်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အကွာအဝေးဆိုသည်မှာ သာမန်လူသားများအတွက် အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသော်လည်း ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောသည် စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီး၏ ရုပ်အလောင်း ပြုတ်ကျနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
၎င်းက အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြက်ခင်းပြင်ကလွဲ၍ အခြားဘာမှမရှိချေ။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
အမြင်အာရုံမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြန့်လှသည်။
ဤသို့ ကျယ်ပြန့်နေခြင်းကြောင့်ပင် အလျား မီတာတစ်ရာကျော် ရှည်လျားပြီး အကျယ် သုံးမီတာနီးပါး ရှိသော စပါးအုန်းမြွေမိစ္ဆာကြီး၏ ရုပ်အလောင်းကြီး ထိုနေရာသို့ ပြုတ်ကျနေခြင်းက အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားလှပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အသွင်ဆောင်နေတော့သည်။
“ဟင်း... ငါ တကယ်ပဲ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ချက်တည်းနဲ့ သူ့ကို ပွဲချင်းပြီး သတ်လိုက်နိုင်တာပဲ။”
ချန်အန်သည် မိမိရှေ့မှ ကြီးမားလှသော ရုပ်အလောင်းကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သော သွေးချင်းချင်းနီနေသည့် အပေါက်ကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန်ပင် ကျရောက်သွားကာ မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။
ထို့နောက်တွင် သူသည် စိတ်ကူးဖြင့်ပင် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သံလျက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မိမိရှေ့မှ မြွေခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို စတင်၍ လှီးဖြတ်တော့သည်။
..............................................................