← Chapters

အခန်း ၇၈

Vol. 8 Ch. 78

အခန်း ၇၈

Vol. 8 Ch. 78

အခန်း ၇၈- အိမ်သို့ပြန်ခြင်း။

ဝေ့ဝူအပြင်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပထမဆုံး စဉ်းစားမိသည်မှာ မိမိ၏ မူလရုပ်သွင်သို့ ပြန်ပြောင်းလဲကာ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားတစ်စုံ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို မြင်သွားလျှင် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ထပ်မံခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်နှင့် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန်အတွက် သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌ပင် ထျန်ရှင်းတောင်၏ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ လူများသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

သေချာသည်မှာ အချို့မှာမူ အလောင်းများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး အရေအတွက်မှာလည်း မနည်းလှပေ။

ထျန်းရှင်းတောင် ဖွင့်လှစ်သည့် နောက်ဆုံးနေ့တွင် အကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့၏ တပည့်များကို ကြိုဆိုရန် ဤနေရာသို့ လာရောက်လေ့ရှိကြသော်လည်း အများစုမှာမူ တိုက်ပွဲမဆင်နွှဲကြပေ။

အကြောင်းမှာ ထျန်ရှင်းတောင်အတွင်း ရတနာများကို လုယူခြင်းမှာ မိမိ၏ အရည်အချင်းအပေါ်၌သာ မူတည်ပြီး အကယ်၍ အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ခိုက်လိုပါက စစ်ပွဲကို တိုက်ရိုက် စတင်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သူမျှမသိဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ ရတနာလုယူ သတ်ဖြတ်ခြင်းများမှလွဲ၍ ရတနာများက အလွန်အရေးကြီးလွန်းသဖြင့် အင်အားစုအသီးသီးကြား တိုက်ရိုက်စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထျန်ရှင်းတောင်၏ မြောက်ဘက်တောင်ခြေ၌ မန်ရှင်း သတ္တမအဆင့်ရှိ လူတစ်ဦးက ထူးဆန်းစွာ ခံစားနေရသည်။

"ငါတို့တွေ အပြင်ထွက်လာရင် ဒီမှာဆုံဖို့ သဘောတူထားတာလေ။ သူတို့ ဘာလို့ အခုထိ ရောက်မလာသေးတာလဲ။"

ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းများသည် လူပေါင်းများစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။

ထျန်ရှင်းတောင်အတွင်းမှ ထွက်လာသူများက အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြောပြလာကြသည့် အချိန်အထိပင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့သည်။

"ဘာ... ငါ့သား သေသွားပြီဟုတ်လား။ သူက နဂါးပျိုတစ်ကောင်လို ပါရမီမျိုး ရှိတာလေ ဘယ်လိုလုပ် သေနိုင်မှာလဲ။"

"ဘာပြက်လုံးတွေ လာပြောနေတာလဲ။ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းနဲ့ ကျိုးမိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား။ ကျိုးမိသားစုရဲ့ မဟာအကြီးအကဲရဲ့ မျိုးဆက် ကျိုးကျုံးတောင် အထဲမှာ ရှိနေတာလေ ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်ရဲမှာလဲ။"

"ချောင်ချောင်ကယွီချန့်ရန်*ကို သတ်လိုက်တာလား။ ဘုရားရေ။"

"မင်းပြောတော့ သူ လူဘယ်နှစ်ယောက် သတ်လိုက်တာလဲ။ သုံးဆယ် လေးဆယ်လောက်လား။"

"ချူလန်ဖုန်းတောင် သူ့လက်ထဲမှာ အရေးနိမ့်ခဲ့ရတယ် ဟုတ်လား။"

"ဒါဆို ဝိဉာဉ်သွေးကြောကို ဘယ်သူရသွားတာလဲ။ ဘာ... ချောင်ချောင်ပဲ ထပ်ရပြန်ပြီ ဟုတ်လား။"

...

တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ သတင်းအားလုံးသည် အမည်တစ်ခုတည်းဆီသို့သာ ဦးတည်နေခဲ့သည်။

"ဒီလို နတ်ဆိုးမျိုးက ဘယ်ကနေ ပေါ်လာတာလဲ။ သူက သွေးမြစ်ဂိုဏ်းလို မိစ္ဆာဂိုဏ်းကလူတွေကိုတောင် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်တာ သူက တကယ့်ကို လူမဟုတ်ဘူး။"

"သွေးမြစ်ဂိုဏ်းက ဘာမို့လို့လဲ။ ယွီချန့်ရန် က တကယ့်အလှပန်းလေးလေ.သူက ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်ပဲဥစ္စာ အခုတော့ သူမက... သူ့လက်ချက်နဲ့ ဖြစ်သွားရပြီ။"

"ဒီလူက အရင်တုန်းက ယန်ကျင်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က အလိုရှိနေတဲ့သူပဲ။"

နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ရာကျော်နှင့် အနီးနားရှိ ဂိုဏ်းများသည် တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

"ချောင်ချောင်ကို ရှာကြစို့။ ငါတို့ သူ့ကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေပြီး သတ်ပစ်ရမယ်။"

အကယ်၍ ဤလူကို မရှင်းလင်းနိုင်ပါက လူနတ်တို့ ဒေါသသင့်စရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သစ်ပင်ပေါ်တွင်...

ဝေ့ဝူသည် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန် နှစ်နာရီ အပြည့်အဝ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူသည် လုံးဝဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးပေ။

သို့သော်လည်း စိုးရိမ်စရာမရှိလှပေ။ အိမ်ပြန်ရောက်မှသာ တခြားဒဏ်ရာများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းကာ မိုင်အနည်းငယ်မျှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူများစွာ အသွားအပြန် ပျံသန်းနေကြသဖြင့် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ထူးဆန်းစွာ ခံစားရသဖြင့် လူတစ်ဦးကို တားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။"

"မင်း မသိသေးဘူးလား။ သွေးမြစ်ဂိုဏ်း ကျိုးမိသားစုထုံယွမ်ဂိုဏ်း နဲ့ တခြားမန်ရှင်းအဆင့်ရှိတဲ့ အင်အားစုအားလုံးက ချောင်ချောင် ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအတွက် ဆုလာဘ်တွေ ထုတ်ပြန်ထားကြတယ်။ အကယ်၍ မင်း သူ့ကို မြင်ရင် ဖမ်းတောင်ဖမ်းဖို့ မလိုဘူး၊း သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ပြောပြရုံနဲ့တင် မင်းရမယ့် ဝိဉာဉ်ကျောက်တုံးတွေက တစ်သက်လုံး သုံးလို့မကုန်နိုင်ဘူး။"

"ငါ မင်းကို စကားအရှည်ကြီး မပြောတော့ဘူး ငါ သွားပြီး ကံစမ်းကြည့်ဦးမယ်။"

ပြောပြီးသည်နှင့် ထိုလူသည် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ ထျန်ရှင်းတောင်အတွင်း သူပြုလုပ်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်တွေးတောမိကာ ရင်တုန်ပန်းတုန် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ မူလအဆင့်အတန်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ လုံးဝ အသိပေးလို့မဖြစ်ဘူး မဟုတ်ရင်..."

သူ ဆက်ပြီး တွေးဝံ့စရာပင် မရှိတော့ပေ။

လူသတ်သည့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူ ငြင်းပယ်ရန် မရှိပေ။

သို့သော် ယွီချန့်ရန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် သူမကို မျက်စိအစာကျွေးရုံသာ ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူ၏ စိတ်တစ်ခုလုံးသည် မိသားစု၏ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ဖြင့်သာ လွှမ်းမိုးထားခြင်း ခံရသဖြင့် တခြား မကောင်းသော အတွေးများ မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဟွန်း..."

သူသည် မိမိ၏ လက်ကိုင်ဖုန်းအတွင်းရှိ ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအပြစ်အတွက်တော့ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းနဲ့ ကျိုးမိသားစုတို့ကပဲ သူတို့ဘာသာ သယ်ပိုးကြပါစေ။"

"အမြန်ဆုံး အိမ်ပြန်ရမယ်။"

သူ၏ မိသားစုမှာ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အမျိုးအနွယ်များမှာ သေဆုံး ဒဏ်ရာရခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားခဲ့ပြီး အရှေ့ဘက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ထျန်ရှင်းတောင်ဘက်တွင်မူ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းက တခြားနေရာများသို့ပါ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။

ထျန်ရှင်းတောင်သည် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် သီးခြားဖြစ်နေသဖြင့် လူများသည် အချင်းချင်း အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်၍မရနိုင်ပေ။

၎င်းက ဝေ့ဝူ၏ ဖုန်းမှာ အထဲ၌ ချောမွေ့စွာ ဖုန်းခေါ်ဆိုနိုင်သည့်အတွက် မည်မျှ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ၎င်းရရှိခဲ့သည့် အာရုံစိုက်မှုမှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အဓိက ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းနှင့်ကျိုးမိသားစုတို့က အရှေ့ဘက်ရှိ ဒုက္ခသည်များကို စုစည်းကာ ပိုင်မိသားစု၏ ဩဇာခံနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် သွေးမြစ်ဂိုဏ်းနှင့် ကျိုးမိသားစုတို့သည် ထုံးစံအတိုင်း လှည့်ကွက်များကို အသုံးမပြုဘဲ လူများကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်ကူညီခဲ့ကြရာ ၎င်းသည် ယဉ်ကျေးမှုမျက်နှာဖုံးကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်မိသားစုကလည်း ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများကို ကူညီရန် လူအချို့ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ချင်းလုံဂိုဏ်းနှင့် ဟူတောက်တောင်တို့ကြား ပဋိပက္ခတွင် အနီးနားရှိ ဝိဉာဉ်သန္ဓေအဆင့်ရှိသော အင်အားစုများအနက် ပိုင်မိသားစုသည် အပြင်းထန်ဆုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းတို့တွင် စိတ်ဆန္ဒရှိသော်လည်း ခွန်အားမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပိုင်မိသားစု နယ်မြေအတွင်းရှိ မန်ရှင်းအဆင့်ရှိသော အင်အားစုများစွာမှာ လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အချို့နေရာများတွင်မူ ၎င်းတို့သည် လုံးဝ သုတ်သင်ခြင်းခံရပြီး သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို အစောပိုင်းက အကောင်းမွန်ဆုံးနှင့် အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည့် ပိုင်မိသားစု၏ နယ်မြေမှာ ယခုအခါ အရှုပ်ထွေးဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ပိုင်မိသားစု ပိုမိုအားနည်းလာလေလေ ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်ပြီး သွေးမြစ်ဂိုဏ်းနှင့် ကျိုးမိသားစုတို့က ၎င်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုသွားကြပေလိမ့်မည်။

...

ဝေ့ဝူသည် ဤခရီးစဉ်မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မတည်ငြိမ်တော့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မုတ်ဆိတ်မွေး ထူထူနှင့် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူသည် ထိုလူကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဓားပြတိုက်မလို့လား။"

"ဟုတ်တယ်။"

ထိုလူက ဓားမကြီးကို ပခုံးပေါ်တင်ထားပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ကို ပေးခဲ့ မဟုတ်ရင် သေရမယ်။"

"မင်းရဲ့ အဆင့်က ဘာလဲ။"

ဝေ့ဝူကမေးလိုက်သည်။

"ဟွန်း... မန်ရှင်း ဒုတိယအဆင့်။"

ဝေ့ဝူ*ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာအိုးအောက်မှ ထင်းကို နုတ်ခြင်း နည်းဗျူဟာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူသည် ကျိုးကျုံး၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဒုတိယအဆင့် ဝိဉာဉ်ဓားတစ်ချောင်းကို အလွယ်တကူ ထုတ်ယူကာ ကျောက်ခဲပစ်၍ ကျောက်စိမ်းကို ဆွဲဆောင်ခြင်း နည်းဗျူဟာဖြင့် စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ရွှပ်..."

ထိုလူမှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် နောက်သို့ပင် ပြန်မကြည့်ဘဲ သူ၏ မျက်ခုံးများကို တင်းကျပ်စွာ စုကြုံ့ရင်း ဆက်လက်ပျံသန်းခဲ့သည်။

"ပိုပြီးတော့ ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာပြီ။"

အရှေ့ဘက်ရှိ စစ်ပွဲက ဤနေရာကို ပိုမိုတိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

ဝေ့မိသားစုသည် လက်ရှိတွင် အလွန်အားနည်းနေသေးရာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သို့ ရှင်သန်နိုင်ပါမည်နည်း။

အကယ်၍ ပိုင်မိသားစုသာ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းနှင့် ကျိုးမိသားစုတို့၏ တိုက်ထုတ်ခြင်းကို လုံးဝ ခံလိုက်ရပါက သူ၏ ဝေ့မိသားစုလည်း မုချ ပျက်စီးသွားမည် မဟုတ်ပါလား။

"တောက်..."

ဝေ့ဝူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နာရီပေါင်း ဒါဇင်ဝက်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် အောက်ခြေရှိ နေရာအတော်များများတွင် တိုက်ပွဲများ၏ အရိပ်အယောင်များကို ကောင်းကင်ယံမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

အချို့နေရာများတွင် တောင်တစ်ဝက်ခန့်မှာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီး မြေသားအသစ်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့ရာ ၎င်းသည် မန်ရှင်းအဆင့် အထက်ပိုင်း အဆင့်သုံးဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ရပေမည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကူယွန်းတောင်တန်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ခကူယွန်းတောင်တန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် သေးငယ်သော ပိုင်ဆိုင်မှုနယ်မြေအချို့ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လုယက်ခြင်းကို ခံထားရပြီး ဝိဉာဉ်စိုက်ခင်းများ သို့မဟုတ် ဝိဉာဉ်ရေကန်များမှာ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေခဲ့သည်။

မနက်ဖြန်ညက တိုက်ပွဲအတွင်း ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ တိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်ကြဘဲ စောင့်ရှောက်သူမရှိသည့် နေရာများသို့ တိုက်ရိုက်လာရောက်ကာ အရင်းအမြစ်များကို လုယက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည်မှိုများ စိုက်ပျိုးသည့် နေရာတစ်ခုတွင် သူစိမ်းတစ်ယောက် တောအုပ်ထဲ၌ ရှာဖွေနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မှို ဆိုသည်မှာ ခယ်ပင်ဟု ခေါ်သည့် ဝိဉာဉ်သစ်ပင်ပေါ်တွင်သာ ပေါက်ရောက်သည့် မှိုအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး စျေးကောင်းရလေ့ရှိသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

ဝေ့ဝူပျံသန်းလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုလူမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ဟင်းချိုအကြွင်းအကျန်လေး လာရှာတာပါ။ အကယ်၍ စီနီယာက မနှစ်သက်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် အခုပဲ ထွက်သွားပါ့မယ်။"

ဝေ့ဝူသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် ခွန်အားကိုသာ အလေးထားကြသည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဝေ့ဝူနားလည်သွားခဲ့သည်။ မဟာတိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် ဝေ့မိသားစုသည် ပြန်လည်နာလန်ထူရန် ကြိုးစားနေရပြီး ၎င်းတို့၏ အမျိုးမျိုးသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မစီမံနိုင်ဘဲ ထားရှိခဲ့ရာ လူများစွာက ဤသတင်းကို ကြားသိပြီး အခွင့်ကောင်းယူရန် လာရောက်ကြမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ*သည် သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်တန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"ကူယွန်းတောင်တန်းထဲကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း။"

ထိုလူမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမိုလေးလံသွားခဲ့ပြီး အိမ်သို့ ပိုမိုအလျင်အမြန် ပြန်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ချန်ချွမ်တောင်သုံးလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ ငါးရက် ခြောက်ရက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ဝေ့ဝူအနေဖြင့် မိမိ၏ မိသားစုအတွက် အချိန်အကြာကြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ထိုတောင်သုံးလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထူးခြားလှသော ရင်းနှီးမှုနှင့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

All Chapters