အခန်း ၇၉

အခန်း၇၉ -မိသားစုအတွင်းရှိ အခြေအနေများ။

ဝေ့ဝူသည် ဝိဉာဉ်တောင်သုံးလုံးပေါ်မှ ပျံသန်းလာခဲ့ရာ ဤနေရာတွင် အပြောင်းအလဲ သိပ်မရှိဘဲ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

ချန်ချွမ်တောင်၏ မဟာခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါဝေ့ဝူ အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သော်လည်းဝေ့ကျင်းပေါ်ကို မတွေ့ရပေ။

ထိုနေရာတွင် ကင်းစောင့်နေသည့် အစောင့်များက ဝေ့ဝူ*ကို မြင်သောအခါ အနားသို့ လာရောက်ဂါဝရ​ပြုကြသည်။

"သခင်လေး... ပြန်ရောက်ပြီလား။ မိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ ဘိုးဘေးကြီးတို့က လက်ရှိမှာ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ အမျိုးအနွယ်တွေကို ကုသပေးဖို့ ဟွမ်ရန်တောင်ကို ရောက်နေကြပါတယ်ဗျ။"

ဝေ့ဝူခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းဆီသို့ အရင်ဆုံး သွားခဲ့ရာ သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူက ဘိုးဘေးတို့၏ ရုပ်ထုကို ပူဇော်ပန်သနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရှုယွင်ရုံသည် မူလက လူသားကမ္ဘာရှိ သာမန်မိသားစုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မိဘများ (ဝေ့ဝူ၏ အဘိုးအဘွားများ) မှာ စောစီးစွာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြသဖြင့် သူမသည် တစ်ကိုယ်တည်း ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ ရှင်သန်ခဲ့ရပြီးမှ ဝေ့ကျင်းပေါ် နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရင်းနှီးလာခဲ့ကြပြီး လင်မယားအဖြစ် ပေါင်းဖက်ခဲ့ကြသည်။

သူသည် အဆောင်မဟာခန်းမအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ရှုယွင်ရုံသည် ဝေ့ဝူကို မြင်လိုက်ရသောအခါအော်ဟစ်ကာ သူ့ထံသို့ အပြေးလာဖက်လိုက်သည်။

"ဝူအာ သားဘာမှမဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့ ဘာမှမဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့။"

တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူက သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း နှစ်သိမ့်ပေးနေခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ၁၅ မိနစ်ခန့် နေထိုင်ပြီးနောက် ဝေ့လော့သည် ဝိဉာဉ်သွေးကြော အနီးရှိ စမ်းရေတွင်းတစ်ခုတွင် ဒဏ်ရာကုသရင်း အနားယူနေကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။

တောင်ကျစမ်းရေတွင်းအနီးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဝေ့လော့ ၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များမှာ အနည်းငယ် စိုစွတ်ကာ ဝဲဖြာကျနေသဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်များကို ပိုမိုဖြူဝင်းနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိနေပြီး သူမ၏ မျက်တောင်ရှည်ကြီးများမှာ စင်းကျနေခဲ့သည်။

သူမ၏ အနားရှိ ကြီးမားလှသော ကျောက်ပြားပြာကြီးပေါ်တွင်မူ ယင်ကောင်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် ယင်ကောင်ပေါက်လေး ခုနစ်ကောင်တို့ နားခိုနေကြပြီး ဝိဉာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် စုပ်ယူနေကြသည်။

ဝေ့ဝူချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့လော့က ထျန်ရှင်းတောင်တွင် ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းပြီး မိသားစုအတွင်းရှိ အခြေအနေအချို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

"နင့်မှာ ကန်စွန်းဥတွေ ရှိသေးလား။ ဒီတစ်ခါ ယင်ကောင်လေးတွေသာ ပိုပြီး ကြီးထွားလာမယ်ဆိုရင် ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေကို အများကြီး လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ငါ့မှာ ဒီပစ္စည်းတွေ ကုန်သွားတာ တစ်လခွဲလောက် ရှိပြီ။ အချိန်တန်ရင် ငါ နင့်ဆီ ပို့ပေးပါ့မယ်။"

ဝေ့လော့ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြန်လည်မှိတ်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမိသည်။ ဝေ့လော့သည် ယခင်က အလွန်တက်ကြွဖတ်လတ်သူ ဖြစ်သော်လည်းတုကူမင် နှင့် ပတ်သက်သည့် ထိုဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက သူမသည် တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် ပိုမိုတိတ်ဆိတ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး ဟွမ်ရန်တောင် ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။

ဟွမ်ရန်တောင်သည် ဝေ့မိသားစု၏ တခြားသော ဝိဉာဉ်တောင်တစ်လုံးဖြစ်ပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲ ဝေ့ဒုံချန်၊ ဝေ့ကျွင်းချန်နှင့် ဦးလေးဖြစ်သူ ဝေ့ဆန်း တို့ နေထိုင်ကြသည်။

ဟွမ်ရန်တောင်ပေါ်တွင် ကျားယီဂူ တစ်ဂူရှိပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ကျားယီမီးကန်တည်ရှိသည်။

ကျား နှင့် ယီ သည် သစ်သားဓာတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သာမန်အားဖြင့် သစ်သားနှင့် မီးသည် အတူတူမတည်ရှိနိုင်ဟု ယူဆကြသော်လည်း ကျားယီဂူအတွင်းရှိ မီးမှာမူ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ၎င်းတွင် ထူးခြားသော အာနိသင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကုသခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့မိသားစုသည် မီးကန်အတွင်း၌ စင်မြင့်များ တည်ဆောက်ရန် ယန်ကျောက်စိမ်းများကို အသုံးပြုကြသည်။ ဒဏ်ရာရထားသူများသည် ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ထိုင်ရပြီး ၎င်းတို့၏ အောက်ခြေရှိ ကျားယီမီးက ၎င်းတို့ကို ကင်ပေးခြင်းဖြင့် အဆိပ်အတောက်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခြင်းစွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာများကို ထိရောက်စွာ အလျင်အမြန် သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူသည် ဂူဝသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် တံခါးစောင့်နေသူများ ရှိနေသည်။

"သူတို့ အထဲကို ဝင်သွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ ဘယ်အချိန်လောက်မှ ပြန်ထွက်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့လဲ။"

"မိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ ဘိုးဘေးကြီးတို့ အထဲဝင်သွားတာ တစ်နာရီလောက် ရှိပါပြီ မကြာခင် ပြန်ထွက်လာတော့မှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိမှာ မိသားစုက နေရာတိုင်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတော့ အရာရာကို စီမံဖို့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လိုအပ်တယ်လေ။"

"အထဲမှာ ဘယ်သူတွေ ကုသမှုခံယူနေတာလဲ။"

"မနေ့ကတည်းက ဒဏ်ရာရထားတဲ့ အမျိုးအနွယ် အများစုက ကုသဖို့ လာကြတာပါ။ အခြေအနေ ပိုဆိုးတဲ့သူတွေထဲမှာတော့ တတိယအကြီးအကဲ ဝေ့ရှင်းယန်၊ ဦးလေး ဝေ့ဆန်း နဲ့ တခြားအကြီးအကဲ အချို့ အထဲမှာ ရှိနေကြပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဒဏ်ရာရထားပြီး အခုထိ ပြန်မထွက်လာသေးတဲ့ အဘိုးကြီး ဒုတိယအကြီးအကဲ ဝေ့ဒုံချန်လည်း ရှိပါသေးတယ်။"

ဝေ့ဝူသည် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် အကြာတွင် ဂူတံခါး ပွင့်လာခဲ့ပြီး ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲ နှင့် ဝေ့ကျင်းပေါ်တို့ ထွက်လာကြသည်။

"ဝူအာ... မင်း ထျန်ရှင်းတောင်မှာ ဒဏ်ရာမရခဲ့ဘူးမလား။"

**ဝေ့ဝူ** က မိမိတွင် ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ကြောင်း ပြောကြားပြီး ဒဏ်ရာရသူများ၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အခြေအနေ အဆိုးဆုံးက ဒုတိယအကြီးအကဲ ဝေ့ဒုံချန်ပဲ သူက အန္တရာယ်ကနေ မလွတ်မြောက်သေးဘူး။ တတိယအကြီးအကဲဝေ့ရှင်းရးယန် လည်း ဆက်လက်ကုသမှု ခံယူဖို့ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတယ်။ တခြားသူတွေကတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်သာလာနိုင်ပေမဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ကျန်ခဲ့နိုင်တယ်။ဝေ့ဆန်း က ဒီတစ်ခါမှာ လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတယ်။ ဒါက သူရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းနဲ့ နေ့စဉ်လူမှုဘဝ တာဝန်တွေအပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရိုးကူပန်းတစ်ပွင့် ရှိပါတယ်။ ဒါက မိသားစုတွေကို ကုသပေးနိုင်မလားမသိဘူး။"

"ရိုးကူပန်းဟုတ်လား။ ငါ အဲဒီပစ္စည်းအကြောင်း ကြားဖူးရုံပဲ ရှိတာ။ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ အဲဒါက အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးပြီး တတိယအဆင့် ဝိဉာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဖြစ်တယ်လို့ ကြားတယ်။ မင်း ဘယ်လိုလုပ်... ဩော်... မင်း ထျန်ရှင်းတောင်မှာ ရခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။"

"ဒီပစ္စည်းက သေလူကို ပြန်ရှင်စေနိုင်ပြီး အရိုးပေါ်မှာ အသားပြန်ပေါက်စေနိုင်တယ်လို့ ကြားတယ်။ မိသားစုကို ကုသပေးဖို့ဆိုရင် ပြဿနာမရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဒီပစ္စည်းကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဆိုတာ မသိဘူး။"

"လျူရှုယွီကို သွားရှာလိုက်မယ်။ သူကတော့ ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သိမှာပဲ။"

"လျူမိသားစုကလည်း ဒီတစ်ခါမှာ အကျအဆုံး များတယ်။ ဘိုးဘေး လျူကျီရှီပြောတာတော့ လျူရှုယွီက မနေ့ကတည်းက ဆေးဝါးတွေ ဖော်စပ်နေတာတဲ့ အမျိုးမျိုးသော ကုသရေးဆေးတွေ ပြန်လည်သက်သာရေးဆေးတွေ အဆိပ်ပိတ်ဆေးတွေ စသဖြင့်ပေါ့။ သူ နှစ်ရက်နဲ့ နှစ်ညတိုင်တိုင် မနားရသေးဘူး။"

"ရပါတယ် သွားခေါ်လိုက်မယ်။ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဝေ့ဒုံချန် ရဲ့ အခြေအနေက စိုးရိမ်ရတယ် ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီအချိန်ကပဲ အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ သူမိသားစု​ကို ကုသပေးပြီးရင် ငါ သူ့ကို ကောင်းကောင်း အနားယူခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

"ဒါနဲ့... ငါ စောစောက ချန်ချွမ်တောင်မှာ လျိူမိသားစုနဲ့ ချင်းမင်ဂိုဏ်းက လူအချို့ကို မြင်ခဲ့တယ် သူတို့က..."

"သူတို့က ဒီကို လာရောက်ခိုလှုံကြတာပါ။ အချို့က ဒဏ်ရာရထားကြလို့ ငါတို့က ဆေးဝါးအချို့ ထောက်ပံ့ပေးထားတာ။"

"လျူရှုယွီ ကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်။"

ဟွမ်ရန်တောင်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့... ရိုးကူပန်း အကြောင်းကို ဘိုးဘေးကြီးနဲ့ အဖေတို့အနေနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့။"

လျူမိသားစု၏ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် တိုက်ခိုက်ခံထားရသည့် အမှတ်အသားများစွာကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

တောင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ အစောင့်များက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး အတွင်းသို့ ပေးဝင်ခဲ့ကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လျူရှုယွီ၏ နေအိမ်သို့ မသွားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဆေးဝါးဖော်စပ်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လျူရှုယွီသည် လျူမိသားစု၏ ဆေးဂူတွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆေးဂူတွင် ကျောက်လိုဏ်ဂူ အများအပြား ရှိပြီး ဆေးဝါးဖော်စပ်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မြေအောက်မီးများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

ဆေးဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ လျူမိသားစု၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးက နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူက သူသည် လျူရှုယွီကို လာရောက်ရှာဖွေခြင်းဖြစ်ကြောင်းသာ ပြောကြားခဲ့သည်။

"လျူရှုယွီက ဆေးဝါးဖော်စပ်လို့ အလွန်ပင်ပန်းနေလို့ ဒီတိတ်ဆိတ်တဲ့ အခန်းထဲမှာ အနားယူနေပါတယ်။"

ဘယ်ဘက်ရှိ တံခါးပါသော ကျောက်လိုဏ်ဂူတစ်ခုကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် လျူရှုယွီကို ခေါ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေစဉ် ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာကျူးမေဖြစ်သည်။

"မင်း လျူရှုယွီကို အကူအညီလာတောင်းတာ မဟုတ်လား။ ဝေ့မိသားစုမှာလည်း ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ။"

"လျူရှုယွီက ဆေးဝါးဖော်စပ်လို့ အလွန်ပင်ပန်းပြီး အနားယူနေတယ်။"

"ရပါတယ် ငါ သွားခေါ်လိုက်မယ်။ ငါ စောစောက သူရဲ့ မူလစွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာအောင် ကူညီပေးဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာ မင်းနဲ့အတူ လိုက်သွားဖို့ဆိုရင် ပြဿနာမရှိပါဘူး။"

"မင်းကလား။"

ဝေ့ဝူက သံသယစိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ လေဟာနယ်မီးခန္ဓာရှိတယ်ဒါကြောင့် လျူရှုယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးဖို့ မီးဓာတ်စွမ်းအင်တွေကို သုံးနိုင်တယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်များ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။

"ဒါက... လက်ဖဝါးတွေကတစ်ဆင့် ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်တွေ ထည့်သွင်းပေးရုံတင်ပါ တခြားဘာမှ မရှိပါဘူး။"

ဝေ့ဝူသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ကျူးမေတံခါးဝသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ သူ့ကို အရင်ဆုံး သက်သာအောင် ထပ်ပြီး ကူညီပေးလိုက်ဦးမယ်၊ ၁၅ မိနစ်ပဲ ကြာမှာပါ။ သူ တကယ်ကို ပင်ပန်းနေလို့။"

တံခါးကို ခေါက်ကာ ဝင်သွားခဲ့သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် လျူရှုယွီ နှင့် ကျူးမေတို့ ထွက်လာကြသည်။

ဝေ့ဝူစကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်

"မေအာက ငါ့ကို အကုန်ပြောပြပြီးပြီ။ သွားကြစို့။"

လျူရှုယွီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလားဟု မေးမြန်းချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်

"ကောင်းပြီ သွားကြစို့။"

သူတို့ ပျံသန်းထွက်ခွာလာကြစဉ်မှာပင် လျူရှုယွီက ဘာကိစ္စလဲဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူက သူ့ကို **ရိုးကူပန်း** အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြားသောအခါ **လျူရှုယွီ** သည် အလျင်အမြန် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ

"ငါ ဆေးအောက်ခံပစ္စည်းနဲ့ ကိရိယာအချို့ သွားယူလိုက်ဦးမယ်။"

မကြာမီ လျူရှုယွီပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ထုတ်ယူလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဝေ့မိသားစုရှိရာဆီသို့ ပျံသန်းခဲ့ကြသည်။

"မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သုံးရက်၊ ငါးရက်လောက် ဆေးဝါးဖော်စပ်တာက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား။ မင်း ဘာလို့ မတောင့်ခံနိုင်ရတာလဲ။"

"မင်း ဘာမှမသိပါဘူး။"

အမှန်တကယ်တော့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် လျူရှုယွီသည် ဆေးဝါးဖော်စပ်မှုစွမ်းရည် သာမန်မျှသာရှိသော လူအချို့ကို သူနှင့်အတူ ဆေးဝါးဖော်စပ်ရန် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျူရှုယွီသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဆေးဖိုအတော်များများကို စီမံနေရုံသာမက တခြားသော ဆေးဖို များကိုလည်း လိုက်လံကြည့်ရှုပေးရကာ လိုအပ်ပါက ၎င်းတို့၏ မီးအပူရှိန်ကို ချိန်ညှိပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးလုံးခဲမည့် အချိန်နှင့် အရှိန်အဟုန်တို့ကို ထိန်းညှိပေးခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့ အလုပ်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်ရခြင်းက သူ၏ စွမ်းအင်များကို အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကြားရသောအခါ ဝေ့ဝူအနေဖြင့် လျူရှုယွီကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် တကယ့်ကို ဆေးဝါးဖော်စပ်မှု ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာမူ တစ်နေ့လုံး ဝိဉာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကိုသာ လေ့လာပြီး ဆေးကျမ်းများကိုသာ ဖတ်ရှုလေ့ရှိကာ ဖခင်ဖြစ်သူက အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေသည့် အခါမှသာ ဆေးဖိုအနည်းငယ်ကို လေ့ကျင့်ဖော်စပ်လေ့ရှိသည်ကို သတိပြုရမည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ဆေးဝါးဖော်စပ်မှု အဆင့်အတန်းမှာမူ အကြီးအကဲ အများအပြားကိုပင် လိုက်မှီနေပြီ ဖြစ်သည်။