အခန်း ၁၂၃

အခန်း (၁၂၃) တမင်သက်သက် ပြဿနာရှာခြင်း

ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ။

ရှန်ကျွင်းသည် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အလွန် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပေ၏။ ကုမ္ပဏီ၏ အော်ဒါများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စများလည်း ပိုမိုများပြားလာပြီး နေ့တိုင်းလိုလို ညနက်သည်အထိ အချိန်ပိုဆင်းနေရလေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းက သေချာပေါက် တန်ဖိုးရှိပေသည်။လက်ရှိတွင် ကုမ္ပဏီ၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေပြီး ပထမအသုတ် ထုတ်ကုန်များ ရောင်းချပြီးသွားသည်နှင့် ကုမ္ပဏီ၏ တန်ဖိုးမှာ ဘီလီယံ ၁၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်၏။

နှစ်ကုန်ပိုင်းလောက်ဆိုလျှင် ဘီလီယံ ၁၀၀ အထိပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ယခင်က သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ဖူးသော အရာပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဖုန်းက ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ပရိုဂျက်ရှင်နည်းပညာ ကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီကို ပြန်လည်အသက်ဝင်လာစေခဲ့သည့်အတွက် သူတို့ အလွန် ကံကောင်းခဲ့ပေသည်။

ရှန်ကျွင်းက သူ၏ လက်ထောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ထုတ်လုပ်မှုလိုင်း အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ..."

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်... အားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့နေပါတယ်... ဒီသုံးလပတ်ရဲ့ ထုတ်လုပ်မှုက အချိန်မီ ပြီးစီးသင့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ထုတ်လုပ်မှုကို အလွယ်တကူ နှစ်ဆတိုးနိုင်ပါတယ်..."

"မလိုပါဘူး... စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဆက်သွားပါ..."

ရှန်ကျွင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကုမ္ပဏီသည် လက်ရှိတွင် ရှားပါးမှုကို အခြေခံသော ဈေးကွက်ရှာဖွေရေးဗျူဟာကို အသုံးပြုနေပြီး ၎င်းမှာ ဝယ်လိုအား အလွန်မြင့်မားနေစေရန် ထိန်းသိမ်းထားရင်း နောင်တွင်မှ ထုတ်လုပ်မှုကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သွားရန် လိုအပ်ပေ၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ပရိုဂျက်ရှင်နည်းပညာ ဆိုသည်မှာ တစ်ဦးတည်းမူပိုင်ခွင့် ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ ၎င်း၏ စီးပွားရေးကို လုယူသွားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်၌…

စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး အလွန်အမင်း ပြာယာခတ်နေပုံရပေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ပြဿနာကြီး တက်နေပြီ... စက်မှုနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဗျူရို၊ အခွန်ဗျူရို၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဗျူရို နဲ့ ကျန်းမာရေးဗျူရို တွေဆီက လူတွေ အကုန်လုံး ဒီကို ရောက်နေကြတယ်... သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကို ပိတ်သိမ်းတော့မယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်..."

"ဘာ..."

ရှန်ကျွင်းသည် သူ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

ကုမ္ပဏီ၏ စီးပွားရေးလိုင်စင်နှင့် အခြားစာရွက်စာတမ်းများ အားလုံးကို တရားဝင် စစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။

ဘာပြဿနာမှ မရှိသင့်ဘူးလေ။ဒီလူတွေက အခု ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ။

"သူတို့ အခု ဘယ်မှာလဲ..."

"သူတို့... ကုမ္ပဏီ ဝင်ပေါက်မှာ ရောက်နေပါပြီ..."

ဤအဖြေကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကျွင်းသည် ကုမ္ပဏီ၏ ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားတော့သည်။

တချိန်တည်းတွင်…ကုမ္ပဏီ ဝင်ပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ကားများ ရပ်ထားပေ၏။

ရှန်ကျွင်းက ၎င်းတို့ကို အလျင်အမြန် ကြိုဆိုလိုက်သည်။ "ဌာနမှူးချန်၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်... လာမယ်ဆိုတာကို ဘာလို့ ကြိုမပြောတာလဲ... ဝင်လာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာပါ..."

ရောက်လာသူများ အားလုံးမှာ ဌာနအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြပြီး သူသည် ဤလူများနှင့် ယခင်က မကြာခဏ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးပေသည်။

ဌာနမှူးချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ မပြည့်စုံဘူးလို့ တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်ကြားထားတယ်... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စီးပွားရေးလိုင်စင်ကို ပြပေးပါ..."

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ မီးဘေးအန္တရာယ် ကာကွယ်ရေး စက်ပစ္စည်းတွေက စံချိန်မမီဘူး... ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ..."

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးလပတ်က ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီမှာ အခွန်မမှန်မကန်မှုတွေ ရှိနေတာကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ..."

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အနီးနားက နေထိုင်သူတွေက ခင်ဗျားတို့ စွန့်ပစ်တဲ့ ရေဆိုးတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ညစ်ညမ်းစေပြီး ညဘက်တွေမှာလည်း ဆူညံသံတွေကြောင့် ညစ်ညမ်းမှုတွေ ဖြစ်စေတယ်လို့ တိုင်ကြားထားကြပါတယ်..."

“သက်ဆိုင်ရာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် သက်ရောက်မှု အကဲဖြတ် အစီရင်ခံစာကို ပြပေးပါ…”

“ထုတ်လုပ်ရေး အလုပ်ရုံကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်... လိုအပ်မယ်ဆိုရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”

"..."

ရှန်ကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အစပိုင်းတွင် ပုံမှန်ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အချို့ကို စစ်ဆေးမည်ဆိုပါက သက်ဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများ ပြသလိုက်ရုံဖြင့် ရပေသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင်မူ...

ဤလူများ၏ စကားများက သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မည်းမှောင်သွားစေခဲ့၏။ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်ရမယ် ဟုတ်လား။

ကုမ္ပဏီ၏ ထုတ်ကုန်များကို လက်ရှိတွင် ထုတ်လုပ်နေပြီး အကယ်၍ ထုတ်လုပ်မှုကိုသာ ရပ်တန့်လိုက်ရပါက ကုမ္ပဏီအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိလာပေလိမ့်မည်။

"လူကြီးမင်းတို့... နားလည်မှုလွဲနေတာများ ရှိနေလား..."

"နားလည်မှုလွဲတာ မရှိပါဘူး... ဒါက ပုံမှန် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် စစ်ဆေးမှုတစ်ခုပါ ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် ထုတ်လုပ်မှုကို တစ်ပတ်လောက် ရပ်တန့်ထားရမှာပါ..."

“ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက သိကျွမ်းနေတဲ့သူတွေဆိုတော့ ခင်ဗျား ထုတ်လုပ်မှုကို သုံးရက်လောက် ရပ်ထားလိုက်ပေါ့…စစ်ဆေးမှုတွေ အကုန်ပြီးလို့ အားလုံး ပုံမှန်ဖြစ်မှပဲ ထုတ်လုပ်မှုကို ပြန်စလို့ ရမယ်…”

ဦးဆောင်လာသော ဌာနမှူးချန်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူတို့က ရှန်ကျွင်းကို လုံးဝ မျက်နှာသာ ပေးနေပုံမရချေ။ရှန်ကျွင်းတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ဦးတည်းသော လုပ်နိုင်သည့်အရာမှာ ဤလူများကို လောလောဆယ် ငြိမ်သက်နေစေရန် ထိန်းသိမ်းထားပြီး သက်ဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများနှင့် အချက်အလက်များကို ယူလာရန် သူ၏ လက်ထောက်ကို အလျင်အမြန် စေခိုင်းလိုက်ရခြင်းပင်။

ရှန်ကျွင်းသည် မူလက ၎င်းတို့ကို အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့က အပြင်ဘက်တွင်သာ ရပ်နေရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့ကြ၏။

တစ်ဖက်လူက အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးနေစဉ်။

ရှန်ကျွင်းက မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ "ဌာနမှူးချန်... ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီ လည်ပတ်လာတာ ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်လောက် ရှိနေပါပြီ... အရင်က ဒီလိုပြဿနာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး... ကျွန်တော်တို့က အမြဲတမ်း စံချိန်မီပါတယ်... ဒီနေ့ကျမှ ဘာလို့များ..."

"စံချိန်မီတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ... ပြဿနာရှိတယ်လို့ ငါပြောရင် ပြဿနာရှိတာပဲ..."

ထိုနေရာမှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသားနှစ်ဦး လျှောက်လာကြ၏။

သခင်လေးယွီ နှင့် စစ်သူကြီး ယွီပါထျန် တို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ…”

ရှန်ကျွင်း၏ မျက်မှောင်များ ရုတ်တရက် တွန့်ချိုးသွားခဲ့၏။

သခင်လေးယွီ က မောက်မာစွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ပြည်နယ်မြို့တော်က သခင်လေးယွီ ကို ခင်ဗျား မကြားဖူးဘူးလား... ခန့်မှန်းနေစရာ မလိုပါဘူး... ဒီလူတွေကို ခေါ်လာတာ ကျွန်တော်ပဲ..."

"သခင်လေးယွီ... ဘာသဘောလဲ..."

ရှန်ကျွင်း၏ နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်သွားခဲ့၏။

ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာများကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝယ်ယူချင်နေကြောင်း ချန်ဖုန်းက ယခင်က သူ့ကို သတိပေးခဲ့ဖူးပြီး ဤသူမှာ သူ၏ရှေ့ရှိ လူဖြစ်ပုံရပေသည်။

သခင်လေးယွီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ရှယ်ယာ တစ်ဝက်ကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှဲပေးလိုက်... ပြီးရင် ကုမ္ပဏီက ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လည်ပတ်လို့ ရပြီ... မဟုတ်ရင်တော့ သူတို့က ခင်ဗျားကို စစ်ဆေးဖို့ ရက်အနည်းငယ် ခြားတစ်ခါ လာနေကြလိမ့်မယ်..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီကို ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို ခင်ဗျားစက်ရုံမှာ ဘာထုတ်ကုန်မှတောင် ထုတ်လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ခင်ဗျား..."

ရှန်ကျွင်း ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။

သခင်လေးယွီက ရယ်မောလိုက်သည်။ "သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော် အဲဒီလို လုပ်နိုင်တယ်... ကျွန်တော့်ဘေးက လူက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန က ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် စစ်သူကြီး ပါ..."

“စစ်သူကြီး ယွီပါထျန် က ဒီဌာနတွေကို လှုပ်ရှားခိုင်းဖို့ ဩဇာအာဏာ ရှိသေးတယ်လေ...ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘာစည်းကမ်းမှ မချိုးဖောက်ဘူး…”

“သူတို့က ခင်ဗျားကို ရက်အနည်းငယ် ခြားတစ်ခါ စစ်ဆေးမယ်... ပြီးရင် ခင်ဗျားကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ခိုင်းမယ်…”

“ဒီလိုမျိုး နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် လုပ်လိုက်ရင် ကုမ္ပဏီက ဆက်ပြီး ရပ်တည်နိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်လား…”

ရှန်ကျွင်း လန့်ဖြတ်သွားခဲ့၏။တစ်ဖက်လူ ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။

မည်သည့်ကုမ္ပဏီပင်ဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လုပ်ခံရပါက ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ပုံမှန်လည်ပတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သူ၏ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ရှန်ကျွင်းက မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေးယွီ... ဝယ်ယူဖို့အတွက် ဘယ်လောက် ပေးချင်တာလဲ..."

"ယွမ် ဘီလီယံ ၁ နဲ့ ရှယ်ယာ ၅၀%... အဲဒါ ကျွန်တော် အများဆုံး ပေးနိုင်တာပဲ..."

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ရှန်ကျွင်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့၏။ "ဒါနဲ့ ဗြောင်ကျကျ ဓားပြတိုက်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ... ယွမ် ဘီလီယံ ၁ နဲ့ အဲဒီရဲ့ ၁% တောင် ဝယ်လို့မရဘူး..."

"ဟင်... ကျွန်တော်က ဓားပြတိုက်နေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိလဲ..."

သခင်လေးယွီက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ခင်ဗျားရဲ့ အဓိက ရှယ်ယာရှင်ကို ဖုန်းဆက်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်..."

ရှန်ကျွင်း အံကိုကြိတ်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ဖုန်းထုတ်ကာ ချန်ဖုန်းထံသို့ ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

......

ထိုအချိန်၌။

ချန်ဖုန်းသည် ရှန်ယန်းယန်း၊ ယွင်ထင်တို့နှင့်အတူ ဈေးဝယ်ထွက်နေပေ၏။

ယွင်ထင် စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဖြစ်နေကြောင်း သူသိထားသဖြင့် သူမကို စိတ်အပန်းပြေစေရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချချင်ခဲ့သည်။ ရာသီဥတုက အေးလာပြီဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အဝတ်အစားအချို့ ဝယ်ရန် လိုအပ်နေပေ၏။

မိန်းမတွေ ဈေးဝယ်ထွက်တဲ့အခါ ဘယ်လောက်တောင် ရူးသွပ်နိုင်လဲဆိုတာ သူ မသိခဲ့ပါဘူး။အခုတော့ သူ နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သွားပါပြီ။

ရှန်ယန်းယန်းနှင့် ယွင်ထင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာကြသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က သဘောကျသော မည်သည့်အဝတ်အစားကိုမဆို ဝယ်ယူလေ့ရှိကြပေသည်။

နာရီဝက်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

ချန်ဖုန်းသည် အိတ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို သယ်ဆောင်ထားရပြီဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ဝယ်ယူခဲ့သော အဝတ်အစားများချည်းသာ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင်…သူတို့က တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် လမ်းလျှောက်ခဲ့ပေမဲ့ လုံးဝ မပင်ပန်းတဲ့ပုံပဲ။

သူ အရင်က ခဏလောက် လမ်းလျှောက်ပြီးတာနဲ့ ပင်ပန်းတယ်လို့ ညည်းတတ်ခဲ့တာ။

ထိုအချိန်၌ ချန်ဖုန်း၏ ဖုန်းမြည်လာခဲ့သည်။

ရှန်ကျွင်းဆီမှ ဖုန်းလာခြင်း ဖြစ်၏။

ဖုန်းပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သခင်လေးယွီ ဆိုတဲ့ကောင်က ငါ့ဆီကို တိုက်ရိုက် လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး…

သူက ရှေ့ရှိ လူနှစ်ဦးကို ပြောလိုက်၏။ "ယန်းယန်း... ယွင်ထင်... နင်တို့နှစ်ယောက် ဆက်ကြည့်နေကြ... ငါ ကုမ္ပဏီကို သွားလိုက်ဦးမယ်..."

ယွင်ထင် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ လိုက်ခဲ့ပေးရမလား..."

"မလိုပါဘူး... ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်..."

ချန်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူအား အသေးစိတ် မပြောပြခဲ့ချေ။

အဝတ်အစားများကို ကားထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် သူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

—