အခန်း ၉၉၄

အခန်း (၉၉၄) ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကျမ်း၊ ဆန်းကြယ်လိပ်နှင့် နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ။ (၃)

"ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေ"

ကျန်းယောင်ကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စူးချန်ခုန်းမှာလည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ထက်သန်လာသည်။ သူ၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာထဲရှိ ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှုပ်ရှားတက်ကြွလာသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဝေလငါးတစ်ကောင် အသက်ရှူထုတ်သကဲ့သို့ ပါးစပ်ကို ဟ၍ ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေကို ကျန်းယောင်းထံသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကလေးငယ်၏ လက်သီးဆုပ်အရွယ်သာရှိသော ထိုသေးငယ်သည့် ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေမှာ ပေ တစ်သောင်းမြင့်သော တောင်တန်းထက်ပင် လေးလံနေသည်။ မွေးရာပါ စွမ်းအားကြီးမားသော ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေမှာ ရန်သူများကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနိုင်သည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲရာချီခန်းမမှ ဖန်တီးထားသော အိပ်မက်ကမ္ဘာအတွင်းတွင်မူ ထိုသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မလိုပေ။

"ဝှစ်"

ပြာဖျော့ဖျော့ ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေမှာ အလင်းရောင် အနည်းငယ်နှင့်အတူ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးဝင်လာသော ကျန်းယောင်ကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ရွှေအမြုတေ၏ ထိခိုက်မှုကြောင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းယောင်ပင်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ရှေ့သို့တိုးဝင်လာသော အရှိန်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေ ထိမှန်သည့် နေရာရှိ သံချပ်ကာမှာ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

"ဒါက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လား။ ငါ့ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သံချပ်ကာကို တုန်ခါသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ" ကျန်းယောင်မှာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းယောင်၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကျမ်းစာ လေ့ကျင့်မှုမှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံ၏ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ၁၀၀ ဖြင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်ကို လူသိများသည်။

သီအိုရီအရ ပြောရလျှင် တူညီသော အဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့ကို တုန်ခါအောင် လုပ်ရန် ခက်ခဲသင့်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ သူအသုံးပြုနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က သူ့ကို တုန်ခါသွားအောင် လုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေသော်လည်း ယုံကြည်ရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည်။ ဤအချက်က စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ အလွန်မြင့်မားသော အရည်အသွေး ရှိသည်ကို ပြသနေပြီး ကျန်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာမှ လေ့ကျင့်ထားသော သူ့ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများထက် မနိမ့်ကျပေ။

"ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေတောင် သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်လိပ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့သာ သူ့လိုမျိုး နတ်ဘုရား အမှတ်အသား အရေအတွက် ရှိခဲ့ရင် ဒီလိုဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" စူးချန်ခုန်းမှာ စိတ်ထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေမှာ သူ၏ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ကျန်းယောင်အတွက်မူ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။ စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ အပြည့်အဝ မရင့်ကျက်သေးဘဲ နတ်ဘုရား အမှတ်အသား ၁၈ ခုသာ ရှိသေးသည်ကို သိသည်။

"ကန်းသတ္တု ပိုးချည်မျှင်"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ကူးနှင့်အတူ နတ်ပိုးချည် ချီစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှ ကန်းသတ္တု ရောင်ဝါများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ရွှေရောင်ပိုးချည်မျှင် အမြောက်အမြား ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေ၏ ထိခိုက်မှုကြောင့် ရပ်တန့်သွားသော ကျန်းယောင်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

"ရွှီး ရွှီး ရွှီး"

ပိုးချည်မျှင် အမြောက်အမြားမှာ ရစ်ပတ်ပြီး လိမ်ယှက်နေကာ တစ်ခုစီမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်ကဲ့သို့ အားကောင်းလှပြီး ကျန်းယောင်ကို တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ်ကာ ဖြတ်တောက်နေသည်။ မထိုးဖောက်နိုင်သော ကန်းသတ္တု ရောင်ဝါများနှင့် ရောနှောထားသော ပိုးချည်မျှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျန်းယောင်၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သံချပ်ကာမှာပင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သံချပ်ကာမှာ ဖြတ်တောက်ခံရပြီး ကွဲအက်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက…" ကျန်းယောင်၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် မဟုတ်လျှင် သူ၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သံချပ်ကာကို မည်သို့ ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်နည်း။

"အား"

လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော စိတ်ဖြင့် ကျန်းယောင်မှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဖြူရောင် ရွှေရောင် ရောင်ဝါများ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာကာ ကန်းသတ္တု ပိုးချည်မျှင်များကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေသည်။

"ထူးခြားလိုက်တာ" စူးချန်ခုန်းမှာလည်း ကျန်းယောင်၏ စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် အံ့သြမိသည်။ မထိုးဖောက်နိုင်သော ကန်းသတ္တု ပိုးချည်မျှင်များကိုပင် အတင်းအကျပ် ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့သည်။

"တောင်သခင်ကျန်း ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်စို့။ ကျွန်တော် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးပြီးပါပြီ" စူးချန်ခုန်းမှာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူနှင့် ကျန်းယောင်အကြား ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေပြီး ကျန်းယောင်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ထိပ်တန်းနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကိုမူ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ရန် စူးချန်ခုန်းက မလိုလားသဖြင့် သူ၏ နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးပြီးကြောင်း တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ အပြင်မှာပဲ စကားပြောကြတာပေါ့" ကျန်းယောင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လူနှစ်ဦးလုံးမှာ တိုက်ပွဲရာချီခန်းမမှ ဆုတ်ခွာလာပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ထူးခြားလိုက်လဲ။ လူငယ်လေးစူးက တကယ်ကို ထူးချွန်ပြီး တောင်သခင် ကျန်းကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကျမ်းစာကို အပြည့်အဝ အသုံးချအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ" တိုက်ပွဲရာချီခန်းမအတွင်း နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကို အစအဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုက ချီးမွမ်းစကား ဆိုမိသည်။

စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ကျန်းယောင်ကို အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း မရှိသော်လည်း ကျန်းယောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်းကို စည်းရုံးရာတွင် မည်သည့် စည်းကမ်းချက်များကို ကမ်းလှမ်းရမည်ကို ဆုံးဖြတ်လိုပြီး စူးချန်ခုန်း၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ပြသခဲ့သော အလားအလာနှင့် စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ကို အဘိုးအိုက ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပထမအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကျန်းယောင်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားကို ပြသခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးမှာ အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိသော အနာဂတ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။

"ကျွန်တော်တို့ ပြန်တော့မယ်" ကျန်းယောင်က ထရပ်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုကို ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ တောင်သခင် ဂရုစိုက်ပါ" အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းယောင်နှင့် စူးချန်ခုန်းမှာ တိုက်ပွဲရာချီခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ အဘိုးအိုမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး "ဒီတစ်ခါတော့ တောင်အရှင်က စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှင်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ ထင်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် ကျန်ယောင်းတို့ လနက်ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဂူဗိမာန်အတွင်းတွင် ကျန်းယောင်မှာ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် "ညီလေးစူး မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို အစ်ကို အတော်လေး အထင်ကြီးမိတယ်ကွာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြီး "မဟုတ်တာ။ တောင်အရှင်ကျန်းနဲ့ယှဉ်ရင် ကျွန်တော်က အများကြီး နောက်ကျနေပါသေးတယ်" ဟု နှိမ့်ချစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းယောင်၏ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး "ညီလေးစူး မင်းက ဘယ်မိသားစု ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲဆိုတာ သိပါရစေ။ မင်းအသုံးပြုခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေနဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အစ်ကိုတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး" ဟု လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယောင်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ခံအကြောင်းကို မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို သိရန် အရေးကြီးပြီး အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းမှာ ကျန်းမိသားစုနှင့် ရန်လိုသော အင်အားစု သို့မဟုတ် မိသားစုနှင့် ဆက်သွယ်မှု ရှိနေပါက သူတို့နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထားရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းမှာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် "တောင်သခင်ကျန်း၊ ကျွန်တော်က ဘယ်ဂိုဏ်း ဘယ်မိသားစုကမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသကနေ လာတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ စကားမှာ ကျန်းယောင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။

"ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသလား"

"ဒါဆိုရင် မင်းက ရှေးဟောင်း နိုင်ငံပြင်ပကနေ လာတာဖြစ်နိုင်တယ်။” ကျန်းယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

သူသည် လူအမဟုတ်ဘဲ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံပြင်ပတွင် အခြားနိုင်ငံများ ရှိသည်ကို သိသော်လည်း မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုဝေးလံခေါင်ဖျားသော လူသားနိုင်ငံများမှာ ကျေးလက်ဒေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်မှ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များပင် မသွားရောက်ကြပေ။ စူးချန်ခုန်း ပြောသော ဝေးလံခေါင်ဖျားသည့် ဒေသမှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော် ပြင်ပ ဖြစ်နိုင်ချေ အများဆုံးပင်။ ဤအချက်က ကျန်းယောင်ကို စူးချန်ခုန်းအား တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြန်လည်ကြည့်ရှုစေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လူသူမရောက်တဲ့ ဒေသတွင် ဤအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ခြင်းမှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံအတွင်း ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် လုံးဝမတူညီသော အဓိပ္ပာယ် ရှိသည်။ အရင်းအမြစ်ရှားပါးသော ဒေသတွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ခြင်းမှာပင် ထူးချွန်သော ပါရမီကို သက်သေပြနေသည်။

ကျန်းယောင်က အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားပြီး စူးချန်ခုန်း အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းများကို မသိရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုလည်း နားလည်သွားသည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး ကျန်းယောင်က စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ “ညီလေးစူး မင်းက မူလဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား”ဟု လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။