အခန်း ၁၀၀၄

အခန်း (၁၀၀၄) ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံး၊ မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်စာရင်း။ (၂)

"အရိုးပြန်ဆက်ဆေးလုံး၊ စက်ဝန်းကိုးခု နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဆေးလုံး၊ ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံး၊ သစ်ပင်တစ်သောင်း ထာဝရနွေဦးဆေးလုံး"

ဤဆေးကျမ်းထဲတွင် ဒဏ်ရာများကို ကုသခြင်း၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ ကျင့်ကြံရေးကို တိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် သက်တမ်းကို ရှည်ကြာစေခြင်း စသည့် အစွမ်းထက်သော နတ်ဆေးလုံးချက်နည်းများစွာကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ကျန်းယောင်က တကယ်ပင် ပြတ်သားသည်။ စူးချန်ခုန်း နတ်ဆေးလုံးချက်နည်း လိုအပ်သည့်အခါ ကျန်းယောင်သည် မငြင်းဆိုဘဲ နတ်ဆေးလုံးကျမ်းကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက အောက်အဆင့် နတ်ဆေးလုံးချက်နည်းတွေပဲ" ဟု စူးချန်ခုန်း တွေးလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဆေးလုံးများကို အဆင့်အလိုက် ခွဲခြားထားပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တို့၏ အဆင့်များအတိုင်း သတ်မှတ်ထားသည်။ အောက်အဆင့် နတ်ဆေးလုံးချက်နည်းများသည် လက်ရှိ စူးချန်ခုန်းအတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုမိုနေပေသည်။

"ဒီနတ်ဆေးလုံးတွေက ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတယ်။ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကလည်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ နတ်ဆေးပင်များ ဖြစ်ပြီး သာမန်သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေအတွက် စုဆောင်းဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ကံကောင်းတာက ငါက အခု ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှာ ရှိနေတာကြောင့် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ မူလအနှစ်ရည်သာ လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေရင်ပေါ့။"

စူးချန်ခုန်းသည် တစ်ခုချင်းစီ၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သေချာစွာ ပြန်လည်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထိုအရာများမှာ သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် နတ်ဆေးပင်များ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံးကို အရင်စမ်းသပ်ချက်ကြည့်မယ်။ ဒါက နတ်ဘုရားအမှတ်အသားကို သန်မာစေပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံးချက်နည်းပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပိုင်ဆိုင်သော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များအတွက် သင့်လျော်ပြီး အလယ်အလတ်စား အခက်အခဲရှိသဖြင့် စူးချန်ခုန်းအတွက် လက်ရှိတွင် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

"ငါ့လက်ထဲမှာ မူလအနှစ်ရည် ရှစ်ရာနီးပါး ရှိတယ်။ ဒါတွေကို ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံးအတွက် ပစ္စည်းဝယ်ဖို့နဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အရည်အချင်း တိုးတက်ဖို့ သုံးလို့ရတယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် မိမိ၏ အခြေအနေကို သုံးသပ်လိုက်သည်။ သူ့မှာ ကျန်ရှိသော မူလအနှစ်ရည်များနှင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရောင်းချမှုမှ ရရှိသော ၆၀၀၊ မာဟန်ကို အနိုင်ယူ၍ ရရှိသော ပစ္စည်းတန်ဖိုး ၁၀၀ စုစုပေါင်း ၈၀၀ နီးပါး ရှိသဖြင့် ၎င်းသည် အတော်အတန် များပြားသော ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဤမူလအနှစ်ရည် ၈၀၀ ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်သည့် အရည်အချင်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် စီစဉ်သည်။ သာမန်ဆေးဖော်စပ်သူအတွက်ဆိုလျှင် ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းအတွက်တော့ ကွဲပြားသည်။ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ အဆင့် ၁၀ အပြည့်အဝသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းရည်အမှတ်မှာ ၁၅၀ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆေးချက်နည်းများကို လေ့လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားယွမ်ဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် အဘိုးကြီးလျိုထံသို့ အကူအညီ တောင်းခံသည်။

"ကောင်းကင်ယွမ်ပန်း၊ မြေယွမ်မြက်၊ နှစ်တစ်ထောင် ဝိညာဉ်နှလုံးသားအသီး၊ ဒီပစ္စည်းတွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်။ တစ်သုတ်ကို မူလအနှစ်ရည် ၅ ကျပ်သားလောက် ကျသင့်ပါတယ်" ဟု အဘိုးကြီးလျိုက ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးလျိုသည် စူးချန်ခုန်းပေးသော စာရင်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီး ဈေးနှုန်းကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

နတ်ဆေးလုံးများသည် ဖော်စပ်ရန်အတွက်ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားပြီး ကောင်းကင်ယွမ် နတ်ဆေးပစ္စည်းများကို တစ်သုတ်လျှင် မူလအနှစ်ရည် ၅ ကျပ်သားခန့် လိုအပ်ပြီး ဒါဟာ အဘိုးလျို လျှော့တွက်ထားတာဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက တစ်သုတ်ဝယ်ယူရန် ၆ ကျပ်သား မှ ၇ ကျပ်သား အထိ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်ယွမ်နတ်ဆေးလုံးအတွက် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် သူစုဆောင်းထားသော မူလအနှစ်ရည် အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သူ့အတွက် အသုတ်တစ်ရာကျော်သာ ဝယ်ဖို့တတ်နိုင်သည်။

"အဘိုးလျို ကျေးဇူးပြုပြီး အရင်ဆုံး အသုတ်တစ်ရာလောက် ဝယ်ပေးပါ" ဟု ဆိုကာ စူးချန်ခုန်းက ပြောကာ မူလအနှစ်ရည် ၅၀၀ ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါကို ကျွန်တော့် တာဝန်ထားလိုက်ပါ။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရောက်လာပါလိမ့်မယ်" ဟု အဘိုးကြီးလျိုက ပြောသည်။

အဘိုးကြီးလျိုသည် ကျန်းယောင်၏ ယုံကြည်ရသူ ဖြစ်သဖြင့် ပစ္စည်းများကို အချိန်မီ ဝယ်ယူပေးနိုင်ရန် အချိတ်အဆက်များ ရှိသည်။ ကတိပေးထားသည့်အတိုင်းပင် ငါးရက်အတွင်း အဘိုးကြီးလျိုက ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူပေးခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံး တစ်လုံးက မူလအနှစ်ရည် ၅၀ လောက် တန်ဖိုးရှိတယ် ဆိုတော့ ငါ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အောင်မြင်မှုနှုန်း တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရရင်ကို အရင်းကျေပြီ" ဟု စူးချန်ခုန်း တွက်လိုက်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် အောင်မြင်မှုနှုန်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာ အဆင့် ၁၂ သို့ ရောက်ရှိလျှင်ပင် ကျရှုံးနိုင်ခြေ ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုအဆင့်ထိ ရောက်နိုင်ရန် မရည်မှန်းထားသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အရင်းကျေစေရန် သို့မဟုတ် မူလအနှစ်ရည် ပိုမိုရရှိရန် ရည်ရွယ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လွင့်မျောတိမ်တိုက် ဂူအိမ်တော်အတွင်း၌ ဆေးဖော်စပ်ရန် ပဏာမ ပြင်ဆင်မှုများ စတင်သည်။ ပုံမှန်အတိုင်း ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဆယ်လုံးကို အရင်ဖော်စပ်ကာ သွေးပူအောင် လုပ်သည်။

"ကောင်းကင်ယွမ်ပန်းနဲ့ မြေဝိညာဉ်ပန်းကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းမြက်နဲ့ ရောမွှေရမယ်"

နတ်ဘုရားဆေးလုံး ချက်ပြုတ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးထက် ပိုမိုပင်ပန်းပြီး စူးချန်ခုန်း၏ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်သည်။

"သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဆေးလုံးတသောင်းဆေးမီးဖိုဆီ ပို့လွှတ်ပြီး မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်"

စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့်အတူ ဆေးအိုးသည် ဝိညာဉ်အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆေးအိုးအတွင်းသို့ စူးချန်ခုန်းက ဆွဲယူသည်။ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ပွတ်တိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ပြီး အပူချိန် တိုးမြင့်လာကာ အကြည်ရောင် မီးတောက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလို သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့ အဆင့်မျိုးကို ရှေးဟောင်းနိုင်ငံ ပြင်ပမှာဆိုရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု စူးချန်ခုန်း တွေးမိသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နည်းပါးသော နိုင်ငံများတွင် ဤကဲ့သို့သော မီးတောက်ကိုပင် မဖန်တီးနိုင်ပေ။